Home Απόψεις Επικίνδυνα παιχνίδια με πρόσφυγες μετανάστες

Επικίνδυνα παιχνίδια με πρόσφυγες μετανάστες

354

Γράφει ο Πλάτων Ρούτης

Πριν μας πιάσει ο παροξυσμός και αρχίζουμε να φωνάζουμε “κάνουν εισβολή στην Ελλάδα” και αρχίσουμε τους εράνους για τους φαντάρους μας εκεί που σαν ακρίτες φυλάνε τα σύνορά μας κλπ, κλπ, σκεφτήκαμε ποτέ γιατί τα φυλάνε και τι φυλάνε; 

Η μισαλλοδοξία και οι φωνές που ακούγονται να τους βουλιάξουμε, να τους χτυπήσουμε με αληθινές σφαίρες, να τους σκοτώσουμε και να βρίζουμε τις μάνες και τα παιδιά με ακατονόμαστες βρισιές μόνο μίσος μπορεί να βγάλει από μία βρώμικη ψυχή. 

Ποιος είναι ο εχθρός; Στο κάτω-κάτω από ποιους να φυλαχτούμε;

Εδώ θα πρέπει να σκεφτούμε το τι κάνουμε, στο φόντο των τελευταίων γεγονότων όπως αυτά εξελίσσονται στον Έβρο και στα νησιά, θα πρέπει να εξετάσουμε που βρισκόμαστε και πως φτάσαμε ως εδώ.

Θα πρέπει πρώτα να το καταλάβουμε εμείς και δεύτερον να το μάθουν όλοι ότι στην Ελλάδα με την ανοχή και με την προτροπή του «πολιτισμένου» κόσμου, γίνεται ένα έγκλημα σε βάρος αθώων ανθρώπων.

Στις μέρες που ζούμε υπάρχει ένα σύγχρονο σκλαβοπάζαρο ενάντια σε αδύνατους ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες.  Ένα ολόκληρο κύκλωμα που σε αυτό είναι εμπλεκόμενοι κυβερνήσεις, διεθνές οργανώσεις, ΜΚΟ, δουλέμποροι και πολλοί ακόμα που συμμετέχουν σε ένα παζάρι ανθρώπινης εκμετάλλευσης όχι μόνο με την ανοχή των διεθνών οργανισμών, αλλά και μέσα από διεθνείς συμβάσεις έχουν μετατρέψει την ήδη φτωχοποιημένη Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών.  Θα έπρεπε να καταλάβουμε ότι ο εχθρός δεν είναι ο πρόσφυγας αλλά αυτός που τον έκανε πρόσφυγα.

Όταν έχουν πέσει 7,423 Αμερικάνικες βόμβες σύμφωνα με τα στοιχεία της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, τον περασμένο χρόνο επάνω στα κεφάλια των Αφγανών, όταν βλέπεις τα ερείπια γύρω σου και έχεις την οικογένεια σου και τα παιδιά σου δεν τους παίρνεις όλους και πηγαίνεις να βρεις έναν άλλον τόπο να ζήσεις ειρηνικά; Στην Λιβύη, στον Λίβανο και στην Συρία οι εχθροπραξίες και οι εμφύλιοι συνεχίζονται με τα θύματα τον απλό κόσμο. Σε όλο αυτό το μακελειό οι Ευρωπαίοι, το ΝΑΤΟ και η ΗΠΑ έχουν όλοι τους μία ανάμειξη που κυρίως είναι να εξασφαλίσουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές από τις χώρες αυτές και να τις ελέγχουν πολιτικά αλλά και οικονομικά. Δηλαδή στο όνομα του κέρδους των μεγάλων μονοπωλίων της Ευρώπης και των ΗΠΑ οι λαοί γίνονται θύματα.

Αλλά και η Ελλάδα έχει ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης. Το 2003 επί πρωθυπουργίας Σιμήτη η Ελλάδα μέσω του υπουργού του Γιώργου Παπανδρέου υπόγραψε την συνθήκη Δουβλίνο 2. Αυτή η συμφωνία προβλέπει την επιστροφή των παρανόμων μεταναστών, στην χώρα εισόδου τους στην Ευρώπη, που δυστυχώς σε αυτή την περίπτωση και σε συντριπτικό ποσοστό είναι η Ελλάδα! Δεν έχει γίνει καμία λεπτομερής αναφορά για να ενημερωθεί ο Ελληνικός λαός σε ότι αφορά την λαθρομετανάστευση στην σοβαρή αυτή «Συνθήκη του Δουβλίνου.

Ορισμένοι πολιτικοί μιλούν για το επίμαχο αυτό θέμα και κάνουν προτάσεις και εκφράζουν και ιδέες για την αντιμετώπισή του σοβαρού αυτού «Εθνικού μας Προβλήματος». Με αυτό που κάνουν δείχνουν την παντελή άγνοια που έχουν για το νομικό και θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορά την λαθρομετανάστευση.  Το άγνοια  αυτή την μετατρέπουν σε ένα κυνήγι μαγισσών που αποπροσανατολίζουν τον Ελληνικό λαό και παίζουν παιχνίδι στις πλάτες των ξεσπιτωμένων αυτών ανθρώπων που ψάχνουν μία χώρα να την πούνε πατρίδα διωγμένοι από τους πολέμους και τους βομβαρδισμούς των συμμάχων μας. Αυτή η συμφωνία είναι που μετέτρεψε την Ελλάδα σε φυλακή μεταναστών και προσφύγων ως πρώτη χώρα εισόδου στην Ε.Ε. Ποιος υπέγραψε αυτή την καταστροφική για την Ελλάδα συμφωνία; Θα το πούμε πάλι η Ελληνική κυβέρνηση του Σιμήτη το 2003. Γιατί λοιπόν μιλούν όλοι αυτοί του παλιού αλλά και του νέου ΠΑΣΟΚ που πολλοί από αυτούς έχει μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ μιλούν και δεν έχουν και τις απαιτούμενες λύσεις; είναι γιατί γνωρίζουν ή και έχουν πλήρη άγνοια το τι υπόγραψε η τότε Ελληνική κυβέρνηση.

Όλοι έχουν άποψη «να τους εκδώσουμε έγγραφα και να πάνε στην Ευρώπη», «να τους στείλουμε και στις άλλες χώρες», «να υπάρξει ποσόστωση μεταξύ των χωρών της ΕΕ» την ίδια ώρα που Ολλανδικά αεροσκάφη αποβίβαζαν, 40 λαθρομετανάστες ημερησίως στην Χώρα μας, γεγονός που το οποίο παντελώς αγνοούσαν άπαντες, πλην του αρμοδίου Υπουργού Εσωτερικών!

Κανείς δεν τους είπε για την συνθήκη του Δουβλίνου 2; που είναι η βάση της όλης αυτής κατάστασης που καλλιεργεί η Τουρκία. Αλλά και αυτοί που υπόγραψαν την συνθήκη του Δουβλίνου δεν ήξεραν ότι η  «πολιτισμένη» Ευρώπη παραβιάζει κατάφωρα τα άρθρα 13 παρ.1 & 2 και το άρθρο 4 της Διακήρυξης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που προβλέπει ότι: Άρθρο 13 1. Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να εκλέγει τον τόπο διαμονής του στο εσωτερικό ενός κράτους. 2.Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να εγκαταλείπει οποιαδήποτε χώρα, ακόμη και τη δική του, και να επιστρέφει στη χώρα του. Επίσης ότι.  Κανείς δεν επιτρέπεται να ζει υπό καθεστώς δουλείας ή καταναγκαστικής εργασίας. Η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οποιαδήποτε μορφή απαγορεύονται.

Όλα αυτά τα παραπάνω γεγονότα, η ατμόσφαιρα άγνοιας ή έλλειψη διάθεσης σε ένα τόσο σοβαρό θέμα δείχνει πολύ ξεκάθαρα ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας αλλά και τα μέλη του που το απαρτίζουν στην πλειοψηφία τους είναι ανίκανα να διαχειριστούν το μεγάλο αυτό «Εθνικό Θέμα» ή μας κοροϊδεύουν και μας εμπαίζουν.

Το προσφυγικό χρησιμοποιείται  σαν όπλο στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, με δυο θύματα: Τους ίδιους τους πρόσφυγες και την Ελλάδα. Είναι η ώρα η Ελλάδα να απαιτήσει – με πίεση διπλωματική, οικονομική, πολιτική σε όλα τα φόρα και με όλους τους τρόπους –κατανομή των προσφύγων και των μεταναστών σύμφωνα με την πληθυσμιακή και οικονομική δυνατότητα των χωρών της Ε.Ε.

Είναι η ώρα της εδώ και τώρα ανυπακοής, της άρνησης εφαρμογής και της ακύρωσης από πλευράς Ελλάδας κάθε δέσμευσης στο πλαίσιο της καταστροφικής συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας και του Δουβλίνου2.

Τώρα που η Τουρκία υφίσταται στην Συρία τις συνέπειες της σύγκρουσης των συμφερόντων της με τα συμφέροντα της Ρωσίας, χρησιμοποιεί σαν μοχλό πίεσης έναντι των Ευρωπαίων τους πρόσφυγες. Έτσι από την μια οι κατατρεγμένοι άνθρωποι όχι μόνο ξεριζώνονται αλλά και αξιοποιούνται από τον Ερντογάν σαν «όπλο» των γεωστρατηγικών σχεδιασμών του. Από την άλλη η Ελλάδα ως γεωγραφικό πέρασμα και ως αδύναμος κρίκος εξουθενώνεται. Ο λαός της ειδικά στα νησιά έχει γονατίσει. Η Ελλάδα γίνεται μία χώρα – φυλακή που οι έξω σε συνεργασία με την εγχώρια πολιτική ελίτ τής έχουν αναθέσει την πιο βρώμικη δουλειά των εγκλωβισμό των ανθρώπων.

Τη στιγμή που ο Ερντογάν πετά κάθε πρόσχημα δηλώνοντας ευθαρσώς ότι χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες σαν «βόμβες» πίεσης προς Ευρωπαίους, οι δικοί μας τι κάνουν; Ενώ οι «βόμβες» σκάνε στην Ελλάδα, και ενώ την ίδια ώρα οι Ευρωπαίοι χαϊδεύουν την Τουρκία ώστε να μην φτάσει τελικά το πρόβλημα στην πόρτα τους, οι δικοί μας είναι επίσης έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τους πρόσφυγες σαν «βόμβες» που μέσα στον ελληναράδικο πατριωτισμό τους θα τους κάνουν μπαλάκι μεταξύ Τουρκίας – Ελλάδας! Δηλαδή οι κυβερνώντες μας παραμένουν πιστοί στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεχίζουν να εφαρμόζουν την συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας που απειλεί να βυθίσει την χώρα στο χάος, παριστάνοντας τους συνοριοφύλακες της Ελλάδας, αλλά τα μόνα σύνορα που καλείται να διαφυλάξει η ελληνική αστυνομία και ο ελληνικός στρατός σε Εβρο και νησιά είναι, τελικά, τα σύνορα της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας και των λοιπών μας εταίρων. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νταβίντ Σασόλι και η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εξέφρασαν μέσω των δηλώσεών τους την πλήρη στήριξη τους στην Ελλάδα, με την πρόεδρο της Κομισιόν να ανακοινώνει έκτακτη οικονομική χρηματοδότηση προς την Ελλάδα ύψους 700 εκατ. ευρώ. Θα παρέχουμε οικονομική υποστήριξη ύψους 700 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα για τη φύλαξη των Ευρωπαϊκών συνόρων, θα λέγαμε για τον ρόλο του δεσμοφύλακα. Η Ελλάδα προφανώς δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Αλλά εξίσου προφανώς δεν είναι «πορτιέρης» των νταβατζήδων της ΕυρωΕνωσης. Και βέβαια δεν είναι «Νταχάου».  Μπορεί οι δηλώσεις της ηγεσίας της ΕΕ περί στήριξης στην Ελλάδα για την προσφυγική κρίση που αντιμετωπίζει στα σύνορα της στον Έβρο να ήταν προς θετική κατεύθυνση, ωστόσο τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ήταν μάλλον κατώτερα των προσδοκιών καθώς για μία ακόμη φορά φάνηκε πως οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι με τη στάση τους κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί