Home Greek News Σύνοδος Κορυφής ΕΕ: Οι ηγέτες συζητούν τις κυρώσεις στην Τουρκία -Τι προβλέπει...

Σύνοδος Κορυφής ΕΕ: Οι ηγέτες συζητούν τις κυρώσεις στην Τουρκία -Τι προβλέπει το προσχέδιο

219

Πλάτων Ρούτης – proutis0107@rogers.com

Ολοκληρώθηκε την εβδομάδα που μας πέρασε η συνεδρίαση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε,) για την Τουρκία.  Η Ελληνική κυβέρνηση αλλά και τα άλλα αστικά κόμματα του κοινοβουλίου  παρουσιάζουν την Ε.Ε. σαν ο  εγγυητής της ειρήνης της ομαλότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων των λαών.   Περιμένουν από την Ε.Ε. να δηλώσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία για τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο, τις παράνομες γεωτρήσεις, τους Ρωσικούς πυραύλους, στο προσφυγικό και σε άλλα θέματα. Σημειωτέων ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της αστικής τάξης στην Ελλάδα ακολουθώντας παπαγαλίζοντας τις υποσχέσεις της Ελληνικής κυβέρνησης είχαν υποστηρίξει ότι η Γαλλία και η Γερμανία θα μας στηρίξουν στην σύνοδο ενάντια στις επιδιώξεις της Τουρκίας σε θέματα που αφορούν της ασφάλεια στο Αιγαίο και σε αλλά θέματα με την Τουρκία.  

Ο κυρ. Μητσοτάκης πριν από την Σύνοδο είχε μιλήσει για την υποστήριξη που θα μας παρέχει η Γαλλία στο θέμα της Τουρκίας και ότι η Ελλάδα έχει ένα σύμμαχο στο πρόσωπο του Εμ. Μακρόν. Η πραγματικότητα όμως ήταν τελείως διαφορετική στην Σύνοδο. Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν αδειάζοντας την κυβέρνηση για αυτά που έλεγε περί συμφωνηθέντων που πρέπει να τηρηθούν τον Οκτώβρη και να ανακοινωθούν κυρώσεις ενάντια στην Τουρκία, είπε ότι τα βήματα θα ανακοινωθούν σταδιακά μέχρι τον Μάρτη. 

Στην διάρκεια της Συνόδου αλλά και στο τέλος, με τις ανακοινώσεις τους οι Ευρωπαϊκοί ηγέτες των μεγάλων κρατών μελών όπως αποδείχτηκε έχουν σαν γνώμονα, τα δικά τους οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Η Γερμανίδα  Μέρκελ, είπε ότι η Ε.Ε. και η Τουρκία έχουν «στρατηγική αλληλεξάρτηση» και αν η γερμανική κυβέρνηση είναι να σταματήσει τις εξαγωγές πολεμικών όπλων στην Τουρκία ανέφερε ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει και στο ΝΑΤΟ και πέταξε το μπαλάκι στην Σύνοδο του Μάρτη. Επίσης σε μία ταχτική αναβολής της απόφασης είπε ότι θα πάρει μέρος και η νέα Αμερικάνικη κυβέρνηση μόλις αναλάβει τα καθήκοντά της στα τέλη του Γενάρη.

Η Ελληνική κυβέρνηση χωρίς αποφασιστικότητα στην ταχτική της απέναντι στην Ε.Ε. και γενικά με κινήσεις που προσδίδουν ερασιτεχνισμό προσπάθησε να φέρει σε αντιπαράθεση τις ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία με τις «αναστολές» της Γερμανίας. Αυτό όμως που επιβεβαιώνεται είναι το εξής:  Ότι ανεξάρτητα από τις αποφάσεις της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής,  ανεξάρτητα από τις αντιθέσεις ΗΠΑ – ΕΕ και τους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, η τουρκική επιθετικότητα ενθαρρύνεται σταθερά, αφού το κύριο για ΗΠΑ, Γερμανία και άλλους είναι η εξασφάλιση της «διατλαντικής συνοχής», η συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της περιοχής, η εξασφάλιση ρόλου στην Τουρκία για τη διαχείριση του Προσφυγικού.

Σε αυτές τις κατευθύνσεις συγκλίνει άλλωστε και η ελληνική κυβέρνηση, η οποία παρουσιάζει τους ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ ως θεματοφύλακες τάχα των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, ή όταν καλεί τον λαό να διαλέξει τις ΗΠΑ ή τη Γαλλία απέναντι «στη Γερμανία που απέτυχε» στα Ελληνοτουρκικά, σέρνοντάς τον βαθύτερα στις μεταξύ τους αντιθέσεις.

Οι μάσκες έπεσαν…

Οι γνωστές ευχές της ΕΕ στις αμφισβητήσεις της Τουρκικής κυβέρνησης, οι εξαγγελίες για κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά χάδι και αναβολή αποφάσεων, κυρώσεων ξανά στο μέλλον.  Όλα αυτά δείχνουν με το πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τις «σχέσεις αλληλεξάρτησης» για τις οποίες μίλησαν οι ηγέτες κυρίως των ισχυρότερων κρατών – μελών της Ιμπεριαλιστικής Ένωσης μετά το τέλος της Συνόδου.

Όλα αυτά δείχνουν ότι το βασικό και πρωτεύον θέμα είναι η διατήρηση των πολύπλευρων οικονομικών, πολιτικών, στρατιωτικών δεσμών με τη «στρατηγική εταίρα» Τουρκία, η προσπάθειά τους να την κρατήσουν στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο.

Πάνω σε αυτό το έδαφος, και με τα ξεχωριστά συμφέροντα ηγετικών κρατών – μελών να παίζουν τον δικό τους ρόλο, εξελίσσεται το «μεγάλο παζάρι» των ιμπεριαλιστών με την Τουρκία σε όλα τα επίπεδα. Από τα σχέδια συνεκμετάλλευσης στην Ανατολική Μεσόγειο έως το «πάτημα» της ΕΕ στη «Νότια Γειτονία», τη Βόρεια Αφρική και τον Καύκασο, τα ζητήματα του Μεταναστευτικού με βάση την άθλια Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, των εμπορικών σχέσεων κ.ά.

Οι σύμμαχοι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με βάση τα αντίμετρα από τα βασικά αιτήματα της κυβέρνησης για (τις παραβιάσεις της Τελωνειακής Ένωσης, εξέταση τομεακών περιοριστικών μέτρων – κυρώσεων, εμπάργκο όπλων) πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων,  μάλιστα οι σύμμαχοι  από Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία πρόβαλαν βέτο.  Επίσης και η Γαλλία παρά την πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση του κυρ. Μητσοτάκη «διμερή στρατηγική σχέση» και τις χρυσοπληρωμένες παραγγελίες πολεμικού υλικού, κατόπιν συμφωνιών με την Γερμανία αλλά και με τον Τούρκο υπουργό των εξωτερικών Τσαβούσογλου κατέληξαν να δοθεί χρόνος στην Τουρκία. 

Στη Σύνοδο της Παρασκευής, οι ηγέτες της Ε.Ε. έτσι συμβολικά συμφώνησαν σε περιορισμένες κυρώσεις εναντίον Τούρκων αξιωματούχων αλλά ακολουθώντας την πάγια ταχτική τους για να μην «σπάσουν αυγά» με την Τουρκία ανέβαλαν για τον Μάρτιο τη συζήτηση για λήψη αυστηρότερων αποφάσεων για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία.

Μέσα στο μεγάλο αυτό παιχνίδι τα Ελληνοτουρκικά είναι μέρος αυτού του σύνθετου ευρωτουρκικού παζαριού, όπου τα ανταλλάγματα των δυνατών της ΕΕ που συζητιούνται εκθέτουν σε κίνδυνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Στο παρασκήνιο το παζάρι

Από  πληροφορίες  αποκαλυπτικές για το παρασκήνιο     «ανταλλάγματα προς την Τουρκία προωθούν οι Βρυξέλες». Έτσι, κατά πληροφορίες ο Μπορέλ στις επαφές που είχε το προηγούμενο διάστημα με την πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρότεινε μεταξύ άλλων «ανταλλαγμάτων» προς την Τουρκία και «κινήσεις» της Ελλάδας στη Θράκη, συγκεκριμένα την ικανοποίηση «αιτημάτων» που βάζει η Άγκυρα για τα λεγόμενα «μειονοτικά σχολεία», επιβεβαιώνοντας ότι στο ιμπεριαλιστικό παζάρι βάζουν «προς συζήτηση» όλες τις απαιτήσεις της Τουρκίας.

Επιπλέον, ένα κρίσιμο στοιχείο στη διάρκεια των διαβουλεύσεων ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, είναι ότι οι εκπρόσωποι της Κομισιόν ισχυρίστηκαν ότι δεν μπορεί να γίνει επέκταση της λίστας των κυρώσεων για άτομα και εταιρείες που εμπλέκονται σε παράνομες δραστηριότητες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα καθώς «πρόκειται για διεκδικούμενη μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα», θέση που εκφράζεται σταθερά από τις ΗΠΑ, εξισώνοντας μαζί με την ΕΕ τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα με τις προκλητικές διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης. Δηλαδή δεν μπορούν να επιβληθούν κυρώσεις ή πρόστιμα σε εταιρείες ή άτομα που εμπλέκονται σε παράνομες δραστηριότητες στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα. Ωστόσο αυτό είναι το προοίμιο για την αμφισβήτηση τις Ελληνικής υφαλοκρηπίδας κάτι που η Τουρκία επιδιώκει από πολλά χρόνια.  

Απαντώντας σε ερώτηση στην τουρκική βουλή στο πλαίσιο συνομιλιών για τον ετήσιο προϋπολογισμό, ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Τσαβούσογλου ανέφερε: «Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε πίσω στα δικαιώματά και τα συμφέροντά μας στην Ανατολική Μεσόγειο εξαιτίας κυρώσεων ή επικρίσεων από την Ε.Ε.» 

Νωρίτερα σήμερα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την ενόχληση του που οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρούν στην διαδικασία επιβολής κυρώσεων κατά της Άγκυρας, ενώ πρόσθεσε ότι «δεν περιμένει από την Ε.Ε. να επιβάλει κυρώσεις, αλλά να καταλάβει το συμφέρον της με το να παραχωρήσει πλήρη ιδιότητα μέλους στην Τουρκία».

Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει τεράστιες ευθύνες, αφού συμφωνεί με όλους τους άλλους «εταίρους» της  στον στόχο της διατλαντικής συνοχής και της οικοδόμησης σχέσεων «στρατηγικού εταίρου» με την Τουρκία. Υπηρετεί πιστά και με συνέπεια τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό και επιδιώκει την αναβάθμιση του ρόλου και των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης στην περιοχή, βαθαίνοντας επικίνδυνα την ιμπεριαλιστική εμπλοκή.

Πάνω σ’ αυτό το έδαφος στρώνεται το τραπέζι του διαλόγου ανάμεσα στις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, με την ομπρέλα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, όπου «ζυμώνεται» η «λύση» της συνεκμετάλλευσης. Άλλωστε, ούτε η κυβέρνηση αρνείται ότι επεδίωκε τις κυρώσεις για να φέρει την Τουρκία στον διάλογο. Ενώ μετά τη σύνοδο, για να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, διαδίδει με όποια υποκρισία της περισσεύει ότι σημασία έχει η απειλή των κυρώσεων και όχι αυτές κάθε αυτές οι κυρώσεις.

Από το κάδρο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι ΗΠΑ, που για τους δικούς τους λόγους συζητούν την επιβολή κυρώσεων για τους «S-400» στην Τουρκία και παρουσιάζονται υποκριτικά από την ελληνική κυβέρνηση ως παράδειγμα «αποφασιστικότητας», απέναντι στη «διστακτικότητα» και την «αναβλητικότητα» της ΕΕ. Δεν αναφέρουν όμως το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ήταν αντίθετες με την αγορά της Τουρκίας των «S-400» από την Ρωσία ενώ αντίθετα προωθούσαν τα Patriots.

Πρόκειται για δόλωμα που δεν πρέπει να τσιμπήσει ο λαός. ΗΠΑ και ΕΕ, παρά τις διαφορές και τους ανταγωνισμούς τους, υπηρετούν τους ίδιους επικίνδυνους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, που περιλαμβάνουν τους «σύμμαχους» Τουρκία και Ελλάδα.

ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ δίνουν με τη στάση τους αέρα στα πανιά της τουρκικής επιθετικότητας στο όνομα της «ΝΑΤΟικής συνοχής», καλούν σε επικίνδυνες διευθετήσεις στα «διαφιλονικούμενα ύδατα», υποθάλπουν την εδαφική μας ακεραιότητα και «ανοίγουν» παραπέρα την ατζέντα για «εφ’ όλης της ύλης» παζάρι στα Ελληνοτουρκικά, όπως έδειξε και η πρόσφατη απόφαση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που θέτει επί της ουσίας ζήτημα συνόρων.

Συμμάχους στο δηλητηριώδες παραμύθι, ότι ο «ευρωατλαντικός άξονας» αποτελεί πεδίο θωράκισης και υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, η κυβέρνηση έχει τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, που έσπευσαν να καλύψουν τον ρόλο της ΕΕ, καλώντας μάλιστα (αν είναι δυνατόν) την κυβέρνηση να αναδείξει την «αμοιβαιότητα των συμφερόντων», που δεν γίνεται τάχα κατανοητή από τον λαό.

Καμία «αμοιβαιότητα συμφερόντων» όμως δεν έχει ο λαός μας με την αστική τάξη, τους συμμάχους της ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους.

Εμπιστοσύνη ο λαός μας δεν μπορεί να έχει σε όσους τον σέρνουν στην άβυσσο των επικίνδυνων εξελίξεων, αλλά μόνο στη δική του δύναμη. Ο δικός του αγώνας, η αλληλεγγύη με τους γείτονες λαούς, η σύγκρουση με τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, μπορεί να τον βγάλει από τα σημερινά μεγάλα αδιέξοδα.