Home ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Οκτώ ερωτήσεις για την Θεία Κοινωνία

Οκτώ ερωτήσεις για την Θεία Κοινωνία

87

Του Σεβ. Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου

Διάβασα σε κάποια μέσα επικοινωνίας την απόφανση ότι «είναι θρησκευτικά αναλφάβητος όποιος πιστεύει ότι δεν μεταδίδεται ο κορωνοϊός μέσω της θείας ευχαριστίας» και επί αυτής της θέσεως που είδε το φως της δημοσιότητος θα ήθελα να μου επιτραπεί να θέσω μερικά ερωτήματα, που μπορεί να απαντηθούν αρμοδίως, εάν δεν θεωρηθεί ότι οι ερωτήσεις μου έχουν ρητορικό χαρακτήρα.

Όπως και νάχει πάντως τίθενται με όλη μου την καλή προαίρεση και την αγάπη.

1. Η Θεία Κοινωνία αφορά μόνο τα έσχατα και όχι τα παρόντα; Το αναμενόμενο, το «όχι ακόμη», ουδεμία σχέση έχει με το σήμερα, το «εδώ και τώρα»;

Η ζωή του μέλλοντος αιώνος είναι απλά μια προσδοκία; Βεβαίως ο Κύριος υπεσχέθη ότι θα μας αναστήσει «εν τη εσχάτη ημέρα», αλλά η παρουσία του Κυρίου στην Θεία Λειτουργία δεν έχει καμμία σχέση με την δευτέρα παρουσία;

Για τα έσχατα είπε το «ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ»; Ακόμη, το κτιστό ουδεμία υφίσταται αλλοίωση όταν μετέχει στις άκτιστες ενέργειες του Ακτίστου;

Δεν προσλαμβάνει και δεν προσλαμβάνεται στο Μυστήριο; Το «ζωούται και θεούται πας ο τρώγων και πίνων εξ ειλικρινούς καρδίας» ή το «άνθραξ εστι τους αναξίους φλέγων», έχουν να κάνουν μόνο με τα έσχατα;

2. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, κατά το Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση των φρικτών Μυστηρίων, πώς κοινώνησε τους μαθητές και αποστόλους Του;

Από το ένα, το ίδιο Ποτήριο ή από πολλά -τα δικά τους- ποτήρια; Εάν τους κοινώνησε από ένα ποτήριο, έπραξε σωστά; Τότε δεν υπήρχαν νοσήματα από τα οποία έπρεπε να τους προφυλάξει;

Και δεν μας έδωσε κακό παράδειγμα; Και, βέβαια, ας μην λησμονούμε όλοι ότι, τηρώντας τους κανόνες καθαρμού και υγείας έπλυνε προηγουμένως τα πόδια των μαθητών Του….

3. Τί είναι για μας ο άλλος; ο συνάνθρωπος, μετά του οποίου είμαστε μακαριστοί δαιτημόνες, μέτοχοι «ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης»;

4. Σε περιπτώσεις που έχει αλλάξει ο τρόπος της θείας Κοινωνίας, πώς κοινωνεί ο ίδιος ο λειτουργός Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος; Και στο συλλείτουργο ο Επίσκοπος πώς κοινωνεί τους συλλειτουργούς του από το άγιο Ποτήριο;

Όπως κοινωνεί τους πιστούς, κατά την ιδική του περιγραφήν, με λαβίδα δηλαδή που δεν ακουμπά το στόμα και απλώς εκχέει το περιεχόμενο ή κατά την προβλεπομένην και μέχρι τώρα ισχύουσα τάξιν;

5. Ασφαλώς, σωστά γράφτηκε ότι κανείς δεν είναι και δεν πρέπει να αισθάνεται υπερεπίσκοπος και κριτής των πάντων. Όμως, υπερεπίσκοπος ή κριτής των πάντων είναι εκείνος που είναι πιστός στην παράδοση;

Μπορεί μόνος του ένας Επίσκοπος να αλλάξει την τάξη της Εκκλησίας, που έχει μάλιστα ζωή πολλών αιώνων;

Και αυτό εννοούσε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης μας, δίνοντας την δυνατότητα, όπως τονισμένα αναφέρθηκε να ρυθμίζει ο Επίσκοπος τα των ιερών Ακολουθιών, κατά τόπους, ανάλογα με τις ανάγκες των ανθρώπων;

Γιατί, εάν ο Πατριάρχης θεωρούσε ότι μόνος του ο καθείς είχε την δυνατότητα να κάνει μια τέτοια μεταρρύθμιση, τότε γιατί ερώτησε τις Τοπικές Εκκλησίες, περί του ζητήματος τούτου;

Και γιατί στο Φανάρι δεν άλλαξε ο τρόπος μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας;

Είναι μάλιστα σημαντικά τα όσα ο Πατριάρχης μας έχει δημόσια δηλώσει: «Εμείς πιστεύουμε ακράδαντα ότι μεταλαμβάνοντας το Σώμα και το Αίμα το Κυρίου δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να πάρουμε το μικρόβιο του κορωνοϊού. Γι’ αυτό και δεν αλλάξαμε ως Οικουμενικό Πατριαρχείο τον τρόπο μεταδόσεως της Θ. Κοινωνίας».

6. Ιεραρχίες Εκκλησιών και τινες Προκαθήμενοι (μεταξύ των οποίων και της Ελλάδος) ωνόμασαν «κόκκινη γραμμή» το ζήτημα της θείας Κοινωνίας.

Τι εννοούσαν; Υπερασπίστηκαν μόνο την θεολογική ταυτότητα του μυστηρίου ή την εσχατολογική του διάσταση και ωφέλεια; Όχι!

Υπερασπίστηκαν τον τρόπο μεταδόσεως, γιατί αυτόν ενοχοποιούν, όσοι για διαφόρους λόγους διαφωνούν ή όσοι απλά μένουν μόνο σε αυτά που βλέπουν και ακούουν και οι σωματικές τους αισθήσεις τους πληροφορούν!

Όλοι αυτοί οι Επίσκοποι, οι οποίοι δεν είναι δυό και τρείς, αλλά αναρίθμητοι, είναι αναλφάβητοι;

Και, εάν ισχύει η θέση, που έχει ξεπεράσει και τον τυχόν αμφίβολο και εκ του πονηρού και της ανθρώπινης αδυναμίας προερχόμενο λογισμό, ότι η Θεία Κοινωνία μεταδίδει ασθένεια, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά· δεν είναι και δεν είμαστε μόνον αναλφάβητοι, αλλά και δολοφόνοι και εγκληματίες(!!!) που μεταδίδουμε θάνατο!!!

Και φυσικά δεν εξαιρούνται και όσοι εσχάτως, λόγω κορωνοϊού, για λόγους υγείας!!! εφηύραν τη νέα μέθοδο….Γιατί επί αιώνες, όπου υπήρχαν επιδημικές και μεταδοτικές νόσοι, κοινωνούσαμε και κοινωνούσαν και εκείνοι με τον παραδοσιακό τρόπο. Έτσι δεν είναι;

7. Πώς ερμηνεύεται ο λόγος του Κυρίου, «Σημεία δε τοις πιστεύσασι ταύτα παρακολουθήσει• εν τω ονόματί μου…….καν θανάσιμόν τι πίωσι ου μη αυτούς βλάψει…..»;

Αυτό το χωρίο έχει εσχατολογική διάσταση; Δεν αφορά το παρόν; Στην μέλλουσα ζωή θα λαλούμε γλώσσες καινές, θα αντιμετωπίζουμε φίδια κ.λ.π.;

Και εάν, εν τω ονόματί Του, δεν θα βλάψει τον πιστεύοντα το οποιοδήποτε θανατηφόρο ποτό, θα του βλάψει το ίδιο του το σώμα και το αίμα του;

8. Τα αναρίθμητα θαύματα πάντως της Θείας Κοινωνίας και η εμπειρία της Εκκλησίας, εμπειρία αιώνων, δεν αρκούν για να φανερώνουν την των πραγμάτων αλήθεια, ότι δεν υπάρχει κίνδυνος στον τρόπο μεταδόσεως της θείας Ευχαριστίας;

Και δεν μας συγκινεί το γεγονός ότι οι Χριστιανοί μας, παρά τον διαρκή βομβαρδισμό που δέχονται εις βάρος της Θείας Κοινωνίας, συνεχίζουν να κοινωνούν, προσερχόμενοι με εμπιστοσύνη;

Και δεν είναι μόνον ηλικιωμένοι. Είναι και νέοι πολλοί και οικογένειες – νέα ζευγάρια με τα παιδάκια τους…..

****************************************************************************************************

Eight Questions on Holy Communion

by his Eminence Metropolitan Chrysostom of Chalkida

Certain sources of communication are of the opinion that “those who believe coronavirus cannot be transmitted by receiving the Holy Eucharist from a common communion spoon, are religiously illiterate.” From this publicized position, I request permission to pose certain questions, which have authoritative answers, provided my questions are not viewed from a purely rhetorical perspective. 

In any event, these questions are posed with all my good disposition and love.

1  Does Holy Communion only have to do with matters of the “end times” and not those of the present?  Doesn’t the expected, or that which is “not yet,” have any relation to today, and the “here and now”? Is “the life of the age to come” in our Creed simply an expectation? Certainly, the Lord promised that Ηe will resurrect us on “the last day” but doesn’t the presence of the Lord in the Holy Liturgy have any relation to His Second Coming? Regarding the End Times, didn’t Christ say “Whoever eats My flesh and drinks My blood remains in Μe and I in him?” (John 6:56) Furthermore, does the creation not undergo any transformation when it participates in the un-created energies of the Uncreated One? Is the bread and wine not transformed into His Body and Blood in this manner? Does He not receive (the bread and wine from us along with our repentance) and is He not received (as His own Body and Blood) by us in this Mystery?  Do the phrases “he who eats and drinks with a pure heart takes on life and godliness” (7th prayer of preparation for Holy Communion by Symeon, the New Theologian), and “it (meaning the Holy Eucharist) is a hot coal that burns the unworthy” (from the prayers of preparation for Holy Communion) have only to do with the End Times?

2  During the Last Supper, when our Lord Jesus Christ first instituted the awesome Mysteries, how did He commune His disciples and apostles? Did He commune them from one and the same Cup or from several (their own) cups? If he communed them from one single Cup, was this proper? Were there not ailments in those days from which He should have protected them? From this perspective, then, by communing them from one single Cup, did He give us a bad example? We should not forget, of course, that in accordance with the purification laws of His time, he first washed the feet of His disciples…Does this mean He forgot the importance of cleanliness just after He washed their feet?

3  What is the other person to us? That fellow-man, with whom we are to be blessed co-banqueters, co-partakers of “a Master’s hospitality and an immortal banquet”? (from the Heirmos of the 9th ode of Holy Thursday Matins)

4  In those cases where the method of distribution of Holy Communion has been altered, how does the celebrating Bishop or Presbyter commune himself?  During concelebration, how does this Bishop commune his concelebrants from the same Chalice? Does he commune them in the same manner as the laity, according to his own prescription, by pouring the contents of a spoon without touching any part of the mouth; or does he commune them in the traditional manner?

It has been correctly written that no hierarch is, nor should they feel as though they are a “super-bishop” and judge of all. However, is it the one who is faithful to tradition who is the “super-bishop” and judge of all? Can any Bishop single-handedly change the order of the entire Church, whose traditions bear witness to centuries of life? Is this what his all-Holiness, the Ecumenical Patriarch meant, when he granted permission to a Bishop to regulate the matters of Holy Services, by region, emphasizing the needs of the people? If the Patriarch considered that each Bishop had the prerogative to conduct such a reformation arbitrarily and on his own, then why did he consult with the Local Churches about this specific matter? And why did the Phanar, itself, not change the way Holy Communion is offered? Is there no coronavirus in the region of the Phanar? Indeed all the things our Patriarch publicly stated to us are significant:“We fervently believe that there is no danger to obtain the microbe of Coronavirus by communing the Body and Blood of our Lord. And for this reason, we, as the Ecumenical Patriarchate did not change the method for distributing Holy Communion.”

 Church Hierarchs and some Church Leaders (among them the Church of Greece as well) named the subject of Holy Communion a “red line”. What did they mean by this? Did they only defend the theological identify of the mystery, or its eschatological dimension and benefit? No! They defended the traditional method of its distribution, because this method is exactly what is being blamed by all those other Bishops, who for various reasons disagree with the traditional method of distribution, or who rely on secular arguments, scientific evidence, and the limitations of their own logic. Does this mean that all traditional Bishops – who are not just one or two, but countless – illiterate? 

If taking the position, which is no longer just a random doubt in our thoughts (and which stems from human weakness and the evil one) that Holy Communion transmits disease, then matters become very serious. Then, we become not only illiterate, but even murderers and criminals (!!!) who transmit death!!!

It also stands to reason that this murderous criminality does not exclude any of those Bishops who only lately, due to coronavirus, and for reasons of health concerns, innovated new methods for the distribution of Holy Communion!!!…Why? because for many centuries, up to and including 2019, whenever there were epidemics and transmissible diseases, these same Bishops communed themselves and others in the traditional manner. Is this not so?

 How should we interpret the words of the Lord, “These signs will accompany those who have believed; In my name…if they shall drink any deadly thing, it shall not hurt them”? (Mark 16:17-18) If this quote has an eschatological dimension, does it not refer to the present? Should we also expect to be speaking in tongues, then, confronting serpents and so on, in the future? And if, in His name, no deadly drink will harm the believer, will the believer be harmed by Christ’s own Body and Blood?

8  The countless miracles of the Body and Blood of Christ and the experience of the Church across the centuries, are these not sufficient to reveal and give testimony to the truth –  that there is no danger in the traditional method of distribution of the Holy Eucharist? Does it not move the hearts of all Bishops, that despite the continuous bombardment against faithful Christians, these people continue to approach with faith and trust, receiving Holy Communion from one common Communion spoon? These faithful Christians do not consist just of the elderly who are near the end of their life, but also many young people and their families, young couples and their small children…