Home Παροικιακα Νεα ΣΤΟΥΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΑΝΤΕΣ ΤΙΣ ΞΑΣΤΕΡΙΕΣ

ΣΤΟΥΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΑΝΤΕΣ ΤΙΣ ΞΑΣΤΕΡΙΕΣ

113

Το Voyager πλησιάζοντας προς τον ήλιο φωτογραφίζει μία μικρή κουκίδα στο ηλιακό μας σύστημα. Μια κουκίδα γαλάζια που μόλις διακρίνεται. Ήταν η Γη μας.

Ένα τόσο όμορφο, πολύτιμο πετράδι – όχι μέσα στο σύμπαν, αλλά – στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Πολύς λόγος και πολλούς απασχολούν, πλέον, τα ταξίδια στο διάστημα, όχι μόνο τους επιστήμονες, αλλά και άτομα που δεν έχουν σχέση με επιστήμη. Σκέπτονται πώς να διασκεδάσουν, φαίνεται, την πλήξη τους, την αλαζονεία τους, αφού έχουν λύσει τα οικονομικά τους προβλήματα. Αν και ο πλανήτης μας αυτόν τον καιρό περνά μια πολύ δύσκολη κατάσταση, κάποιοι ευνοηθήκανε και έγιναν ακόμα πιο πλούσιοι κατά μερικά δις.

Για τους επιστήμονες η παρακολούθηση του διαστήματος θεωρείται σήμερα απαραίτητη, αφού προσλαμβάνουν πληροφορίες, αλλά ακόμα περισσότερο η παρακολούθηση της Γης μέσω δορυφόρων. Παρακολουθώντας, βλέπουμε μέσω δορυφόρων τον καιρό και προετοιμαζόμαστε για αυτό που έρχεται, βλέπουμε την εξέλιξη της ζωής μέσα από τη θάλασσα, ακόμα και μέσα από τα πετρώματα της γης. Τις αλλαγές που γίνονται απ’ τη μητέρα φύση ο άνθρωπος δεν μπορεί να τις σταματήσει. Απ’ τις εποχές των παγετώνων, απ’ τα υπεραιωνόβια δάση, απ’ τα ζώα που υπήρξαν πριν εκατομμύρια χρόνια και εξαφανίστηκαν, γεωλογικές αλλαγές που έγιναν στα εκατομμύρια χρόνια μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα.

Σήμερα, όμως, μιλάμε για μια καταστροφή που ξεκινά απ’ τον ανθρώπινο παράγοντα και που δεν υπάρχει επιστροφή. Απ’ τα πυρηνικά όπλα, απ’ τα χημικά απόβλητα, τα ραντίσματα με φυτοφάρμακα, απ’ τους τόνους σκουπιδιών που ασύστολα πετάμε λες και βγάζουμε τα προβλήματα από πάνω μας. Όμως, τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιουργούμε κάνουν τον κύκλο τους και επιστρέφουν σε εμάς και στις επερχόμενες γενιές. Ποιό θα είναι το όφελος; Ποιοί θα είναι κερδισμένοι; Κανένας.

Τα χρήματα που κατασπαταλώνται για τα αστρικά μας ταξίδια ποιους ωφελούν πέρα απ’ την επιστήμη; Είναι ο άνθρωπος φτιαγμένος για να μπορεί να επιβιώσει σε έναν άλλο πλανήτη; Στον δικό μας, στη γη μας, πρέπει να εστιάσουμε και να δώσουμε την αγάπη και τη φροντίδα. Έπρεπε να είχαμε προνοήσει για να μην φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Ο μισός πλανήτης καίγεται και ο άλλος μισός καταποντίζεται και εμείς ταξιδεύουμε στα αστέρια.

Άνθρωποι βρίσκονται σε απόγνωση προσπαθώντας να επιβιώσουν από σεισμούς και πλημμύρες. Ένα απτό παράδειγμα∙ στην Αϊτή, ψάχνουν ένα πιάτο φαΐ και μια στέγη να βάλουν το κεφάλι τους. Μήπως αν εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος η Γη μας θα ξαναγίνει ο χαμένος παράδεισος; Η αλαζονεία μας και η απεραντοσύνη της πνευματικής μας ερημιάς δεν έχει όρια.