Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) Ουαί υμίν… (Η αβάσταχτη ελαφρότητα της υποκρισίας)

Ουαί υμίν… (Η αβάσταχτη ελαφρότητα της υποκρισίας)

66

στους σεισμούς εμείς οι Έλληνες γινόμαστε σεισμολόγοι
στις φωτιές γινόμαστε πυροσβέστες
στις πλημμύρες γεωλόγοι
τώρα στις δολοφονίες-θανάτους γίναμε κι ιατροδικαστές
Ας δούμε τα γεγονότα.

Ένας τύπος μπαίνει αποφασισμένος σε ένα μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας για να κλέψει. Γίνεται αντιληπτός και εγκλωβίζεται μέσα σε αυτό. Κανείς δε στρέφεται βίαια στην αρχή εναντίον του. Όλοι περιμένουν την αστυνομία να επιληφθεί. Ωστόσο, εκείνος δεν είναι και τόσο πρόθυμος να περιμένει. Αρπάζει έναν πυρσβεστήρα και προσπαθεί να κατεβάσει τη γυάλινη πόρτα. Αποτυγχάνει. Πέφτει στο πάτωμα, σπάει με τα χέρια και άλλα αντικείμενα που βρέθηκαν μπροστά του τη βιτρίνα και προσπαθεί να διαφύγει της επερχόμενης σύλληψης έρποντας μέσα απο τη ν γεμάτη τζάμια σπασμένη βιτρίνα. Ο ιδιοκτήτης και οι λοιποί παρευρισκόμενοι δεν θέλουν και σωστά να τον αφήσουν να φύγει. Που σημαίνει απλά ότι δεν είναι απαθείς απέναντι στη διάλυση της περιουσία τους (ή την περιουσία του συνανθρώπου τους). Σε εμάς εδώ αυτό λέγεται citizen arrest και είναι απολύτως νόμιμο.Τον πλησιάζουν και τον κλωτσούν. Είναι πασιφανές ότι δεν πάνε να τον σκοτώσουν. Θέλουν να τον κρατήσουν μέσα. Δεν υπάρχει δόλος. Δεν υπάρχει φόνος. Δεν υπάρχει καν αυτοδικία. Δεν υπάρχει λιντσάρισμα. Υπάρχει μόνο διάθεση αποτροπής της διαφυγής. Εκείνος, αδύναμος μεν,(ποιος ξέρει ίσως υπό την επήρεια τι), αλλά χωρίς καμία διάθεση να αποδεχθεί τη μοίρα του οτι η σύλληψη του είναι αναπόφευκτη, πιέζει με όση δύναμη έχει προς την ελευθερία, αλλά οι δυνάμεις του τον προδίδουν.

Πολλοί αδυνατούν να δουν καθαρά μια τόσο απλή αλληλουχία γεγονότων. Τι είναι αυτό που εμποδίζει τον απλό κόσμο να μπει τόσο στη θέση του ληστή όσο και του καταστηματάρχη;

Η βία που ασκήθηκε πάνω του ήτανε για να αποτραπεί η φυγή του. Δεν ανοίξανε την πόρτα να μπούνε μέσα να τον δείρουν. Ούτε είχαν σκοπό να τον σκοτώσουν. Και τα δύο αποδεικνύονται το πρώτο από τα βίντεο το δεύτερο από την ιατροδικαστική έρευνα.
Αυτός αποφάσισε να προκαλέσει υλικές ζημίες και να κάνει απόπειρα να διαφύγει.
Τι σκότωσε τελικά τον Κωστόπουλο;

Η πρέζα σκότωσε τον δυστυχή Κωστόπουλο, με όποιο τρόπο και αν το δεί κανείς. Οπως έχει « σκοτώσει « και πολλούς άλλους ή τους έχει φέρει πολλάκις στο κρεβάτι του νοσοκομείου με « διαγνώσεις « τυπικές για να μην εκτεθούν

Πριν ενοχοποιηθεί όλη η Ελληνική κοινωνία , ας δούμε κατάματα μια φορά την αλήθεια. Ο μακαρίτης Κωστόπουλος έπεσε θύμα κυρίως των επιλογών του.Και οι « φίλοι « του ή οι δικοί του , που τώρα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους δεν έκαναν το παραμικρό, τότε που έπρεπε για να τον βοηθήσουν. Τα σημάδια είναι πάντα ορατά. Δεν ήθελαν; δεν μπορούσαν; ή μήπως το θεωρούσαν κάτι φυσιολογικό και τους βόλευε;

Αλλά οι ομάδες που φλερτάρουν με το περιθώριο συνειδητά και το διατυμπανίζουν, επιθυμούν να τροφοδοτούν τέτοιες καταστάσεις. Τέτοιες ομάδες βρίσκουμε άφθονες μέσα στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές λοιπόν οι ομάδες συνειδητά αποσιωπούν το γεγονός ότι:
– τα ναρκωτικά καταστρέφουν χαρακτήρες, είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή και
– ότι στο κέντρο της Ομόνοιας { και όχι μόνο }η κατάσταση έχει χειροτερέψει πολύ. Ενα γκέτο, που έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Ο κόσμος έχει φθάσει στο αμήν!

Η απόπειρα ληστείας ενός κοσμηματοπωλείου από ένα άτομο εθισμένο στα ναρκωτικά είχε ως αποτέλεσμα να γίνουμε, για μια ακόμη φορά μάρτυρες της ψευδο-αριστερής ευαισθησίας των κυβερνώντων. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύεται πολιτικά, με χυδαίο τρόπο, τον άτυχο δράστη της ληστείας.

Η ανακοίνωση επισήμου και θεσμικού προσώπου, όπως η Ράνια Σβίγκου (εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ), για τον θάνατο του νεαρού εγκληματία αποτελεί ουσιαστικά την επίσημη αποδοχή εκ μέρους ΣΥΡΙΖΑ, τής παραβατικής συμπεριφοράς ως κανονικής. Με αυτόν τον τρόπο η κοινωνία πολώνεται ακόμη περισσότερο. Ουσιαστικά φωτογραφίζει ως “φασίστα”, τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού. Ατυχής η κατάληξη του νέου άνδρα, ναι, αλλά όταν μπουκάρεις με μαχαίρι κάπου, όλα μπορούν να συμβούν – και το ξέρεις.

Όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω…

Όταν ψήφιζαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το δαιδαλώδες νομοσχέδιο μεταβίβασης της περιουσίας του Δημοσίου στο Υπερταμείο (γράφε δανειστές), δεν «πρόσεξαν» ότι με την υπογραφή τους εκχωρούσαν μεταξύ άλλων και το σύνολο των αρχαιολογικών χώρων της Ελλάδας.
Από τον Λευκό Πύργο και τη Ροτόντα στη Θεσσαλονίκη μέχρι τα Ενετικά τείχη του Ηρακλείου και τον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού. Όλα τα έδωσαν οι αθεόφοβοι, ων ουκ έστι ο αριθμός των μεταβιβαζομένων ακινήτων μεταξύ των οποίων και αρχαιολογικοί χώροι. Το σύνολο των ακινήτων φτάνει στον αστρονομικό αριθμό των 10.119.
Το έργο αυτό του ξεπουλήματος της χώρας «που ήταν δίκαιο και έγινε πράξη» κατά Τσίπρα, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Τρίτου Μνημονίου, που σαν καλό παιδί αποδέχθηκε με αποτέλεσμα η χώρα να βρίσκεται για 99 χρόνια κάτω από τον ζυγό των δανειστών της.

Κάτι το οποίο δεν δέχθηκαν οι μονίμως λοιδορούμενοι ποικιλοτρόπως προκάτοχοί του.
Πέρα από το ξεπούλημα της χώρας στο οποίο συναίνεσε ο Α. Τσίπρας προχώρησε και σε μια ετεροβαρή συμφωνία με τα Σκόπια καθ’ υπόδειξη των Γερμανών και των Αμερικανών, κάτι που επίσης δεν έκαναν οι προκάτοχοί του.
Το παιδί τα έδωσε όλα με συνέπεια οι ξένοι σύμμαχοι και εταίροι να πίνουν νερό στο όνομά του. Γιατί όχι άλλωστε;

Μια ανάλυση

Παραθέτουμε στη συνέχεια μια ανάλυση της Βαλκανικής πραγματικότητος από έναν άνθρωπο που σίγουρα γνωρίζει λόγω και ιδιότητος το θέμα πολύ καλύτερα από πολλούς εξ ημών. Τον κ. Μιχαήλ Γκρίλλα, σμήναρχο ε.α.

«Τα προβλήματα που, αντιμετωπίζει η χώρα μας, με την Τουρκία είναι σε όλους μας λίγο πολύ γνωστά και είναι πολλά – μακροχρόνια και όλα μπορούν να επιλυθούν σύντομα εάν, η γειτονική μας χώρα σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο, τη Διεθνή Νομιμότητα και δείξει προς τούτο τα χαρακτηριστικά μιας Ευρωπαϊκής χώρα και όχι άρπαγας όπως καθημερινά παρουσιάζεται με τις συνεχόμενες προκλήσεις στο Αιγαίο, στη Θράκη και στην Κύπρο.
Παρά τα μεγάλα προβλήματα που, αντιμετωπίζει η Τουρκία, εξακολουθεί να προβάλλει και να συμπεριφέρεται ως μια αναδυόμενη περιφερειακή οικονομική και στρατιωτική δύναμη που, επιδιώκει να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στα τεκταινόμενα και δρώμενα στην περιοχή μας και μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να προσεταιρισθεί με το μέρος της την Αλβανία, το Κόσσοβο και τα Σκόπια.

Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της Τουρκίας σήμερα είναι το Κουρδικό που, έχει καταστεί πλέον μόνιμη θηλιά στον λαιμό της, με απρόβλεπτες συνέπειες, μη αποκλειομένης ακόμα και σε βάθος χρόνου, του διαμελισμού της, με τη δημιουργία ενός ενιαίου Κουρδικού Κράτους.

Τα μυαλά των Αλβανών πήραν αέρα από τη στιγμή που, με την ανοχή και την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, τον Φεβρουάριο του 2008, το Κόσσοβο ανακήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του, από τη Σερβία. Έκτοτε οι Αλβανοί ζουν με το όνειρο της Μεγάλης Αλβανίας, ενσωματώνοντας με χάρτες στον κορμό της το Κόσσοβο, το Πρέσεβο (νότια Σερβία), το Τέτοβο (δυτικά Σκόπια) και το Μαυροβούνιο καθώς εκεί ζουν 50.000 Αλβανοί και δικά μας εδάφη όπως Καστοριά, Φλώρινα, την Ήπειρο μέχρι την Πρέβεζα και την Κέρκυρα. Τα σχολικά τους βιβλία κοσμούνται με παρόμοιους χάρτες.

Σοβαρό ρήγμα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις προκλήθηκε το 2011 με την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας που, είχε προσφύγει ο σημερινός πρωθυπουργός Έντι Ράμα και ακύρωσε τη διμερή συμφωνία που, είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών για την οριοθέτηση των Θαλασσίων Ζωνών το 2009. Οι διαπραγματεύσεις που, περατώθηκαν στις αρχές του καλοκαιριού για τη ρύθμιση πακέτου όλων των εκκρεμοτήτων που, υφίστανται από το 1914 ενώ, πήγαιναν καλά τελικά πάγωσαν και οι διαφορές μας παραμένουν ακόμα σε εκκρεμότητα. Η Αλβανία δυστυχώς σήμερα είναι το εργαλείο της Τουρκίας κατά της Ελλάδας με κύριο εκφραστή τον πρωθυπουργό της Έντι Ράμα.
Το Κόσσοβο το έχουν αναγνωρίσει μέχρι σήμερα περισσότερες από 110 χώρες. Είναι μέλος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), ενώ λόγω του βέτο της Ρωσίας δεν έχει ακόμα καταστεί μέλος του ΟΗΕ και αυτό απ’ ό,τι φαίνεται, είναι πολύ δύσκολο, να γίνει εάν δεν υπάρξει πρώτα η διευθέτηση των διαφορών του με τη Σερβία και στη συνέχεια αναγνωρισθεί απ’ αυτήν. Επ’ αυτού βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις, μεταξύ των δύο χωρών και τελευταία έχει πέσει στο τραπέζι και η ανταλλαγή εδαφών όπως το Πρέσεβο της Νότιας Σερβίας που, είναι Αλβανόφωνο (80.000 Αλβανοί) με το κομμάτι του Κοσσόβου που, κατοικείται αμιγώς από 150.000 Σέρβους. Για να υπάρχει λύση επ’ αυτού του ζητήματος θέλει ακόμα πολύ δρόμο. Η χώρα μας δεν το έχει ακόμα αναγνωρίσει. Διατηρεί όμως με τούτο Γραφείο Συνδέσμου με εμπορικό ακόλουθο και οι σχέσεις μας όμως είναι πολύ καλές.

Με τη Βουλγαρία οι σχέσεις μας συνεχώς βελτιώνονται και βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στο ενεργειακό και στις μεταφορές. Θεωρούν τους Σκοπιανούς Βουλγάρους και επιδιώκουν μελλοντικά την προσάρτηση του ανατολικού τμήματος της ΠΓΔΜ, ενώ το δυτικό (Τέτοβο) το διεκδικούν οι Αλβανοί, για να προκύψει έτσι απρόσμενα στα βόρεια σύνορά μας η μεγάλη Βουλγαρία και η Αλβανία συγχρόνως, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη Χώρα μας. Η Βουλγαρία δεν αναγνωρίζει όμως και σε αυτό συμπλέει ευτυχώς με εμάς ότι υφίσταται Μακεδονικό Έθνος και Μακεδονική γλώσσα.
Όπως είναι γνωστόν την 13-6-2018 υπεγράφη στις Πρέσπες μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ σχετική συμφωνία, για την ονοματολογία της γειτονικής μας χώρας και τελικά προέκυψε όπως η γειτονική μας χώρα μετά την ολοκλήρωση όλων των προβλεπομένων διαδικασιών (Δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ την 30-09-2018) που, εκτιμάται να ολοκληρωθούν εντός του πρώτου εξαμήνου του 2019, οπότε θα ονομάζεται πλέον Βόρειος Μακεδονία. Είμαστε μια Δημοκρατική χώρα και επομένως ας αφήσουμε τη βουλή των Ελλήνων να πάρει επ’ αυτού τις τελικές της αποφάσεις.
Το 2030 οι Αλβανοί κάτοικοι θα είναι περισσότεροι από τους Σλαβομακεδόνες (1.260.000). Σκόπιμα οι Σλαβομακεδόνες αποφεύγουν να διενεργήσουν νέα απογραφή γιατί δεν τους συμφέρει να διαπιστωθεί η θεαματική αύξηση των Αλβανών.

Γεωπολιτικά τα Βαλκάνια δεν έχουν ακόμα πλήρως σταθεροποιηθεί και υπάρχουν ακόμα εντάσεις και διεκδικήσεις που, αφορούν και τη Χώρα μας (Θράκη – Αιγαίο). Συνεπώς ως χώρα δεν πρέπει να εφησυχάζουμε αλλά απεναντίας να προετοιμαζώμεθα για να μην αιφνιδιασθούμε και πιαστούμε συγχρόνως στον ύπνο».