Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

216

ΜΠΗΚΕ ο Δεκέμβριος, στολίστηκαν και φέτος τα σπίτια και το άρωμα των Χριστουγέννων πλανάται έντονα στην ατμόσφαιρα. Όμορφη, μαγική και λαμπερή η εικόνα στην αγορά που παρά το τσουχτερό κρύο ευελπιστεί να «ζεσταθεί» ενόψει εορτών.

Στον Αστερισμό της Καλοπέρασης

Η φτώχεια μπορεί να θέλει καλοπέραση, αλλά η καλοπέραση θέλει ανάπτυξη, και η τελευταία δεν λέει να έρθει στην Ελλάδα.
Η λέξη «καλοπέραση» έχει διπλό πρόσημο: θετικό (τι νόημα έχει να δουλεύω αν δεν μπορώ να απολαύσω) και αρνητικό (κοιτάει την καλοπέραση και δεν έχει μυαλό για δουλειά). Υπάρχει άραγε τρόπος να παντρευτούν οι δύο όψεις;
Το Λουξεμβούργο σήμερα παρέχει σχεδόν αποκλειστικά τραπεζικές και ασφαλιστικές υπηρεσίες, χωρίς να έχει αυτάρκεια σε κανέναν άλλον τομέα. Αυτό δεν το εμποδίζει να έχει το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ε.Ε. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πάψει να είναι ανταγωνιστικό σε οποιονδήποτε βιομηχανικό κλάδο, εξακολουθεί όμως να προσφέρει υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικές υπηρεσίες με δίδακτρα, διεκδικώντας σημαντικό μερίδιο στην εν λόγω παγκόσμια αγορά. Η Ιαπωνία εξάγει ηλεκτρονικές συσκευές και αυτοκίνητα αλλά είναι απελπιστικά ελλειμματική σε πρώτες ύλες και ενέργεια. Το Μονακό δεν παράγει απολύτως τίποτα, είναι όμως πρωταθλητής στην προσέλκυση πλούσιων πολιτών απ’ όλο τον κόσμο, συνδυάζοντας την πολυτέλεια με τη μηδενική φορολόγηση εισοδήματος. Όλες οι παραπάνω χώρες εξασφαλίζουν στους πολίτες τους εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ζωής ακριβώς επειδή είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές σε κάποιον οικονομικό τομέα. Το ερώτημα είναι: σε ποια προϊόντα ή υπηρεσίες θα μπορούσε η σημερινή Ελλάδα να διεκδικήσει ανάλογη θέση; Υπάρχει τομέας στον οποίο να είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές; Και – κρίσιμα – μπορούμε να μετατρέψουμε αυτό τον τομέα σε πηγή εισοδήματος για τη χώρα;
Η απάντηση είναι θετική και μάλλον απροσδόκητη: η Ελλάδα μπορεί κάλλιστα να εξελιχθεί σε παγκόσμιο πρωταθλητή στην καλοπέραση! Στην Κίνα, την Βόρειο Ευρώπη, και στη Βόρειο Αμερική βρέχει χρήμα.Το ζήτημα είναι πώς να προσελκύσουμε μέρος αυτής της… βροχόπτωσης στη χώρα μας. Σίγουρα είναι πολλοί εκείνοι οι νεόπλουτοι που θα θελήσουν να ταξιδέψουν, να σπουδάσουν ή να αποκτήσουν περιουσία – ας πούμε ένα σπίτι – ίσως σε χώρα με καλύτερη ποιότητα ζωής από τη δική τους. Κι αν το καλοσκεφτείτε, δεν είναι πολλά τα μέρη στον κόσμο, όπου μπορείς να απολαύσεις μεσογειακό κλίμα, ευρωπαϊκή ασφάλεια και στάνταρ ζωής, που μέσα σε ελάχιστη απόσταση συνδυάζουν βουνό και θάλασσα, ιστορικά, αρχαιολογικά και θρησκευτικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, μοναδική γαστρονομία, υψηλό δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (μόρφωση, γλωσσομάθεια, υγιεινή κ.λπ.), κι όλα αυτά ως μέρος μιας γενικότερης κουλτούρας, που εκτιμά την καλή ζωή, ήδη από την αρχαιότητα…! Η Ελλάδα, μπορεί να μεταμορφωθεί εύκολα σε παγκόσμιο κέντρο εκπαίδευσης με την προσέλκυση καταξιωμένων ιδιωτικών πανεπιστημίων και καθηγητών, αλλά και κέντρο διασκέδασης και εμπορίου. Μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες διακοπών και συνταξιοδοτικής κατοικίας, υπηρεσίες ιατρικού τουρισμού και εναλλακτικών θεραπειών. Μπορεί να γίνει – και μάλιστα χωρίς να απαιτούνται τεράστιες επενδύσεις σε νέες υποδομές (θεσμικό είναι κυρίως το πρόβλημά μας) – ένα παγκόσμιο κέντρο που δεν θα έχει ως βάση τη βιομηχανία ή έστω την καινοτομία, αλλά την ποιότητα ζωής και τη διασκέδαση! Ένα σύγχρονο Μαϊάμι (αλλά χωρίς την αφόρητη υγρασία), μια νέα ακτή του Λος Άντζελες (αλλά χωρίς το αχανές μέγεθος και την εγκληματικότητα), ένα νέο Ντουμπάι (αλλά χωρίς τη ζέστη της ερήμου), ένα νέο Μονακό (αλλά χωρίς τον απίστευτο συνωστισμό και τις μειωμένες χωροταξικές δυνατότητες)… Ένα μέρος όπου ο κάθε λεφτάς θα θέλει να έρθει για να σπουδάσει και να διασκεδάσει ως νέος, να ξεκουραστεί και να ξανανιώσει ως συνταξιούχος! Ένα μέρος όπου ο κάθε πλούσιος του πλανήτη θα θέλει να έχει ως δευτερεύουσα κατοικία ή έστω θα επισκέπτεται τακτικά για εξειδικευμένες υπηρεσίες ιατρικής, ευζωίας και αναζωογόνησης. Να προωθήσει την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής, την αισθητική του δημόσιου χώρου, τις τέχνες και τα θεάματα. Σ’ αυτό μάλιστα! Οι Έλληνες μπορούμε να γίνουμε παγκόσμιοι πρωταθλητές! Εξασκούμαστε στο αντικείμενο της καλοπέρασης εδώ και αιώνες! Ήρθε η ώρα να μάθουμε και να το εξάγουμε με σχέδιο, συνέπεια κι επαγγελματισμό.
Ένα σύνθημα μόνο μας χρειάζεται: “ Live your life in Greece!”

Κίτρινα Γιλέκα

Κάποτε ήταν οι Ισπανοί Podemos, μετά οι δικοί μας «Αγανακτισμένοι» στο Σύνταγμα, τώρα τα «Κίτρινα Γιλέκα» που κάνουν άνω – κάτω τη Γαλλία και «γκρεμίζουν» την εικόνα του Μακρόν – μεταρρυθμιστή.
Όσο πιο… βόρεια μετακομίζει η αγανάκτηση, τόσο υπάρχει ελπίδα να καταλάβουν μερικοί ότι στην Ευρώπη… υπάρχει πρόβλημα.

Σε αναζήτηση Υποψηφίων

«ΕΠΙΛΟΓΕΣ ήττας» χαρακτηρίζονται γενικά οι μέχρι τώρα επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ σε υποψήφιους δημάρχους. Και πράγματι η πολιτική «λειψανδρία» είναι φανερή στο κυβερνόν κόμμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάντα ένα κλειστό αριστερό κλαμπ του 3-4% και στην ουσία έτσι παρέμεινε. Δεν είναι σαν το ΠΑΣΟΚ που είχε εμφανιστεί κάποτε σαν συνέχεια του Κέντρου απορροφώντας άνετα την «προοδευτική» μεσαία τάξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ στο μυαλό του πολύ κόσμου είναι μια αριστερή παρέα που ναι μεν την ψηφίσανε αλλά δεν θα ενταχτούν κιόλας σε αυτόν. Εξάλλου – όπως πιστεύουν ακόμη πολλοί- κάποια μέρα θα ξαναγυρίσουν στα αρχικά ποσοστά τους. Οπότε, γιατί να εκτεθούν οι όποιες προβεβλημένες προσωπικότητες;

Κορακοζώητοι

Στα 94 χρόνια του έφυγε από τη ζωή ο «Πρέζιντεν Μπους» ο πρεσβύτερος.
Γενικά τείνει να γίνει παράδοση πια η μακροζωία των Αμερικανών πολιτικών. Ο Τζίμι Κάρτερ ζει και είναι 94. Ο Ρήγκαν έφυγε στα 93 ενώ ζει και ο περιβόητος πρώην ΥΠΕΞ Κίσσινκερ που στα 95 του εκπονεί ακόμη μελέτες και αναλύσεις.
Λέτε να είχε αμερικάνικο αίμα μέσα του και ο Μητσοτάκης;

Έγκλημα Διαρκείας

«ΠΟΥ χάθηκαν τα παιδιά στην Ελλάδα;»
Όταν η Ουάσιγκτον Ποστ, κορυφαία αμερικανική εφημερίδα, χρησιμοποιεί τον πιο πάνω τίτλο για να αναδείξει το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας που είναι το δημογραφικό και όχι το οικονομικό, τότε καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά απ’ ό,τι φαίνονται.
Η μείωση του πληθυσμού θεωρείται από τους Αμερικανούς δημοσιογράφους ως μεγάλος κίνδυνος για την αποδυνάμωση και συρρίκνωση της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια.
Και τις διαπιστώσεις μεν τις έχουμε κάνει εδώ και καιρό. Σαν λαός, αλλά η πολιτική μας πάνω στο σοβαρότατο αυτό πρόβλημα ποια είναι; Από πότε έχουμε να δούμε μια Κυβέρνηση να χαράσσει πολιτική αύξησης των γεννήσεων με παροχή κινήτρων; Από αμνημονεύτων χρόνων. Και εδώ δεν μιλάμε για αμέλεια ή τη συνήθη αβελτηρία. Μιλάμε για εθνικό έγκλημα κανονικό, που σε συνδοιασμό με την είσοδο δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών μετατρέπεται σε ωρολογιακή βόμβα.

Λίγο Γέλιο

Κουβέντα σε οικογενειακό τραπέζι.
– Μπαμπά, γιατί έχεις άσπρες τρίχες στο κεφάλι σου;
– Γιατί παιδί μου, για κάθε βλακεία που κάνει ο γιος βγαίνει μια άσπρη τρίχα στο κεφάλι του πατέρα.
– Ααα, τώρα κατάλαβα γιατί το κεφάλι του παππού είναι κάτασπρο.

– ΦΤΙΑΞΑΜΕ χθες στο σπίτι μελομακάρονα, αλλά θα φτιάξουμε πάλι αύριο.
– Δεν πέτυχαν;
– Δεν έμειναν.