Home Παροικιακα Νεα Το Dna της εβδομάδας

Το Dna της εβδομάδας

484

Έπαιξε και Έχασε  

Όπως είναι γνωστό, η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Μαΐου (ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές), άνοιξε τον δρόμο για τις γενικές εκλογές του Ιουλίου.
Η άμεση προσφυγή σε εθνικές κάλπες ήταν μια μη αναμενόμενη εξέλιξη για το κυβερνών κόμμα, όπως έγινε φανερό, ιδιαιτέρως από τις πρώτες μουδιασμένες αντιδράσεις, ακόμα και των κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.


Με ποιον τρόπο προετοιμάζεται να δώσει την καθοριστική μάχη ο ΣΥΡΙΖΑ και ποια ακριβώς μάχη προετοιμάζεται να δώσει; 

Αν συγκεντρώσει κανείς τις άτσαλες, βιαστικές και θεσμικά αμφίβολες παρεμβάσεις στην Δικαιοσύνη, τις αλλαγές της τελευταίας στιγμής στον Ποινικό Κώδικα, το τσουνάμι τροπολογιών στο παραπέντε του κλεισίματος της Βουλής (βόλεμα ημετέρων), μπορεί να υποθέσει το εξής: 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει ότι θα χάσει τις εθνικές εκλογές. Δεν προετοιμάζεται να δώσει τη μάχη της νίκης, αλλά τη μάχη της ελεγχόμενης ήττας.
Ελεγχόμενη ήττα σημαίνει: να παραμείνει κυρίαρχο κόμμα εξουσίας της κεντροαριστεράς, να πέσει στα μαλακά σε ότι αφορά στα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του και να δέσει τα χέρια του νικητή με μακροπρόθεσμο στόχο να επανακάμψει στην εξουσία. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα δώσει τη μάχη να είναι ο νικητής των εκλογών, θα δώσει τη μάχη να είναι ο Μητσοτάκης όσο γίνεται πιο αδύναμος νικητής.

 Το πραγματικό θέμα δεν είναι ποιος θα νικήσει και ποιος θα χάσει, αλλά πόσο ισχυρή νίκη θα έχει ο νικητής (ΝΔ) και πόσο καθοριστική ήττα ο ηττημένος (ΣΥΡΙΖΑ). 

Το σίγουρο πάντως είναι ότι με συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις 7 Ιουλίου θα είναι σαν να γρεμίζεται για μια ακόμη φορά το Τείχος του Βερολίνου.

Τελικά πάντα με καθυστέρηση κάνει τα σωστά πράγματα ο Ελληνικός λαός.

Οι Αγορές ψηφίζουν Κυριάκο

Σε ισχυρή Αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας «ποντάρει» η Morgan Stanley.

Η αμερικανική τράπεζα «βλέπει» ισχυρές πιθανότητες να εξασφαλίσει η Νέα Δημοκρατία την Αυτοδυναμία στις Εθνικές Εκλογές της 7ης Ιουλίου, «γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μια θετική αλλαγή πολιτικής».

Ο αναλυτής της αμερικανικής τράπεζας, Ζοάο Αλμέιντα, αναφέρει ότι «οι δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία πιθανότατα θα κερδίσει τις επικείμενες Eκλογές με σημαντικό προβάδισμα.

Τα αποτελέσματα των πρόσφατων Ευρωεκλογών και Αυτοδιοικητικών Εκλογών στην Ελλάδα υποστηρίζουν το σενάριο αυτό, ενώ οι πρόσφατες αντιδράσεις των αγορών συνάδουν με την άποψή μας ότι οι φετινές γενικές Eκλογές θα εκληφθούν πιθανώς ως καταλύτης θετικών εξελίξεων».

Αναφερόμενη στο εκλογικό σύστημα που ισχύει στη χώρα μας η Morgan Stanley σημειώνει ότι διευκολύνει τις Αυτοδυναμίες.

«Αν και η σύνθεση της επόμενης Βουλής είναι ασαφής, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία έχει καλές πιθανότητες να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία. Αν, ωστόσο, χάσει για λίγο την ευκαιρία αυτή, τότε μπορεί να προκύψει συνασπισμός. Παραμένει ασαφές αν το κεντροαριστερό ΚΙΝΑΛ θα τη στηρίξει σ’ αυτό το σενάριο, ή αν θα υπάρξουν περιθώρια συμφωνίας με άλλα μικρότερα κόμματα.

Αλλά οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι είναι μικρή η πιθανότητα πλειοψηφίας αριστερών κομμάτων, μειώνοντας ίσως τα κίνητρα για νέες εκλογές».

Η Morgan Stanley εκτιμά ότι ενώ συνεχίζεται η οικονομική ανάκαμψη στην Ελλάδα οι κίνδυνοι αρνητικών εξελίξεων αυξάνονται: «θεωρούμε ότι υπάρχουν περαιτέρω περιθώρια να συνεχιστεί η ανάκαμψη της οικονομίας καθώς η Ελλάδα εξακολουθεί να επιδεικνύει σημαντική χαλάρωση.

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η μέτρια οικονομική συρρίκνωση στην αλλαγή του περασμένου χρόνου ήταν μια προσωρινή διακοπή με την ανάπτυξη να επιστρέφει σε θετικό έδαφος στις αρχές του 2019 και τον δείκτη ΑΕΠ να δείχνει κάπως ισχυρότερο μομέντουμ το δεύτερο τρίμηνο. Το θετικό κλίμα μπορεί να ενισχυθεί αν επιταχυνθεί η μεταρρυθμιστική ώθηση μετά τις εκλογές.

Όλα αυτά δείχνουν θετικά, αλλά είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι αυξάνεται η ανησυχία για τον παγκόσμιο κύκλο της οικονομίας με τον προστατευτισμό να παραμένει μεγάλη πηγή ανησυχίας. Σε περίπτωση κλιμάκωσης θα ενισχυθούν οι κίνδυνοι αρνητικών εξελίξεων καθώς η ελληνική οικονομία δείχνει ακόμη σημάδια δομικής αστάθειας».

Ακόμα, η Morgan Stanley αναφέρει ότι «αν και η Ελλάδα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο, οι μακροπρόθεσμες προοπτικές παραμένουν αβέβαιες: η βιωσιμότητα του χρέους έχει βελτιωθεί με σημαντικές επιμηκύνσεις της ωρίμανσης του χρέους κι ένα μεγάλο μαξιλάρι μετρητών. Οι περιορισμένες χρηματοδοτικές ανάγκες βραχυπρόθεσμα συμβάλλουν θετικά, αλλά το μεγάλο φορτίο του κρατικού χρέους συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία μεσοπρόθεσμα».

«Στο μεταξύ, αν και βλέπουμε κάποια πρόοδο, ο χρηματοπιστωτικός κλάδος παραμένει φορτωμένος με μεγάλο αριθμό μη εξυπηρετούμενων δανείων. Πέραν τούτου υπάρχουν ενδείξεις αδύναμου αναπτυξιακού δυναμικού με την Ελλάδα να μην έχει ακόμη κλείσει το χάσμα ανταγωνιστικότητας έναντι της υπόλοιπης ευρωζώνης. Αυτό το αντιλαμβάνονται οι αγορές. Μια ατζέντα που θα εστιάσει στη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων θα βοηθήσει, αλλά ίσως χρειαστεί κάποιο διάστημα μέχρις ότου γίνει ορατή η πραγματική βελτίωση», καταλήγει η αμερικανική τράπεζα.

Ξεσάλωσε ο Σουλτάνος

Πρόσφατα είχαμε την επέτειο της Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από το αποτρόπαιο έγκλημα που διέπραξαν οι Τούρκοι σε βάρος του ποντιακού ελληνισμού.

Η ανάμνηση του ξεριζωμού των Ελλήνων του Πόντου προκάλεσε έντονα συναισθήματα εθνικής συγκίνησης, ενώ ταυτόχρονα έφερε στην επιφάνεια το μπαράζ των απειλών που δέχεται η χώρα μας από τους εξ ανατολών γείτονές μας. Την τελευταία εξαετία στο τιμόνι της Τουρκίας βρίσκεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος άρχισε την πολιτική του καριέρα ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, τη συνέχισε ως πρωθυπουργός και από το 2014 είναι ο ανώτατος άρχοντας στη χώρα του. Πρόκειται για ένα αμφιλεγόμενο πολιτικό πρόσωπο, για τον βίο και την πολιτεία του οποίου θα γράψει η ιστορία στο μέλλον. Σήμερα πάντως είναι ο πανίσχυρος άνδρας στη γειτονική μας χώρα και ο μόνιμος ταραξίας στην περιοχή μας.

Στα πρώτα χρόνια της θητείας του ο πρόεδρος Ερντογάν κατόρθωσε να ανασυντάξει την Τουρκία και να ανατάξει την οικονομία της. Με την αλλοπρόσαλλη όμως συμπεριφορά του δίχασε τον τουρκικό λαό, ενώ παράλληλα δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις της χώρας του με τους παραδοσιακούς συμμάχους της: ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ. Ακόμα και με τη Ρωσία οι σχέσεις του δεν θεωρούνται ιδανικές. Τα πολλά μέτωπα που έχει ανοίξει στο εξωτερικό τον κρατούν ασφυκτικά απομονωμένο. Παρ’ όλα αυτά, αντί να τον προβληματίζει η δυσχερής θέση, στην οποία βρίσκεται εξαιτίας των αδέξιων χειρισμών του, συνεχίζει να προκαλεί και να επιδεινώνει περισσότερο τις ήδη τεταμένες σχέσεις του με τους συμμάχους και τους γείτονές του. Οι συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου, η απόφασή του να κάνει γεωλογικές έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ και οι συχνές προκλητικές δηλώσεις του οξύνουν ακόμα περισσότερο τις σχέσεις της χώρας του με την Ελλάδα, την Κύπρο και με άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής. Η αλαζονική πολιτική του έχει επιδράσει αρνητικά και στην τουρκική οικονομία. Ο πληθωρισμός καλπάζει ακάθεκτος, το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της χώρας του επιδεινώνεται συνεχώς και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων ακολουθεί καθοδική πορεία. Παρ’ όλα αυτά, ο οιηματίας «σουλτάνος» συνεχίζει την υπεροπτική πολιτική του. Το τεράστιο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης που εγκαινίασε πρόσφατα και το πολυτελέστατο προεδρικό μέγαρο που κατασκεύασε στην Άγκυρα είναι έργα βιτρίνας υψηλότατου κόστους, που έχουν προκαλέσει δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας και στη ζωή των κατοίκων της.

Με την άφρονα πολιτική του ο Ερντογάν δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι ζει στην εποχή του. Ο αλαζονικός χαρακτήρας του θυμίζει τον ηγεμονισμό του προγόνου του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, τη δόξα του οποίου πιθανότατα έχει ζηλώσει. Σήμερα όμως η διεθνής κοινότητα έχει θεσπίσει κανόνες δικαίου που διασφαλίζουν την ανεξαρτησία των κρατών και την ελευθερία των λαών στον πλανήτη. Το διεθνές δίκαιο, παρά τις αδυναμίες που εμφανίζει στην εφαρμογή του, παραμένει ο αδιαμφισβήτητος εγγυητής της διεθνούς ασφάλειας και ειρήνης. Αυτό ο Τούρκος πρόεδρος δεν πρέπει να το αγνοεί. Γιατί, αν συνεχίσει να προκαλεί με τις ανιστόρητες διεκδικήσεις του και τους αλόγιστους λεονταρισμούς του και τη χώρα του θα ζημιώσει και το τέλος του θα είναι άδοξο, όπως συνέβη και με άλλους ομολόγους του πριν από μερικά χρόνια.