Home ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ MIA ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

MIA ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

39

«ΣΟΙ ΛΕΓΩ, ΕΓΕΡΘΗΤΙ»

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

(Κατά Λουκάν, κεφ. 7:11-16)

MIA ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

Ο Κύριός μας με τους μαθητές Του συνάντησε μια πονεμένη χήρα μητέρα έξω από την πόλη Ναΐν. Έσερνε η καημένη τα βήματά της πίσω απ’ το φέρετρο του μονάκριβου παιδιού της. Δάκρυα πολλά έτρεχαν από τα μάτια της. Αλλά και όλοι οι κάτοικοι της Ναΐν μπροστά σε αυτό το σπαραγμό της χήρας μητέρας είχαν συγκλονισθεί.
Ο κύριος Ιησούς βλέποντας αυτή την τραγική σκηνή, προχώρησε σε εκείνους που βάσταζαν τον νεκρό. Ακούμπησε το λείψανο και είπε προστακτικά στο νεκρό παιδί: «Νέε μου σου λέγω να σηκωθείς». Και αμέσως έγινε το μεγάλο θαύμα. Σηκώθηκε και κάθισε στο φέρετρο ο νεκρός κι άρχισε να μιλάει. Και τον παρέδωσε ζωντανό στη μητέρα του.

Με το θαύμα αυτό, ο Χριστός, καθώς και με τις άλλες νεκραναστάσεις, που έκανε, επεκύρωσε μια σημαντική Του απάντηση.
Όταν ήρθαν οι μαθητές του Ιωάννου του Βαπτιστού και Τον ρώτησαν: «Συ είσαι ο ερχόμενος ή άλλον προσδοκώμεν». Ο Κύριος τότε τους είπε: «Πορευθέντες απαγγείλατε Ιωάννη εκείνα που είδατε. Κωφοί ακούουσι. Λεπροί καθαρίζονται. Νεκροί εγείρονται. Πτωχοί ευαγγελίζονται. Και Μακάριος εστίν ος εάν μη σκανδαλισθή εν εμοί» (Λουκ. 7: 22).
Αυτήν τη μαρτυρία έχομε από το στόμα του Χριστού ότι: «νεκροί εγείρονται». Και αυτή η μαρτυρία είναι μια μεγάλη προσδοκία.
«Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος», ομολογούμε στο σύμβολο της Πίστεως, εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, σε κάθε Θεία Λειτουργία.
Είναι βασικό δόγμα της Εκκλησίας μας η ανάσταση των νεκρών. Και η μεγάλη αυτή αλήθεια είναι τόσο παρήγορη για τις ψυχές μας.
Σε κάθε αποχωρισμό και μπροστά σε κάθε φέρετρο, ας μη ξεχνάμε την μεγάλη αυτή προσδοκία: «Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών…».
Όταν έχουμε κοντά μας μια χήρα μάνα που κλαίει σπαρακτικά για τον θάνατο του μονάκριβου παιδιού της, όπως η χήρα της Ναΐν, ας της πούμε στοργικά: «Μή κλαίε» διότι «οι νεκροί εγείρονται». Μην απελπίζεσαι, λοιπόν, αφού πιστεύεις στα αιώνια και αθάνατα λόγια του Κυρίου μας. Σκούπισε τα δάκρυά σου. Διότι το παιδί σου εξακολουθεί να ζει αιώνια και θα αναστηθεί, όταν έρθει ο Κύριος. Να ζεις με την μεγάλη προσδοκία: «Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών…».

Κι εσύ, άνθρωπέ μου, που έχασες την καλή σύζυγος σου, τη μητέρα των παιδιών σου, μη θρηνείς απαρηγόρητα. Ο Απόστολος Παύλος μας παραγγέλει: «ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα» (Α΄Θεσ. 5:13)
Σεις οι χριστιανοί, μας λέει ο Απόστολος του Χριστού, δεν πρέπει να αγνοείτε τις θεϊκές αλήθειες για τους κεκοιμημένους σας, για να μη λυπείσθε και απελπίζεσθε, όπως κάνουν οι ειδωλολάτρες που δεν έχουν ελπίδα αναστάσεως.
Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πιστεύομε ακράδαντα ότι «οι νεκροί εγείρονται». Γι’ αυτό και ομολογούμε και το φωνάζουμε με όλη μας την καρδιά το δόγμα της ανάστασης των νεκρών: «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος».

Αλλά πού στηρίζεται το παρήγορο αυτό δόγμα της αναστάσεως των νεκρών;
Όπως συμβαίνει με όλα τα δόγματα της Ορθόδοξης πίστης μας, στηρίζεται πρώτα – πρώτα στην Αγία Γραφή και κατόπιν στην Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας, την οποία ολοσχερώς απέρριψαν συν τοις άλλοις οι διαμαρτυρόμενοι, προτεστάντες, ευαγγελικοί, και οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά.
Οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, από την οποία οι παραπάνω αιρετικοί, απέρριψαν και 10 βιβλία, μιλάνε πολύ καθαρά για την ελπίδα που έχουν για την ανάσταση των νεκρών. Ο προφήτης Ησαΐας γράφει «… αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις (Ησ. 26:19). Δηλαδή, οι ευσεβείς Ορθόδοξοι νεκροί θα αναστηθούν και θα εγερθούν όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στα μνήματα.
Ο δε Πρφήτης Δανιήλ λέει πολύ καθαρά ότι: «Πολλοί των καθευδόντων εν γης χώμασι εξεγερθήσονται, ούτοι εις ζωήν αιώνιον και ούτοι εις ονειδισμόν και εις αισχύνην αιώνιον (Δανιήλ 12:12). Δηλαδή πολλοί απ’ αυτούς που κοιμούνται στους τάφους να σηκωθούν, άλλοι για να πάνε στην αιώνια ζωή και άλλοι (όπως οι ασεβείς και οι αιρετικοί για να πάνε) ντροπιασμένοι στην αιώνια καταισχύνη.
Εντύπωση μας κάνει και το παράδειγμα των επτά Μακκαβαίων, που με γενναιότητα ομολόγησαν την πίστη τους και εβάδισαν στον θάνατο, με την απόλυτη πεποίθηση ότι «ο βασιλιάς του κόσμου θα μας αναστήσει σε μια αιώνια ζωή, εφ’ όσον εμείς πεθαίνουμε πιστοί στους νόμους Του (Μακ. 7:9)
Στην Καινή Διαθήκη έχουμε πολλές μαρτυρίες και από το στόμα του Κυρίου μας και το στόμα των Αποστόλων, για την ανάσταση των νεκρών. Αναφέρομε μόνον μία συγκλονιστική μαρτυρία του Χριστού μας: «Θα αναστηθούν όλοι από τα μνήματα. Και όσοι μεν έπραξαν έργα καλά, θα αναστηθούν για να απολαύσουν ζωή αιώνιο. Εκείνοι δε που έπραξαν έργα αμαρτωλά, θα αναστηθούν για να δικασθούν και να κατακριθούν (Ιωάν. 5:29).
Αυτή είναι η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ. Στον καθημερινό μας αγώνα ας μη ξεχνούμε αυτή τη γλυκειά ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ. Και ας είμαστε ψυχικά έτοιμοι για την πραγματοποίηση αυτής της ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ.
Αγαπητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί
ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ…
Επειδή είμαστε στους έσχατους καιρούς και αυτό το καταλαβαίνομε από τα τέρατα και σημεία που γίνονται γύρω μας, «ο διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α΄Πέτρου, κεφ. 5:8). Δηλαδή ο διάβολος σαν λιοντάρι βρυχόμενο περιζητά με μανία ποιον να καταπιεί αποκόπτοντας αυτόν από την πίστη. Γίνετε λοιπόν άγρυπνοι και προσεκτικοί. Διότι αιρετικοί άνθρωποι διαφημίζονται και ζητούν να τους τηλεφωνήσετε ή να τους γράψετε να σας στείλουν ένα ημερολόγιο ή μία Αγία Γραφή δωρεάν με την επιστολή – έγκριση του Πατριάρχου της Κωνσταντινουπόλεως, την οποίαν χρησιμοποιούν σαν δόλωμα… Εάν τους τηλεφωνήσετε, πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο αριθμός του τηλεφώνου σας και το όνομά σας γράφεται στην οθόνη του τηλεφώνου τους και έτσι γνωρίζουν ποιος είσθε και το νούμερό σας και τότε τους δίδετε την αφορμή να σας τηλεφωνήσουν και επιτύχουν μία επίσκεψή τους στο σπίτι σας για να σας φέρουν τα δωράκια… και με την ευκαιρία να σας διδάξουν την αίρεσή τους και σας οδηγήσουν στο δρόμο της πλάνης των.
Πρέπει να θυμηθούμε τι παρελάβαμε από τους αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας. αυτά και να τηρούμε, διότι εάν δεν ξυπνήσουμε, θα έλθει σε μας ο Κύριος σαν κλέφτης και δεν θα ξέρουμε ποια ώρα θα μας έλθει. Εκείνος που θα κρατήσει την πίστη του στερεά δεν θα εξαλείψει ο Κύριος το όνομά του από το βιβλίο της ζωής. «Εκείνος που έχει αυτιά, ας ακούει…».