DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας)

TΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ DNA ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ (5-12 Μαϊου)

ΩΣ ΕΔΩ ΗΤΑΝ; Η πόρτα της κατάψυξης για τις υπερτιμημένες τιμές των ακινήτων στο Τορόντο φαίνεται πως άνοιξε και άρχισε σιγά σιγά το πάγωμα τους.. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται μια Αμερικανική ανάλυσης της κτηματο μεσιτικής Αγοράς. Η Fitch Ratings εκτιμά πως η πρόσφατη απόφαση της Επαρχιακής κυβέρνησης να εισάγει σχέδιο αντιμετώπισης και χαλιναγώγησης της κτηματομεσιτικής Αγοράς, με την επιβολή έκτακτης φορολόγησης σε επενδυτές του Εξωτερικού, στην προσπάθεια της να προστατέψει την οικονομική προσιτότητα της στέγης στους κατοίκους (ιδιαίτερα στα νέα ζευγάρια), της Επαρχίας, έστειλε μήνυμα για πάγωμα της ξέφρενης κούρσας των τιμών. Οι τιμές των ακινήτων αυξήθηκαν τα τελευταία 3 χρόνια πάνω από 40% ξεπερνώντας όχι μόνο κάθε προσδοκία, αλλά και τις δυνατότητες της Οικονομίας του Οντάριο να στηρίξει μια τέτοια αστρονομική αύξηση.Μόνο για τηυν χρονιά που πέρασε οι τιμές αυξήθηκαν κατά 33%, εκτινάσσοντας τη μέση τιμή αγοράς μονοκατοικίας ,(detached), στο Τορόντο στο $1,780,000.00. Όνειρο φυσικά άπιαστο για τους περισσότερους και ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους που αρχίζουν τώρα την επαγγελματική και οικογενειακή τους ζωή. Αν το πάγωμα στις τιμές των ακινήτων αρχίσει και πάρει σάρκα και οστά, πρώτη που θα το νοιώσει θα είναι η Αγορά των διαμερισμάτων. Παραδοσιακά αποτελούν πάντα τον πιο αδύναμο κρίκο. Μένει να δούμε ωστόσω αν θα πρόκειται για ένα απλό πάγωμα, διατηρώντας τις τιμές στα σημερινά επίπεδα, ή θα ακολουθήση και διόρθωση παρασύροντας τις τιμές προς τα κάτω. Η απότομη αύξηση των πινακίδων “For Sale”, στα πεζοδρόμια τις τελευταίες ημέρες αποτελεί μια ένδειξη που στηρίζει την άποψη του παγώματος. ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι ηλιθιότητα είναι να συνεχίζεις να κάνεις με τον ίδιο τρόπο τα πράγματα κάθε μέρα και να περιμένεις κάτι να αλλάξει. Η νοτροπία αυτή είναι που έφερε την Ελλάδα στη σημερινή δεινή θέση από οικονομικής πλευράς. Το ένα μετά το άλλο κόμματα μηδενός εξαιρουμένου, με σημαία τον άκρατο λαικισμό, και βάζοντας πάνω από όλα το δικό τους κομματικό συμφέρον κατάφεραν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια Ευρωπαική,(από γεωγραφικής άποψης), ψωροκώσταινα. Στον παρία της Ευρωπαικής Ένωσης. Αντί να συμφωνήσουν σε ένα Εθνικό σχέδιο δράσης, από τις γενικές γραμμές του οποίου δεν θα παρέκλιναν, αυτά επέλεξαν να ακολουθήσουν το καθένα ξεχωριστά το δικό του σχέδιο που θα ικανοποιούσε αποκλειστικά και μόνο τις δικές του ανάγκες. Η Νέα Δημοκρατία π.χ. με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που καλώς ενέταξε το 1956 τη χώρα στην τότε Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά (ΕΟΚ), ανέλαβε την υποχρέωση να εναρμονίσει το οικονομικό σύστημα της χώρας με εκείνο των ευρωπαϊκών χωρών σε 20 χρόνια και τότε θα γινόταν πλήρες μέλος της ΕΟΚ. Ο Καραμανλής όμως έκανε το αντίθετο. Ειδικότερα: κρατικοποίησε την τότε συσταθείσα ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την Ολυμπιακή Αεροπορία που την χάρισε στην Ελλάδα ο Ωνάσης, τα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά που τα πρόσφερε ο Νιάρχος, την ΠΥΡΚΑΛ που την δώρισε ο Μποδοσάκης και κατασκεύαζε στον πόλεμο όλες τις σφαίρες και τις οβίδες, τις βιομηχανίες της Τράπεζας Αθηνών κ.ά. Με τις κρατικοποιήσεις το τότε κυβερνών κόμμα τοποθετούσε στις διοικήσεις των επιχειρήσεων στελέχη του και διόριζε οπαδούς του, για να γίνεται πιο ισχυρό και πιο μεγάλο. Αποτέλεσμα; Η ΔΕΗ τελεί σε χρεοκοπία, ο ΟΤΕ αδυνατεί να καλύπτει τις ανάγκες της χώρας και γέμισε η Ελλάδα από ξένες τηλεφωνικές εταιρίες που τον ανταγωνίζονται, ενώ όλες οι άλλες μεγάλες μονάδες χρεοκόπησαν. Το 1981 εκλέχθηκε πανηγυρικά το ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός έγινε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αλλά αντί να εφαρμόσει το οικονομικό σύστημα της ελεύθερης οικονομίας που δίδασκε ως επιστήμων και το έγραφε στα βιβλία του έκανε το αντίθετο: διατήρησε τις κρατικοποιημένες μονάδες, ενώ οργάνωσε επί πλέον το Μεγάλο Κράτος που αποδείχθηκε σπάταλο και ληστρικό, με πρόθεση να συγκροτήσει και αυτός με τις τοποθετήσεις στελεχών στις διοικήσεις και οπαδών σε θέσεις εργασίας ένα δικό του μεγάλο και πανίσχυρο Κόμμα. Αποτέλεσμα, το Μεγάλο Κράτος με τους 50 περίπου υπουργούς του, τους 300 βουλευτές, με προνόμια, ασυλίες κλπ, αρχόντων της φεουδαρχίας, που δεν υπάρχουν σε άλλο κράτος ούτε σε αφρικανικό, τους αμέτρητους οργανισμούς, επιτροπές, συμβούλους κλπ. Που όλα μαζί έφεραν τη χώρα σε κατάσταση οικονομικής και πολιτικής χρεοκοπίας αλλά και σε περιορισμό του ΠΑΣΟΚ στο 6%. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αντί να κυνηγήσει τους φοροφυγάδες, και να επιδιώξει την είσπραξη χρεών που ονομάζονται ευγενικά «κόκκινα δάνεια» και τα οποία αφορούν σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που τα χρωστούν κατά κανόνα πλούσιοι και πολιτικοί, έβαλε με αγριότητα φόρους στους συνταξιούχους, τους μισθωτούς και στη μεσαία τάξη και έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, οδήγησε σε απερίγραπτη φτώχεια τον λαό και σε αφανισμό τη μεσαία τάξη, ακριβώς γιατί άφησε άθικτη την παρασιτική και παντελώς αντιπαραγωγική άρχουσα και πλούσια τάξη και έβαλε στους μη έχοντες να πληρώνουν φόρους για να αμείβονται οι έχοντες. Εδώ, όμως που έχουν φθάσει τα πράγματα , άλλη αναβλητικότητα, ευνοιοκρατία, δανεικά και παραμύθια δεν χωρούν. Ο ελληνικός λαός χρειάζεται όσο ποτέ να ακούσει όλη την αλήθεια για όλα, δεν επιθυμεί να του χαϊδεύουν τα αφτιά και να παίζουν στις πλάτες του, ζαριές βάζοντας υποθήκη το μέλλον των παιδιών του. Το πολιτικό σύστημα έχει ευθύνες για το πώς έφθασε η χώρα με την πλάτη στον τοίχο και τούτη την στιγμή δεν μπορεί και δεν πρέπει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του. Έφθασε η στιγμή που οι παθογένειες πρέπει να αφαιρεθούν από το κοινωνικό σώμα, να γίνουν μεταρρυθμίσεις να ανασχεδιαστεί το κράτος και οι δημόσιες υπηρεσίες. Όσο υπάρχουν διπλές και τριπλές συντάξεις, όσο οι 80 χιλιάδες πλούσιοι λαμβάνουν σύνταξη, έχοντας άλλα εισοδήματα που ξεπερνούν τα 3 χιλιάδες ευρώ μηνιαίως, όσο δεν μειώνονται οι βουλευτές από 300 σε 200, όσο δεν μειώνονται οι μισθοί των βουλευτών, όσο δεν γίνεται αξιολόγηση στο δημόσιο, τόσο το οικονομικό χάσμα θα μεγαλώνει και θα φτωχοποιείται η ελληνική κοινωνία. Χρειάζεται άλλο μοντέλο διακυβέρνησης και αναπτυξιακά κίνητρα. Χρειάζεται επιτέλους να αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά ο νέος Εθνικός σχεδιασμός, να συνεννοηθούν τα κόμματα και να σχηματίσουν μια ισχυρή μεταβατική κυβέρνηση τεχνοκρατών, στην οποία όμως δεν θα μπαίνουν τρικλοποδιές, για να βγάλουν την χώρα από το οικονομικό αδιέξοδο. Μπροστά στο Εθνικό συμφέρον, παραμερίζονται «τα δίκια» των επι μέρους κοινωνικών ομάδων, είτε είναι συνταξιούχοι με τρεις-τέσσερεις συντάξεις, είτε είναι αγρότες με αμέτρητες επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές, είτε είναι υπεράριθμοι Δημόσιοι υπάλληλοι. Στο κάτω κάτω ας παραδεχτούμε αυτό που επεσήμανε σε ένα του ποίημα ο Κώστας Βάρναλης, ότι αφού δεν μπορούμε να αλλάξουμε από μόνοι μας, ας αφήσουμε τους «Σκύθες» να το κάνουν για λογαριασμό μας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *