Παρουσίαση Εναλίων Αρχαιοτήτων στο ROM με την υποστήριξη της Ελληνικής Δημοκρατίας

Η Ελληνική Δημοκρατία, υποστήριξε με υπερηφάνεια, το Συμπόσιο “Θάλασσα: Υπο-
βρύχια Αρχαιολογία στην Αρχαία Ανατολική Μεσόγειο”, που πραγματοποιήθηκε στο
Βασιλικό Μουσείο του Οντάριο. Συμμετέχοντας σε παρουσιάσεις και ζωντανές συζητήσεις, πάνω σε ένα θέμα που η Ελλάδα έχει πρωτοπορήσει εδώ και αιώνες. Η ενάλια ή υποβρύχια αρχαιολογία, όπως επιστημονικά ονομάζεται, έχει ως αντικείμενο τον
εντοπισμό, τη μελέτη, τη διάσωση και την ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων που βρίσκονται στην ακτή ή στον βυθό της θάλασσας, των λιμνών και των ποταμών.
Στο αντικείμενο των ενδιαφερόντων της εμπίπτουν η ιστορική εξέλιξη του εμπορίου, της ναυτιλίας, των πλοίων και των λιμανιών, αλλά και οικισμοί ή άλλες χερσαίες εγκαταστάσεις οι οποίες έχουν κατακλυστεί για διάφορους λόγους από τη θάλασσα.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν βυθισμένοι οικισμοί, κτίρια ή λιμάνια,
είτε λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας είτε λόγω τεκτονικών μεταβολών.
Ιδιαίτερα οι οικισμοί της προϊστορίας βρίσκονται πολύ συχνά κάτω από τη θάλασσα.
Κατά την 3η χιλιετία π.Χ., όταν εμφανίστηκαν οι πολιτισμοί του Αιγαίου, ο Μινωικός, ο Κυκλαδικός και ο Ελλαδικός, η στάθμη της θάλασσας βρισκόταν περίπου τέσσερα μέτρα χαμηλότερα από σήμερα – χωρίς να συνυπολογίσουμε τοπικά φαινόμενα, όπως οι σεισμοί, που μπορεί να βυθίσουν ακόμη περισσότερο μια περιοχή. Δηλαδή
η ακτογραμμή που έβλεπαν οι Πρωτομινωίτες, οι Πρωτοκυκλαδίτες και οι Πρωτοελλαδίτες βρισκόταν περίπου εκεί που σήμερα το βάθος της θάλασσας φτάνει τα 4 μ.
Κι επειδή η θάλασσα έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή τους, δίπλα σε αυτήν έχτιζαν συνήθως τα σπίτια τους. Σήμερα αυτά βρίσκονται στον βυθό, για παράδειγμα στη θαλάσσια περιοχή της Μεθώνης Μεσσηνίας, στο Παυλοπέτρι (Ελαφόνησος-Βιγκλάφια) Λακωνίας, το Σαλάντι και στον Λαμπαγιαννά Αργολίδας. (Απόσπασμα από
τη μελέτη της καταδυόμενης αρχαιολόγου της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων κ. Δ. Κουτσούμπα)
Τα αποτελέσματα, που από τις έρευνες, βοηθούν στην ολοκλήρωση της αρχαιολογικής και ιστορικής εικόνας της Ανατολικής Μεσογείου, γεγονός που ενισχύει την ανάγκη για την συστηματική συνέχιση της υποβρύχιας διερεύνησης και καταγραφής των ενάλιων αρχαιοτήτων.