Home Η στήλη του Μέτοικου Εκ των Ουκ Άνευ η Διαφώτιση

Εκ των Ουκ Άνευ η Διαφώτιση

69
0

Απαραίτητοι οι εξοπλισμοί. Αναγκαία η αμυντική θωράκιση. Καλώς η Ελλάδα προχωρεί με τους ρυθμούς που επιτρέπουν οι περιστάσεις στην εξασφάλιση οπλικών συστημάτων.
Ο Τούρκος καραδοκεί, προετοιμάζεται, απαιτεί, ελίσσεται και εξασφαλίζει. Ξέρει να εκμεταλλεύεται καταστάσεις και προχωρεί σταθερά στην εφαρμογή του προγράμματος και των στόχων του με όλες τις κυβερνήσεις, αριστερές , δεξιές, δικτατορίες ακόμα και τύπου Σουλτανικού, εδώ και δεκαετίες.
Χρειάζεται, λοιπόν, προετοιμασία υλική και ψυχολογική. Προ πάντων, όμως, ενότητα. Να έχουμε τις διαφορετικές μας απόψεις σε πολλά θέματα. Στην υπεράσπιση της Πατρίδας δεν χωράνε διαφορετικές θέσεις. Απόψεις και εισηγήσεις ναι, αλλά να στοχεύουν στον ίδιο σκοπό.
Από τα πράγματα, όπως προχωρούν, φαίνεται πως πάμε καλά.
Υστερούμε, όμως, τραγικά σε ένα σημαντικό τομέα. Στη διαφώτιση – και γιατί να φοβόμαστε τον όρο – προπαγάνδα. Στον τομέα αυτό οι Τούρκοι μάς έχουν αφήσει πίσω χιλιόμετρα.
Ας δούμε όμως τα πράγματα λίγο πιο αναλυτικά. Πόσες συνεντεύξεις και δηλώσεις σε ξένα πρακτορεία ειδήσεων και Μέσα Ενημέρωσης του εξωτερικού είδαμε τους τελευταίους μήνες από δικούς μας και πόσες από τουρκικής πλευράς; Πόσα εντέχνως διοχετεύονται από τους Τούρκους, τα Γραφεία Τύπου των τουρκικών πρεσβειών και τα πληρωμένα λόμπυ προπαγάνδας στον διεθνή τύπο και σε πολιτικούς;
Η σύγκριση δεν είναι υπέρ μας.
Ακόμα και ο δικός μας εγχώριος τύπος ασχολείται κυρίως με εσωτερικά, κομματικά και άλλα τοπικού ενδιαφέροντος θέματα χωρίς να επιδιώκει τις ειδήσεις εκείνες που αφορούν στα εθνικά μας θέματα με τρόπο που να κινούν το ενδιαφέρον ξένων Δημοσιογράφων ώστε να τις μεταφέρουν πέρα από τα σύνορα μας.
Μεγάλη ευθύνη έχει και ο Ομογενειακός τύπος που οπωσδήποτε παρακολουθείται από τις υπηρεσίες του κράτους που κυκλοφορεί. Είναι με λύπη που παρακολουθεί κανείς ολόκληρες σελίδες να ασχολούνται με θέματα τετριμμένα και επαναλαμβανόμενα χωρίς να βλέπει ένα πρωτοσέλιδο άρθρο ή σημείωμα, που τεκμηριωμένα να παρουσιάζει την κρίσιμη κατάσταση που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω Τουρκίας. Και είναι τούτο είδηση διεθνούς ενδιαφέροντος.
Έχουμε ένα τεράστιο αριθμό Ακαδημαϊκών στο εξωτερικό, που θα μπορούσαν να αρθρογραφούν στον διεθνή τύπο. Είναι τοις πάσι γνωστόν ότι μια επιστολή ή δήλωση διπλωμάτη, έχει πολλές πιθανότητες να πέσει στο καλάθι των αχρήστων ενός Αρχισυντάκτη, ενώ ενός Ακαδημαϊκού ασυγκρίτως πιο πολλές να δημοσιευθεί ως άποψη επιστήμονος. Τι κάνουμε στον τομέα αυτό; Ποιός και πώς ενημερώνει τους ανθρώπους αυτούς για το τι μπορούν να προσφέρουν στη μητέρα Πατρίδα;
Οι ξένοι Δημοσιογράφοι δεν επιτρέπεται να δέχονται προσκλήσεις για επισκέψεις χωρών στο εξωτερικό. Μπορούν, όμως να δεχτούν προσκλήσεις για να μιλήσουν ή να παρακολουθήσουν Συνέδρια, να παρευρεθούν σε εκδηλώσεις ‘‘ πολιτιστικού‘‘ ενδιαφέροντος κ.λ.π οπότε και σε συναντήσεις, ‘‘ τυχαίες ή μη ,‘‘ με επισήμους, ενημερώνονται για πολλά και εξασφαλίζουν αποκλειστικότητες.
Δεν βλέπω πολλά να γίνονται από εμάς. Γίνονται συνεχώς από τους Τούρκους. Και να τελειώσουμε με κάτι που ίσως να ξενίσει μερικούς. Από φίλους μου, ξένους Δημοσιογράφους, έχω πληροφορηθεί και τούτο. Στο δωμάτιο τους, στο Ξενοδοχείο που θα φιλοξενηθούν, οι Τουρκοι έχουν διαθέσιμα γι’ αυτούς…. όλα όσα φρόντισαν να μάθουν ότι αρέσουν στους προσκεκλημένους τους. Δεν χρειάζονται λεπτομέρειες.

Previous articleΟυ ψευδομαρτυρήσεις…
Next article“Τα σώματά μας, μας ανήκουν”