Home Απόψεις Η ανατομία ενός εγκλήματος

Η ανατομία ενός εγκλήματος

260

γράφει ο Πλάτων Ρούτης

Πόσο εύκολο είναι να γονατίσεις επάνω στο λαιμό ενός ανθρώπου για 8 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα; Αλλά και μήπως μπορείς να μείνεις γονατιστός για σχεδόν εννέα λεπτά κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες;

Θα πρέπει να είσαι εκπαιδευμένος για να κάνεις κάτι τέτοιο και αφού μιλάμε να γονατίσεις επάνω στον λαιμό ενός ανθρώπου θα πρέπει να είσαι εκπαιδευμένος δολοφόνος. Να μη μιλήσουμε για το μισός απέναντι σε έναν άνθρωπο ο οποίος έτυχε να έχει διαφορετικό χρώμα από τον δολοφόνο ο οποίος έτυχε να είναι και αστυνομικός. Μόνο ένας φανατικός ρατσιστής που έχει τόσο μίσος μέσα του για τον άνθρωπο με διαφορετικό χρώμα από το δικό του θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο τρομερό έγκλημα.

Τα πιο άγρια ένστικτα του ανθρώπου δε θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό και ειδικά σε έναν άνθρωπο που είναι δεμένος με χειροπέδες και επάνω του έχουν πέσει άλλοι αστυνομικοί και που σου φωνάζει επί 8 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω,  I can’t breath.

Ο δολοφόνος στέρησε από αυτόν τον άνθρωπο το πιο πολύτιμο δώρο της ζωής, αυτό του αέρα να αναπνεύσει μέχρι που έφυγε και η τελευταία του πνοή.

Το θύμα ο George Floyd.  Το Ιστορικό.

Στις 25 Μαΐου, οι αστυνομικοί της Μινεάπολις συνέλαβαν τον Τζορτζ Φλόιντ, έναν 46χρονο μαύρο άντρα, μετά από ένα τηλεφώνημα υπαλλήλου μίνι μάρκετ που κάλεσε το 911 και είπε στην αστυνομία ότι ο Φλόιντ είχε αγοράσει τσιγάρα με πλαστό λογαριασμό 20 δολαρίων.  Δεκαεπτά λεπτά μετά την άφιξη του πρώτου αυτοκινήτου της ομάδας της αστυνομίας, ο Φλόιντ ήταν αναίσθητος καρφωμένος στο έδαφος κάτω από τρεις αστυνομικούς, χωρίς να δείχνει σημάδια ζωής.

Ποιος όμως είναι ο Φλόιντ και από που προέρχεται    

Ο Φλόιντ ήταν γνωστός στην γειτονιά του ως ο «μεγάλος Φλόιντ» – πατέρας και αδελφός, αθλητής και μέντορας της γειτονιάς, και τώρα καταλύτης για αλλαγή. Ο θάνατος του προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή για την αστυνομική βαρβαρότητα και τις φυλετικές προκαταλήψεις λίγο περισσότερο από δύο εβδομάδες αφότου ο Φλόιντ καρφώθηκε στο πεζοδρόμιο από τον λευκό αστυνομικό της Μινεάπολις που έβαλε το ένα του γόνατο στο λαιμό του.

Η ιστορία του μαύρου Φλόιντ είναι σχεδόν η ίδια με την ιστορία των εκατομμυρίων μαύρων των ΗΠΑ. Είναι οι απόγονοι των δούλων που οι Αμερικανοί και άλλοι τυχοδιώκτες έκλεβαν από τα χωριά τους στην Αφρική και τους πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα της Αμερικής.   

Κάποιος προπάππους του Φλόιντ όταν ελευθερώθηκε από σκλάβος στην Αμερική μαζί με την ελευθερία του πήρε και το όνομα του αφεντικού του και έτσι όλη η γενιά του κουβαλάει το όνομα ενός δουλέμπορου. Είναι με λίγα λόγια η ιστορία του Φλόιντ και από που κατάγεται όχι μόνο αυτός άλλα και όλοι οι μαύροι στην Αμερική  που μετά την απελευθέρωσή τους έπαιρναν τα ονόματα των αφεντικών τους.  Οι ίδιοι όταν μεταφέρθηκαν στην Αμερική στα σκλαβοπάζαρα δεν είχαν ονόματα, ήταν απλώς σκλάβοι στη δούλεψη του αφεντικοί που είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου απέναντι τους.

H δουλεία δεν ήταν ένα καλοήθες, πατερναλιστικό σύστημα όπως περιγράφεται στα βιβλία ιστορίας.  Αντ ‘αυτού, ήταν μια βάναυση, συχνά σαδιστική μορφή κυριαρχίας στα σώματα και στο μυαλό των ανθρώπων που απήχθησαν, χτυπήθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και βιάστηκαν. η δουλεία επικρατησε στην Αμερικη για περισσότερα από 246 χρόνια.

Η δουλεία και το εμπόριο σκλάβων ήταν απαραίτητα για την αμερικανική οικονομία και για την ανάπτυξη του αμερικανικού καπιταλισμού, ειδικά αφού οι ιθαγενείς Αμερικανοί διώχτηκαν από την προγονική τους γη το Βαθύ Νότο τη δεκαετία του 1830 για να ανοίξουν δρόμο για τεράστιες φυτείες βαμβακιού που δούλευαν οι μαύροι από την Αφρική. Ο πλούτος του έθνους εξαρτάται άρρηκτα από τη μη αμειβόμενη εργασία, η οποία εμπλούτισε όχι μόνο τους καλλιεργητές, αλλά τα πανεπιστήμια, τις τράπεζες, τους κλωστοϋφαντουργικούς οργανισμούς, τους πλοιοκτήτες και τις ασφαλιστικές εταιρείες.  Για να εξοφλήσει ένα χρέος, ένας ιδιοκτήτης έπρεπε απλώς να πουλήσει έναν από τους σκλάβους του.

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Dred Scott το 1857 κατέστησε σαφές ότι οι άνθρωποι αφρικανικής καταγωγής – είτε σκλαβωμένοι είτε ελεύθεροι – δεν θα θεωρούνταν Αμερικανοί πολίτες και δεν είχαν νομική υπόσταση στα δικαστήρια. Δεν είχε σημασία ότι ορισμένοι από τους παππούδες τους είχαν υπηρετήσει στον στρατό του George Washington κατά τη διάρκεια της Αμερικάνικης Επανάστασης. Ο φυλετικός διαχωρισμός μεταξύ των λευκών και των μαύρων είχε ήδη αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Όταν τα ομοσπονδιακά στρατεύματα εγκατέλειψαν τις θέσεις τους στο Νότο μετά τον συμβιβασμό του 1877, οι ηττημένες δυνάμεις δημιούργησαν την ρατσιστική τρομοκρατική οργάνωση Κλου Κλουξ Κλαν και Ιππότες της Λευκής Καμέλιας. Αυτοί ανέλαβαν τον έλεγχο του εργατικού τους δυναμικού, όχι με το να τους κατέχουν στην ιδιοκτησία τους μαύρους σαν σκλάβους, αλλά ελέγχοντας τη ζωή τους μέσω τρόμου, βίας και καταστολής.

Ο Θύτης Chauvin. (Σοβίν)

Είναι ένας 44 ετών αστυνομικός στην Μινεάπολις. Ένα ρεμάλι και σαδιστής που σκότωσε τον Φλόιντ με τον πιο αισχρό τρόπο. Κράτησε και έβαλε με το γόνατό του πίεση στον λαιμό του θύματος του. Η δειλία του ρατσιστή αστυνομικού ήταν τέτοια που παρ’ολο που ο κρατούμενος του ήταν με χειροπέδες και καρφωμένος στο έδαφος και επάνω του ήταν και άλλοι αστυνομικοί ο δειλός αστυνομικός Σοβίν πίεζε με το γόνατο του τον λαιμό του Φλόιντ μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή.

Στα 19 χρόνια υπηρεσίας του στην αστυνομία, είχε ένα αριθμό παραβιάσεων και καταχρήσεων εξουσίας. Ένα κάθαρμα που δεν είχε κανένα ενδοιασμό να επιτεθεί και σε γυναίκα για μια τροχαία παράβαση. Εν τούτοις αυτός ο εγκληματίας ήταν ενεργό μέρος της αστυνομίας στην Μινεάπολις. Τον είχαν εκπαιδεύσει να τηρεί την τάξη με τα χρήματα των φορολογούμενων και αυτός το πήρε επάνω του να είναι ο δικαστής, ο τιμωρός και ο εκτελεστής. Ο  Σοβίν ήταν ο πιο ανώτερος αξιωματικός που ανέλαβε στη σύλληψη του Φλόιντ.

Υπήρξαν τουλάχιστον 15 καταγγελίες για συμπεριφορά του  αναφέρονται αρχεία από τις εσωτερικές υποθέσεις του αστυνομικού τμήματος της Μινεάπολις. Οι περισσότερες καταγγελίες έκλεισαν χωρίς να του επιβληθεί πειθαρχική ποινή

Τα προσωπικά αρχεία του κ. Chauvin επαναδιατυπώθηκαν παραποιημένα σε μεγάλο βαθμό, όμως μία καταγγελία από το 2007 αφορούσε τους ισχυρισμούς ότι ο  Chauvin τράβηξε μια γυναίκα από το αυτοκίνητό της και  τσακώθηκε μαζί της μετά τη σύλληψή της γιατί οδηγούσε με 10 μίλια / ώρα πάνω από το όριο ταχύτητας.

Ο Ηθικός αυτουργός

Σε ένα σύστημα που οι φυλετικές διακρίσεις ήταν κάποτε η επίσημη ιδεολογία και σήμερα είναι ο καπιταλισμός που στηρίζεται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου,  είναι δύσκολα να ξεριζωθεί ο ρατσισμός και να εκλείψει από την Αμερικάνικη κοινωνία. Μέχρι πριν λίγες ημέρες σε διαδήλωση ενάντια στον ρατσισμό στη Βιρτζίνια ηγετικό στέλεχος της Κου Κλουξ Κλαν έριξε το φορτηγάκι του σε διαδηλωτές του κινήματος ¨Η Ζωή των Μαύρων Αξίζει”.  Υπάρχει αδυναμία από την πανίσχυρη αστυνομία της Αμερικής να εξαρθρώσει αυτή την οργάνωση;     

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μιλά την σκληρή γλώσσα για την επιβολή του νόμου και της τάξης και αυτή η προσέγγιση του βοηθά στην ενίσχυση της βάσης των ρατσιστών υποστηρικτών του. Την ώρα που η Αμερική φλέγεται, με αντιρατσιστικές διαδηλώσεις ο πρόεδρός της, όχι μόνο δε λειτουργεί κατευναστικά, αντίθετα ρίχνει λάδι στη φωτιά, με αναρτήσεις για «Νόμο και Τάξη» και εξαγγελίες ότι θα χαρακτηρίσει το κίνημα «Antifa», το οποίο στηρίζει τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, τρομοκρατική οργάνωση.

«Ο πρόεδρος μιλάει για να κατεβάσει τον στρατό να επιβάλει την τάξη αλλά δεν είπε ούτε μια λέξη για τα 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ», δήλωσε ο αναπληρωτής Αλ Σαρπτόν, ακτιβιστής των πολιτικών δικαιωμάτων. «Προκάλεσε την Κίνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα . Αλλά τι γίνεται με το ανθρώπινο δικαίωμα του George Floyd; “

Ηθικός αυτουργός από την γέννηση του δουλεμπορίου στην Αμερική πάντα ήταν το κέρδος για τους δουλεμπόρους. Σήμερα στην Αμερική είναι ο καπιταλισμός που στο όνομα του διατηρείται μια φοβερή σε μέγεθος ανισότητα μεταξύ των πολιτών από τον διαχωρισμό τους σε κοινωνικές τάξεις που εξυπηρετούν το κεφάλαιο.

Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Το ασυνήθιστο τρομάζει, είτε μιλάμε για το χρώμα του δέρματος, είτε για μία άλλη διαφορετικότητα στην ανθρώπινη φύση. Ο πολιτισμός και η εξέλιξη του ανθρώπου  υποτίθεται, οφείλει να εξαλείφει τέτοιες πρωτόγονες φοβικές, μισανθρωπικές αντιδράσεις. Δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη – κι ούτε πρόκειται να συμβεί – αυτόματα. Χρειάζεται αγώνας – διαρκής, λυσσαλέος αγώνας.

Όσο υπάρχει αυτή η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο οι διακρίσεις θα υπάρχουν γιατί επάνω σε αυτές τις διακρίσεις διατηρείται ένα απάνθρωπο σύστημα που πάει τον άνθρωπο πίσω στις σπηλιές αντί να τον κάνει πιο ανθρωπότερο.

Ο Ne-Yo δάκρυσε τραγουδώντας σε μια παράσταση του GC Cameron “Είναι τόσο δύσκολο να πείτε αντίο στο χθες”. Ο τραγουδιστής σταμάτησε μερικές φορές για να συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια της παράστασής του. “Πενήντα κράτη διαμαρτύρονται ταυτόχρονα”, είπε. “Αυτός ο άνθρωπος άλλαξε τον κόσμο. Άλλαξε τον κόσμο προς το καλύτερο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τον Τζορτζ Φλόιντ για τη θυσία του, έτσι ώστε τα παιδιά μου να μπορούν να ζουν καλύτερα αύριο. Εκτιμώ τη θυσία του, το κάνω πραγματικά.”

Μετά την λειτουργία στην εκκλησία των μαύρων η σορός του Φλόιντ μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο στο προάστιο Χιούστον το Πέρλαντ, όπου επρόκειτο να ενταφιαστεί δίπλα στη μητέρα του, την οποία φώναζε καθώς πέθαινε.