Οι κάλπες έδωσαν μια καθαρή νίκη στον Εμανουέλ Μακρόν, που επανεξελέγη με 58,5% των ψήφων στην προεδρία της Γαλλίας, αλλά έστειλαν και ένα ανησυχητικό μήνυμα, με δεδομένο ότι η Μαρίν Λεπέν έλαβε ποσοστό άνω του 40%, καταγράφοντας ιστορικές επιδόσεις για την Ακροδεξιά.

Κανείς δεν είδε θρίαμβο, λοιπόν, αλλά ούτε και το χάος που θα προκαλούσε η εκλογή της Λεπέν στη Γαλλία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και πολλοί αναλυτές τονίζουν ότι το παράδειγμα της Γαλλίας ενθαρρύνει τα άλλα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης.

«Η μεγαλύτερη πρόκληση του Μακρόν θα είναι να δημιουργήσει μια αίσθηση συνοχής σε μια εξαιρετικά κατακερματισμένη χώρα, όπου η Ακροδεξιά λαμβάνει το 41% των ψήφων», σχολιάζουν διεθνή ΜΜΕ.

Η εφημερίδα «Le Monde» συνοψίζει κάνοντας λόγο για «επανεκλογή Μακρόν χωρίς περίοδο χάριτος», επισημαίνοντας την αποχή που έφτασε στο 28%, και το ότι η άκρα Δεξιά που ενσάρκωσε η Μαρίν Λεπέν έσπασε για πρώτη φορά το φράγμα του 40% των ψήφων. «Η Λεπέν πέτυχε το καλύτερό της αποτέλεσμα και η Γαλλία είναι βαθιά διχασμένη», γράφει και η «Figaro».

Οι «δύο Γαλλίες» 

Πραγματικά, ο χάρτης των αποτελεσμάτων μοιάζει να σκιαγραφεί «δύο Γαλλίες». Η μία, που ψήφισε τον Μακρόν, ζει στις μεγάλες πόλεις, ανήκει στις μεσαίες και ανώτερες τάξεις και παίρνει σύνταξη. Η άλλη, αυτή που ψήφισε Λεπέν, είναι πιο λαϊκή, αισθάνεται συχνά αποκλεισμένη, ζει σε βορειοανατολικές περιοχές ή στα παράλια, στη Μεσόγειο. Φαίνεται, μάλιστα, ότι οι μισθωτοί ψήφισαν υπέρ της Λεπέν με 54% των ψήφων, όπως και οι εργαζόμενοι, που έφεραν την υποψήφια του Εθνικού Συναγερμού στην κορυφή με 68%.

Μία νίκη, χίλιες προκλήσεις

Γεγονός είναι ότι αυτή η δεύτερη θητεία στην προεδρία ξεκινά για τον Μακρόν μέσα σε πιο δυσοίωνες συνθήκες από ό,τι η προηγούμενη του 2017, με τα «παραδοσιακά» κόμματα (νεο-γκωλική Δεξιά, σοσιαλιστές, κομμουνιστές) να έχουν καταρρεύσει, την Ακροδεξιά (Μαρίν Λεπέν, Ερίκ Ζεμούρ) να ανεβαίνει εξασφαλίζοντας κάθε φορά και μεγαλύτερο ποσοστό στις προεδρικές, την ακρίβεια να χτυπά κόκκινο, την πανδημία να έχει αφήσει πίσω μια σειρά από προβλήματα, και έναν πόλεμο να μαίνεται στην Ουκρανία.

Ο 44χρονος Μακρόν θα αντιμετωπίσει προκλήσεις σε μια σειρά από μέτωπα: για τις τιμές, τους μισθούς, τα όρια συνταξιοδότησης και για τις δαπάνες διαβίωσης, ενώ το δημόσιο χρέος έχει ξεπεράσει το 112% του ΑΕΠ και το δημοσιονομικό έλλειμμα γιγαντώνεται.

Βασικό πεδίο των αναμετρήσεων της επόμενης περιόδου θα είναι η κοινωνία και η οικονομία. Η μεταρρύθμιση του Συνταξιοδοτικού-Ασφαλιστικού αναμένεται να ξεκινήσει εντός του έτους και οι πάντες ακονίζουν τα μαχαίρια τους.

Το ίδιο θα συμβεί με τις αλλαγές που έχει εξαγγείλει ο Μακρόν για την παιδεία και την υγεία, εμβληματικούς τομείς της γαλλικής κουλτούρας. Όσο για την ακρίβεια, ουδείς αμφιβάλλει πως απαιτούνται λύσεις εδώ και τώρα, καθώς η κρίση στην ενέργεια και οι αλυσιδωτές επιπτώσεις της έχουν εκτινάξει το κόστος ζωής.

Μένει επίσης να φανεί ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του Ιουνίου, του περίφημου «τρίτου γύρου». Αν δεν προκύψει καθαρή πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, η νέα θητεία του Μακρόν μπορεί να σημαδευτεί από πολιτική «παράλυση».

Οι βουλευτικές εκλογές, που θα διεξαχθούν σε δύο γύρους στις 12 και 19 Ιουνίου, είναι κομβικής σημασίας, καθώς ο Μακρόν χρειάζεται την πλειοψηφία για να μπορέσει να εφαρμόσει την πολιτική του και να αποφύγει μια περίοδο αναγκαστικής «συμβίωσης» με έναν πρωθυπουργό από την αντιπολίτευση.

 Ήδη ο Ζαν-Λικ Μελανσόν της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που έκανε την έκπληξη με 21% στον πρώτο γύρο των προεδρικών, καλεί τους Γάλλους να τον εκλέξουν πρωθυπουργό.

Previous articleΣε πλήρη ανάπτυξη βρίσκεται το δίκτυο της Hengas στην Πελοπόννησο – ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ (29 ΑΠΡ 22)
Next articleΕστάλη η βοήθεια στην Ουκρανία – ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ (29 ΑΠΡ 22)