Home Εγω σου τα λεγα 23 – 30 Ιουνίου

23 – 30 Ιουνίου

19

Εγώ έκανα όνειρα, μα ο Θεός γελούσε..

 

Όσες φορές στη ζωή μου έκανα όνειρα και σχέδια για το μέλλον, πάντα κάτι θα πήγαινε στραβά τηντελευταία στιγμή, κι ερχόντουσαν τα πάνω-κάτω. Λές και γελούσε ο Θεός μαζί μου ή με τα όνειρά μου, και μου υπενθύμιζε κάθε φορά, στέλνοντάς μουεμπόδια, πως, αν δεν το θέλει Εκείνος, δεν πρόκειται να γίνει τίποτε από όσα εγώ ονειρεύομαι,θέλοντας ίσως να μου δείξει το πόσο μικρός είμαι στην πραγματικότητα.Ώσπου στο τέλος μου έγινε μάθημα και πλέον λέω «Πρώτα ο Θεός..» κι έπειτα εκφράζω την όποια επιθυμία μου. Παράδειγμα, “Πρώτα ο Θεός, ίσως το καλοκαίρι αυτό μπορέσω να πάω διακοπές στην Ελλάδα”.

Αγαπητοί μου αναγνώστες, φίλες και φίλοι. Συμπεριλάβετε το Θεό στα σχέδια και τα όνειρά σας. Δοκιμάστε το, τι έχετε να χάσετε;

Ετήσιος χορός “Πειραιωτών”

Παραυρέθηκα μετά από πρόσκληση των φίλων μου Γιάννη Κόντου και Πάνου Απατσίδη στον ετήσιοχορό των Πειραιωτών Τορόντο, στην αίθουσα της Παμμακεδονικής.Ομολογώ πως, η Παμμακεδονική τελευταία, μας έχει συνηθίσει σε πολύ όμορφες εκδηλώσεις που λαβαίνουν χώρα στην αίθουσά της.Το φαγητό πολύ καλό, το σέρβις επίσης και η μουσική υπέροχη.

Χωρωδία Ενορίας Αγ. Νικολάου. Ελάτε να καμαρώσουμε τα παιδιά μας!

Δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο, από το να βλέπεις τα μικρά παιδιά, που μεγαλώνουν σε μια άλλη χώρα, να κοπιάζουν και να μαθαίνουν να τραγουδάνε διαχρονικά ελληνικά τραγούδια. Το μόνο που περιμένουν αυτά τα παιδικά ματάκια είναι να βλέπουν εμάς τους μεγάλους από κάτω να τα χειροκροτούμε, δίνοντας ένα φύσημα στα πανιά της αγνής τους ψυχής, να συνεχίζουν στο διάβα της ζωής τους να κουβαλάνε μέσα τους την Ελλάδα σε όλες τις πτυχές της, και η μουσική, το τραγούδι και ο χορός, είναι από τις ομορφότερες όλων. Αυτά είναι που θα τα μεταφέρουν και στα δικά τους παιδιά αργότερα! Ας είμαστε απόψε εκεί, ας σταθούμε δίπλα τους!!

Η ενορία του Ι. Ν. Αγ. Νικολάου σας προσκαλεί όλους στη συναυλία που θα δοθεί απόψε Παρασκευή, 23 Ιουνίου και στις 7:30μμ στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας. Η χορωδία αποτελείται από παιδιά 2ης και 3ης γενιάς της παροικίας μας, τα οποία θα μας τραγουδήσουν γνωστά, αλησμόνητα τραγούδια.

Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Τα παιδιά σας περιμένουν, ελάτε να τα καμαρώσουμε όλοι μαζί! Την χωρωδία των παιδιών, διευθύνει η Ιωάννα Φλωρόπουλος και συμμετέχει η γνωστή σε όλους ορχήστρα «GALAXY».

Για οποιαδήποτε πληροφορία, επικοινωνήστε με τον πατέρα Φανούριο στο email:p.fanourios@gmail.com

Εκείνο το “ένα” λάθος..

Ένας δάσκαλος μια φορά, έγραψε στον πίνακα δέκα πράξεις με το 5. Έγραψε λοιπόν τα εξής:

1×5=6
2×5=10
3×5=15
4×5=20
5×5=25
6×5=30
7×5=35
8×5=40
9×5=45
10×5=50

Γυρίζει στα παιδιά και τα ρωτάει, “θέλετε να μου πείτε κάτι; Συγχαρητήρια μήπως; ”Τότε τα παιδιά γελώντας και με ένα στόμα, του απάντησαν, πως, στην πρώτη πράξη, έκανε λάθος. “Παιδιά μου”, λέει τότε ο δάσκαλος, “επίτηδες έκανα το λάθος που είδατε. Είναι για να μαθαίνετε, πως, έτσι ακριβώς θα σας φερθεί και ο κόσμος όταν μεγαλώσετε και βγείτε έξω στην κοινωνία, προσπαθώντας να επιβιώσετε. Έκανα 9 σωστές πράξεις, μα κανείς δεν μου είπε εύγε γι αυτές.Όλοι όμως είδατε εκείνο το ένα μου λάθος. Έτσι θα συμβαίνει και με σας. Όσα καλά κι αν κάνετε, οκόσμος θα βλέπει πάντα εκείνο το “ένα λάθος” και αυτό θα σας χρεώνει. Να το θυμάστε καλά αυτό σ’ όλη σας τη ζωή!!”.

Το αηδόνι

Άκουγα ένα αηδόνι. Έψαξα και δυσκολεύτηκα να το βρώ έτσι όπως ήταν κρυμμένο μέσα στα δέντρα και τα βάτα, μα τέλος το βρήκα, δίχως να το τρομάξω. Και λέει ο Άγιος Πορφύριος. «Παρατηρούσα το λαιμό του, που φούσκωνε και κελαηδούσε, με τέτοια χάρη, κάνοντας τέτοιους μοναδικούς λαρυγγισμούς, λες και έψαλε στο Θεό μονάχο του, χωρίς θεατές, χωρίς επιβραβεύσεις.. Παντελώς “ανιδιοτελώς”» και συνεχίζει ο Άγιος Πορφύριος: «…χωρίς κενοδοξία, χωρίς εγωισμό, χωρίς υπερηφάνεια. Το να είσαι ψάλτης μέσ’ την εκκλησία, να έχεις φωνή αγγελική, και να ψάλλεις στο Θεό χωρίς να ξέρεις ότι τόσες ψυχές σε ακούν… Γίνεται; Είναι δύσκολο αυτό! Κατά κανόνα, όλοι οι μεγάλοι ψάλτες έχουν μεγάλο εγωισμό». Συνεχίζω εγώ από εδώ, και ρωτάω, είναι άραγε γνώρισμα μόνο κάποιων “μεγάλων” ψαλτών; ή μήπως και των “μικρών;”. Το συνάντησα παντού, όπου κι αν πήγα, είτε στο χωριό μου, είτε στη Γερμανία, είτε εδώ πέρα. Και ειδικά από τους “μικρούς” που τυγχάνει να γνωρίζουν ανάγνωση βυζαντινής. Ανοίγουν τα κιτάπια με εκείνα τα περίεργα σύμβολα με υπεροψία και ύφος, στα μοστράρουν μπροστά στα μούτρα σου, κοιτώντας σε αφ’ υψηλού, σα να σου λένε “για να σε δώ τώρα πτωχέ κι ανίδεε τι θα καταλάβεις απ’ αυτά”, και μετά ανοίγουν το στόμα τους… Και την επόμενη στιγμή δεν ξέρει ο κόσμος από πού να φύγει και που να κρυφτεί. Διότι αγαπητοί μου αναγνώστες, η μελωδική φωνή δεν αποκτάται με σχολεία και γνώσεις μουσικής θεωρίας, είναι χάρισμα Θεϊκό, (είτε της φύσης, για όσους δεν θέλουν να πιστεύουν). Ή το έχεις από τη στιγμή που γεννιέσαι ή δεν το ‘χεις. Δυστυχώς ορισμένοι -και είναι πολλοί- που δεν έχουν το χάρισμα της φωνής, καταπιάνονται με τραγούδια και ψαλμωδίες, ακριβώς μ’ αυτά δηλαδή, που θα έπρεπε να τα αποφύγουν πάση θυσία για το καλό … των άλλων!!

Το ανέκδοτο της εβδομάδας (με τον Νίκο Ράμμο)

Ένας γάιδαρος συναντάει ένα άλογο. – Γεια σου ξάδερφε, του λέει – Πφφφ, πτωχέ, καταφρονεμενε συγγενή, απαντάει το άλογο ρίχνοντας του μια υποτιμητική ματιά. Εγώ είμαι άλογο κι εσύ γάιδαρος! Κοίταξε εγώ πόσο όμορφο είμαι. Δες την κορμοστασιά μου, την πλούσια χαίτη μου, την φουντωτή ουρά μου. Πάμε στο σπίτι μου να σου δείξω και τα τρόπαιά μου. Πάνε στο σπίτι του αλόγου. Ο ένας τοίχος ήταν γεμάτος κύπελλα. – Αυτά που βλέπεις τα έχω κερδίσει στις μεγαλυτερες ιπποδρομίες της Αγγλίας ! Ο άλλος τοίχος ήταν γεμάτος βραβεία: – Αυτά τα έχω κατακτήσει στους μεγαλύτερους διαγωνισμούς ομορφιάς! Ο τρίτος τοίχος ήταν γεμάτος μετάλλια: – Αυτά τα έχω πάρει σε αγώνες επίδειξης στους Ολυμπιακούς! Ενώ εσύ καημένε… Φεύγει ο γάιδαρος φρικαρισμένος, μη μπορώντας να αντέξει τόσες προσβολές. Όλο το βράδυ στριφογύριζε. Σηκώνεται την άλλη μέρα το πρωί, παίρνει μια εγκυκλοπαιδεια με ζώα, βρίσκει τη φωτογραφία μιας ζέβρας,την κόβει, την κορνιζάρει και την κρεμάει στον τοίχο. Το μεσημέρι συναντάει το άλογο. – Ξαδερφε,ελα στο σπιτι μου να σε κερασω σανό, να δεις κι εσυ τα τροπαια μου. Πάνε στο σπίτι του γαϊδάρου και κάθονται στο σαλόνι. – Βλέπεις τα τρόπαιά μου; λέει ο γάιδαρος και δείχνει τον τοίχο. – Πλάκα μου κάνεις; Δεν βλεπω τιποτα! – Καλά μωρέ, στραβός είσαι; Δεν βλέπεις την φωτογραφία στον τοίχο; – Την είδα αλλά.. ποιός είναι; – Εγώ είμαι βρε στα νιάτα μου, τότε που έπαιζα στη Γιουβέντους!