Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΑ ΝΕΡΑ 

ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΑ ΝΕΡΑ 

50

 

ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΑ ΝΕΡΑ 

Ο κύβος ερρίφθη, και ερρίφθη βαρέως. 

Το κρατίδιο με το υπαρξιακό πρόβλημα δεν έχει πια ανάγκη τον καναπέ του ψυχαναλυτή. Το πρόβλημα της ταυτότητας του, του το έλυσε ο Τσίπρας. Τώρα πλέον θα λέγεται Βόρεια Μακεδονία και με τη βούλα. Η διαπραγμέτευση ολοκληρώθηκε. Μας πήραν κάτι, αλλά δώσαμε και μεις κάτι παραπάνω! 

Βόρειοι μεν, Μακεδόνες δε.  

Ξημερώνει μια εποχή μετά από ένα γεγονός που δύσκολα θα ξεχαστεί, τόσο στο άμεσο όσο και στο μακροπρόθεσμο μέλλον. Πλέον η χώρα μας, τουλάχιστον επί της Αρχής μετά την συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ αναγνωρίζει την Π.Γ.Δ.Μ. ως Βόρεια Μακεδονία , μια αναγνώριση που μας οδηγεί σε αχαρτογράφητα νερά στην διεθνή πολιτική σκηνή και σε άγνωστες επιπτώσεις θετικές η αρνητικές στο μελλοντικό ορίζοντα. Μπορεί η εν λόγω συμφωνία να μην είναι δεσμευτική αν δεν περάσει πρώτα από τα κοινοβούλια των δύο χωρών όμως έγινε ένα βήμα που δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Ποιος όμως ευθύνεται για αυτή την θέση της χώρας μας ; 

Προς έκπληξη των περισσοτέρων, δεν θα πούμε μόνο η νυν κυβέρνηση, Σίγουρα έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, καθώς επέλεξε να πραγματοποιήσει μια συμφωνία με πολλά κενά, με τους φόβους αλυτρωτισμού να μην εξαλείφονται , χωρίς να έχει την ευρεία εξουσιοδότηση του Ελληνικού λαού (σε αντίθεση με την εξουσιοδότηση που ζήτησε για το τρίτο μνημόνιο η ίδια κυβέρνηση) και σίγουρα με παραχωρήσεις που υπερβαίνουν νομίζουμε τα όρια του επιτρεπτού. Ωστόσο η αρχή έχει γίνει πολύ νωρίτερα. 

Σύμφωνα με τον κύριο Κοτζία και με ντοκουμέντα που παρέδωσε ήδη από το 1977 η κυβέρνηση Καραμανλή δέχτηκε το σλαβικό γλωσσικό ιδίωμα των Σκοπίων (κράμα Βουλγάρικων και Σέρβικων) σαν Μακεδονική γλώσσα, άρα ήδη έχουμε θρέψει κομμάτια της προπαγάνδας τους.Το 1993 ο Αντώνης Σαμαράς δεν θέλησε να βρεθεί λύση γιατί το Σλαβομακεδονία δεν του άρεσε. Ίσως του αρέσει τώρα το Βόρεια Μακεδονία. Έτσι επί 25 χρόνια είχαμε μια κατάσταση που η μια κυβέρνηση πέταγε την μπάλα στην επόμενη ενώ οι Σκοπιανοί εδραιώνονταν και αναγνωρίστηκαν από 140 χώρες. 

Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα, με τις ευθύνες πολλών, που είτε με την αδιαφορία τους είτε με τις πράξεις τους το Σκοπιανό «λύθηκε». Θα είναι η τελική λύση? Ας μην βιαζόμαστε, καθώς το επόμενο στάδιο, δηλαδή η κύρωσης της συμφωνίας από τις δύο Βουλές , δεν θα γίνει τόσο εύκολα και από τα δύο κοινοβούλια, ωστόσο πλέον ο κύβος έχει ριφθεί και υπάρχει ένα πολιτικό τετελεσμένο… καλό ή κακό;  

Εκ πρώτης όψεως η συμφωνία είναι κακή έως κάκιστη. Θα μπορούσε να αποβεί θετική, αλλά αυτό εξαρτάται από τη θέση της Ελλάδος στο μέλλον. Αν συνέλθει από τη κρίση και ισχυροποιηθεί τότε μπορεί και να θέση υπό την επιρροή της το νεοβαπισθέν κρατίδιο. Αν η κρίση όμως την αδυνατίσει έτι περισσότερο, τότε το κρατίδιο θα βγάλει μεγαλύτερη γλώσσα από αυτή που συνήθιζε μέχρι τώρα. Ο καιρός θα δείξει αλλά εμείς επιβάλλεται να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά. 

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 

«Μακεδονικό έθνος» και «Μακεδονική πατρική γη», είναι μια αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει καμία εθνική ή πολιτική πραγματικότητα, και μπορεί να τη δει κανείς μόνο σαν μία πιθανή μάσκα που πίσω της κρύβει κινδύνους ενάντια στη χώρα σας. 

Δήλωση του Έντουαρτ Στιτίνιους, 

ΥΠΕΞ των Η.Π.Α., τον Δεκέμβριο του 1944. 

Η Δήλωση αυτή σε συνάρτηση με τις ανακοινώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με την επίμαχη συμφωνία, έρχονται να επιβεβαιώσουν τους κινδύνους αυτούς! 

Το International Hellenic Association, ένας μη κυβερνητικός οργανισμός με έδρα το Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών και μέλη προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, συνέταξε ένα εξαιρετικό κείμενο, με το οποίο τεκμηριώνονται οι λόγοι για τους οποίους ενδεχόμενη αποδοχή του όρου «Μακεδονία» σε ένα μόνιμο όνομα των Σκοπίων ή η αποδοχή της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ με το όνομα αυτό, είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει τη βάση μελλοντικής αποσταθεροποίησης στα Βαλκάνια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών της περιοχής. Η επιστολή απευθύνεται προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ, τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Ειδικό Μεσολαβητή του ΟΗΕ μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων Μάθιου Νίμιτζ και τα κράτη – μέλη του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Η επιστολή έχει ως εξής: 

«Στις 11 Ιανουαρίου 1934, η Κομμουνιστική Διεθνής αναγνώρισε ένα ανύπαρκτο έθνος, το «μακεδονικό», το οποίο συμπεριλάμβανε διάφορες εθνικότητες που κατοικούσαν στα εδάφη τμήματος της αρχαίας Μακεδονίας. Το σαφώς μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας ανήκει στην Ελλάδα, ένα μικρό τμήμα στη Βουλγαρία και ένα επίσης μικρό τμήμα στην τότε Γιουγκοσλαβία. Στη συνέχεια το 1944 ο ηγέτης της Κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας Τίτο, μετονόμασε την περιοχή αυτή από Vardarska Banovina (Επαρχία του Βαρδάρη) σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Επί πλέον, κωδικοποίησε τη γλώσσα που ομιλείτο σε μέρη της νότιας Γιουγκοσλαβίας, μία Σλαβική διάλεκτο παρόμοια των Βουλγαρικών διαλέκτων, που την ονόμασε αυθαίρετα «Μακεδονική γλώσσα». 

Πράγματι, εκείνο το διάστημα άρχισε να αναπτύσσεται ένα αφήγημα, σύμφωνα με το οποίο «οι Σλάβοι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Αρχαίων Μακεδόνων, και ότι οι Έλληνες κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος της πατρίδας τους». Η ιδεολογία αυτή άρχισε να εκδηλώνεται με πιο έντονο τρόπο από το 1991 όταν η περιοχή της νότιας Γιουγκοσλαβίας που σήμερα λέγεται ΠΓΔΜ αποσπάστηκε από τη Γιουγκοσλαβία, καθώς το κυβερνών κόμμα της ΠΓΔΜ θεώρησε σκόπιμο να εμφυσήσει στο καινούργιο «κράτος» την αίσθηση της ομοιογένειας και εθνικής υπερηφάνειας και να τους ενώσει στην προσπάθεια να διεκδικήσουν και την Ελληνική Μακεδονία και να αποκτήσουν πρόσβαση στη θάλασσα. Είναι φανερό, επομένως, πως η απαίτηση της ΠΓΔΜ να ονομασθεί Μακεδονία ή με σύνθετο όνομα, αποσκοπεί στην πραγματοποίηση του ονείρου για «ανάκτηση» της Μακεδονικής Ελληνικής γης. 

Η ΠΓΔΜ και οι κυβερνήσεις της ουδέποτε έκρυψαν αυτές τις προθέσεις τους. 

Είναι σαφές ότι όταν έχουμε την ΠΓΔΜ στα βόρεια σύνορά μας να καλλιεργεί εχθρότητα προς την Ελλάδα, να απειλεί την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος και να διαιωνίζει το εχθρικό κλίμα μέσω της εκπαίδευσης που παρέχει στα σχολεία της, η Ελλάδα δεν πρέπει επ΄ουδενί να αποδεχθεί το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ή παράγωγά του, διότι τελικά θα παραμείνει μόνο ο όρος Μακεδονία… 

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, αντιθέτως, αξίζει να επισημάνουμε τους στενούς δεσμούς που η ΠΓΔΜ αναπτύσσει με την Τουρκία,, μία χώρα που προκαλεί καθημερινά την Ελλάδα. 

Αλλά αυτές οι θέσεις σίγουρα δεν συμβάλλουν στο να μας καθησυχάσουν, και μας αναγκάζουν να προβαίνουμε σε μεγάλες αμυντικές δαπάνες, δυσανάλογες προς τις οικονομικές μας δυνατότητες. 

Ο απανταχού Ελληνισμός δεν τρέφει αισθήματα εχθρότητας απέναντι στους πολίτες των Σκοπίων, αλλά επιθυμεί την ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει συμβάλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη της οικονομίας και των υποδομών της ΠΓΔΜ. Η χώρα μας εκφράζει την ειλικρινή επιθυμία να εδραιωθεί ο αμοιβαίος σεβασμός και να βρεθεί μία μόνιμη πολιτική λύση με τον βόρειο γείτονά της. Αν όμως γίνει αποδεκτό για την ΠΓΔΜ ένα μόνιμο όνομα που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία, ή γίνει δεκτή αυτή η χώρα στο ΝΑΤΟ με το όνομα αυτό, όχι μόνο δεν θα επιλυθούν τα προβλήματα, αλλά θα επιδεινωθούν οι προστριβές μεταξύ της Ελλάδος, της ΠΓΔΜ και των άλλων Βαλκανικών χωρών με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση στην περιοχή. 

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ  Η  ΣΥΝΟΧΗ  ΣΥΡΙΖΑ  ΑΝΕΛ; 

Ραγδαίες ανατροπές που μπορειί να οδηγήσουν μέχρι και στην πτώσητης κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου στο αμέσως προσεχές διάστημα προκαλεί η συμφωνία με τα Σκόπια. 

Σύμφωνα με  πληροφορίες  το Μαξίμου και προσωπικά ο Τσίπρας έχουν καταλήξει πως ο Καμμένος δεν θα αντέξειτην πρωτοφανή πολιτική πίεση που του ασκείται και πολύ σύντομα θα υποχρεωθεί να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση. 

Στο Μαξίμου όχι μόνο εξετάζουν, αλλά έχουν ήδη καταλήξειστα «εναλλακτικά» σενάρια διατήρησης της δεδηλωμένης και την παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. 

Ήδη οι συνεργάτες του Τσίπρα θεωρούν ως «δεδομένους» 5 βουλευτές, οι 3 από αυτούς είναι χωρίς κομματική στέγη (ανήκουν στην πτέρυγα των Ανεξαρτήτων) ενώ δύο βουλευτές προέρχονται από το Ποτάμι. 

Ο αριθμός αυτός θεωρούν οι συνεργάτες του Τσίπρα, πως «πολύ εύκολα μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 8», στην περίπτωση που ο Καμμένος αποφασίσει να αποσύρει την στήριξη του προς την Κυβέρνηση, αφού υπάρχουν τρεις βουλευτές των ΑΝΕΛ (δύο νυν υπουργοί και ένας που επιθυμεί να γίνει) που είναι αποφασισμένοι να συνεχίζουν να στηρίζουν τον Τσίπρα. 

Υπάρχουν δύο γεγονότα – «κλειδιά» που θα καθορίσουν τις μετέπειτα εξελίξεις. 

Πρώτον το μέγεθος της Εποπτείας που θα επιβάλουν οι Δανειστές στην Κυβέρνηση μετά την λήξη του τρέχοντος Μνημονίου μέσα στον Αύγουστο, αλλά και το τι θα πάρει (εάν θα πάρει) ο Τσίπρας για το Χρέος. 

Και δεύτερον εάν θα ολοκληρωθούν ομαλά στην Σκοπιανή πλευρά οι διαδικασίες για την συμφωνία που υπογράφτηκε στις Πρέσπες, επικύρωση δηλαδή στο Σκοπιανό Κοινοβούλιο και επιτυχής έκβαση για τον Ζάεφ του δημοψηφίσματος το φθινόπωρο. 

Τότε η Κυβέρνηση θα φέρει στην Ελληνική Βουλή την συμφωνία,την οποία ο Καμμένος μάλλον θα καταψηφίσει, και εάν συμβεί αυτό θα παραιτηθεί και από Υπουργός Αμύνης, στηρίζοντας μεν την Κυβέρνηση. 

Σε εκείνο λοιπόν τον χρονικό σημείο θα εκδηλωθεί και το συναινετικό διαζύγιο με τον Καμμένο, που ο Τσίπρας θεωρεί ήδη καμμένο χαρτί.   

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ενδεχόμενο, με πιο μικρές όμως πιθανότητες. Ο Καμμένος να αποφασίσει νωρίτερα από το φθινόπωρο, ηρωική έξοδο από τη  Κυβέρνηση, για να διασώσει ότι και εάν του έχει απομείνει κάτι. 

Πρόκειται για ένα απονενοημένο μεν διάβημα, το οποίο όμως δεν θα πρέπει να αποκλειστεί και εντελώς, λαμβάνοντας υπόψη και τον αλλοπρόσαλλο πολιτικό χαρακτήρα του Καμμένου, αλλά και το απόλυτο αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. 

Το βέβαιο πάντως είναι πως είτε άμεσα, είτε το φθινόπωρο οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες. 

Και ο Τσίπρας θα είναι πολύ δύσκολονα αποφύγει τις πρόωρες κάλπες, που θα οδηγήσουν  σε μια  κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.