10-17 Νοεμβρίου

Ίσως η καλύτερη τοποθέτηση στην ανεξήγητη απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης να παραχωρήσει 48ωρη άδεια στο αρχιεκτελεστή της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, από έναν άνθρωπο που έζησε στο πετσί του την άγρια βία της.
’Επρεπε να πάρει άδεια ο Δ. Κουφοντίνας;
Είναι πολύ άχαρο να θεωρείς ότι δεν πρέπει να δοθεί άδεια σε έναν κατάδικο. Ο νόμος για τις άδειες κρατουμένων προβλέπει ορισμένες τυπικές και μια ουσιαστική προϋπόθεση κρίσεως. Οι πρώτες αναφέρονται σ‘ ένα ελάχιστο χρόνο έκτισης της ποινής και στη συμπεριφορά του κρατουμένου κατά τη διάρκεια της φυλάκισης του. Η ουσιαστική προϋπόθεση είναι η εκτίμηση ότι ο αιτών δεν θα διαπράξει νέα εγκλήματα ή δεν είναι ύποπτος φυγής.
Από το όργανο που αποφασίζει κρίσιμη είναι η σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου Εισαγγελέα, χωρίς την οποία δεν παρέχεται η άδεια. Άρα η σχετική ευθύνη για τη χορήγηση της άδειας βαρύνει κατά κύριο λόγο τον Εισαγγελέα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Δ. Κουφοντίνας δεν έχει δώσει κανένα δείγμα ότι δεν θα τελέσει νέες αξιόποινες πράξεις στο μέλλον.
Αντίθετα, ίδιος, ο οποίος συμβολίζει την τρομοκρατική βία της Μεταπολίτευσης, με διάφορες δηλώσεις του, ακόμη και πρόσφατες, φαίνεται να είναι αλληλέγγυος με αυτούς που διαπράττουν πράξεις βίας. Αυτό είναι ένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε ποιες σκέψεις οδήγησαν τον Εισαγγελέα να επιτρέψει τη χορήγηση της σχετικής άδειας.
Ως γνωστόν όμως, Αναρχικός είναι αυτός που απαιτεί να απολαύσει τα προνόμια ενός συστήματος που ισχυρίζεται ότι μισεί. Δημοκράτης ειναι αυτός που του επιτρέπει να το κάνει.
Ομάδα υποδοχής περίμενε τον Δημήτρη Κουφοντίνα την ώρα που περνούσε την πύλη των φυλακών Κορυδαλλού για τη 48ωρη άδεια που του δόθηκε από το Συμβούλιο των φυλακών.
Ανάμεσα στους παρευρισκομένους και ο γιος του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση, Γιώργος Βούτσης.
Να το επαναλάβουμε για να το εμπεδώσουμε καλά.”Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους και ο γιος του προέδρου της Βουλής , Νίκου Βούτση, Γιώργος Βούτσης!”.
Όχι τίποτα άλλο αλλά για να μην έχετε αμφιβολία ποιοι τύπους εξέλεξε ο “σοφός ελληνικός λαός”.
Ο εκτελεστής της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη» βγήκε χαμογελαστός από τις φυλακές και τον περίμεναν φίλοι και συγγενείς. Εκεί ήταν και ομάδα νεαρών που φώναζαν «το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά». Ανάμεσα στους νεαρούς ήταν ο γιος του Νίκου Βούτση, καθώς και ένας νεαρός που είχε συλληφθεί στη Νέα Σμύρνη μαζί με μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.
Παρέμβαση από ΗΠΑ
Τη χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα της 17Ν «καταδίκασαν» και οι ΗΠΑ, δια στόματος του πρέσβη τους στην Ελλάδα, Geoffrey Pyatt.
Ειδικότερα σε ανάρτηση του στο twitter επισημαίνει ότι σέβεται την ανεξαρτησία των δικαστικών θεσμών.
Ωστόσο, ο κ. Pyatt σημειώνει ωστόσο ότι η σημερινή απόφαση ατιμάζει τη μνήμη των θυμάτων και τις οικογένειες τους.
Πιο αναλυτικά, ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα επισημαίνει: «Προσθέτω τη φωνή μου σε όσους προέρχονται από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της Ελλάδας και εναντιώνονται στην απόφαση του συμβουλίου των φυλακών να απελευθερώσει έναν καταδικασμένο τρομοκράτη, δολοφόνο και ηγέτη της 17 Νοέμβρη.
Οι δημοκρατίες μας στηρίζονται σε ανεξάρτητους δικαστικούς θεσμούς, αλλά η συγκεκριμένη άδεια ατιμάζει τη μνήμη των θυμάτων και τις οικογένειές τους».
PARADISE PAPERS
Αδυναμία, διγλωσσία, ακόμη και υποκρισία: τα κράτη βρίσκονται στο εδώλιο του
κατηγορουμένου κάθε φορά που ξεσπά ένα σκάνδαλο όπως αυτό των Paradise Papers.
Έχουν εντούτοις το κλειδί για να δώσουν μάχη κατά της φοροαποφυγής, σύμφωνα με αντιπροσώπους διεθνών θεσμών και μη κυβερνητικών οργανώσεων.
«Είναι θέμα βούλησης.
Τα κράτη πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Manon Obrey, εκπρόσωπος της μκο Oxfam, μετά τις αποκαλύψεις της Διεθνούς Κοινοπραξίας Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) για τις πρακτικές μεγάλων ομίλων καθώς και προσωπικοτήτων που επιδιώκουν να μεταφέρουν τα εισοδήματά τους εκεί όπου θα φορολογηθούν λιγότερο.
«Τα κράτη έχουν τις ικανότητες για να ανακτήσουν την εξουσία από τις πολυεθνικές και τις μεγάλες περιουσίες που εφαρμόζουν πρακτικές φοροαποφυγής», διαβεβαίωσε καλώντας κυρίως τις κυβερνήσεις να εφαρμόσουν κυρώσεις και να επιβάλουν μεγαλύτερη διαφάνεια στους μεγάλους ομίλους αναφορικά με τα εισοδήματά τους.
Την άποψη αυτή συμμερίζεται ο Mark Andre Fefe, πρόεδρος της γαλλικής οργάνωσης της ΜΚΟ Διαφάνεια.
«Τα κράτη οφείλουν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους για να εντείνουν την πίεση επί των οικονομικών παραδείσων και αυτών που φοροδιαφεύγουν», δήλωσε υπογραμμίζοντας ότι αυτές οι πρακτικές είναι «απαράδεκτες» σε μια περίοδο που «ζητείται από τους πολίτες να καταβάλουν σημαντικές προσπάθειες».
«Τα κράτη μπορούν άραγε να δράσουν;
Ναι, εφόσον έχουν την πολιτική βούληση», παραδέχεται ο Pascal Sed Aman, διευθντής του Κέντρου φορολογικής πολιτικής και διοίκησης του ΟΟΣΑ, απαντώντας σε ερώτηση του
Γαλλικού Πρακτορείου.
Προθέσεις και βούληση
Σε κάθε σκάνδαλο, οι κυβερνήσεις σπεύδουν να καταγγείλουν τη φοροαποφυγή, ανακοινώνοντας πλήθος προτάσεων για να εμποδίσουν αυτές τις πρακτικές.
«Δεν πρέπει να συγχέουμε τις προθέσεις με τη βούληση», απαντά ο Pascal Sed Aman.
«Η βούληση εκφράζεται σε πολύ μεγαλύτερο χρόνο», υπογραμμίζει επικαλούμενος ως παράδειγμα τα δέκα χρόνια που ήταν απαραίτητα για να εφαρμοστεί η αυτόματη ανταλλαγή
πληροφοριών που έβαλε φέτος τέλος στο τραπεζικό απόρρητο.
«Δέκα χρόνια δεν είναι πολύ για τον οικονομικό χρόνο, όμως δεν πρόκειται για δημοσιογραφικό χρόνο», εξήγησε ο υπεύθυνος του ΟΟΣΑ, πεπεισμένος πως ο τόνος των κρατών έχει αλλάξει μετά την κρίση του 2008, η οποία τα παρακίνησε να αγωνιστούν κατά της φοροδιαφυγής.
Είναι επίσης πεπεισμένος πως η Ομάδα των Είκοσι (G20) είναι το καλύτερο μέρος για να ασκηθεί ισχυρή πίεση επί των χωρών με ευνοϊκή φορολογία, εφόσον τα μέλη της αποτελούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας και μπορούν συνεπώς να επιβάλλουν αποφάσεις.
«Αν δεν υπάρξει μηχανισμός για να τα σπρώξει να κινηθούν, δεν θα το κάνουν», εξήγησε στο
Γαλλικό Πρακτορείο.
Για τον ευρωπαίο επίτροπο Οικονομικών Υποθέσεων Pier Moscovici, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή
δεν μένει με σταυρωμένα χέρια.
«Ούτε τα κράτη ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αδύναμα», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο,
παρόλο που τα Paradise Papers έφεραν στο φως σε ποιο σημείο τα κράτη μέλη της ΕΕ διεξάγουν μια φορολογική μάχη για να προσελκύσουν τις επιχειρήσεις. Φέρνει ως παράδειγμα την ολλανδική νομοθεσία που επέτρεψε στην αμερικανική εταιρεία
αθλητικών ειδών Nike να επωφεληθεί από ένα «παραθυράκι» για να μειώσει στο 2% τους φόρους επί των κερδών της, από 25% που είναι ο μέσος όρος για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.
Η νομοθεσία αυτή απαγορεύθηκε με ευρωπαϊκή κατευθυντήρια οδηγία, αλλά μόνον από το 2020 και μετά.
«Πρέπει να επωφεληθούμε από το σκάνδαλο αυτό για να ζητήσουμε να επιταχυνθεί η εφαρμογή της», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Moscovici, ο οποίος παραδέχεται πως οι πρόοδοι των τελευταίων ετών «δεν έχουν προφανώς ολοκληρωθεί», όμως ελπίζει πως τα Paradise Papers θα του επιτρέψουν να προωθήσει γρήγορα τις τρεις προτάσεις που έβαλε στο τραπέζι στις Βρυξέλλες.
Ο επίτροπος θέλει πριν από το τέλος της χρονιάς να υπάρξει μια ευρωπαϊκή μαύρη λίστα με τους φορολογικούς παραδείσους, η οποία δεν θα περιλαμβάνει πάντως χώρες της ΕΕ.
Προτείνει επίσης να απαιτηθεί μεγαλύτερη διαφάνεια σχετικά με τους μεσάζοντες που εξυφαίνουν τα συστήματα φοροαποφυγής και, τέλος, να δημοσιοποιηθούν τα λογιστικά και φορολογικά δεδομένα των πολυεθνικών επιχειρήσεων.