Home Community News Ηρωική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου

Ηρωική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου

519

 γράφει ο Πλάτων Ρούτης

Οι λαοί όλου του κόσμου γιορτάζουν την λήξη του πολέμου στις χώρες τους, εμείς οι Έλληνες αντίθετα γιορτάζουμε και τιμούμε την έναρξη του πολέμου. Ως εκ τούτου, η 28η Οκτωβρίου 1940 καθιερώθηκε εξ αρχής από το λαό μας ως ημέρα αντίστασης ενάντια στην επιβουλή της φασιστικής Ιταλίας να μπει στην Ελλάδα αλλά και στην συνέχεια η μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση ενάντια στις δυνάμεις του φασισμού. Αλλά ας δούμε την ιστορία εισβολής και κατοχής στην Ελλάδα το 1940.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο προσβάλλοντας τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο Χίτλερ συναντά στην Φλωρεντία τον Μουσολίνι ο οποίος του ανακοινώνει: «Φύρερ, προελαύνουμε». Έτσι αρχίζει ο ελληνοϊταλικός πόλεμος που θα διαρκέσει, με αυτή τη μορφή του, έως τον Απρίλιο του 1941, οπότε η χώρα καταλήφθηκε από γερμανικές δυνάμεις.

Οι Έλληνες όπου και να βρίσκονται γιορτάζουν και τιμούν την επέτειο της 28 Οκτωβρίου ημέρα του ΟΧΙ που είναι μία από  τις μεγαλύτερες, σε συμβολισμό και ακτινοβολία, ημέρες της ιστορίας του Νεότερου Ελληνισμού. Μια ημέρα, όπου η Ελλάδα, 18 χρόνια μετά την τραγωδία της μικρασιατικής καταστροφής, και αφήνοντας πίσω τον Εθνικό Διχασμό και τον ταραχώδη Μεσοπόλεμο της πολιτικής αστάθειας και μιας μακράς σκληρής δικτατορίας, ο λαός μας επέδειξε ένα πρωτοφανές θάρρος και πρωτοφανή αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα. απάντησε στην ιταλική εισβολή απορρίπτοντας την απαίτηση των Ιταλών να μπουν και να καταλάβουν την Ελλάδα με ένα παλλαϊκό και πανεθνικό συναγερμό στο μέτωπο και στα μετόπισθεν, με την παράλληλη κινητοποίηση του παροικιακού και του υπόδουλου (στην Κύπρο) Ελληνισμού.

Η Ελλάδα αρνήθηκε να υποταχθεί στους εκβιασμούς και να παραδοθεί στα στρατεύματα μιας φασιστικής κυβέρνησης. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος είχε ήδη αρχίσει και η Ελλάδα αναγκάστηκε να εμπλακεί στη δίνη αυτού του τρομακτικού πολέμου. Η ημέρα αυτή, που άρχισε να γιορτάζεται αυθόρμητα στον τόπο μας ήδη από τα πρώτα χρόνια της Κατοχής, αποτελεί μία από εκείνες τις συγκλονιστικές στιγμές που ένας λαός, στο σταυροδρόμι της ιστορίας, επιλέγει με αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του να πει το μεγάλο Όχι, περιφρονώντας τη λογική των αριθμών και των συσχετισμών των δυνάμεων, αψηφώντας τον φόβο και την απειλή. Η άρνηση του λαού μας να υποταγεί στις δυνάμεις της φασιστικής Ιταλίας σηματοδοτεί την έναρξη ενός επικού αγώνα ενάντια στην υποδούλωση, για δικαιοσύνη και δημοκρατία, αλλά και για την υπεράσπιση οικουμενικών αξιών, όπως η ίδια η αξία του Ανθρώπου και τα ιστορικά επιτεύγματα του πολιτισμού.

Την 28 Οκτωβρίου 1940 η Ελλάδα, μια μικρή χώρα, με το ηθικό ανάστημα και το βάρος που της αναλογούσε, στον κορυφαίο ιδεολογικό διχασμό της παγκόσμιας ιστορίας, μεταξύ των φασιστικών δυνάμεων του Άξονα και τις Συμμαχικές δυνάμεις που πολέμησαν τον Άξονα, δεν επέλεξε το φασιστικό στρατόπεδο, ούτε την επιτήδεια ουδετερότητα, όπως άλλες γειτονικές χώρες, πολέμησε τον φασισμό πληρώνοντας βαρύτατο τίμημα για αυτή την επιλογή. Όχι μόνο με τον φόρο του αίματος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο αλλά, κυρίως, με το μαρτύριο της τριπλής φασιστικής κατοχής,  που επέβαλε ο χιτλερικός στρατός και την ντροπή της σημαίας του αγκυλωτού σταυρού να στέκεται όρθιος στην Ακρόπολη.Ο ελληνικός λαός αντιστάθηκε στις σιδερόφραχτες φασιστικές ορδές με τα στρατευμένα παιδιά του στα ηπειρωτικά βουνά και στο αλβανικό μέτωπο, σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, στο χιόνι και στη λάσπη, χωρίς ουσιαστικά αεροπορική κάλυψη, με προβλήματα στην επιμελητεία, παλεύοντας και εναντίον των στοιχείων της φύσης. Και στα μαρτυρικά χρόνια της Κατοχής η πανεθνική αντίσταση των Ελλήνων μέσω του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ ένοπλη και μαζική, παρά τις ομηρίες, τις ομαδικές εκτελέσεις αντιποίνων και την τρομοκρατία, αποτελεί φαινόμενο που πρέπει να τιμάμε, να μελετάμε και να μην ξεχνάμε, ειδικά σήμερα που ο φασισμός, εκμεταλλευόμενος τις δύσκολες κοινωνικές συνθήκες, τη φτώχεια και την εξαθλίωση σηκώνει ξανά το εφιαλτικό κεφάλι του στην Ευρώπη.

Στις συγκλονιστικά δύσκολες μέρες για τον τόπο μας που ακολούθησαν την 28η Οκτωβρίου του 1940, με τον νικηφόρο ελληνοϊταλικό πόλεμο, τη γερμανική επίθεση και την επιβολή της ζοφερής τριπλής κατοχής, με το μαζικό κίνημα της Αντίστασης στη συνέχεια, παρά τις μαρτυρικές δοκιμασίες, τις θυσίες, τις απώλειες και το τραύμα του εμφυλίου που ακολούθησε, ο λαός μας με τη στάση του βγαίνει ουσιαστικά νικητής, δικαιωμένος ιστορικά και καταξιωμένος ηθικά.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως ο πατριωτικός αγώνας των Ελλήνων διασταυρωνόταν με τον αντιφασισμό και τον αγώνα για ελευθερία, ειρήνη και δημοκρατία στην Ευρώπη, καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού είχε συνείδηση ότι δεν πολεμά απλώς ενάντια στη Γερμανία και την Ιταλία, αλλά και ενάντια στον φασισμό – ναζισμό, που ακύρωνε τις ανθρωπιστικές αξίες της Ευρώπης.

Η επέτειος της 28ης Οκτωμβρίου που τιμούμε είναι μια ευκαιρία να αναστοχαστούμε την ημέρα εκείνη ως μια σπουδαία στιγμή υπέρβασης του ατομικού έναντι του συλλογικού καλού και ακόμα ως άρνηση υποταγής στη βία και τη βαρβαρότητα. Eίναι επίσης η αφορμή να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε για τον φασισμό, που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να αναβιώνει με διάφορες μορφές, απειλώντας θεμελιώδη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και για την ευθύνη μας σαν λαός να αντισταθούμε. Το παράδειγμα των ανθρώπων εκείνων, απλών καθημερινών ανθρώπων που η ιστορία τους έσπρωξε στο προσκήνιο και μέσα σε αντίξοες συνθήκες νίκησαν τον φόβο, συναντήθηκαν μεταξύ τους, αντιστάθηκαν, διακινδύνευσαν, οραματίστηκαν, ονειρεύτηκαν, πρέπει να είναι για τους σημερινούς Ελληνες μια συνεχής υπενθύμιση για το πόσα πολλά τους οφείλουμε ώστε να μπορούμε σήμερα να ζούμε σε μια δημοκρατική κοινωνία που κατακτήθηκε με τους αγώνες τόσων πολλών. Με την πεποίθηση ότι η θυσία τους δεν πήγε χαμένη, σήμερα περισσότερο από άλλοτε, κρατάμε ζωντανή τη μνήμη τους και μεταφέρουμε στα παιδιά μας την αγάπη στην ελευθερία και την ειρήνη, την αλληλεγγύη, αλλά και τον σεβασμό στα δικαιώματα όλων των συνανθρώπων μας. Η ιστορική μνήμη είναι το ανάχωμα ενάντια στα φαινόμενα ανόδου του φασισμού και του ρατσισμού σε όλη την Ευρώπη.