Home Greek News Διδάγματα από τη συζήτηση στη Βουλή

Διδάγματα από τη συζήτηση στη Βουλή

218

Η τριήμερη συζήτηση στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, όσα προηγήθηκαν για να φτάσουμε σε αυτήν και όσα συνέβησαν κατά τη διάρκειά της οδηγούν σε ένα συμπέρασμα. Οι υψηλοί τόνοι, η προσπάθεια εντυπωσιασμού, τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, οι ύβρεις δεν συνιστούν πολιτική, αλλά ευτελισμό της. Δεν ευνοούν τη δημοκρατία, αλλά την υπονομεύουν, ευνοώντας αυτούς που την επιβουλεύονται.
Είναι αλήθεια πως υπεύθυνος για την εκτροπή του πολιτικού λόγου, κατά την έναρξη της συζήτησης, είναι ο Κυρ. Μητσοτάκης, ο οποίος αναλώθηκε στη ζωή του πρωθυπουργού και κατέληξε με την αναπαραγωγή συκοφαντιών ακροδεξιάς έμπνευσης για την οικογένειά του. Ξεχνώντας βεβαίως όσα έχουν ειπωθεί στο παρελθόν για τη σπίλωση του δικού του πατέρα, με αποκορύφωμα ότι ήταν συνεργάτης των ναζί.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης με τη στάση του επιβεβαίωσε ότι δεν έχει σταθερές πολιτικές αρχές. Τις επικαλείται για να προστατεύει τον εαυτό του και τις καταπατά όταν είναι να πλήξει τους αντιπάλους του. Επιπλέον δεν διαθέτει το πολιτικό θάρρος να αναγνωρίζει τα λάθη του. Ζήτησε συγγνώμη και αναγνώρισε την απρέπεια του ευρωβουλευτή του Μαν. Κεφαλογιάννη σε βάρος του πατέρα του πρωθυπουργού, αλλά δεν είχε το θάρρος να αναγνωρίσει ότι αυτή τη συκοφαντία εκείνος την κατέστησε πολιτική της Ν.Δ., τη νομιμοποίησε και τη διαφήμισε.
Θα ήταν άδικο αν από τη συζήτηση στη Βουλή κρατούσαμε μόνο τη στάση του αρχηγού της Ν.Δ., καθώς οι περισσότεροι ομιλητές -από όλες τις πτέρυγες των δημοκρατικών κομμάτων- στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, υπερασπιζόμενοι μια σοβαρή πολιτική αντιπαράθεση. Υπόδειγμα ήθους, επιστημονικής εγκυρότητας, αλλά και αριστερού πολιτικού λόγου ήταν η ομιλία του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Δεκαπέντε ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές και μερικούς μήνες πριν από τις βουλευτικές, θα ήταν άδικο για τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό να μετατραπεί η πολιτική ζωή του τόπου -για λόγους ψηφοθηρίας- σε αρένα, όπως σημείωσε στην ομιλία του ο πρωθυπουργός.
Αυτή η χώρα και αυτός ο λαός δεν το αξίζουν αυτό. Αξίζουν τον σεβασμό των πολιτικών και των κομμάτων. Εχουν ανάγκη από σοβαρές θέσεις και δεσμεύσεις, από συγκροτημένα προγράμματα, από τη δημοκρατική πολιτική αντιπαράθεση. Θα δούμε ποιοι θα ανταποκριθούν.