Home Community News το dna της εβ δομαδας

το dna της εβ δομαδας

516

ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΙ

Κάηκε στην κυριολεξία και αυτό το καλοκαίρι η Ελλάδα. Πυρκαγιές κατέστρεψαν τον φυσικό της πλούτο για μια ακόμη φορά.

Βαριές οι απώλειες που μετρά μετά από κάθε καλοκαίρι.

Βαριές και οι ευθύνες που έχουν όλοι. Φορείς, πολίτες, και Κυβέρνηση.

Πείτε το όπως θέλετε, δώστε όποιον χαρακτηρισμό νομίζετε πως ταιριάζει περισσότερο, αλλά δεν είναι σωστό οι κυβερνήσεις να καμώνονται πως τα καταφέρουν με τις φωτιές.

Σε μια χώρα μάλιστα όπως η δική μας που με τέτοιο δασικό πλούτο βίωσε δύο τραγωδίες. Τραγωδίες χωρίς υπερβολή θρηνώντας την απώλεια δεκάδων ανθρώπων, στην Ηλεία και στο Μάτι.

Ίσως να έχουν συμβεί και αλλού τέτοιες τραγωδίες αλλά να επαναλαμβάνονται, μόνο στη χώρα μας συμβαίνει. Καθότι στα χαρτιά έχουμε κράτος και σχέδια, στην πράξη δηλαδή στη διαχείριση κρίσεων, βαθμολογούμαστε κάτω από τη βάση και αποδεικνύεται μάλιστα πως είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως.

Πέρυσι ήταν ο κ. Τσίπρας που εσπευσμένα πήγε στο Κέντρο Επιχειρήσεων, φέτος ήταν η σειρά του κ. Μητσοτάκη. Οι ΣΥΡΙΖΑίοι ως «χαϊβάνια» επικοινωνιακά άφησαν και τις κάμερες στην ενημέρωση του πρωθυπουργού από εκπροσώπους κρατικών φορέων που ή δεν ήξεραν τι είχε γίνει ή μασούσαν τα λόγια τους κατά την πρακτική του βλέποντας και κάνοντας.

Ενώ ετούτοι την έχουν σπουδάσει την επικοινωνία. Βγαίνει ο αρμόδιος υπουργός και συγχαίρει τους άυπνους πυροσβέστες ποντάροντας στο φιλότιμο καλύπτοντας έτσι παράλληλα την (διαχρονική) απραξία των κυβερνήσεων.

Επίσης επισπεύδει την επιστροφή του από τις καλοκαιρινές διακοπές, ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης και απόδειξη της βιαστικής επιστροφής είναι να εμφανισθεί στις κάμερες αξύριστος. Συνήθως όταν «καίγεσαι» εμφανίζεται… ακομβίωτος αλλά είπαμε, ετούτοι την έχουν σπουδάσει την επικοινωνία.

Εκτός αν άλλαξε στυλιστική συμπεριφορά ο κ. Μητσοτάκης, γιατί όντως η γενειάδα είναι της μοδός (σ.σ. τριών ημερών όχι τύπου Βελουχιώτη) οπότε θα φανεί. Συνήθως οι απόφοιτοι του Harvard, παίζουν στα δάκτυλα πρακτικές interview, τα ψάχνουν αυτά και δεν αφήνουν στην τύχη τη δημόσια εικόνα τους.

Σοβαρά τώρα, όταν με το καλό κοπάσουν τα πύρινα μέτωπα, ας πάψουν οι υπουργοί να αλληλοσυγχαίρονται και να δηλώνουν ικανοποιημένοι από την προσπάθεια. Γιατί η φωτιά είναι άτιμο πράμα και μπορεί να κάψει κόσμο.

Οι κυβερνώντες να σταθούν λοιπόν σε πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος γιατί το συγκεκριμένο δάσος στην Εύβοια, κάηκε και πέρυσι (σε μικρότερη έκταση). Προφανώς είναι εμπρησμός αλλά οι πολιτικές δράσης δεν μπορούν να βασιστούν σε ευχολόγια και λιτανείες. Γιατί εκτός των άλλων έχουμε και τις περιβαλλοντικές αλλαγές. Πνίγηκαν άνθρωποι στη Μάνδρα, στη Χαλκιδική.

Η επανάληψη λοιπόν της φωτιάς φέτος στην ίδια περιοχή, οι πνιγμοί ανθρώπων από χειμάρρους μέσα στους οποίους έχουν κτισθεί αυθαίρετα, επιβεβαιώνει τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων.

Η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη ενδεχομένως να έχει διαφορετικά πρόσωπα στη σημερινή της κυβέρνηση αλλά αυτό δεν την απαλλάσσει των ευθυνών της, υπήρξε ένα από τα κόμματα που κυβερνούσαν για χρόνια. Όπως και το ΠΑΣΟΚ από το οποίο προέρχεται ο νυν υπουργός Προστασίας του Πολίτη.

Αυτοί, οι πολιτικές τους δηλαδή, γιγάντωσαν τα προβλήματα των αυθαιρέτων, σε δάση, αιγιαλούς και χειμάρρους. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο γιατί σήμερα στο όνομα του κέρδους οι βιομηχανίες – διά των κυβερνήσεων που ελέγχουν – αρνούνται πως δημιουργούν προβλήματα στο περιβάλλον και την ίδια ώρα οι κυβερνήσεις αρνούνται να εδραιώσουν πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος.

Εάν μια χώρα όπως η Ελλάδα έχει τόσα δάση και τόσα ακόμη παρθένα, προστατευόμενα, γιατί δεν επενδύει στην αντιπυρική προστασία. Στα Δασαρχεία, στην Πυροσβεστική, στα Canadair, στις αντιπυρικές ζώνες, στους εποχικούς πυροσβέστες; Στους Δήμους και στους εθελοντές όχι για φθηνότερα, αλλά για τους πολίτες που θέλουν να προσφέρουν.

Υπάρχει πολιτική πρόληψης; Άσχετα με το ποιος κυβερνάει, καθότι τα δάση, το περιβάλλον γενικότερα το έχουμε δανειστεί από τις επόμενες γενιές.

Δυστυχώς, ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά ούτε και η σημερινή έχει σχέδιο πλην του «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» και το «μακριά από εμάς τέτοιο κακό». Ούτε η κυβέρνηση Καραμανλή ήθελε να χρεωθεί πολιτικά την τραγωδία της Ηλείας, ούτε η κυβέρνηση Τσίπρα ήθελε να χρεωθεί πολιτικά την τραγωδία στο Μάτι.

Αλλά δεν έκαναν τίποτα για να προλάβουν το κακό. Οι εκάστοτε πρωθυπουργοί επιβιβάζονται σε ελικόπτερα και πετάνε πάνω από τα καμένα, πάνε στο Κέντρο Επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος. Κάνουν αυτοψίες, ζητάνε καταγραφή, υπόσχονται αποζημιώσεις.

Αν η φωτιά σβήσει χωρίς ανθρώπινες απώλειες αλληλοσυγχαίρονται κλπ. Αν συμβεί το κακό, ψάχνουν το μαύρο πρόβατο να του επιρρίψουν ευθύνες και φυσικά δεν θα είναι πολιτικό πρόσωπο. Κάποιος υπηρεσιακός παράγοντας θα είναι. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις επιβάλλουν νέες πολιτικές, να αλληλοσυγχαίρονται υπουργοί μεταξύ τους για τον συντονισμό των υπηρεσιών είναι για τα παραμύθια…

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ

Επέτειος ρίψης της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα (6 Αυγούστου) και η ανθρωπότητα μπορεί να κάνει ένα μικρό απολογισμό: 74 χρόνια μετά, είναι ενθαρρυντικό ότι ο κόσμος δεν ξαναγνώρισε ένα μεγάλο πόλεμο, όπως συνέβη στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα. Έφτασε βέβαια κοντά σε έναν, στην κρίση του Κόλπου των Χοίρων, ο οποίος όμως αποφεύχθηκε. Επικράτησε η σύνεση, υπό το βάρος της μεγάλης και τρομακτικής πρόβλεψης του Αινστάιν: «Δεν ξέρω με τι όπλα θα γίνει ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο 4ος θα γίνει με ξύλα και πέτρες», είχε πει.

Αμέτρητοι ήταν όμως οι περιφερειακοί, μικρής κλίμακας πόλεμοι, όπως και ο «Ψυχρός».

Με την κατάρρευση της Σοβ. Ένωσης και την επικράτηση των ΗΠΑ ως μόνης υπερδύναμης, επικράτησε η άποψη ότι ο πλανήτης απομακρύνθηκε από μια καταστροφή ως συνέπεια ενός πυρηνικού –και επομένως ολοκληρωτικού- πολέμου. Κάθε άλλο παρά έλειψαν όμως οι περιφερειακές συγκρούσεις.

Σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα που-δυστυχώς- μας γυρίζει πίσω, στα χρόνια του «Ψυχρού» πολέμου και στην εποχή της ισορροπίας του τρόμου.

Μόνο πριν από λίγες ημέρες καταγράφηκαν ενέργειες και δηλώσεις προθέσεων οι οποίες, κάθε άλλο, παρά ειρηνικές μπορούν να χαρακτηριστούν.

Αναφέρουμε χαρακτηριστικά:

Η κατάρρευση της Συνθήκης Πυρηνικών Δυνάμεων Μέσου Βεληνεκούς (INF) που είχαν υπογράψει ο Αμερικανός πρόεδρος Ρόναλντ Ρήγκαν και ο Ρώσος ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ το 1987 με στόχο τον περιορισμό των πυρηνικών, προκαλεί παγκόσμια ανησυχία για νέα κούρσα εξοπλισμών.

Ο Ντόναλντ Τραμπ υποστηρίζει ότι η απόφαση να αποσύρει τις ΗΠΑ από την INF αφορά τόσο την Κίνα, όσο και τη Ρωσία, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να απαντά ότι η Ουάσινγκτον είναι εκείνη που φέρει την πλήρη ευθύνη και πως η Μόσχα θα αναπτύξει νέους πυρηνικούς πυραύλους, αν το ίδιο πράξουν και οι ΗΠΑ…

Πώς δικαιολογεί ο Αμερικανός Πρόεδρος την ενέργειά του; Μα ασφαλώς κατηγορώντας την απέναντι πλευρά.

Με την κατάργηση της INF και μόνο επανέρχεται η πυρηνική απειλή στην Ευρώπη, που τις τελευταίες δεκαετίες βρισκόταν μόνο στα βιβλία της Ιστορίας.

Στο πεδίο των ενεργειών τώρα: Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν τη συγκρότηση μιας ναυτικής αποστολής που σκοπό θα έχει να εγγυηθεί την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ και να αντιμετωπίσει την «ιρανική επιθετικότητα».

Το Ηνωμένο Βασίλειο, ως συνήθως, έσπευσε να δηλώσει τη συμμετοχή του στη «νέα διεθνή ναυτική αποστολή ασφάλειας της ναυσιπλοΐας» μαζί με τις ΗΠΑ, για την προστασία των εμπορικών πλοίων στον Κόλπο, σε αυτή τη στρατηγικής σημασίας περιοχή που βρίσκεται στον πυρήνα των εντάσεων με το Ιράν.

Από την πλευρά του το Ιράν, δια του υπ. Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι «θα εγκαταλείψει την πυρηνική συμφωνία του 2015 με τις δυνάμεις, αν κριθεί απαραίτητο».

Και φυσικά δεν λείπει και ο οικονομικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, αυτή τη φορά.

Πολλά τα σύννεφα που έχουν μαζευτεί στον ορίζοντα!

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ;

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ωραίες ιδέες. Που προκύπτουν περισσότερο από το γεγονός ότι σκέπτεται ως επιχειρηματίας και λιγότερο ως πλανητάρχης.

Το δημοσίευμα πως ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει συζητήσει ιδιωτικά με τους συμβούλους το ενδεχόμενο να αγοράσει το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, προκάλεσε γέλωτα στους Δανούς πολιτικούς, καθώς δεν μπορεί να συζητηθεί η ιδέα η Δανία να πουλήσει 50.000 πολίτες στις ΗΠΑ.

Η Γροιλανδία, όπως είναι γνωστό, αποτελεί αυτοδιοικούμενο τμήμα της Δανίας που βρίσκεται ανάμεσα στον Βόρειο Ατλαντικό και τον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό και εξαρτάται από την οικονομική στήριξή της.

Οι Γροιλανδοί πάντως προς το παρών αρκούνται σε ένα μολών λαβέ! Θα δείξει.

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 21

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 21. Ήδη άρχισαν τα ερωτήματα. Ο εορτασμός θα επικεντρωθεί αποκλειστικά και μόνο στη γεναιότητα των Ελλήνων, ή θα θα κοιτάξουμε επιτέλους την Ιστορία στα μάτια και θα αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.Θα παραδεχτούμε επιτέλους ότι οι Δυτικές μεγάλες δυνάμεις με προεξάρχουσα την Αγγλία, έπαιξαν καθωριστικό ρόλο στην απελευθέρωσή μας από τους Τούρκους ή όχι;

Σκαλίζωντας την βιβλιοθήκη πέσαμε πάνω σε αριστούργημα

του Ιουλίου Βερν με τίτλο «Το Αρχιπέλαγος στις φλόγες» εννοώντας το Αιγαίο.

 Γραμμένο το 1884, διαδραματίζεται νωρίτερα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης, την εποχή της ναυμαχίας του Ναβαρίνου, τότε η θάλασσα εκείνη ήταν γεμάτη αίμα…

Αδίστακτοι πειρατές, θαρραλέοι φιλέλληνες, φιλάργυροι τραπεζίτες, δουλέμποροι, εξαγριωμένοι Έλληνες και στη μέση έρωτας.

Τόσο μεγάλη δύναμη είχε η πένα του Βερν, που εκείνη την εποχή το βιβλίο που δημοσιευόταν σε συνέχειες σε περιοδικό, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις. Αυτές προήλθαν από κατοίκους του Οίτυλου, ενός χωριού της Μάνης, (πάντα μας ενοχλούσε η αλήθεια σαν λαός),καθώς ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του βιβλίου και αρνητικός πρωταγωνιστής, ο πειρατής Νικόλαος Στάρκος, προερχόταν από εκείνα τα μέρη. Μετά από συνάντηση κατοίκων αποφασίστηκε ο μεν συγγραφέας να κατηγορηθεί για «ψέματα» σε μυθιστόρημα και η δε μεταφράστρια στα ελληνικά, Ελένη Κανελλίδη για έλλειψη πατριωτισμού!

Είπαμε ποτέ δεν φταίμε εμείς, πάντα φταίνε οι κακοί ξένοι που επιβουλεύονται την Πατρίδα μας!