Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) 12 -19 Ιανουαρίου

12 -19 Ιανουαρίου

50

ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, δεν αρκεί να είσαι μόνο Έλληνας. Επιβάλλεται να ανήκεις επί πλέον και σε μια από τις παρακάτω υποκατηγορίες: Εθνοκεντριστής, Ευρωπαιστής, Ευρωσκεπτικιστής, Φιλελεύθερος, Νεοφιλελεύθερος, Σοσιαλίστής, Κομμουνιστής, Αριστερός φενικά, Εθνομηδενιστής, Προδότης, Πατριδοκάπηλος, Εξουσιομανής δημαγωγός, πονόψυχος Λαικιστής, Μνημονιακός, Αντιμνημονιακός, Αρχιδιστής, και τέλος Κωλοτουμπιστής.
Όλοι αυτοί λοιπόν καλούνται να αποφασίσουν για την μελλοντική πορεία της χώρας. Να της προσδώσουν επιτέλους μια κάποια ταυτότητα. Δυτική, Ανατολίτικη, Βαλκανική; Δυτική με στοιχεία ανατολίτικα; Ανατολική με στοιχεία δυτικά; Sui generis;
Όλοι αυτοί οι παραπάνω τύποι Ελλήνων που δεν μπορούν να αποφασίσουν τι είναι η Ελλάδα, καλούνται να αποφασίσουν και τι θα πρέπει να είναι και αυτό το παράξενο και τεχνιέντως κατασκευασμένο κρατίδιο στα βορειοδυτικά σύνορα της χώρας.
Να το πούνε Άνω, Πάνω, Βόρεια, Νέο, Σλάβο, Μακεδονία; Να το πούνε Δακία, ή Βαρντάσκα;
Μετά το Κυπριακό είναι σίγουρα η πιο καυτή πατάτα που κανείς δεν ήθελε να πιάσει στα χέρια του τα τελευταία 30 χρόνια.
“ Το πολύ σε 10 χρόνια το θέμα θα έχει ξεχαστεί” είχε τότε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, στην περίπτωση που είχαμε δεχτεί τον όρο Σλαβομακεδονία.
Μπορεί και να ήταν έτσι. Εξ άλλου σλαβομακεδόνες τους αποκαλούμε και εμείς εδώ, για να τους ξεχωρίσουμε από του γνήσιους Έλληνες Μακεδόνες. Άσε δε που με τον όρο αυτό τους αφαιρούσες και το στοιχείο του αλυτρωτισμού, γιατί σαν Σλάβοι αποποιούνταν κάθε Μακεδονικής ταυτότητος, και ανεγνώριζαν σαν κράτος πλέον αυτό που ο τότε ηγέτης τους είχε πει, ότι είμαστε Σλάβοι που κατέβηκαν στην Μακεδονία 1000 χρόνια αργότερα. Η εθνική τους ταυτότητα θα ήταν Σλαβομακεδόνικη, το ίδιο και η γλώσσα τους. Ο επιθετικός προσδιορισμός Σλάβο, θα τους ακολουθούσε παντού. Erga Omnes δηλαδή για να είμαστε και μέσα στο πνεύμα των ημερών.
Τώρα όμως ούτε και αυτό είναι αποδεκτό γιατί, και φυσιολογικά εδώ που τα λέμε, αντιδρούν σφόδρα οι Αλβανοί κάτοικοι του κρατιδίου.
Το θέμα θάφτηκε για περίπου 25 χρόνια και πορευόμενοι εν πλήρη απραξία φθάσαμε έτσι στο σήμερα, όπου καλούμαστε να το αντιμετωπίσουμε εκ νέου. Τη φορά αυτή τελεσίδικα. Ο υπόλοιπος κόσμος δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Επιβάλλεται οι δύο πλευρές να συμφωνήσουν σε ένα όνομα μέχρι την επόμενη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον ερχόμενο Ιούνιο, οπότε και θα απφασιστεί η ένταξη των Σκοπίων στον Οργανισμό.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να κουνά συνεχώς το χαρτί του Βέτο. Η Βορειοαντλαντική συμμαχία, υπό τον φόβο της Ρωσίας καίγεται να εντάξει τα Σκόπια στους κόλπους της, δημιουργώντας μια συμπαγή γραμμή άμυνας απέναντι στον επεκτατισμό του Πούτιν.
Δυστυχώς για εμάς, εμπόδιο στον σχεδιασμό αυτό για τους συμμάχους, δεν είναι τόσο τα Σκόπια όσο εμείς. Είναι η κλασσική περίπτωση του “από κει που μας χρωστούσαν, θα μας πάρουν και το βόδι”. Και απ΄ότι φαίνεται μάλλον θα τους το δώσουμε.
Η πολιτική ηγεσία της χώρας, στη συντριπτική της πλειοψηφία, δείχνει να αποδέχεται μια σύνθετη ονομασία της οποίας το δεύτερο συστατικό θα είναι το Μακεδονία. Οι όποιες αντίθετες φωνές είναι για το θεαιείναι, όπως αυτή του Καμένου και των ΑΝΕΛ, που ωρύονται μόνο και μόνο για να μην εξαφανιστούν στις επόμενες εκλογές.
Ακόμη και αυτή η Εκκλησία, ενώ δηλώνει κάθετα αντίθετη σε οποιαδήποτε χρήση του ονόματος Μακεδονία, ζητάει ταυτόχρονα από τον Ελληνικό λαό να κατέβει σε διαδηλώσεις.
Η χρήση του Μακεδονία ως δεύτερου συστατικού θεωρείται αποδεκτή, με βάση μάλιστα και τη συμφωνία του Βουκουρεστίου. Αυτό που παίζει είναι το πρώτο συστατικό. Βόρεια, η Νέα (Nova). Το Βόρεια αφήνει ανοιχτό το παράθυρο του αλυτρωτισμού, ενώ το Νέα δείχνει να είναι το μη χείρον βέλτιστον.Έχουμε εξάλλου πολλά παραδείγματα κρατών η επαρχιών με τον επιθετικό προσιορισμό Νέα μπροστά χωρίς να δημιουργούν συγχίσεις.
Πιο σημαντικά όμως είναι τα επιμέρους ζητήματα που θα προκύψουν. Ο προσδιορισμός της εθνικότητος, και της γλώσσας. Μακεδονική γλώσσα και Εθνότητα απλά δεν υπάρχουν και δεν υπήρξαν ποτέ.
Πάντως για μία ακόμη φορά, “μόνοι μας βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας”! Και εξηγούμαστε:
Το Σκοπιανό κατά την πρώτη εμφάνισή του (λέμε «εμφάνιση» διότι προϋπήρχε από το 1943 ως δημιούργημα του «φίλου» μας Τίτο, αλλά και τότε η Ελλάς … «εκοιμάτο», ενώ το 1986, ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου σε ομιλία του στο 3ο Σώμα Στρατού είχε δηλώσει ο όρος «Μακεδονία» είναι εσωτερικό θέμα της … Γιουγκοσλαβίας!) το 1991, όταν η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας επέφερε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1991, την ανεξαρτητοποίηση της ως τότε «ομόσπονδης Δημοκρατίας της Μακεδονίας», η οποία διεκδικούσε την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
-Στις 16 Δεκεμβρίου 1991 σημειώθηκε η πρώτη ρήξη Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Αντώνη Σαμαρά. Την ημέρα εκείνη, συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών-μελών της ΕΟΚ, με κεντρικό θέμα την αναγνώριση των νέων κρατών που προέκυψαν στην Ανατολική Ευρώπη, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Βασικότερα κριτήρια για την αναγνώρισή τους ήταν τα εξής: ο σεβασμός του «χάρτη» του ΟΗΕ, η αναγνώριση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την τελική πράξη του Ελσίνκι, καθώς βέβαια και ο σεβασμός προς τους γείτονες (έλλειψη αλυτρωτικού πνεύματος κτλ.).
Τότε, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δήλωσε ξεκάθαρα ότι για να αναγνωριστεί η νεότευκτη Δημοκρατία των Σκοπίων θα έπρεπε να εκπληρώνονται τρεις προϋποθέσεις: να εγγυάται το Σύνταγμα της καινούριας Δημοκρατίας ότι δεν τρέφει εδαφικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας, να διευκρινίσει ρητά ότι δεν υπάρχει «μακεδονική» μειονότητα στην Ελλάδα και, τέλος, να αλλάξει το όνομά της κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις σε ό,τι αφορά την ιστορική συνέχεια.

Την ίδια ημέρα, ο Αντώνης Σαμαράς μετατράπηκε σε… «Μακεδονομάχο», ενώ δύο μόλις εβδομάδες πριν στη συνδιάσκεψη των Βρυξελλών, δηλαδή στις 2 Δεκεμβρίου 1991, είχε υπογράψει, μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους συναδέλφους του, τον περίφημο «Κανονισμό 3567/91» του Συμβουλίου υπουργών Εξωτερικών της ΕΟΚ, σύμφωνα με τον οποίο η νεότευκτη Δημοκρατία των Σκοπίων αναγνωρίζεται ως… «Μακεδονία» σκέτο! Τότε, την ημέρα εκείνη, πρωτοεμφανίστηκε η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας»…
Η τραγική αυτή φάση ολοκληρώθηκε με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να σπεύσει στις 9 Σεπτεμβρίου του 1993, αφού προηγουμένως Ο Αντώνης Σαμαράς, αποχώρησε από την κυβέρνηση και την ΝΔ δημιουργώντας την Πολιτική Άνοιξη, να συναντηθεί με τον πρόεδρο της δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, στον οποίο και εισηγήθηκε τη διάλυση της Βουλής και τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, προκειμένου η νέα ισχυρή κυβέρνηση που θα προέκυπτε να αντιμετώπιζε τα φλέγοντα εθνικά θέματα. Ο πρόεδρος αμέσως αποδέχτηκε την εισήγηση του τότε πρωθυπουργού και συμφωνήθηκε οι εκλογές να διεξαχθούν την Κυριακή 10 Οκτωβρίου 1993, τις οποίες φυσικά κέρδισε το ΠΑΣΟΚ.
“Όταν κατουράς στη θάλασσα το βρίσκεις στο αλάτι” συνήθιζε να λέει ο Φλωράκης.
Τώρα γευόμαστε το αλάτι!