Home Απόψεις ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ;;

ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ;;

331

Ώρα 12 π.μ. συγκέντρωση στην παραλία της Μυτιλήνης έξω από το δημοτικό θέατρο, ταυτόχρονα με τα άλλα νησιά.

Κόσμος πολλής. Μια λαοθάλασσα κατά μήκος του δρόμου. Ένα drown πάνω από τον δρόμο φωτογραφίζει. 

Η πολιτική ηγεσία του τόπου μας μίλησε για το μείζον  και φλέγον θέμα.

Το μεταναστευτικό.

Είπαν και ξανά είπαν τα αυτονόητα. Θέλουμε πίσω τα νησιά μας, την καθημερινότητά μας.

Πρέπει να αδειάσουν τα hot-spot και ο καθένας να πάρει τον δρόμο του.

 Φυσικά και λυπόμαστε για αυτούς τους ανθρώπους τα ξέρουμε άλλωστε από πρώτο χέρι.

Ποιος θέλει τη ζωή του μέσα στις λάσπες και στα αντίσκηνα, αλλά τίθεται πλέον θέμα εθνικής ασφάλειας, ολόκληρης της χώρας μας και κυρίως των νησιών μας. 

  Δεν μας το λένε βέβαια ξεκάθαρα αλλά μπορείτε να φανταστείτε τι θα συμβεί αν εξεγερθούν είκοσι μια χιλιάδες, μόνο αυτοί που διαμένουν έξω απ την Μόρια  και όσοι είναι σκόρπιοι σε ενοικιαζόμενα;

Γιατί για αυτούς που τα “πιάνουν”, είναι πολλά τα λεφτά …Άρη!

  Η συμφωνία του Δουβλίνου δύο πρέπει να ακυρωθεί. Δεν δημιούργησε η Ελλάδα τους πρόσφυγες. Οι πρόσφυγες, οι οικονομικοί μετανάστες και οι λαθραίοι ερχόμενοι στην Ευρώπη και πρώτο πέρασμα στην Ελλάδα, θα πρέπει να υπόκεινται στην μέριμνα των κρατών που υπήρξαν αποικιοκράτες.

  Αυτοί δημιούργησαν τα προβλήματα που σήμερα ο τόπος μας είναι υποχρεωμένος να υπομένει. Η Ελλάδα δεν δημιούργησε αποικιοκρατίες. Το καλύτερο λοιπόν που έχουν να κάνουν είναι να σταματήσουν οι πόλεμοι, να γυρίσουν όλοι στις πατρίδες τους  και να σταλθούν οι ΜΚΟ που δήθεν ήρθαν να τους βοηθήσουν, να τους φροντίσουν και να τους εκπολιτίσουν, αλλά μέσα στις χώρες τους. 

    Είναι άτομα από ογδόντα χώρες της Ανατολής και της Αφρικής. Άνθρωποι που δύσκολα μπορούν να προσαρμοστούν στον ρυθμό της Δύσης. Η ηλικία τους είναι από δεκαπέντε μέχρι σαράντα πέντε ετών.  Πολύ λίγα ηλικιωμένα άτομα. 

  Στα νοσοκομεία μας έχουν πάντα προτεραιότητα συνοδευόμενοι από ΜΚΟ. 

Οι Έλληνες έρχονται σε δεύτερη μοίρα.  Στα ΑΤΜ οι ουρές είναι ατελείωτες την ημέρα που πληρώνονται.

  Φυσικά υπάρχει και μια μερίδα ατόμων που τους θεωρούν καλοδεχούμενους αλλά δεν είδα καμιά προθυμία να τους παίρνουν στα σπίτια τους να τους περιθάλπουν  και να τρων στο ίδιο τραπέζι.   

  Όταν πέφτουν βέβαια οι βόμβες πάνω από το κεφάλι σου και δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η επόμενη στιγμή θα προσπαθήσεις  με κάθε τρόπο να επιφυλαχτείς. 

  Όταν όμως έρχεσαι λαθραία σε μια χώρα που σε φιλοξενεί και αρχίζεις τις παρανομίες είναι εύλογο να αναρωτιόμαστε τι είδους άνθρωποι ζουν ανάμεσά μας αφού βλέπουμε ότι και στον τόπο μας και στις μεγάλες πόλεις δρουν ανεξέλεγκτα κακοποιά στοιχεία. 

  Οι πολιτικοί μας εδώ και χρόνια πάνε και έρχονται, ρίχνουν μια κλεφτή ματιά , όλο αποφασίζουν ότι θα λυθεί επιτέλους το προσφυγικό, αλλά πάλι στα ίδια μένουμε. Και πάλι αν ξανά χρειαστεί να βγούμε στους δρόμους να φωνάξουμε, σαν λαός θα κάνουμε το χρέος μας, ασχέτως αν την μοίρα μας την καθορίζουν άλλοι.