9-16 Φεβρουαρίου

ΙΜΙΑ

Μέχρι πρόσφατα ήταν ελληνικά. Μετά την κρίση επί κυβερνήσεως Κώστα Σημίτη, γκριζάρισαν, και εδώ και μερικές ημέρες, ανακυρήχθησαν, μονομερώς μεν αλλ΄επισήμως δε από την Τουρκία σαν τουρκικό έδαφος.

Η Αγκυρα προχωρά ένα βήμα παραπέρα μετά το «γκριζάρισμα» των Ιμίων που πέτυχε με την κρίση του 1996, απομονώνοντας de facto τις βραχονησίδες από τον ελληνικό κορμό. Ταυτόχρονα η τουρκική κυβέρνηση επιχειρεί να μεταφέρει την πετυχημένη τακτική της στην Κυπριακή ΑΟΖ.  Τον συσχετισμό μεταξύ Αιγαίου (Ιμίων) και τουρκικής ΑΟΖ υπογράμμισε και ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν σε δηλώσεις του: «Μη νομίζουν ότι δεν παρατηρούμε τις έρευνες ανοιχτά της Κύπρου με τις έρευνες στην ΑΟΖ και τις κινήσεις στις βραχονησίδες… Προειδοποιούμε όσους κάνουν λανθασμένους υπολογισμούς στην Κύπρο και το Αιγαίο να μην κάνουν λανθασμένες κινήσεις. Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας» απείλησε ο πρόεδρος της Τουρκίας.

Η Αθήνα  μετά το  τελευταίο σοβαρό  περιστατικό (εχθροπραξία)  στα Ιμια, (μόνο από τύχη  αποφεύχθηκε η βύθιση πλοίου του ελληνικού  λιμενικού από τουρκικό πολεμικό σκάφος διπλάσιου μεγέθους το οποίο επεχείρησε να κόψει στη μέση το ελληνικό σκάφος με καθαρό σκοπό να το βυθίσει παρασύρωντας στο βυθό το ελληνικό πλήρωμα) προχώρησε στις γνωστές διπλωματικές διαμαρτυρίες  (διαβήματα) προς την Τουρκία. Μόνο που το έκανε με πολύ χαλαρό ύφος.

Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει ότι με διαβήματα δεν είναι δυνατό να ανακοπούν οι τουρκικές βλέψεις.

Κάτι που επίσης διαπιστώνει  η ελληνική κυβέρνηση είναι οι περιορισμένες επιχειρησιακές δυνατότητες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σε σχέση με την υπερ-εξοπλισμένη και ετοιμοπόλεμη Τουρκία. Το γεγονός αυτό, εκ των πραγμάτων ωθεί την Αθήνα στην αναζήτηση υποσχέσεων και δεσμεύσεων προστασίας από εταίρους (Ευρωπαίους) και συμμάχους (Αμερικάνους)

Με πιο απλά λόγια, σε μια στιγμή που η κυβέρνηση «οργανώνει»  το δικό της «success story»  (μείωση χρέους, τέλος μνημονίων και εκλογές με το παλιό πολιτικό σύστημα κρεμασμένο στο μανταλάκι της Novartis) διαπιστώνει ότι η διασφάλιση των ζωτικών συμφερόντων της χώρας δεν εξαρτάται από τις δικές της δυνάμεις αλλά από την προστασία  εταίρων (ευρωπαίων) και συμμάχων (Αμερικάνων). Προφανώς η κυβέρνηση αγνοεί, εκτός από την πρόσφατη ιστορία και δύο ακόμη μεγάλες αλήθειες στις Διεθνείς Σχέσεις: Πρώτον, κανείς δεν πρόκειται να υπερασπιστεί για λογαριασμό σου αυτά που δεν είσαι σε θέση εσύ ο ίδιος να προασπίσεις. Δεύτερο, το τίμημα της προστασίας κατά κανόνα είναι πανάκριβο.

Α και κάτι ακόμη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, ανακάλυψε επιτέλους κάτι που μέχρι πρόσφατα αγνοούσε, ότι τελικά ναι υπάρχουν και θαλλάσια σύνορα. Μένει να δούμε αν μπορεί να τα υπερασπιστεί.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Το Μακεδονικό Ζήτημα κυριαρχεί καθημερινά στην ειδησεογραφία και 1.000.000 πολίτες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη κατέβηκαν στο δρόμο γιατί δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση Συριζανελ και τους χειρισμούς της.

Η περισσή σπουδή της ελληνικής κυβέρνησης να μειώσει το μαζικότατο συλλαλητήριο αποτελεί δίχως άλλο μεγάλη ντροπή. Για πρώτη φορά η ΕΛ.ΑΣ, με άνωθεν εντολές, χρησιμοποίησε τεχνικές για να μετρήσει τον αριθμό των συμμετεχόντων, μάλιστα κατά μια περίεργη σύμπτωση θόλωσαν ώρες και ημερομηνίες από τη μηχανή λήψεως. Ενέργεια σίγουρα κατακριτέα και καταγέλαστη. Από την άλλη δεν υπήρχε λόγος για τους διοργανωτές να δώσουν καμιά εξήγηση στην κυβέρνηση για τον αριθμό των συμμετεχόντων. Για όσους έχουν μάτια είδαν ότι επρόκειτο για μια πρωτοφανή σε μέγεθος παλλαϊκή συγκέντρωση. Ακόμα κι αν κάποιοι αμφισβητούν τον αριθμό του 1,5 εκατομμυρίου διαδηλωτών (που είναι σίγουρα υπερβολικός), ο όγκος του συλλαλητηρίου ήταν εντυπωσιακός και μάλιστα σε εποχές από κάθε άποψη εξαιρετικά δύσκολες για τους πολίτες.

Ας έρθουμε όμως στην ουσία. Όταν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου αυθορμήτως και εθελουσίως, παρά τους εκφοβισμούς, μαζεύονται απ’ όλα τα ελληνικά μέρη για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά για ένα τόσο φλέγον εθνικό ζήτημα, όπως είναι το θέμα της κλοπής του ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας, νομίζουμε ότι κάθε κυβέρνηση έχει υποχρέωση να τους λάβει πολύ σοβαρά υπόψη της. Πόσο μάλλον η ελληνική κυβέρνηση! Οι διαδηλωτές δεν ζητούσαν αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Ζητούσαν να μην υποστούμε άλλη μια εθνική ήττα! Τα υπόλοιπα ας τα αφήσουμε στον ιστορικό του μέλλοντος. Όποιος τολμήσει να «συμβιβαστεί» σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων οφείλει να γνωρίζει πως δεν θα δώσει λόγο μόνο στον κυρίαρχο λαό. Πρωτίστως θα δώσει λόγο στον αδέκαστο ιστορικό του μέλλοντος. Και αυτήν την Ιστορία δεν θα τη γράφει ούτε η Κουμουνδούρου, ούτε η Πειραιώς ούτε καμιά άλλη κομματική οργάνωση.

Η υπόθεση της επικείμενης πώλησης των βλημάτων στη Σαουδική Αραβία έκλεισε περίεργα στη Βουλή καθώς η κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου απαγόρευσε να προσέλθει στην επιτροπή ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Καμμένος για εξηγήσεις. Επιπλέον ο περίφημος έμπορος όπλων Βασίλης Παπαδόπουλος που είναι το πρόσωπο κλειδί της υπόθεσης, έχει εξαφανιστεί. Παράξενο; Περίεργο;

Βλέπουμε πως στα Ίμια απαγορεύεται πια να πλησιάσουν και Έλληνες ψαράδες καθώς οι Τούρκοι έχουν μόνιμα πολεμικά πλοία που διώχνουν τα καϊκια μας, ενώ η δική μας παρουσία είναι ανύπαρκτη.

Ο Ραμά εξ Αλβανίας φωνάζει για τους Τσάμηδες, τα δικαιώματα και τις περιουσίες τους και δεν έχουμε το ανάστημα καν να του απαντήσουμε. Ιστορικά θυμίζω πως οι Τσάμηδες στον β παγκόσμιο πόλεμο – καθώς η Αλβανία ήταν σύμμαχος του Άξονα –  εγκληματούσαν συστηματικά κατά των Ελλήνων εντός του ελληνικού εδάφους ! Όταν τελείωσε ο πόλεμος έφυγαν από την Ελλάδα, φοβούμενοι αντίποινα. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να τους δώσουμε πίσω τις περιουσίες τους αρκεί να επαναφέρουν στη ζωή όσους Έλληνες δολοφόνησαν.

Το κλίμα στην οικονομία επίσης δεν είναι θετικό καθώς ανάπτυξη δεν υπάρχει, νέες επιβαρύνσεις έρχονται, επενδύσεις δεν γίνονται, το τέλμα συνεχίζεται, οι πλειστηριασμοί κόλλησαν, τα ληξιπρόθεσμα διαρκώς αυξάνονται και τα καινούρια διόδια βαφτίζονται ως «τέλη διέλευσης» από αυτούς που θα τα καταργούσαν.

Ενδιαφέρον ο δρόμος μέχρι το διαζύγιο που θα φέρουν οι εκλογές.

…………………………………………………………………………………………………………..

Ο ΦΛΕΒΑΡΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΤΗ:

-“Τρώω μπριζολάκια και σκέφτομαι τον ψηλέα τον λιγούρη τον Μάρτιο που θα κολλήσει τ’ αντεράκι του απ’ τη Σαρακοστή!”.