DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας)

Ειδησεογραφικό DNA της Εβδομάδας

ΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ  DNA ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 Γράφει ο Ηλίας Κουτίνας

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕ

Πάει και αυτό το καλοκαίρι… Κάπως έτσι θυμάμαι πως ξεκινάγαμε την πρώτη μας έκθεση στο σχολείο με την επιστροφή στα θρανία. Μανία που την είχαν οι δάσκαλοι να τους γράψουμε στο χαρτί εν είδει έκθεσης πως περάσαμε το καλοκαίρι. Και να εμείς να προσπαθούμε να αποτυπώσουμε στο χαρτί ευχάριστες εικόνες ανεμελιάς και διασκέδασης, γιατί ενδόμυχα ξέραμε ότι ο δάσκαλος μόνο καλά πράγματα ήθελε να δει γραμμένα στο χαρτί. Που να κάθεσαι τώρα να του εξιστορείς ότι το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού το πέρναγες σαν παιδί στα χωράφια και στο λιοπύρι, συμβάλλοντας και εσύ στον οικονομικό προυπολογισμό της οικογένειας, για να βγεί ο χειμώνας.

Όχι ο δάσκαλος δεν ήθελε να διαβάσει αυτά. Ο δάσκαλος ήθελε να διαβάσει ότι το καλοκαίρι το περάσαμε ολόκληρο στην παραλία κάνοντας κάστρα στην άμμο, και επισκεπτόμενοι τον παππού και την γιαγιά για να μας δείξουν τις κοτούλες και τα προβατάκια. Άντε να γράψεις τώρα εσύ ότι ο παππούς και η γιαγιά έμεναν στο ίδιο σπίτι. Τον δάσκαλο δεν τον ενδιέφερε η αποτύπωση της πραγματικότητας, τον ενδιέφερε η φαντασία. Κάτι σαν τον Έλληνα που περιμένει την έκθεση του πρωθυπουργού στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης για να του πει ότι όλα θα πάνε καλά τον χειμώνα, και να του ζωγραφίσει μια εικόνα ευημερίας.

Και ο πρωθυπουργός σαν καλός μαθητής που έχει εντρυφύσει στο ψέμα, δεν τον απογοήτευσε και φέτος. Η έκθεση, ε, συγνώμη, η ομιλία του ήταν γεμάτη αναφορές σε: μεταρρυθμίσεις, διαφάνεια, μετάλλαξη, επιχειρηματικότητα, αξιοποίηση, μετεξέλιξη, δικαιοσύνη, παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα, ελπίδα, στόχευση, επενδύσεις, και άλλα τέτοια ων ουκ έστι αριθμός.

Παραδοσιακά το καλοκαίρι λειτουργεί υπέρ των κυβερνήσεων. Λίγο η καλοκαιρινή ραστώνη, λίγο οι διακοπές και ο τουρισμός, φέρνουν στον λαό μια νωχελικότητα και απροθυμία αντίδρασης, καταστάσεις που εκμεταλεύονται στο έπακρο οι κυβερνώντες.

Το φετεινό καλοκαίρι όμως η κυβέρνηση Συριζα-Ανέλ, δεν το πέρασε αβρόχις ποσί. Εκτέθηκε και μάλιστα ανεπανόρθωτα σε πολλές περιπτώσεις.

Πυρκαγιές.  Πύρινη λαίλαπα στην Αττική με κρυμμένο τον πρωθυπουργό στη βίλα του Λαζόπουλου, (πάλαι ποτέ εθνικού γελωτοποιού),να τις παρακολουθεί αμήχανος, και να εμφανίζεται μετά ακόμη πιο αμήχανος πετώντας πάνω από τα μέρη της καταστροφής, ωσάν να περπατούσε στην Ψαρρών την ολόμαυρη ράχη, και να δηλώνει ανερυθρίσατος ότι η καταστροφή δεν του μεγέθους των προηγούμενων μεγάλων πυρκαγιών. Συμπέρασμα; Επί ΣΥΡΙΖΑ καίγονται μικρότερες εκτάσεις.

Κοντονής. Σαν να του θίξανε το σπίτι του, ο υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας, αρνήθηκε να παραβρεθεί στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα» που διοργανώθηκε στις 23 Αυγούστου, στο Ταλίν, στο πλαίσιο της Εσθονικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζωντας πως: «Σε μία περίοδο που οι θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αμφισβητούνται ανοιχτά από την άνοδο των ακροδεξιών κινημάτων και των νεοναζιστικών κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η προαναφερθείσα πρωτοβουλία είναι πολύ ατυχής».

Προφανώς ο Κοντονής από την Ελλάδα ξέρει πιο πολλά για τον σταλινισμό και τον κομμουνισμό από τους Εσθονούς που τον έζησαν στο πετσί τους, όπως έζησαν και οι Έλληνες τον ναζισμό στον δικό τους.

Επίσκεψη Μακρόν. Αλλιώς την περίμενε ο Τσίπρας, αλλιώς του βγήκε. Την πολυδιαφήμιζε σχεδόν σαν αποκλειστικό του επίτευγμα, αλλά τελικά αποδείχθηκε απλά μια εθιμοτυπική επίσκεψη ενός αρχηγού κράτους σε ένα άλλο. Καμιά καλή κουβέντα για τον πρωθυπουργό. Τουναντίον διπλωματικό ράπισμα για λαικίστικα δημοψηφίσματα που δεν προσφέρουν τίποτα και αποδεικνύονται επικίνδυνα για την πορεία μιας χώρας. Σαν να μην έφθανε αυτό ο πρωθυπουργός «έφαγε» πόρτα από τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν, όταν του ζήτησε να παραστεί στη ΔΕΘ.

Ο Γάλλος, με έξυπνο και κυρίως διορατικό επιτελείο, κατάλαβε αμέσως ότι ο Τσίπρας θέλει να τον χρησιμοποιήσει για να στήσει το επικοινωνιακό του σόου.

Ήταν η δεύτερη πόρτα του Μακρόν.Η πρώτη ήταν  κατά το περίφημο και μυστηριώδες ταξίδι του στο Παρίσι στις 30 Ιανουαρίου, όταν συναντήθηκε τελικά με τα στελέχη της Rothschild κι είχε ζητήσει να δει και τον υποψήφιο- τότε- Γάλλο πρόεδρο, που αρνήθηκε.

Προφανώς, ο δικός μας, του το κράτησε μανιάτικο, εξ ου και η απρέπεια με τον ενικό που χρησιμοποίησε στην υποδοχή (λες κι έκαναν μαζί καταλήψεις) , εξ ου και η αμήχανη γλώσσα του σώματός του και το βλέμμα συνεχώς στο πάτωμα.

Άλλωστε, δεν έχουν ξεχαστεί οι εκδηλώσεις συμπάθειας και στήριξης στις προεδρικές εκλογές του κομμουνιστή υποψηφίου Μελανσόν.

Ο Μακρόν απεχθάνεται τον λαϊκισμό, τον χαρακτηρίζει ασθένεια, ενώ  πιστεύει σε μικρό κράτος και μεγάλη Ευρώπη. Ο Τσίπρας είναι ο μετρ του λαϊκισμού ενώ πιστεύει στον κρατισμό και δαιμονοποιεί την Ευρώπη.

Ο Μακρόν είναι πραγματικός μεταρρυθμιστής και το έχει αποδείξει.

Τελευταία δε ξεκίνησε μια ιδιαιτέρως φιλόδοξη μεταρρύθμιση στα εργασιακά, με την οποία προσδοκά ότι η Γαλλία θα ωφεληθεί μακροπρόθεσμα, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητά της και τη θέση της στην Ευρώπη έναντι της Γερμανίας.  Ο Τσίπρας δεν μπορεί να μεταρρυθμίσει το παραμικρό εκ πεποιθήσεως κι εμμονών – ιδεοληψιών και υποταγής στο κομματικό και πελατειακό κατεστημένο του.

Ο Τσίπρας όταν εξελέγη πρωθυπουργός, προτίμησε να χαϊδεύει αυτιά, να στήνει επαναστάσεις στην Ευρώπη με τα πουκάμισα έξω και στην κυβέρνησή του έχει κορυφαία μέλη των ελληνικών καφωδείων και της αρλούμπας. Με αποτέλεσμα τις κλειστές τράπεζες, δυο νέα μνημόνια, φορολογικές επιδρομές και συνεχή μέτρα μέχρι το 2020.

Κάθε σύγκριση μεταξύ Μακρόν και Τσίπρα, δυστυχώς είναι συντριπτική εις βάρος του Έλληνα πρωθυπουργού.

ELDORADO. Άλλη πονεμένη ιστορία και αυτή που κινδυνεύει να εκθέση διεθνώς τη χώρα μας.

Δεν πρόλαβε να κλείσει το μικρόφωνο κατά την ομιλία του στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός όπου με έμφαση τόνισε ότι θα ηγηθεί ο ίδιος μιας προσπάθειας προσέλκυσης ξένων επενδυτών στη χώρα, και την άλλη στιγμή είχαμε την ανακοίνωση από την Καναδική εταιρεία, ότι δεν μπορεί να συνεχίσει την ύψους μερικών δις  ευρώ στην Ελλάδα λόγω των συνεχών αναβολών στην έκδοση εκ μέρους της κυβέρνησης των σχετικών αδειών, παρά το γεγονός ότι έχει δικαιωθεί αλεπάλληλες φορές από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, και εξέδωσε τελεσίκο ότι στοπεύει να αποχωρήσει από την χώρα.

Για μία ακόμη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει το παιχνίδι του λαικισμού, ενδιαφερόμενος περισσότερο για τους ψηφοφόρους του παρά για την ανάπτυξη της οικονομίας.

Ο δε σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού της κυβέρνησης, ο περιβόητος Καρανίκας, μόλις ανακοινώθηκε η αποχώρηση της εταιρείας από τη χώρα μας την … κατευόδωσε με την …ευχή «στα τσακίδια»!!!!

Από τη στιγμή, λοιπόν, που ο Καρανίκας (της μέγιστης ρήσης «η καριέρα είναι χολέρα») παραμένει στη θέση του, από τη στιγμή που όλες οι μεγάλες επενδύσεις ( Ελληνικό, Σκουριές, Κασσιόπη, Αιολικό πάρκο Καφηρέα, Ρόδος κλπ) παραμένουν εγκλωβισμένες στις ιδεοληψίες υπουργών της κυβέρνησης και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ποιες άραγε επενδύσεις θέλει ο πρωθυπουργός; Αυτές που δεν στοχεύουν στο κέρδος, όπως περίπου είπε σε επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις της Apivita;

Μακάρι να βγούμε ψεύτες αλλά αν δεν αναδιπλωθεί σχετικά γρήγορα η κυβέρνηση και συμορφωθεί με τις δικαστικές αποφάσεις, φοβούμαστε πως η φράση « Στα τσακίδια!» του τεμπέλη Καρανίκα θα την πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Πετρελαιοκηλίδα. Η φράση και μόνο του υπουργού Ναυτιλίας  κ. Κουρουμπλή, ότι φταίνε τα θαλάσσια ρεύματα για την μεταφορά του αργού πετρελαίου στις ακτές του σαρωνικού αρκεί για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της ανικανότητας αυτών των ανθρώπων.