19η Μαΐου Ημέρα Μνήμης και Τιμής

Γράφει ο Θεμιστοκλής Βαμβακίδης

Πλησιάζει και πάλι η 19η Μαΐου και ο νους όλων μας δεν μπορεί παρά να πάει πίσω 99 χρόνια στην πανέμορφη Αμισό του Πόντου, όπου στις 19 Μαΐου του 1919 ο Κεμάλ πασάς φτάνει στην Αμισό και καταστρώνει το σατανικό του σχέδιο, εξόντωσης του Ελληνικού πληθυσμού του Πόντου. Είναι πλέον γνωστές όλες οι θηριωδίες των τούρκων εις βάρος των προγόνων μας. Με τα γνωστά τάγματα εργασίας, που στην ουσία ήταν τάγματα θανάτου, με την εξορία όπου τα γυναικόπαιδα άφηναν την τελευταία τους πνοή στους δρόμους, στις κρεμάλες της Αμάσειας όπου πέθαιναν με τη θηλιά στο λαιμό, η αφρόκρεμα των μορφωμένων του Πόντου και ό,τι άλλο απαίσιο βάλει ο ανθρώπινος νους. Πολλοί έγραψαν στο παρελθόν γι΄αυτές τις θηριωδίες των τούρκων και θα γράψουν κι άλλοι στο μέλλον γιατί, έτσι πρέπει να γίνει. Κι εγώ για να αποφύγω το έγκλημα της λήθης, θέλω να αφιερώσω στη μνήμη των 353.000 αδικοχαμένων προγόνων μας αυτές τις λίγες γραμμές, το ελάχιστο που θεωρώ ότι μπορώ να κάνω.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν το μυαλό μας είν’ εκεί,

στις πανάρχαιες εστίες των προγόνων μας τη γη.

Έζησαν τόσους αιώνες, τον αριθμό είκοσι επτά,

Ίδρυσαν ναούς, σχολεία, μοναστήρια ζηλευτά.

Όλοι γύρω τους μιλούσαν με μεγάλο σεβασμό,

Αφού ήταν και οι πρώτοι που εδίδαξαν πολιτισμό.

Ξαφνικά και δίχως λόγο ήρθε αυτή η καταστροφή,

Γιατί το ΄θελε ο τούρκος των βαρβάρων η φυλή.

Στα τάγματα θανάτου οι άνδρες, εξορία τα μωρά,

στην κρεμάλα οι μορφωμένοι, έτσι ήρθε η συμφορά.

Όλοι οι απόγονοι αυτών δεν πρέπει να ξεχνούμε,

Αυτούς που άδικα χάθηκαν, πρέπει να τους τιμούμε.

Κάθε του Μάη 19 δική μας είναι ευθύνη

Να λέμε γι’ αυτούς που χάθηκαν αιωνία τους η μνήμη.