Home ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Η ΑΜΑΡΓΙΑ ΝΕΚΡΩΝΕΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΖΩΟΠΟΙΕΙ

Η ΑΜΑΡΓΙΑ ΝΕΚΡΩΝΕΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΖΩΟΠΟΙΕΙ

56

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ
(Κατά Λουκάν, κεφ. 8:26-39)

Η ΑΜΑΡΓΙΑ ΝΕΚΡΩΝΕΙ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΖΩΟΠΟΙΕΙ

Όταν ο άνθρωπος με τις αμαρτίες του διώχνει από μέσα του τη χάρη του Θεού, τότε θρονιάζουν τα δαιμόνια. Πόσα και σήμερα της αμαρτίας τα θύματα! Πόσοι της ανομίας οι υπηρέτες! Πόσοι της ευρύχωρης οδού οι οδοιπόροι! Πόσοι οι σιδηροδέσμιοι των φοβερών παθών! Πόσοι «με αλυσίδες και σιδηρά δεσμά» τριγυρνούν στης πλάνης τις άγονες ερημιές! Πόσοι έχουν νεκρωθεί από το ονειροφάνταστο της ψευδαίσθησης ναρκωτικό των απολαύσεων! Η αμαρτία αρρωσταίνει την ψυχή και μετά την νεκρώνει. Εξασθενίζει την θέληση, τη σκληραίνει, προκαλεί άγχος και ψυχικά συμπλέγματα. Δημιουργεί νευρώσεις και άρρωστες καταστάσεις. Τραυματίζει της ψυχής τις δυνάμεις και γκρεμίζει τα πιο ωραία όνειρα. Κόβει την ευεργετική ορμή της προόδου και οδηγεί στην αποστασία και το χωρισμό από τον Θεό!
Η αμαρτία είναι αρρώστια με πολλά στάδια. Αυτή τη σταδιακή νέκρωση της ψυχής είχε υπ’ όψιν του ο Απόστολος Παύλος, όταν έγραφε στους Χριστιανούς: «Προσέχετε, αδελφοί, μη τυχόν υπάρχει σε κανέναν από σας μία κακή, άπιστη καρδιά, ώστε να αποστατήσετε από τον ζωντανό Θεό. Κάθε ημέρα να ενθαρρύνει ο ένας τον άλλον, εφ’ όσον ισχύει το Σήμερα για να μη σκληρυνθεί κανείς από σας από την απατηλήν αμαρτία» (Εβρ. 3:12-13). Η αμαρτία σκληρύνει τον άνθρωπο. Τον κάνει αναίσθητο. Του κλείνει τα μάτια για να μη βλέπει και τ’ αυτιά του για να μην ακούει. Δεν ακούει πια της συνείδησης τα χτυπήματα και τους ελέγχους.
Υπάρχουν κατήφοροι, που δεν σταματά κανείς. Υπάρχουν λασπόνερα από τα οποία δεν καθαρίζεται κανείς. Υπάρχουν άβυσσοι, από το βάθος των οποίων δεν ανεβαίνει κανείς. Κι «όταν έλθει ασεβής εις βάθος κακών, καταφρονεί» (Παροιμ. ΙΗ’ 3) Τότε σπάζουν οι αρμονικές σχέσεις Θεού και ανθρώπου κι ανοίγει ένα αγεφύρωτο χάσμα. Εκείνο που νοιώθει ο ένοχος, είναι η αποστροφή, η φυγή. Τίποτε πια δεν τον συνδέει με τον Θεό. «Τι κοινόν υπάρχει μεταξύ εμού και σου Ιησού, υιέ του Θεού του Υψίστου;». Βλέπει τον Ιησού και φεύγει μακριά. Ακούει τα βήματα του Θεού, όπως άλλοτε ο Αδάμ, και τρέχει να κρυφτεί. Ο κρίκος ο συνδετικός έχει σπάσει κι όταν ο άνθρωπος δεν κάνει το θέλημα του Θεού δεν είναι φίλος του Θεού, αλλά εχθρός Του.
Μετά την αμαρτία, την σκλήρυνση της καρδιάς επέρχεται η απιστία. η απόρριψη κάθε ιδέας περί Θεού. «Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός» (Ψαλμ. 13:1) Γιατί είπε ο άφρων στην καρδιά του «δεν υπάρχει Θεός»; Διότι «επολιτεύθη χαμερπώς, έπραξε βδελυρά έργα». Η σκέψη του Θεού τον ενοχλεί, τον ανησυχεί, τον ταράσσει, τον εξοργίζει. Η ένοχη συνείδηση με τις φρικτές τύψεις, τον κάνει να παραλογίζεται και ν’ αρνείται την ύπαρξη του Θεού. Αλλά τότε δεν διαφέρει από τον δαιμονιζόμενο!
Αν η αμαρτία νεκρώνει τη ψυχή, ο Ιησούς την ζωοποιεί. Σπάζει με την άπειρον αγάπη Του τις αλυσίδες και τα δεσμά του διαβόλου και ελευθερώνει την καρδιά. Κατασιγάζει με την παντοδυναμία Του τις τρικυμίες των παθών. Καταπαύει τις καταιγίδες των πειρασμών. Ανοίγει τα μνήματα του θανάτου. Ανασταίνει. Δίνει ζωή και πνοή. Δημιουργεί νέους ηθικούς κόσμους. Ξέρει και μπορεί να μετατρέπει τον ακόλαστο σε ηθικό και σώφρονα, τον παραβάτη σε νομοταγή, τον υβριστή και βλάσφημο σε συνετό και σεμνό, τον άδικο και σκληρό σε φιλάνθρωπο και δίκαιο, τον ασεβή σε φιλόθεο και φιλόθρησκο… Με τη χάρη Του θαυματουργικά αναγεννά τις ψυχές που νεκρώθηκαν από την αμαρτία. Ξέρει να μεταπλάθει τις καρδιές σε σκεύη εκλογής. Ο Θεός ελεεί και σώζει εκείνους που Τον ζητούν και μετανοούν. Εκείνους που μισούν την αμαρτία κι αποφασίζουν να ζήσουν την καινούρια ζωή του πνεύματος. Αν η αμαρτία εξευτελίζει τον άνθρωπο και του αφαιρεί όλη την ευγένεια κι αξιοπρέπεια, η μετάνοια στο μυστήριο της θείας εξομολόγησης του ανοίγει τις ουράνιες πηγές του θείου ελέους και τον ξανακάνει παιδί του Θεού. Τον παίρνει ο Ιησούς από το χέρι, του φορεί το δακτυλίδι του αρραβώνα της ουράνιας βασιλείας, του φορεί τον χιτώνα της αθωότητας και τον κατατάσσει στην τάξη των πιστών και καλών Του φίλων. Μετά την πτώση, ανύψωση! Μετά την καταισχύνη, δόξα! Μετά το έγκλημα αθώωση και δικαίωση! Η αγαλλίαση της αναγεννημένης ψυχής είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη απ’ όλες τις τέρψεις και απολαύσεις αυτού του κόσμου. Πάρε αγαπητέ την απόφαση, κάνε μεταβολή, αναγεννήσου και θα ιδείς πόσο γλυκός είναι ο Κύριος. Θα αισθανθείς τέτοια αγαλλίαση, που είναι προμήνυμα και προοίμιο της βασιλείας των ουρανών. Μην αργείς. Μετανόησε, εξομολογήσου κάτω από το πετραχήλι κανονικού Ορθοδόξου ιερέα όλες τις αμαρτίες σου και κοινώνησε το άχραντο Σώμα και τίμιο Αίμα του Κυρίου και Σωτήρος Ιησού Χριστού, εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιον.