Home Απόψεις Μη Κατ’ όψιν κρίνετε (Ρατσισμός)

Μη Κατ’ όψιν κρίνετε (Ρατσισμός)

304

Θεωρία που υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα είναι χωρισμένη σε “ανώτερες” και “κατώτερες” φυλές (ράτσες) και βλέπει στην καθαρότητα και στην κυριαρχία των πρώτων πάνω στις δεύτερες την εξέλιξη και την πρόοδο της ιστορίας.

Με τον όρο αυτόν χαρακτηρίζονται επίσης τα κινήματα εκείνα που με περισσότερο ή με λιγότερο βίαια μέσα προσπαθούν να εφαρμόσουν στην πράξη τις θεωρίες αυτές. 

 Θεωρίες που σήμερα ακούγονται ξανά και προσπαθούν να αναβιώσουν στιγμές του παρελθόντος.

 Ο ρατσισμός ξεκινά από την πιο απλή του μορφή ακόμη και στις πιο μικρές κοινωνίες, στις οικογένειες και σε κάποιους ανθρώπους με ιδιαιτερότητες. Είτε γιατί υπήρξαν εκ γενετής, είτε έγινε στην πορεία της ζωής τους.

  Φρίκη και αποτροπιασμό προκάλεσε η εικόνα με το παιδάκι στην Αυστραλία που πάσχει από νανισμό.  Μια εικόνα λένε χίλιες λέξεις. Μια αθώα ψυχή εννιά ετών που δεν έχει αρχίσει ακόμα να ζει και ζητούσε να τερματίσει τη ζωή του.  

Αδιανόητο, οδυνηρό. Η βία επάνω του προερχόταν από συνομήλικα παιδιά. Ας έρθουμε στη θέση αυτών των ανθρώπων. Το καλύτερο φάρμακο για αυτούς είναι να τους εμπνεύσουμε πίστη για τον εαυτό τους και αγάπη .

  Σε μια οικογένεια μπορούμε να ξεχωρίσουμε πολλές φορές – ίσως εν αγνοία μας, αφού δεν καταλαβαίνουμε ότι κάνουμε κακό – τα παιδιά που φαίνονται πιο δυναμικά πιο επιμελή, πιο όμορφα. Στο σχολείο τους “κακούς” απ τους “καλούς” μαθητές. Μέγα σφάλμα προκαλώντας τους μεν καλούς υπέρμετρο εγωισμό και στους δε κακούς, να στιγματίζονται και να νιώθουν μειονεκτικά υποτιμώντας τον εαυτό τους και κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι δεν αξίζουν.

  Αν πάμε κάποιες δεκαετίες πίσω, έκριναν την αξία του ανθρώπου ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση. Άνθρωποι αγοράζονταν και πωλούνταν σύμφωνα με τα προικιά.

Μην ξεχνάτε, η γέννηση τότε ενός κοριτσιού θεωρείτο βάρος. 

Ρατσισμός των δύο φύλων. Καθυποτάσσονταν η γυναίκα στον άντρα πολλές φορές με βάναυση συμπεριφορά χωρίς να μπορεί να μιλά για τα δικαιώματά της. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα στα ανατολικά κράτη, βυθισμένοι στην άγνοια και στις θρησκευτικές προκαταλήψεις, κάνουν τους ανθρώπους αυτούς να μην μπορούν να προσαρμοστούν σε έναν άλλο τρόπο ζωής. Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην χώρα μας και που μας κάνει να φωνάζουμε από αγανάκτηση δεν είναι θέμα ρατσισμού, είναι ζήτημα προστασίας της χώρας μας, οπού κανείς δεν μας ρώτησε, δεν μας υπολόγισε. Είναι οι φωνές της αγανάκτησης μας στο “έτσι θέλω” κάποιων που αποφασίζουν για τις τύχες των λαών και μας κουνάνε το δάχτυλο. 

Εμείς υπομένουμε και αγωνιούμε για την τύχη του τόπου μας, μη ξέροντας με την ανατολή και τη δύση του ηλίου τι μας περιμένει.