Με καλά λόγια και επαίνους…

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, με καλά λόγια και επαίνους, ακόμα και όταν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, μπορούμε να παρατείνουμε τη ζωή *.

Έως τώρα γνωρίζαμε πως ο πλούτος είναι βασική προϋπόθεση για καλή και μακριά ζωή. Αυτό, άλλωστε, είναι αναμενόμενο γιατί αυτός που έχει τα λεφτά έχει πρόσβαση στους καλούς γιατρούς στην υγιεινή διατροφή, στις καλές συνθήκες κατοικίας, στις άνετες διακοπές κλπ σε αντίθεση με το φτωχό που δεν τα έχει. Άλλωστε είναι πάρα πολύ δύσκολο να συμβεί ατύχημα στα πολυτελή γραφεία των μάνατζερς, στις πριβέ λέσχες ή πάνω στα χαλιά των μεγάλων ξενοδοχείων. Το πιο πιθανό είναι να γίνει ένα ατύχημα στις σκαλωσιές, πάνω στο delivery μηχανάκι, στο εργοτάξιο κλπ.Να όμως που έρχεται και μια έρευνα από τον Καναδά με πολύ ακριβή αποτελέσματα όπου γίνεται φανερό πως για τη μακροζωία δε χρειάζεται μόνο πλούτος, αλλά και αναγνώριση. Ανατρέξαν σε ένα στατιστικό δείγμα σπάνιο, αλλά και μαθηματικά σίγουρο. Για πολλά χρόνια έκαναν μια στατιστική ανάλυση των δεδομένων για την καλή και μακριά ζωή των ηθοποιών του Χόλυγουντ. Μάλιστα, για να περιορίσουν το στατιστικό λάθος εξέτασαν την ποιότητα ζωής αυτών που βραβεύτηκαν με Όσκαρ και των συναδέλφων τους που δεν έτυχαν ανάλογης τιμής. Όλοι είχαν την κοινή βάση της πολυτελούς ζωής και των λυμένων οικονομικών προβλημάτων. Είχαν την τύχη μιας παγκόσμιας αναγνώρισης που δίνει τις δυνατότητες και του κέρδους και της επιβολής της γνώμης τους.Η στατιστική ανάλυση των βιογραφικών τ ους έ δειξε π ως α υτοί με το Όσκαρ ζουν 4 χρόνια περισσότερο από τους υπόλοιπους ηθοποιούς ανάλογου τρόπου ζωής και ηλικίας χωρίς βραβείο, πρόκειται για ουσιώδη διαφορά που μεταφράζεται σε πολύ μακρύ χρονικό διάστημα με δεδομένο ότι όλοι ζουν στις ίδιες πολυτελείς συνθήκες ζωής και απολαμβάνουν τα ίδια. Η εξήγηση δόθηκε στο ότι με τη χορήγησή του σταματάει ένα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό του καθημερινού στρες. Δεν έχουν πλέον την ανάγκη να ψάχνουν για ιδεώδη εργασία ή να δέχονται ρόλους που αυτοί οι ίδιοι επιλέγουν. Μειώνεται η ένταση αποδοχής από τα υπόλοιπα κοινωνικά σύνολα και για πολλά χρόνια έχουν λυμένο όχι μόνο το πρόβλημα της εργασίας, αλλά και της προβολής που για αυτούς είναι επαγγελματικά αξιοσημείωτο. Κατά κάποιο τρόπο καταλήγουμε στο ότι ο επιβεβαιωμένος καλλιτέχνης όχι μόνο διαχειρίζεται, αλλά και μειώνει το στρες σε αντίθεση με το φτωχό, διότι η φτώχεια συμβαδίζει με βάσανα που φέρνουν αρρώστιες και είναι δύσκολο ο φτωχός με τις αρρώστιες να βρει κάπου αναγνώριση.

Χειροκροτάτε γιατί χανόμαστε

Γιατί βρε παιδιά παραπονιέστε πως δεν σας αναγνωρίζουν; Σε σας, τους νεοφερμένους απευθύνομαι. Συνέχεια γκρινιάζετε πως δεν σας υπολογίζουν οι αρχαιότεροι, δεν σας εμπιστεύονται στα κοινά οι «δεινόσαυροι» αυτής της παροικίας, δεν σας αναθέτουν σημαντικούς ρόλους στη διοίκηση ή στα εκτελεστικά των δεκάδων συλλόγων και συλλογίσκων τους. Λες και δεν το ξέρετε πως είναι θέμα επιβίωσης, επιβίωσης δικής τους δηλαδή, όπως αποφαίνεται και η έρευνα των επιστημόνων πουμπεριγράψαμε πιο πάνω. Δηλαδή βρε καλοπαίδια που μόλις ήρθατε στο Καναδά από μια Ελλάδα όπου όλοι σας το γλεντάγατε και το καίγατε το πελεκούδι, θέλετε σώνει και καλά να μας κατσικωθείτε στο σβέρκο και να μας κλέψετε και τα έτη της μακροημερεύσεως, εμάς των πολυχρονεμένων αφεντάδων; Δηλαδή τι θέλετε, να αρχίσουμε να σας δίνουμε και σάς επαίνους και βραβεία και αναγνωρίσεις, ξύλινα, ατσάλινα, πλατινένια, χρυσά έπαθλα για τα δίχρονα, τα τρίχρονα, τα πεντάχρονα που ο σκύλος σας περπάτησε στα δυο του πό-δια, που ο παπαγάλος σας δεν σας στόλισε με βρωμόλογα, που ο κήπος σας έβγαλε πεντάκιλο μπαρμπουνοφάσουλο και άλλα τέτοια θαυμαστά κατορθώματα της φύσης; Να σας μοιράζουμε αναγνώριση και βραβεία εσάς τους χθεσινούς (βάλτε εδώ ό,τι θέλετε) και να στερείτε από μας την μακροημέρευση; Διότι ως γνωστόν, το πολύ το κύριε Ελέησον, μπορεί να το βαριέται ο παπάς αλλά χαρίζει ευδαιμονία και μακρά ζωή, όπως μάθαμε πρόσφατα. Μη περιμένετε άδικα λοιπόν αναγνώριση και βραβεία…

* http://neurotalk.blogspot.gr/2007/04/