Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) Το Μακεδονικό ρυθμιστής εξελίξεων

Το Μακεδονικό ρυθμιστής εξελίξεων

76

Ο Τσίπρας είναι αποφασισμένος να δώσει τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Έστω και με το Βόρεια ως φερετζέ. Δεν του βγαίνουν όμως με άνεση τα κουκιά που χρειάζεται για να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή, ιδιαίτερα αν κάνει πράξη ο Καμμένος την απειλή του για αποχώρηση από το κυβερνητικό σχήμα. Ακόμη όμως και συμβεί αυτό δεν είναι σίγουρο ότι τον Καμμένο θα τον ακολουθήσουν όλοι οι βουλευτές του. Εκεί ποντάρει εξ άλλου και ο Τσίπρας. Να τον αφήσουν έκθετο οι βουλευτές του και να μην τον ακολουθήσουν στην απειλή του. Σε αυτήν την περίπτωση και με δεδομένη τη θέση των βουλευτών του Ποταμιού ότι θα ψηφίσουν υπέρ, η συμφωνία φαίνεται πως περνάει και βαδίζει προς την υλοποίηση της. Το έγκλημα ολοκληρώνεται.

Να δεχτούμε, παίζοντας τον δικηγόρο του διαβόλου, οτι σε κάποιες περιπτώσεις οι ηγέτες πρέπει να πηγαίνουν κόντρα στο “κοινό αίσθημα” αν κρίνουν ότι είναι προς το καλό της χώρας. Στα πλαίσια μιας θεωρητικής συζήτησης, άντε να υποθέσουμε ακόμα και ότι ο Τσίπρας έφερε τις Πρέσπες “για το καλό της χώρας” και όχι για το καλό του κόμματος και της εξουσίας του, ούτε υπο την επήρεια της μαρξιστικής-εθνομηδενιστικής κουλτούρας του. Στα πλαίσια της τελικά αποδεκτής από τους ψηφοφόρους μεθόδου της κωλοτούμπας, άντε να δεχτούμε και ότι δεν υπάρχει ηθικό θέμα για έναν πολιτικό που προαναγγέλει δημοψηφίσματα για ψύλλου πήδημα, να αρνείται δημοψήφισμα για ένα τόσο σημαντικό θέμα.

Να δεχτούμε και το ότι ο Σταύρος με τους συνοδοιπόρους του τού Ποταμιού καλοπροαίρετα πιστεύουν ότι λύνεται το Μακεδονικό με αυτή τη συμφωνία, ότι αυτή η συμφωνία είναι καλύτερη από μη-συμφωνία κ.λ.π. κ.λ.π. κλπ. Έτσι κρίνουν έτσι νομίζουν. Στο τέλος θα τους κρίνει η Ιστορία. Το κακό όμως θα έχει γίνει και θα είναι ανεπανόρθωτο.

Εκείνο που δεν μπορούμε να δεχτούμε, είναι το πώς εγκρίνει δια της ψήφου του ο Θεοδωράκης, την μεθόδευση των Πρεσπών, πως δέχεται να επικυρώσει μια τόσο σημαντική συμφωνία ενώ αυτή μαγειρεύτηκε ερήμην των άλλων πολιτικών δυνάμεων της χώρας, χωρίς καμία εθνική συνεννόηση, χωρίς το μίνιμουμ συναίνεσης, με σαφέστατη στόχευση κομματικού οφέλους για τον Συριζα, δημιουργώντας έτσι μοιραία καταλυτικό κλίμα διχασμού και μισαλλοδοξίας στον ελληνικό λαό. Ψηφίζοντας παρέα με τους Συριζαίους τη συμφωνία, άραγε κατά πόσο νομίζει ο Θεοδωράκης ότι μπορεί να αποστασιοποιείται από το βορβορώδες ψέκασμα της κυβερνητικής προπαγάνδας οτι όποιος διαφωνεί με αυτήν είναι ακροδεξιός και φασίστας?, Θεωρούν άραγε οι φιλο-πρεσπικοί Ποταμίσιοι ότι -πέρα από το περιεχόμενο της συμφωνίας-, η μεθόδευσή της, ο τρόπος επιβολής της και το βαθύ και χρόνιο σχίσμα που αυτός δημιούργησε στον ελληνικό λαό, είναι τελικά, ηθικά και πρακτικά, “για το καλό της χώρας” ?

Επίσης δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι με την στήριξη της συμφωνίας, και με δεδομένη τη στάση των ερειπίων των ΑΝΕΛ, το Ποτάμι προσφέρει έμμεσα στήριξη στη κυβέρνηση Τσίπρα, στα πλαίσια μιας ψευδεπίγραφης λογικής οτι “ψηφίζω το σωστό από όπου και αν προέρχεται”. Τι πάει να πει “από όπου”?. Δεν έχουν αντίληψη οι Ποταμίσιοι τι ακριβώς είναι αυτό το “από όπου”? Δεν αντιλαμβάνονται οτι κάτω από τις επικρατούσες συνθήκες έτσι και αλλιώς ότι και να λένε οι ίδιοι, η θετική ψήφος τους στις Πρέσπες θα θεωρηθεί ψήφος εμπιστοσύνης στην συγκεκριμένη κυβέρνηση των Πολάκηδων, των Κυρίτσιδων και των Παπαγγελόπουλων?

Για όσους επίσης λένε ότι η συμφωνία αυτή είναι ” πάρα πολύ κοντά σε αυτά που ως χώρα επιδιώκαμε μέχρι πριν 2 χρόνια” αναφερόμενοι προφανώς στην σύνθετη ονομασία, αυτό είναι μεν μια άποψή η οποία όμως απέχει από την πραγματικότητα.

Η επιχειρηματολογία της σύγκρισης της συμφωνίας των Πρεσπών με το τι “επιδιώκαμε” είναι άτοπη. Γιατί ποτέ δεν προχώρησαν στο παρελθόν οι διαπραγματεύσεις πέρα από το όνομα για να μπορούμε να συγκρίνουμε. Κάθε λογικός άνθρωπος όμως θα περίμενε οτι αν π.χ. υπήρχε συμφωνία στο “Σλαβομακεδονία”, η εθνότητα θα ήταν σλαβομακεδονική και η γλώσσα επίσης σλαβομακεδονική. Ο επιθετικός προσδιορισμός «σλάβο» μπροστά από το Μακεδονία η Μακεδονικός αλλάζει άρδην τα πράγματα. Με εκείνη τη συμφωνία δεχόμασταν ότι οι σλάβοι κατοικούν απλά σε ένα κομμάτι της αρχαίας Μακεδονίας. Είναι τραγικό ιστορικό λάθος η ουσιαστική αναγνώριση Μακεδονικής εθνότητας, το οποίο θα πληρώσουμε κάποτε, ίσως όχι εμείς, σίγουρα πάντως οι απόγονοί μας.

Το Σκοπιανό με τα μάτια της Εκκλησίας

Τα Σκόπια είναι η μοναδική κυρίως ορθόδοξη χώρα που η Εκκλησία της δεν αναγνωρίζεται από καμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι Σκοπιανοί αποκαλούν αυτή τη μη κανονική Ορθοδοξία τους «Μακεδονορθοδοξία». Είναι δηλαδή μια μαϊμουδομακεδονία με Εκκλησία μια «μαϊμουδορθοδοξία».

Η ιστορία της «Μακεδονορθοδοξίας», που ονομάζουν «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία – Αρχιεπισκοπή Οχρίδας», είναι η ακόλουθη. Τον Οκτώβριο του 1958, επί Γιουγκοσλαβίας, τρεις νοτιότερες επαρχίες της Σερβικής Εκκλησίας, δηλαδή οι μητροπόλεις Σκοπίων, Ζλετόβου-Στρωμνίτσας και Αχρίδας-Βιτωλίων, διασπάστηκαν από το Πατριαρχείο της Σερβίας και ανακήρυξαν δική τους Εκκλησία.

Αρχικά βρίσκονταν σε κανονική ενότητα με το Σερβικό Πατριαρχείο και ο πρώτος επίσκοπός της χειροτονήθηκε από τον Σέρβο Πατριάρχη. Το 1967 όμως ανακήρυξε το αυτοκέφαλό της με αποτέλεσμα η έκτακτη Σύνοδος της Ιεραρχίας της Σερβικής Εκκλησίας, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, να κηρύξει την ηγεσία της Σλαβομακεδονικής Εκκλησίας σχισματική. Τη λεγόμενη «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία» δεν αναγνωρίζει καμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Το 2005 και μετά από διάλογο που δεν κατέληξε σε συμφωνία μεταξύ του Πατριαρχείου της Σερβίας και της σχισματικής Εκκλησίας, το Πατριαρχείο της Σερβίας προχώρησε στην επανίδρυση της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Η ψευδοεκκλησία των Σκοπιανών προσφάτως -σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα- φαίνεται να στράφηκε προς την Εκκλησία της Βουλγαρίας. Εξάλλου οι Σκοπιανοί ψευδομακεδόνες είναι Βουλγαρόφωνοι και οι περισσότεροι από αυτούς, ανεξάρτητα εάν παριστάνουν τους «Μακεδόνες», έχουν βουλγαρική συνείδηση.

Σύμφωνα με την εκπομπή «Πίστη και Κοινωνία» της Βουλγαρικής Εθνικής Τηλεόρασης (BNT), η ψευδοΜακεδονική Εκκλησία αποφάσισε να αναγνωρίσει τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία – Βουλγαρικό Πατριαρχείο, ως Μητέρα Εκκλησία, η οποία πρώτη αναγνωρίζει και την αποδέχεται ως αυτοκέφαλη, την ενημερώνει και την υποστηρίζει ενώπιον του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ενώπιον άλλων τοπικών εκκλησιών.

Από τη στιγμή που η σκοπιανή «Μακεδονική» Εκκλησία αναγνωρίζει τη Βουλγαρική Εκκλησία ως «μητέρα Εκκλησία» της -ανεξάρτητα από τις σερβικές αντιδράσεις- αυτό σημαίνει ότι οι ψευδομακεδόνες των Σκοπίων ομολογούν ότι είναι Βούλγαροι. Ως Βούλγαροι όμως δεν μπορούν να παριστάνουν παράλληλα και το… μακεδονικό έθνος, διότι το μακεδονικό έθνος είναι ελληνικό. Αντιλαμβάνεστε πόσο προβληματικό πράγμα είναι αυτά τα Σκόπια για όλους τους λαούς της περιοχής.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο φανταστείτε τι προβλήματα θα δημιουργηθούν στο μέλλον όταν εμείς οι Έλληνες αναγνωρίσουμε αυτό το Κράτος με γεωγραφικό προσδιορισμό, χωρίς να εξασφαλίσουμε, τουλάχιστον, τη μη ύπαρξη Μακεδονικής Γλώσσας και Μακεδονικής Εθνότητας, όταν δημοσίως ο σημερινός Πρωθυπουργός των Σκοπίων ομιλεί «ότι ναι, είμαστε οι Μακεδόνες κ.λπ.».

Πριν είναι αργά ας συνεδριάσουν από κοινού όλοι οι αρμόδιοι και να πάρουν τη σωστή απόφαση γιατί οι Μακεδόνες είναι Έλληνες, ενώ τα Σκόπια είναι ένα μίγμα Σλάβων-Αλβανών-Βουλγαροφώνων.

Θέλουμε την ειρήνη στην περιοχή, πολιτική και εκκλησιαστική αλλά όχι παραχάραξη της πολιτικής και εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Από τον Δημήτριο Σκρέτα, δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας

…………………………………………………………………

Το Γέλιο μακραίνει τη ζωή

«Γκόου μπακ κυρία Μέρκελ, γκόου μπακ κ.Σόιμπλε, γκόου μπακ κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης, γκόου μπακ κύριοι της Τρόικας. Η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο. Δεν θα ανεχτούμε τη μετατροπή χώρα μας σε μπανανία και τον ελληνικό λαό σε φθηνή ανασφάλιστη, αναλώσιμη μάζα».

Μα πως τα έλεγε τότε ο μπαγάσας και με τι άνεση;

Τώρα φυσικά δεν τα λέει , αλλά τρέχει σαν υπάκουο σκυλάκι να υποδεχτεί την μαντάμ Μέρκελ στην Αθήνα.

Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια!

……………………………………………………………………..

Ανέβηκα στη ζυγαριά μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, και άρχισε να μου τραγουδάει; «Τώρα κλαις γιατί κλαις, σύ δεν ήσουν που έτρωγες χθες;»

…………………………………………………………………………

Ο άλλος πάλι συνέχισε τις εξυπνάδες, για να διώχνει τα άγχη του.

Έβαλα βιάγκρα αντί για φλουρί στη βασιλόπιτα και δεν έπεσε σε κανέναν.