Home Community News Δικομματισμός μετά τις Εκλογές

Δικομματισμός μετά τις Εκλογές

170

γράφει ο Πλάτων Ρούτης

Με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα εδραιώθηκε ο δικομματισμός μεταξύ της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ. Η εξέλιξη αυτή μας πάει πίσω στο 2012 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ξεγελούσε τον κόσμο και έσπερνε αυταπάτες ότι ήταν ο καλύτερος διαχειριστής και θα έδινε φιλολαϊκές λύσεις μέσα στα πλαίσια της ΕΕ και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Είχαμε  επισημάνει τότε τον κίνδυνο ότι η διάψευση προσδοκιών από τον ΣΥΡΙΖΑ  θα δώσει τη θέση της στη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια του κόσμου που τελικά οδηγούν στην απομάκρυνση από τις γραμμές του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Ένα μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας κατευθύνθηκε σε άλλες δυνάμεις που στηρίχτηκαν και προετοιμάστηκαν, για να παίξουν το ρόλο είτε του αναχώματος στο γνήσιο λαϊκό ριζοσπαστισμό είτε του συμπληρώματος στην αντιλαϊκή κυβερνητική διαχείριση προς όφελος των καπιταλιστών παίρνοντας τη θέση προηγούμενων, όπως το Ποτάμι, η Ένωση Κεντρώων, οι ΑΝΕΛ και άλλοι. Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ συνέχιζε να εγκλωβίζει σημαντικές εργατικές λαϊκές δυνάμεις στη λογική μιας φαινομενικά πιο «ανώδυνης καπιταλιστικής διαχείρισης», «διόρθωσης της ΕΕ», «αναγκαίας» συμμετοχής στο ΝΑΤΟ, κλπ.

Στις εκλογές του 2015 ο Σύριζα κατόρθωσε να εγκλωβίσει την μεγάλη λαϊκή  πλειοψηφία με δόλο και με ψεύτικες υποσχέσεις, όπως και έγινε με τις δήθεν αυξήσεις στους μισθούς στα 751 ευρώ, στον 13 και 14 μισθό και την μείωση της φορολογίας η οποία ποτέ δεν έγινε. Δημιούργησε περισσότερες δυσκολίες και αποπροσανατόλισε των λαϊκό κόσμο Στην διάρκεια της θητείας του συκοφάντησε την αριστερά όπως την γνωρίσε ο κόσμος. Παράδωσε την Ελλάδα από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη στο ΝΑΤΟ και στους Αμερικάνους για την εγκατάσταση βάσεων. Υπέγραψε μια ατιμωτική συμφωνία κατά την υπόδειξη του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. για την αναγνώριση των Σκοπίων σαν Βόρεια Μακεδονία με ότι αλυτρωτικές προθέσεις συνεπάγεται για την περιοχή των Βαλκανίων. Υπέγραψε ένα μνημόνιο συνολικό των προηγουμένων μνημονίων που ενισχύει ακόμα και αυτό που υπέγραψαν το ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και άλλα μικρά κόμματε που από καιρό σε καιρό είχαν τον ρόλο του μπαλαντέρ για να διασώσουν ένα μεγάλο κόμμα. Έδωσε ένα άλλοθι μιας τάσης  συντηρητικής αναδίπλωσης της “αριστεράς” για μια δήθεν καλύτερη διαχείριση του καπιταλιστικού συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως έκανε και το ΠΑΣΟΚ παλιότερα, προσπαθεί να ντύσει μια βάρβαρη, αντιλαϊκή πολιτική, με το μανδύα της «προόδου» και της «προοδευτικής συμμαχίας», δυσφημώντας τελικά τις αξίες της πραγματικής προόδου, τροφοδοτώντας αντιδραστικά αντανακλαστικά και με την ίδια την πολιτική του και τη διάψευση ελπίδων σημαντικών τμημάτων του λαού. Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι η καπηλεία και η συκοφάντηση από το ΣΥΡΙΖΑ των κομμουνιστικών και ΕΑΜικών αξιών, ευρύτερα των αγώνων του λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα και διεθνώς, αποστράτευσαν αριστερό ριζοσπαστικό κόσμο, επέδρασαν αρνητικά στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, ενώ, σε προηγούμενη φάση, στην περίοδο κορύφωσης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, δυσφήμισε το οργανωμένο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα.

Ένα μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας κατευθύνθηκε σε άλλες δυνάμεις που στηρίχτηκαν και προετοιμάστηκαν, για να παίξουν το ρόλο είτε του αναχώματος στο γνήσιο λαϊκό ριζοσπαστισμό είτε του συμπληρώματος στην αντιλαϊκή κυβερνητική διαχείριση προς όφελος των καπιταλιστών παίρνοντας τη θέση προηγούμενων, όπως το Ποτάμι, η Ένωση Κεντρώων, οι ΑΝΕΛ και άλλοι. Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να εγκλωβίζει σημαντικές εργατικές λαϊκές δυνάμεις στη λογική μιας φαινομενικά πιο «ανώδυνης καπιταλιστικής διαχείρισης», «διόρθωσης της ΕΕ», «αναγκαίας» συμμετοχής στο ΝΑΤΟ.

Οι πρόσφατες εθνικές εκλογές στην Ελλάδα επιβεβαίωσαν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτό που λέγαμε ότι ο Σύριζα με την πολιτική του πέρασε στην Νέα Δημοκρατία την σκυτάλη της συντηρητικοποίησης που την είχε σαν πολιτική του την περίοδο που ήταν κυβέρνηση ανεξάρτητα με τις διακηρύξεις και την φρασεολογία του της δήθεν αριστεράς. Αυτές οι εκλογές αποτύπωσαν ένα νέο συσχετισμό μεταξύ των κομμάτων των μονοπωλίων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ  με κύριο χαρακτηριστικό την κυβερνητική εναλλαγή, η κυβέρνηση του Συριζα έστρωσε το χαλί για να περάσει από επάνω η ΝΔ. Αυτή η κυβερνητική εναλλαγή  δεν προσφέρει κάτι το διαφορετικό μεταξύ των κομμάτων.

Στα εκλογικά αποτελέσματα καταγράφηκε ως ένα βαθμό, η δικαιολογημένη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που συνέχισε το αντιλαϊκό έργο των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, είναι αρνητικό το γεγονός ότι ένας κόσμος, εξαιτίας της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, στράφηκε σε παλιότερες δοκιμασμένες αντιλαϊκές επιλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ, υλοποιώντας μια «δεξιά» αντιλαϊκή πολιτική με «αριστερά» λόγια, έφερε μεγαλύτερη σύγχυση για το τι είναι «δεξιό – συντηρητικό» και τι «αριστερό – προοδευτικό». Επέτρεψε στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να εμφανίζονται δικαιωμένοι, να προβάλλουν με κυνισμό το αντιλαϊκό τους πρόγραμμα, την ανάγκη πιο γρήγορης προώθησης των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων.

Το θετικό που σημειώθηκε στις εκλογές είναι ότι η εγκληματική-Ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή δεν πέρασε το όριο του 3% και μένει εκτός της νέας βουλής έτσι πια θα σταματήσουμε να βλέπουμε αυτές τις χυδαιότητες που βλέπαμε. Αντίθετα όμως ένα άλλο ακροδεξιό κόμμα του Βελόπουλου πέρασε το όριο του 3% και μπήκε στη βουλή. Εδώ είναι από τα παράξενα των εκλογών. Οι ψηφοφόροι απέρριψαν τον φασισμό της Χρυσής Αυγής και προτίμησαν τον Βελόπουλο που εμπορεύεται τις γραφές του Χριστού και πουλάει “ματσούκια δια κάθε νόσον”. Αλλά έχουμε Δημοκρατία.

Η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ “Αυγή” σε πρόσφατο κύριο άρθρο της καταλήγει. «Η αντιπολίτευση θα έχει πολλή δουλειά το επόμενο διάστημα». Αλήθεια, όμως, πώς θα «αντιπολιτευθεί» ο ΣΥΡΙΖΑ τους νόμους που ψήφισε την προηγούμενη τετραετία και δεσμεύεται ότι θα διατηρήσει η ΝΔ; Θα ζητήσει άραγε τη ματαίωση των πλειστηριασμών για τη λαϊκή κατοικία, όταν ήταν επί της κυβέρνησής του που μπήκε το «αγκωνάρι» για την «επιχείρηση σκούπα» σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών που χρωστάνε και δεν έχουν να πληρώσουν; Μήπως έχει κάτι διαφορετικό να πει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν αξιωματική αντιπολίτευση για τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας, όταν επί των ημερών του έξι στις δέκα νέες θέσεις απασχόλησης ήταν με καθεστώς ευελιξίας; `Η μήπως μπορεί να πει κάτι για τους μισθούς πείνας και την κατρακύλα του κατώτερου μισθού, όταν στη θητεία του ενεργοποίησε και εφάρμοσε τον νόμο Βρούτση, που αναλαμβάνει ξανά υπουργός Εργασίας στη νέα κυβέρνηση της ΝΔ; `Η μήπως θα διεκδικήσει να παρθούν πίσω τα 14 αεροδρόμια που ως κυβέρνηση παραχώρησε στους ιδιώτες, τα λιμάνια κ.ο.κ. Τίποτα απ’ αυτά δεν πρόκειται να κάνει, όσο κι αν ανεβάσει τους τόνους της «αντιδεξιάς» κριτικής για να συντηρείται το δίπολο στη μάχη του δικομματισμού. Γιατί ως κυβέρνηση προετοίμασε το έδαφος, ώστε σήμερα η ΝΔ να βάζει ακόμα ψηλότερα τον αντιλαϊκό πήχη. Να μιλήσει για το υπερταμείο? Για τις αυτοκτονίες? Για ποιο από όλα; Τι θα μπορεί να πει ο κύριος Τσίπρας ως αντιπολίτευση; και ποιόν θα προσπαθεί να πείσει; Αντιπολίτευση από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων μπορεί να κάνει μόνο το ΚΚΕ, γιατί συγκρούεται με την καρδιά του προβλήματος, την καπιταλιστική εξουσία και οικονομία, τα «θέλω» του κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων που οι υπόλοιποι υπηρετούν.

Στην απέναντι άκρη του δικομματισμού η κυβέρνηση της Ν.Δ. Η νικήτρια των εκλογών. Μία ΝΈΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ που στο τιμόνι της ηγεσίας είναι εκ’ νέου ένας Μητσοτάκης. Ο γόνος του Κώστα Μητσοτάκη ένας από τους πολλούς σε αυτό το σόϊ  που η ζωή τους έχει προορίσει να τρέφονται από τον κρατικό κορβανά.  Το υλικό αυτής της ΝΔ είναι πολύχρωμο. Από ακροδεξιούς χουντικούς που τώρα μετανιώνουν για το πολιτικό παρελθόν τους και κάνουν και δηλώσεις όπως ο Βορίδης και άλλοι, μέχρι και ανθρώπους ευκαιριακούς από άλλα κόμματα που βρήκαν στέγη στη ΝΔ. Το στίγμα της πολιτικής τους το ξέρουμε ήδη και η ΝΔ θα διαπιστώσει νωρίς ότι πολιτική δεν είναι μόνο η κάλπη, αλλά κι ο δρόμος και εδώ είναι το στοίχημα. 

Η ΝΔ καταστρώνει σχέδια για την κατάργηση   του πανεπιστημιακού ασύλου. Επίσης ο υπουργός της Αδωνης Γεωργιάδης προετοιμάζει το “ασφαλιστικό” νομοσχέδιο του δικτάτορα της Χιλής Πινοσέτ. Υπενθυμίζουμε ότι η ΝΔ έχει ρίξει στο τραπέζι το θέμα της ενίσχυσης των τραπεζών με νέο ζεστό χρήμα για την …αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων που στην συνέχεια θα το φορτώσει στις πλάτες του λαού, μέσω του δημοσίου χρέους.

Έχουμε δει τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησης της ΝΔ. Μετά από τα συγχαρητήρια στον Μητσοτάκη από Αμερικάνους αξιωματούχους τον αντιπρόεδρο και τον πρόεδρο Τραμπ. Η Ν.Δ. Είναι ευθυγραμμισμένη απόλυτα με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα των ΗΠΑ και της ΕΕ. Με εντολή του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος ακόμα από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε σπεύσει πρώτος των πρώτων να αναγνωρίσει τον Γκουαϊδό, το υπουργείο Εξωτερικών έβγαλε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι η ΝΔ  αναγνωρίζει την ξεχασμένη ακόμα και από τις ΗΠΑ μαριονέτα του Τραμπ, τον πραξικοπηματία Γουαιδό, σαν “μεταβατικό πρόεδρο” της Βενεζουέλας.

Το ΚΚΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση της ΝΔ, που αναγνώρισε τον αχυράνθρωπο των ΗΠΑ, αρχιπραξικοπηματία Γκουαϊδό, ως μεταβατικό Πρόεδρο της Βενεζουέλας, πατώντας πάνω στην απαράδεκτη κοινή θέση της ΕΕ, που στήριξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Η πράξη αυτή στηρίζει τη βρώμικη επέμβαση των ΗΠΑ, της ΕΕ και των συμμάχων τους στη Βενεζουέλα και στρέφεται κατά του νόμιμα εκλεγμένου Προέδρου της χώρας και συνολικά κατά του βενεζουελάνικου λαού, ο οποίος είναι ο μόνος υπεύθυνος για να καθορίσει τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα του.
Το ΚΚΕ εκφράζει τη διεθνιστική του αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας, στο Κομμουνιστικό Κόμμα και την Κομμουνιστική Νεολαία, που μάχονται για τα λαϊκά συμφέροντα.

Η δεξιά της ΝΔ έχει δοκιμαστεί στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες και μόνο ρημάδια και ερείπια άφησε. Μία μισαλλόδοξη δεξιά με μαύρη ιστορία βίας και νοθείας με καταχρήσεις που τώρα πήρε το πηδάλιο της Ελληνικής κυβέρνησης.