Home Community News Το καλοκαιράκι μπήκε για τα καλά και δυναμικά

Το καλοκαιράκι μπήκε για τα καλά και δυναμικά

872

Με τις ζέστες του και πολλές φορές και με υγρασία που θυμίζει λίγο τροπικό κλίμα, να
κολλάνε τα ρούχα σου πάνω στο σώμα σου, να νιώθεις τα μαλλιά σου βρεγμένα και να λες, πού έχει νερό να βουτήξω μέσα!
Παρ’ όλη αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα, λες τι τύχη να γεννηθώ σ’ αυτόν τον τόπο .
Πρωί, μόλις η νύχτα αρχίζει να παραδίνει τα κλειδιά της στη μέρα και φωνάζει να ξυπνήσει η φύση, ένα σμήνος από μέλισσες ξεκινούν με το βουητό τους, να τρυγούν την γύρη απ’ τα λουλούδια, κι απ’ τις ανθισμένες λυγαριές, που έχουν φυτρώσει στην ακροποταμιά. Τραβώ με το χέρι μου το λουλούδι της λυγαριάς, και μου ‘ρχεται στο νου ένα τραγούδι.
“Αλυγαριά να μυριστείς και όπου αγαπάς να θυμηθείς”
Με μια παρέα παίρνουμε το ανηφορικό μονοπάτι για να πάμε σ’ ένα ξωκλήσι, ο δρόμος μυρίζει ρίγανη που μας περιμένει στον γυρισμό να κόψουμε ένα μεγάλο μπουκέτο με «φεγγάρια» ρίγανης για την σοδειά του χειμώνα. Και του Προήφτη Ηλία ριζωμένο μέσα στα άσπρα βράχια, μας περιμένει το φασκόμηλο .
Η κληματαριά έχει σκεπάσει όλη την αυλή και τα σταφύλια περιμένουν καρτερικά να πάρουν το χρώμα τους μέσα στον Αύγουστο, όπου τα χέρια θα το πάρουν και θα το φτιάξουν σαν γλυκό του κουταλιού, σαν τσίπουρο, σαν μοσχομυρισμένο ξίδι.
Οι παραλίες έχουν γεμίσει χρώματα αμέτρητα απ’ το πρωί μέχρι να βγει το φεγγάρι . Σαν πολύχρωμα μανιτάρια απλώνονται οι ομπρέλες και αυτή η μαγευτική θάλασσα που αγκαλιάζει τον τόπο μας, με τα πεύκα και τις ελιές να βρέχουν τις ρίζες τους στο θαλασσινό νερό .
Στο θυμό του πάνω ο Ποσειδώνας, άντε να ξεσπάσει με κανένα κύμα που για μας θεωρείται πελώριο .
Τα βραδάκια η θαλασσινή αύρα, σου χαδεύει απαλά το πρόσωπο και το φως του φεγγαριού να χαρακώνει τα νερά , και τα ασβεστωμένα βράχια που σχηματίζουν ένα τεχνητό λιμάνι να λαμποκοπούν.
Αλλά και αυτοί που δεν έχουν το προνόμιο να ζουν δίπλα στην θάλασσα, αλλά είναι ορεινοί , ποιός είπε ότι στερούνται από ομορφιές , εξ’ άλλου ας μην ξεχνάμε ότι η ιδιοσυγκρασία του Έλληνα είναι να περνάει καλά κάτω απ’ οποιεσδήποτε συνθήκες, προπαντός αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που περνάει ο τόπος μου.
Ακόμα ξέρει να κρατάει δεσμούς αίματος και η καλή παρέα είναι το ελιξίριό του.
Δεν χρειάζεται να ξοδέψει πολλά λεφτά, για να απολαύσει μια ωραία συναυλία ή ένα θέατρο μέσα σε ένα παλιό κάστρο με βραδιά πανσελήνου, μέσα στα πεύκα ή σε ένα αρχαίο θέατρο. Τι πιο αντιπροσωπευτικό για εμάς τους Έλληνες.
Να απολαύσει τον καφέ του σε μια φρεσκοπλυμένη αυλή με τις γλάστρες και τα παρτέρια γεμάτα από βασιλικούς και με ένα γλυκό του κουταλιού συνήθως βύσσινο, για να δροσίσει το στόμα του. Και τα βράδια να απολαμβάνει το ουζάκι του σε μια ταβέρνα δίπλα στη θάλασσα , που στέλνει μυρουδιά από φύκια και ιώδιο. Ο Έλληνας, είπε κάποιος, ζει δυο φορές τη μέρα του. Το πρωί που ξυπνά να πάει στη δουλειά του και από το απόγευμα μέχρι το ξημέρωμα. Δε χρειάζεται να ζηλέψουμε τίποτα από άλλες χώρες. Ζούμε σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο με τις τόσες ατέλειωτες φυσικές ομορφιές του, που πολλοί άλλοι τον ζηλεύουν και τον εποφθαλμιούν. Το μεγάλο μας λάθος είναι ότι δεν τον αγαπάμε και αυτό φαίνεται γιατί δεν τον φροντίζουμε . Ας αγκαλιάσουμε τη χώρα μας. Ας την φροντίσουμε σαν μια μάνα, που φροντίζει τα παιδιά της και όταν επισκεπτόμαστε τα εξωτικά μέρη με τις τεχνητές ομορφιές τους, τότε θα μπορούμε να κάνουμε την σύγκριση και να καταλάβουμε τι αξίζει η πατρίδα μας .