Home Απόψεις Τι άλλαξε; Τι θα αλλάξει;

Τι άλλαξε; Τι θα αλλάξει;

394

Ουδείς το θεό εγο πέρα απ’ τον ’έσο άνθρωπο, νο’ώρακε; Μα το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της Γένεσης τί θα μπορούσε να σημαίνει; Ότι ο άνθρωπος ως νοήμον ον είναι πλασμένος με τα χαρίσματα του Θεού. Την αγάπη, την καλοσύνη, τη συμπόνια, την ανιδιοτέλεια και, ομοίως με τον κόσμο (κοσμώ, στολίζω) που μας έδωσε ο Θεός, την ομορφιά του σύμπαντος, του πλανήτη που ζούμε με την ελεύθερη βούλησή μας να μπορούμε μόνοι μας ν’ αποφασίζουμε. Εν έτη 2020 τί έχει αλλάξει;

  Στον κόσμο αυτό τον μέγα αλλά και τόσο μικρό και συνάμα σύντομο γύρω μας όλα μένουν τα ίδια ή οδεύουμε στα ακόμα χειρότερα;

  Ρίξτε σήμερα μια ματιά στον πλανήτη μας. Το πιστεύουμε ή θέλουμε να το πιστεύουμε με μία αμυδρή ελπίδα ότι κάτι επιτέλους θα αχνοφανεί στον ορίζοντα και θα αλλάξει προς το καλύτερο;

  Αλήθεια, όταν ευχόμαστε “καλή χρονιά” με χαμόγελο και αισιοδοξία το πιστεύουμε ή το χαμόγελο είναι παγωμένο στα χείλη; Οι επιστήμονες οικολόγοι έδωσαν τελειωτική απάντηση. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια, ο πλανήτης Γη τέλος. προλαβαίνουμε; Όχι. Τα οικονομικά συμφέροντα έχουν προτεραιότητα, ποιός θα είναι ο κερδισμένος; Οι επερχόμενες γενιές ίσως να είναι η ελπίδα μας.

  Οι πόροι της γης μας τελειώνουν. Έχουμε εξαντλήσει ό,τι υπάρχει κοντεύουμε να φτάσουμε στον πυρήνα της. Τώρα αρχίζουν οι υποθαλάσσιοι πόροι, γι αυτούς γίνεται ο “καβγάς”.

  Μια ήπειρος, η Αυστραλία, μία απ’ τις πιο όμορφες χώρες με τεράστιες δασικές εκτάσεις, καίγεται εδώ και εβδομάδες. Η θερμοκρασία στα ύψη , η οικολογική καταστροφή ανυπολόγιστη, πεντακόσιες χιλιάδες ζώα έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Μπορείτε να φανταστείτε ένα αθώο ζωάκι να τρέχει ενώ καίγεται; Πόσο μάλλον έναν άνθρωπο. Αμαζόνιος, το 20% του οξυγόνου του πλανήτη μας προέρχεται απ’ τα δάση του Αμαζονίου. Όσοι προσπάθησαν να αποτρέψουν την καταστροφή το πλήρωσαν πολύ ακριβά. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

  Τρόφιμα γενετικά αλλαγμένα, φορτωμένα με φυτοφάρμακα. Η ατμόσφαιρα γεμάτη από πυρηνικές δοκιμές και ατυχήματα. Τώρα πολύ τακτικά ακούμε για τα αυτοάνοσα νοσήματα. Αιτία, πολλές φορές, το άγχος.

  Όταν πηγαίναμε στο σχολείο η αρρώστια ήταν μια γρίπη κι αυτή έκανε δυο με τρεις μέρες τον κύκλο της. Μας δόθηκε, λοιπόν, η ελευθερία της βούλησης σ’ αυτή την προσωρινή μας ζωή, να φροντίζουμε, να σεβόμαστε το συνάνθρωπό μας, το περιβάλλον που ζούμε και κάθε είδους ζωή.

  Αντ’ αυτού, έχουμε κυριευθεί απ’ το άγχος της πλεονεξίας, του βολέματος, της οικονομικής ανάπτυξης εις βάρος του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης ζωής. Έχουμε χάσει κάθε νόημα των εορτών. Παρατηρήστε στην τηλεόραση τί σημαίνει Χριστούγεννα για την καταναλωτική μας κοινωνία. Χριστούγεννα, λοιπόν, είναι η αγορά μοντέρνων επίπλων για τη βραδιά του ρεβεγιόν, καλλυντικά για να είμαστε όμορφες, τα αγγελάκια της Victoria secret – γιατί πώς αλλιώς θα κλείσουμε την Πρωτοχρονιά; Γι αυτούς που βλέπουν λίγο πέρα απ’ τον μέσο άνθρωπο, νιώθουν μια απέραντη αηδία.

  Η επιθυμία του Χριστού μας ήταν να αγαπήσει ο άνθρωπος τον συνάνθρωπό του με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Τί ουτοπία. Η αγάπη είναι η υπέρτατη δύναμη που ανυψώνει τον άνθρωπο ως νοήμον ον και τον ξεχωρίζει απ΄το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Ευτυχώς για πολλούς ανθρώπους που μπορούν να ξεχωρίζουν δεν χάθηκε η ελπίδα, ίσως γιατί στην κρυφή προσευχή τους λένε τα λόγια του Αγίου Αυγουστίνου “Θεέ μου, δώσε μου την στωικότητα να δεχτώ όα δεν μπορώ να αλλάξω, κουράγιο για να αλλάξω όσα μπορώ και σοφία για να μπορέσω να τα ξεχωρισω”.