Home ΔΙΑΣΠΟΡΑ Ανοιχτή επιστολή της κ. Ειρήνης Πολυδούλη

Ανοιχτή επιστολή της κ. Ειρήνης Πολυδούλη

372

Προς – Τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Καναδά, κ. Σωτήριο

Σεβασμιότατε,

Την Κυριακή 5 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια της Θ. Λειτουργίας, το ποίμνιο σας ευρέθη αιφνιδίως σε κατάσταση αμηχανίας και βαθύτατης θλίψεως, μαθαίνοντας ότι η Θεία Ευχαριστία δεν επρόκειτο να προσφερθεί.  Και μια εβδομάδα αργότερα, στις 12 Ιουλίου, σοκαριστήκαμε και πάλι με το να μάθουμε λίγες στιγμές προ της Μεταδόσεως Της, ότι η Θεία Κοινωνία θα προσφερόταν με πολλαπλά «κουτάλια». Επίσης, κατά τη διάρκεια της ανακοίνωσης αυτής της καινής οδηγίας, αναφέρθηκε από διάφορους κληρικούς ότι κατά τη διάρκεια των προηγούμενων εβδομάδων, είχατε πολλαπλές συσκέψεις με τους ίδιους.  Εκ τούτου όμως, ουδέποτε προσκαλέσατε τον πιστό λαό να συμμετάσχει, η να περισυλλέξετε τη γνώμη του, και ούτε καν μας προσεγγίσατε για να μας προειδοποιήσετε με την ποιμαντική σας στοργή.  Οι λόγοι που κυκλοφορούν για τους οποίους θα θέλατε να μας κρατήσετε  «εν τη σκοτία» μέχρι τελευταίας στιγμής είναι τόσοι πολλοί όσο και θλιβεροί.

Από αρχής της πανδημίας του Covid-19, εκάματε μόνο δύο ανακοινώσεις – ότι θα ακολουθούσατε τις οδηγίες α) της τοπικής μας Κυβερνήσεως, και β) του Πατριαρχείου μας.  Εν τω μεταξύ, μέχρι και τις 2 Ιουνίου του 2020, το Πατριαρχείο μας εξέδωσε μόνο ένα δημόσιο ανακοινωθέν περί της Πανδημίας, ότι έκαστη Επισκοπή θα πρέπει να ακολουθήσει τις οδηγίες της τοπικής της κυβερνήσεως.

Εκτός τούή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽η———–

————————————————————————————–

των, δεν υπήρξε ουδεμία απολύτως ηγετική και ποιμαντική υποστήριξη των Ενοριών από τους Ιεράρχες, εν Ελλάδι και Καναδά.  Αντιθέτως, οι εκκλησίες μας έκλεισαν, και με  μόνο δύο βασικές δηλώσεις σαν «οδηγία»,  εγκαταλειφθήκαμε για να υποφέρουμε εντελώς μόνοι, φοβούμενοι το μέλλον της Εκκλησίας, με ανησυχία για τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας που αφορούν την Εκκλησία μας, υπερασπίζοντας μόνοι μας τις ύβρεις και τις φραστικές επιθέσεις κατά της Ορθόδοξης λατρείας στα μέσα ενημέρωσης, και υπομένοντας Έλληνες κυβερνητες αξιωματούχους οι οποίοι επωφελήθηκαν της κρίσης του Covid-19, για να φιμώσουν τη φωνη του Ευαγγελίου, ακόμη και στο διαδίκτυο. Αυτά είναι μόνο λίγα παραδείγματα από τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες τις οποίες αφεθήκαμε μόνοι να αντιμετωπίσουμε.  Κατά αυτούς τους σκοτεινότατους καιρούς, μόνο μια χούφτα κοινών-απλοϊκών Ιερέων και Μοναχών, από μεγάλης αποστάσεως, ακούραστα και θαρραλέα, μας προσέφεραν ποιμαντική και πνευματική υποστήριξη διά παντός δυνατού ηλεκτρονικού μέσου.  Ούτε Εσείς, ούτε το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε κάποια ένδειξη ότι διαπραγματευόταν υπέρ ημών με κυβερνητικούς αξιωματούχους για το θέμα της επαναλειτουργίας των εκκλησιών, ούτε καν κάνατε απόπειρες να κατατάξουν οι κυβερνήσεις την εκκλησιαστική λατρεία ως «αναγκαία» υπηρεσία.  Πλήθος ετερόδοξων εκκλησιών υπέή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽η———–

————————————————————————————–

βαλλαν αιτήματα στην Περιφερειακή κυβέρνηση του Οντάριο περί αυτού του θέματος, αλλάα﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽Οντα——–

————————————————————————————–

ά μετά θλίψεως, η Ελληνική Ορθόδοξος Εκκλησία του Καναδά δεν συμπεριλαμβανόταν στον ίδιο κατάλογο.

Ακόμα χειρότερα, εδώ στον Καναδά, ο κλήρος μας «κατσάδιασε» και του απαγορεύτηκε να συζητήσει οποιοδήποτε θέμα σε οτι αφορούσε το άνοιγμα των εκκλησιών και της μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας, με οποιονδήποτε ενορίτη, κατά τη διάρκεια της κρίσης του Covid-19.  Η σχετική φιμωτική οδηγία προς τους Ιερείς μας βρίσκεται στην επιστολή σας, της 5ης Ιουνίου, 2020.  Εντός αυτής, αναφέρεστε στην από 2ας Ιουνίου επιστολή του Πατριάρχη μας Βαρθολομαίου.  Ενώ ο Παναγιότατος κ. Βαρθολομαίος εν συνεχεία έδωσε στους Ορθόδοξους πιστούς την επίσημη διαβεβαίωση του, ότι ο τρόπος μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας δεν θα έπρεπε και ούτε πρέπει να υποστεί καμία μετατροπή, ακόμη και ενώπιον  της πανδημίας Covid-19, (και την οποία διευκρίνιση λάβαμε ως σταγόνες ύδατος εν τη ερήμω), εσείς δε, παρερμηνεύσατε τα λόγια του στην επιστολή σας στις 5 Ιουνίου, για να φιμώσετε τον κλήρο μας.

Στην κατά της 5ης Ιουνιου επιστολή σας, ψευδώς δηλώνετε ότι,  «ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, με την επιστολή του στις 02/06/2020 προς πάντας τους ιεράρχας του Οικουμενικού Πατριαρχείου ζητεί απ’ αυτούς: – «Αποφύγετε να κάνετε δηλώσεις, παρατηρήσεις, και συνεντεύξεις διά των μέσων μαζικής ενημέρωσης, και να αποφεύγετε την ενάσκηση άλλων πρωτοβουλιών διά την παρούσαν κατάσταση».»  Εκ των πραγμάτων όμως, ΔΕΝ υπάρχει καμία τέτοια δήλωση στην απο της 2ας  Ιουνίου, 2020 επιστολή του Πατριάρχη.

Συνεχίζετε Σεβασμιότατε, να δηλώνετε ότι εσείς (ο κλήρος) «θα συνεχίσετε να μην κάνετε δηλώσεις χωρίς πρώτα να λάβετε οδηγίες από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, επειδή πιστεύετε ότι η Εκκλησία είναι το Σώμα Του Χριστού.  Είναι Μία και Αγία. Είναι μία οικογένεια. Ουδείς πρέπει να ομιλεί κατά την δική του αρμοδιότητα (ιεράρχες, ιερείς, διάκονοι, καθηγητές, ή κανείς άλλος Ορθόδοξος Χριστιανός) για αυτά τα πολύ σοβαρά θέματα.» Όταν ο Κύριος μας και οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μιλούσαν για ΜΙΑ εκκλησία, και ΕΝΑ σώμα του Χριστού, και ΜΙΑ οικογένεια, όντας μια ΕΝΟΤΗΤΑ με όλους και τον ΘΕΟ, ήταν πάντα υπό του πλαισίου της ενότητας μας με την ΜΙΑ Θεότητα, και ουδέποτε στα πλαίσια της υφαρπαγής της πνευματικής και εκφραστικής ελευθερίας μας.

Στις 26 Ιουνίου 2020, ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κυκλοφόρησε την ακόλουθη δήλωση, στην οποία συγκεκριμένα γράφει ότι δυο κριτήρια χρειάζονται για να ασκηθεί οποιαδήποτε «οικονομία» σε ότι αφορά τη μετάδοση της Θείας Κοινωνίας: α) να υπάρχει ένας συγκεκριμένος ή κρατικός νόμος που απαγορεύει τη Θεία Κοινωνία, και κατ’ εξακολούθηση β) χρειάζεται η συγκατάθεση και άδεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου για να ασκηθεί οποιαδήποτε «οικονομία». 

Το πρωτότυπο:

α) να υπάρχει από τον νόμο του κράτους κάποια απαγόρευση σχετικά με τη θεία λατρεία λόγω της πανδημίας, και

β) ύστερα από τη σύμφωνη γνώμη και την προς τούτο άδεια της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως.

Πάντως δεν αφορά στην αλλαγή του τρόπου μεταδόσεως, πολλω δε μάλλον στη χρήση πολλαπλών ή μιας χρήσεως αγίων λαβίδων.

Σεβασμιότατε, στις 12 Ιουλίου 2020, οι ενοριακοί Ιερείς μας στο Οντάριο αιφνιδίως ανακοίνωσαν για πρώτη φορά, την νέα σας οδηγία, ότι λόγω νομικών προϋποθέσεων, η Θεία Κοινωνία θα μεταδίδεται τώρα διά της χρήσεως πολλαπλών «κουταλιών» στις Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες του Καναδά.  Η φράση «λόγω νομικών προϋποθέσεων» δεν δόθηκε από εσάς εγγράφως, Σεβασμιότατε.  Μάλλον, εκφράστηκε προφορικά από τους Άμβωνες των Ελληνορθόδοξων εκκλησιών του Οντάριο από τους Ιερείς στους οποίους δώσατε τις προφορικές σας οδηγίες.

Περαιτέρω, στην περιφέρεια του Οντάριο, μόνο η Πόλη του Τορόντο υπό την δικαιοδοσία του δημάρχου John Tory εξέδωσε εγγράφως  ανακοίνωση ότι όλες οι λατρευτικές εκδηλώσεις που συμπεριλαμβάνουν την Κοινωνία θα πρέπει να ανασταλούν.  Αυτό δεν είναι νόμος του κράτους, επειδή η Πόλη του Τορόντο είναι πόλη και όχι Πολιτεία.  Μπορεί επίσης να αγορευθεστηκε δε στηνα——–

————————————————————————————–

ί κατά την άποψη των νομικών μας πηγών, ότι δεν είναι καν νόμος, αλλά μια πρόταση ή οδηγία η οποία απαιτεί την ελεύθερη συνεργασία του κάθε ατόμου, επειδή τέτοιου είδους πρόταση ή οδηγία είναι αντίθετη με βάση το Καναδικό Καταστατικό των Δικαιωμάτων και της Ελευθερίας.  Αληθώς, πολλαπλές τοπικές δημοσιο-υγειονομικές αναφορές οι οποίες προτείνουν την αναστολή της λατρευτικής Κοινωνίας, έχουν τον τίτλο «Συμβουλές»  ή «Οδηγίες» για το Covid-19. Μέχρι σήμερα, και όπως επιβεβαιστηκε δε στηνα——–

—————————————-ς———————————————

ώθηκε από την Επαρχιακή βουλευτή κα. Christina Mitas στη σημερινή περιοδεία ερωταποκρίσεων η οποία ξεκίνησε στην Καναδική Αρχιεπισκοπή, δεν υφίσταται κανένας κρατικός Καναδικός η πολιτειακός (του Οντάριο) νόμος που να προξενεί παρεμβολές στο τελετουργικό της Θείας Κοινωνίας, ακόμη και υπό του Νόμου περί Έκτακτης Ανάγκης.  Περαιτέρω δε, η πρόταση του Τορόντο ήταν η «αναστολή» της Κοινωνίας, και δεν διατστηκε δε στηνα——–

————————————————————————————–

ύπωσε καμία αναφορά στον τρόπο της μεταδόσεώς της… δηλαδη ΚΑΘΟΛΟΥ Κοινωνία, ούτε με πολλαπλά «κουτάλια». Διευκρινίστηκε δε στη σημερινή περιοδεία ερωταποκρίσεων, μια ειρηνική συγκέντρωση ομολογητών της Ορθοδόξου Πίστεως στην Αρχιεπισκοπή, ότι ουδέποτε λάβατε γραπτές οδηγίες από την Περιφέρεια του Οντάριο, σχετικά με τον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας, και ότι τέτοιες συζητήσεις είχαν διεξαχθεί προφορικά διά του τηλεφώνου.

Αυτό σημαίνει Σεβασμιότατε, ότι η δήλωση στην εγκέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽σκομιιρνητικε——————————————————–ς—————————–

ύκλιο Σας της 15ης Ιουλίου – «επικοινώνησα με τις κυβερνητικές αρχές και αποφασίστηκε ότι η Θεία Κοινωνία θα πρέπει να διεξαχθεί ως ακολούθως:» – δηλαδή η οδηγία να διεξαχθεί η Θεία Κοινωνία με πολλαπλά «κουτάλια» αποφασίσθηκε απο Εσάς, και μόνο Εσάς.

Για να εκπληρωθούν τα κριτήρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε ότι αφορά την επιβολή πολλαπλών «κουταλιών» σε Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες οπουδήποτε στον Καναδά, όχι μόνο πρέπει να προσκομίσετε κείμενο Κρατικού ή Πολιτειακού νόμου, το οποίο γνωρίζουμε πλέον ότι δεν υφίσταται, αλλά πρέπει επίσης να αναδείξετε κείμενο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δίνοντας Σας συγκατάθεση και άδεια για την χρήση πολλαπλών «κουταλιών», την οποία προφανώς δεν έχετε.  Επειδή στο Οντάριο, μόνο οι εκκλησίες του Τορόντο ήσαν επηρεασμένες από την πρόταση (όχι νόμο) να ανασταλεί η λατρευτική Κοινωνία, αυτή η Πατριαρχική συγκατάθεση και άδεια αφορά μόνο τις εκκλησίες του Τορόντο, και όχι όλες τις Ελληνορθόδοξες εκκλησίες του Καναδά.  Η υπερβολική και παράτυπη σας οδηγία όμως, αναφέρεται σε όλες τις Ελληνορθόδοξες εκκλησίες σε όλη τη χώρα.

Η αδυναμία Σας να προσκομίσετε τέτοια έγγραφα, εξηγεί τον λόγο που δαπανήσατε τόση προσπάθεια κάνοντας πολλαπλές συσκέψεις με τους κληρικούς κατόπιν της 29ης Μαΐου, όσο και τον λόγο που μας αιφνιδιάσατε με λειτουργικές αλλαγές της τελευταίας στιγμής, και επίσης τον λόγο που σκοπίμως παραφράσατε την επιστολή του Πατριάρχη μας, την από 2ης Ιουνίου, για να δικαιολογήσετε τον φοβέρισμα του κλήρου «εις σιωπήν».  Επειδή δεν έχετε θεμελιωμένες νομικές ή εκκλησιαστικές βάσεις για την επιβολή πολλαπλών «κουταλιών» στις Ελληνορθόδοξες κοινότητες του Καναδά, αναγκάζεστε να χρησιμοποιείτε δύναμη εξουσίας και φόβου επί του υποφέροντος κλήρου μας, όπως και υποχθόνιες χειραγωγίες των πιστών για να εκπληρωθεί ο σκοπός σας, το οποίο επίσης εξηγεί τον λόγο για τον οποίο νιώσατε την ανάγκη να συμβουλευθείτε δικηγόρο για αυτή την υπόθεση.

Αναφορικά με τον σκοπό σας, μπορείτε παρακαλοέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ιοποιηηκεύμε να μας πείτε ποιός είναι αυτός;  Το ίδιο ερώτημα τέθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο σε επιστολή της 15ης Ιουνίου 2020, όταν ο ίδιος εισήγαγε πολλαπλά «κουτάλια» Κοινωνίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ακόμα αναμένουμε την απάντηση του.

Μέχρι σήμερα, εκτός από Εσάς, ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος είναι ο μόνος άλλος ιεράρχης ο οποίος εισήγαγε πολλαπλά «κουτάλια» Κοινωνίας στην Β. Αμερική, επίσης με μεθόδους μυστικότητος. Κατά το Ελληνικό ειδησεογραφικό άρθρο, ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος καθοδήγησε τους ενοριακούς ιερείς της Ν. Υόρκης, Κονέκτικατ, και της πόλης της Ουάσινκτον να προσφέρουν την Θεία Κοινωνία χρησιμοποιώντας πολλαπλά μεταλλικά «κουτάλια», μιας χρήσεως κατά την μετάδοση. Εξέδωσε την σχετική οδηγία σε μια επιστολή της 18ης Μαΐου, η οποία επέφερε την επιγραφή «μόνο για τους ιερείς» και η οποία «υπό ουδεμία συνθήκη πρέπει να αναρτηθεί, μοιρασθεί, ή αναπαραχθεί σε ηλεκτρονική αλληλογραφία ή στην κοινωνική διαδικτύωση».  Το μήνυμα Του φέρει περίεργες αποχρώσεις της δικής σας επιστολής προς τους κληρικούς τη 5ης Ιουνίου.  Έπειτα από τη δική Του εισαγωγή των πολλαπλών «κουταλιών» στις Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθήσατε και Εσείς, χρησιμοποιώντας την πανδημία του Covid-19 ως δικαιολογία και την καταγγελία ενός παραπλανημένου ενορίτη στις υγειονομικές αρχές της πόλης, το οποίο θέμα διέφυγε από τα όρια και κατάντησε υπερβολικό.

Η επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου η από της 18ης Μαΐου 2020 κυκλοφόρησε ακριβώς μια ημέρα αφότου λάβατε την επιστολή του Πατριάρχη μας, την από της 17ης Μαΐου, στην οποία απαγορευόταν η αλλαγή στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας.  Όμως, η επιστολή του Πατριάρχη δεν δημοσιοποιήθηκε μέχρι την 2α Ιουνίου 2020.  Οι λόγοι για αυτήν την καθυστέρηση δεν είναι σαφείς, αλλά η καθυστέρηση έδωσε αρκετό χρόνο στον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο να επιβάλλει τα πολλαπλά «κουτάλια», αποφεύγοντας έτσι την «φαινομενική αίσθηση» τυχόν ανυπακοής προς τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη.

Είναι λυπηρό το ότι ο Πατριάρχης μας δεν τον εκτόπισε για την εμφανή του ανυπακοή, αλλά υπάρχει μια πιθανή εξήγηση για αυτήν την φαινομενική ιδιοσυγκρασία, την οποία θα αναφέρουμε κάτωθι.  Είναι άραγε σύμπτωση ότι και οι 2 μόνοι Αρχιεπίσκοποι της Ηπείρου της Β. Αμερικής, έχουν αυθαιρέτως, και χωρίς καμία πίεση των πολιτικών αρχών, των ιερέων, ή του λαού, επιβάλλει την χρήση πολλαπλών «κουταλιών» Θείας Κοινωνίας εν πλήρη γνώση ότι το πράξανε σε αντίθεση του Πατριάρχη τους, και άνευ κυρώσεων από Εκείνον;

Ίσως ο Παναγιώτατος κ. Βαρθολομαίος είναι ένας πολύ ευγενικός και συγχωρητικός άνθρωπος. Ή μήπως έχει και εκείνος κάποιο δικό του κρυφό σκοπό;

 Για αρκετά χρόνια, ο Ορθόδοξος κόσμος έχει παρακολουθήσει Ορθόδοξους Ηγέτες να κάνουν προοδευτικά βήματα προς τον οικουμενισμό, ένα αμφιλεγόμενο κίνημα το οποίο Εκείνοι και οι Πάπες της Ρώμης υποστηρίζουν. Φλογερός τους πόθος είναι να ενωθούν με την Ρώμη και τις άλλες ετερόδοξες «εκκλησίες». Αυτό το επίτευγμα θα ήταν κατά πολλά αποδεκτό, αξιότιμο, και άγιο, αλλά μόνο εφ’ όσον οι ετερόδοξες «εκκλησίες» και σχισματικοί επέστρεφαν στην αγκαλιά της Ορθοδοξίας, ήτοι της Μητέρας Εκκλησίας.

Δόξα τω Θεώ, το ότι έχουμε μαρτυρίες τέτοιων επιστροφών, αλλά όχι τόσο λόγω των προσπαθειών των Ορθοδόξων Ηγετών.  Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι το ετερόδοξο άτομο το οποίο ξεκινά μια αναζήτηση της Αλήθειας, και η οποία τον οδηγεί στην Ορθόδοξη Πίστη.  Εκείνο που έχουμε δει από πολλούς Ορθόδοξους Ηγέτες είναι μια συστηματική φθορά της Ορθοπραξίας και των δογμάτων, όπως π.χ. με την αναγνώριση του ετερόδοξου βαπτίσματος, για να ενθαρρυνθεί μια μη-κανονική ένωση με ετερόδοξες «εκκλησίες». Το κορυφαίο βήμα, βεβαίως, θα ήταν το αντικανονικό μοίρασμα του Θείου δισκοπότηρου, με κάποιον τρόπο που δεν θα προϋποθέτει τον προσηλυτισμό τους (προς την Ορθοδοξία).  Δεν θα ήταν άλλωστε πιο απλό να αλλάξουμε τους κανόνες μας περί Κοινωνίας παρά να αλλάξουμε τις καρδιές και το φρόνημα όλων των ετερόδοξων;

Αυτό το τελικό βήμα θα ολοκλήρωνε τον Οικουμενισμό και πλέον το Άγιο Ορθόδοξο Δισκοπότηρο θα προσφέρετο, χωρίς δογματικούς περιορισμούς, σε όλους, Ορθόδοξους και μη-Ορθόδοξους αντίστοιχα.  Έπειτα απ’ αυτό, όλοι θα είχαν την ελευθερία να επιλέγουν την εκκλησία τους, το δόγμα τους, αλλά επίσης και να συμμετέχουν στις αμφότερες λατρευτικές εκδηλώσεις και στα αμφότερα μυστήρια τους, χωρίς εμπόδιο ή κώλυμα. Ποιος καλύτερος τρόπος τότε, παρά με την χρησιμοποίηση ενός ιού ως άλλοθι, για να επέλθει μια αλλαγή στους κανόνες της Θείας Κοινωνίας, με σκοπό την «ασφαλή» μετάδοση Της στον λαό, ο οποίος «δεν» χρειάζεται στην αλήθεια προστασία από το Άχραντο Σώμα και Αίμα του Χριστού.

Εαν η εφαρμογή των πολλαπλών «κουταλιών» Κοινωνίας ριζώσει με επιτυχία στην Δύση – στην Ν. Υόρκη και στο Οντάριο – θα είναι θέμα χρόνου μέχρι τα αγριόχορτα να απλωθούν στην υπόλοιπη Ήπειρο και στην άλλη όχθη του Ατλαντικού.  Όσο πιο πολύ ο λαός συνηθίσει στα πολλαπλά «κουτάλια», θα είναι όλο και πιο εύκολο να κερδηθούν πιο πολλοί επιφυλακτικοί προσήλυτοι, και τόσο  πιο δύσκολο για τους Ορθόδοξους να επιστρέψουν στην Αγία Παράδοση του «κοινού» σκεύους. Ίσως κάποιοι ιεράρχες ελπίζουν ότι ο λόγος για την συνέχεια της παραμονής στα πολλαπλά «κουτάλια» της Κοινωνίας σταδιακά θα μεταμορφωθεί σε ένα πιο μοντέρνο «πιστεύω» ότι η Θεία Ευχαριστία, τυχόν, έχει την δυνατότητα μετάδοσης ασθενειών.  Η διαχρονική πείρα και γνώση ότι μεταδοτικές ασθένειες δεν έχουν μεταδοθεί ποτέ διά του κοινού ποτήριου ή διά της κοινής λαβίδας θα ξεχαστεί εν καιρώ.  Αντίθετα, πιο καινές επιστημονικές αρχές θα επικρατήσουν, και το αποτέλεσμα θα είναι μια τελική αλλαγή στο Δόγμα. Ίσως η ευκαιρία του Covid-19 καθιστά πολύ δύσκολη την αντίσταση για ένα τόσο διαβολικό πείραμα στην Βορειοαμερικανική Ήπειρο.

Ούτως ή άλλως, έτσι ακριβώς διέφθειραν οι Πάπες την εκκλησία της Δύσης. Με την σκόπιμη παρερμήνευση των Αγίων Γραφών, με την χάλκευση εγγράφων προς αλλοίωση του δόγματος, με τον εκφοβισμό των συνετών κληρικών προς σιωπήν, και με το να χρησιμοποιούν μυστικότητα, εξαναγκασμό, ακόμα και ιερές εξετάσεις. Το τραγικό τέλος αυτής της διαφθοράς είναι πολύ γνωστό, όπως οδήγησε στην Προτεσταντική μεταρρύθμιση και κορυφώθηκε με τις εκκλησιαστικές μετατροπές του 2ου Συμβουλίου στο Βατικανό το 1962.

Αλλά ποια είναι η θέση του Πατριαρχείου;

Έπειτα από δυο κατηγορηματικές επιστολές υποδεικνύοντας ότι ο τρόπος της μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας δεν πρέπει να αλλάξει, η τρίτη έκανε μια εξαίρεση χάριν οικονομίας, υπό σπάνιων συνθηκών. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο Πατριάρχης μας δεν έχει εφαρμόσει αυτά που έχει γράψει, ούτε με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, ούτε με Εσάς Σεβασμιότατε, επειδή είναι φανερό ότι και οι δυο σας εξακολουθείτε να διατηρείτε τις έδρες σας.  Αντιθέτως, ο Πατριάρχης μας, ελαχίστως αντιφώνησε στην ανυπακοή την οποία και οι δυο σας δείξατε.  Ίσως να αναρωτηθεί κανείς εάν αυτό οφείλεται με κάποιο τρόπο στην στενή του σχέση με τον Πάπα της Ρώμης.

Αρχίζει ίσως να διερωτάται κανείς αν ο Πατριάρχης μας ο ίδιος θέλει να εισάγει τις «πολλαπλές λαβίδες της Κοινωνίας», αλλά ορθώς αναγνωρίζοντας ότι είναι διακινδυνευμένο να το πράξει στην Ελλάδα, όπου υπάρχει ένας πολύ μεγαλύτερος και συγκεντρωμένος Ορθόδοξος πληθυσμός, ο οποίος θα επαναστατούσε αν τολμούσε να εισάγει αυτήν την ιδέα εκεί.  Η τυχόν απόπειρα θα διακινδυνευόταν γρήγορης αποτυχίας. Στην Β. Αμερική αντιθέτως, το κλίμα είναι, και αόριστα αλλά και με ακρίβεια, πολύ διαφορετικό.  Ο Ορθόδοξος λαός μας είναι κατά πολύ μικρότερος από τον πληθυσμό των άλλων πίστεων και δογμάτων, και οι περισσότεροι Ορθόδοξοι εδώ είναι μετανάστες ή απόγονοι μεταναστών.  Με άλλα λόγια, είτε είναι αρκετά χαμηλότερης παιδείας, είτε αρκετά εμπεδωμένοι στην Βορειο-αμερικανική κουλτούρα ώστε να αποτελούν μικρότερη απειλή για την επιτυχία ενός τέτοιου υποθετικού μεν, διαβολικού δε σχεδίου – το σχέδιο του να χρησιμοποιηθεί η Βόρεια Αμερική ως πειραματικό κέντρο για την εισαγωγή της κοινής λαβίδας, και μετέπειτα, κοινού ποτήριου.  Αν γίνει αποδεκτό, τέτοιου είδους οικουμενισμός θα καταστρέψει την Αγία Ορθοδοξία, αλλά θα παραχωρήσει πολύ μεγαλύτερη δύναμη στους «νέους ιεράρχες» μιας αντικανονικής, ενωμένης παγκόσμιας εκκλησίας, με όλα τα κοσμικά της προνόμια.

Σε αυτή τη φάση, ίσως για μια ακόμη φορά μας χαρακτηρίσετε ως «αυτοκαταστρεπτικούς εξτρεμιστές οι οποίοι είναι πανέτοιμοι να επιφέρουν ζημιές». Η αλήθεια είναι ότι και να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, σίγουρα δεν είμαστε εμείς.  Όπως και ο ιός του Covid-19 έχει ξεσκεπάσει τις καρδιές και τον νου πολλών ανθρώπων, έτσι και ο χρόνος θα ξεσκεπάσει ποιοι είναι οι πραγματικοί καταστροφείς-εξτρεμιστές.  Ελπίζουμε και προσευχόμαστε, ότι αυτό το πράγμα δεν θα είστε Εσείς, Σεβασμιότατε.

Επίσης ελπίζουμε ότι είμαστε κατά πολύ λανθασμένοι περί του Παναγιώτατου Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου. Αν κάνουμε λάθος, παρακαλούμε να γνωρίζετε ότι Εσείς και ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, διά των κρυπτών μεθόδων και παράνομων πράξεων Σας, έχετε δώσει αφορμή για την ανάπτυξη των θλιβερών φόβων και ισχυρισμών που έχουμε διατυπώσει εντός αυτής της επιστολής.  Οι δυο σας απλώσατε την σκια της δυσπιστίας και δυσφήμησης που έχει πέσει επί του Αγίου μας Πατριάρχη, με το να λογχευτούν οι καρδιές και οι ψυχές των Ορθόδοξων πιστών με την αυθαίρετη Σας αίρεση των πολλαπλών «κουταλιών».

Η ταχεία απομάκρυνση σας από το Αρχιεπισκοπικό αξίωμα θα ήταν η μόνη ικανοποιητική απόδειξη ότι ο Παναγιώτατος κ. Βαρθολομαίος είναι αθώος τέτοιων κατηγοριών και ότι παραμένει ένας ορθός και αληθινός Ορθόδοξος ηγέτης.

Μετ’ ευλάβειας

I Polidoulis