Home Εγω σου τα λεγα 14 Ιουλίου έως 21 Ιουλίου

14 Ιουλίου έως 21 Ιουλίου

66

Καλλιτεχνικές εκδηλώσεις εκκλησιών; – Προσωπικά με ξενίζει

Καλά τα πανηγύρια και οι χοροί, αλλά “έκαστος στο είδος του” όπως λένε.

Τις εκκλησίες τις θεωρώ τόπους λατρείας του Θεού, τόπους προσευχής, δεν μπορώ να τις συνδυάσω με χορούς, κλαρίνα και ζουρνάδες, και πείτε μου εσείς ότι θέλετε.

Θα μου πεί ίσως κάποιος, “μα δεν είναι κακό”. Δεν είπα “κακό”, είπα “αταίριαστο”.

Είναι άλλο να γίνεται η εκδήλωση κάποιας Κοινότητας στον χώρο κάποιας εκκλησίας, όπως αυτή στον Άη Γιάννη, κι άλλο να την διοργανώνει η ίδια η εκκλησία.

Θυμάμαι για παράδειγμα μια εκδήλωση Ιερού Ναού, όπου είχαν καλεσμένο τον συμπαθέστατο Τάσο Μπουγά. Μου προκαλούσε αμηχανία να βλέπω από τη μιά μαμάδες, παπάδες και νέα παιδιά, κι από την άλλη τον αρκετά “τολμηρό” Τάσο Μπουγά να τραγουδάει “έλα στον παππού” ή “πάρε μου….. να κόψω το τσιγάρο”, γεμάτα σεξιστικά υπονοούμενα. Και όποιος πει ότι εγώ έχω πονηρό μυαλό, κι ότι δεν “είδε” πουθενά… σεξιστικά υπονοούμενα, θα του στείλω μια selfie με αυτόγραφο από τον Άρη, όπου κάνω τις διακοπές μου. Και με μαγιό!

Ποιός το παίζει τελικά;

Κάποιος με κατηγορεί ότι το παίζω μουσικός, θεατράνθρωπος, φωτογράφος, δημοσιογράφος κ.λ.π..

Θα ήθελα να του πω, πως, “είμαι” όλα όσα έγραψε. Και μουσικός είμαι, και τραγουδιστής, και σε θεατρική παράσταση έπαιξα (με πολύ καλές κριτικές), και δημοσιογραφώ, και αρθρογραφώ, και φωτογραφίζω, και βιντεοσκοπώ, και ανεβάζω αρκετά “προσεγμένα” χιουμοριστικά, αλλά και “δηκτικά” βίντεο κι ένα σωρό άλλα, που ο ίδιος ποτέ δεν θα μπορέσει να κάνει λόγω “περιορισμένου χρόνου”.

Καιρός η δημοσιογραφία της διασποράς, να ξαναβρεί το δρόμο της.

Και με τόσο “νέο αίμα” που ήρθε, θα τον ξαναβρεί, να είσαι απόλυτα σίγουρος γι αυτό!

Άνω κάτω η δημοσιογραφία της παροικίας

Μη έχοντας ορισμένοι τι να γράψουν και με τι να ασχοληθούν, μιας και το καλοκαίρι τα τεκταινόμενα εδώ πέρα λιγοστεύουν, έστησαν πόλεμο με τις άλλες εφημερίδες, με τους δημοσιογράφους και τους φίλους τους, χτυπώντας στα τυφλά λες και βαράνε νταούλια στο γάμο του Καραγκιόζη. Κι από τη μια τους βρίζουν, κι από την άλλη τους καλούν στο τηλέφωνο να βγούνε για καφέ.

Το διαίρει και βασίλευε σε όλη του την έκταση.

Δημιούργησαν ένα μπάχαλο εδώ και 42 χρόνια -όπως παινεύονται-, χωρίς ποτέ να κάτσουν να σκεφτούν, ότι, όλα έχουν κάποτε ημερομηνία λήξεως, ένα τέλος. Μόλις τώρα, άρχισαν να διαισθάνονται και το τέλος τους, κι είναι μέσα στον πανικό.

Θρηνώ και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατον”. Και εδώ βέβαια, μιλάμε για τον θάνατο, κοινώς της “σαπίλας”, κι όχι του υμνωδού!

Για ποιόν έγινε εν τέλει η έπαρση της σημαίας;

Διαβάσαμε το  Online πρόγραμμα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Τορόντο και το είδαμε με τα μάτια μας. Ήταν προγραμματισμένη από το City Hall να γίνει έπαρση σημαίας για τους Κρήτες και κανέναν άλλο, το δημοσιεύσαμε και στην εφημερίδα μας τότε, ζητώντας εξηγήσεις που ποτέ δεν λάβαμε. Κάποιοι επιτήδειοι λοιπόν, έτρεξαν στην Αδελφότητα Ποντίων και τους έπεισαν ότι, μετά από αποκλειστικά δική τους -και μόνο- παρέμβαση και επίμονες προσπάθειες, η έπαρση σημαίας γίνεται για την μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου… Και εκείνοι τους πίστεψαν.

Είδατε λοιπόν πόσο εύκολα παρασύρουν και εκθέτουν ανεπανόρθωτα μια ολόκληρη ιστορική Αδελφότητα, δημιουργώντας από το πουθενά ζήτημα μεταξύ αυτής και άλλων φιλικών (μην πω “αδερφικών”) συλλόγων όπως αυτός των αδελφών μας Κρητών; Είπατε κάτι κύριοι του «κογκρέσου»*;

(*Τα εισαγωγικά θα μείνουν στο «κογκρέσο» για όσο χρόνο παραμένει παράνομο και καταχρασθέν τους ίδιους του τους κανονισμούς, και εκλεγέν από μειοψηφία φορέων και οργανισμών, τη στιγμή που η πλειοψηφία των μελών του πρώην δημοκρατικά εκλεγμένου Δ.Σ. του Κογκρέσου – της Ελληνικής Κοινότητας συμπεριλαμβανομένης- αποφάσισαν να αποκηρύξουν -και πολύ σωστά πράττουν- τη νομιμότητα της τωρινής διοίκησης.)

Συγχαρητήρια, μπράβο σας!

Αν εξαιρέσουμε το δεύτερο διήμερο, όπου η προσέλευση του κόσμου δεν ήταν τόσο μεγάλη, το αποτέλεσμα ήταν μια καθ’ όλα απόλυτα πετυχημένη και πολύ καλά οργανωμένη εκδήλωση.

Συγχαρητήρια σε όλους τους υπεύθυνους της Κοινότητας.

Πάνω απ’ όλα όμως, συγχαρητήρια στις κυρίες και τους κυρίους εκείνους, που πραγματικά κόπιασαν, για να μην πω ξεθεώθηκαν, όλες τις ημέρες που κράτησε η γιορτή, προσφέροντας τον πολύτιμο χρόνο και υπηρεσίες τους εθελοντικά, βοηθώντας να είναι όλα οργανωμένα και στην εντέλεια.

Ήμουν εκεί το τελευταίο βράδυ, παρακολουθώντας τους να μαζεύουν καρέκλες, τραπέζια, τα πάντα, ακόμα κι όταν άρχισε να βρέχει, αψηφώντας τη βροχή. Ποιόν να πρωτοαναφέρω, από ποιόν να αρχίσω και με ποιόν να τελειώσω.. Θα ξεχάσω σίγουρα κανέναν και θα ‘ναι τρομερά άδικο!

 

Ένα πολύ πολύ μεγάλο μπράβο, σας ευχαριστούμε από καρδιάς όλες και όλους Εσάς!!!

 

 

Δείτε μερικά ακόμη φωτογραφικά στιγμιότυπα

 

Με την αγαπητή συνάδελφο από την “Ϊριδα” και οικογενειακή φίλη Γ. Απατσίδου

Ο ένας εκ των συνεταίρων του γνωστού μας LOGO Χρήστος Τεστέμπασης και μια πανέμορφη υπάλληλος με υπέροχο χαμόγελο!

 

Τα λόγια περιττεύουν!

Ο πάντα “ακούραστος και πάντα με το χαμόγελο” Πάνος Απατσίδης

Ο επίσης ακούραστος Πρόεδρος του Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου κ. Γ. Νικολάου

 

Το ανέκδοτο της εβδομάδας (με τον Νίκο Ράμμο)

Ένα βράδυ στην Κρήτη, ένας τροχονόμος που ήταν υπηρεσία σε ένα δρόμο έξω από το χωριό, άναψε τσιγάρο μιας και δεν είχε τι να κάνει. Σε μια στιγμή, περνά ένα αμάξι. Πετάγεται επάνω με το τσιγάρο στο χέρι και σταματάει τον καπετάν Μανούσο, γιατί του φάνηκε ότι δεν οδήγαγε και πολύ… “ίσια”.

-Καπετάν Μανούσο, ήπιες και πας ζίκ-ζάκ;

-Ωχώωω, αν ήπια λέει…

-Και… ήπιες πολύ καπετάνιο;

-Ωφουυυ, δυό μποτίλιες τσικουδιά απ’ του Μανώλη τ’ αμπέλι, να ‘ναι καλά το κοπέλι..

-Καπετάν Μανούσο, τότε θα πρέπει να κάνουμε αλκοτέστ.

-Ίντα ‘ναι ετούτο το τέστ;

-Ε, να, πρέπει να φυσήξεις εδώ… σ’ αυτό το μηχάνημα.

-Εγώ μωρέ θα φυσήξω, αλλά εσύ, πάρε παραπέρα το τσιγάρο σου καλού κακού, μην πάρουμε επαέ καμιά φωτιά τσε τρέχουμε νυχτιάτικα!