Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) το dna της εβδομαδας

το dna της εβδομαδας

64

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ας ξεκινήσουμε με μια βασική νομοτελειακή αρχή:
Η έννοια τής Ελευθερίας υφίσταται μόνο σε περιβάλλον κανόνων και περιορισμών.
Όταν τυχόν οι περιοριστικοί κανόνες εκλείψουν, τότε ο άνθρωπος δεν γίνεται πιο ελεύθερος∙ γίνεται μόνον αν-εύθυνος. Διότι παύει πια να νοιάζεται για το σύνολο και καταλήγει να τον ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός του με ακατέργαστο συνειδησιακά τρόπο, γινόμενος έτσι πολύ γρήγορα ανελεύθερο υποχείριο των ενστίκτων του και σε τελική ανάλυση προοδευτικά ασυνείδητος.
Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν πως ελευθερία είναι η έλλειψη περιορισμών. Αυτό όχι μόνο είναι μία στεγνή και άστοχη ερμηνεία, αλλά επιπλέον καίριο λάθος που υπονομεύει τη δυνατότητα να ανακαλύψουν τον οθσιαστικό πλούτο τής αληθινής ελευθερίας.
Την Ελευθερία την ζεις όταν αναγνωρίζεις ότι είναι αναγκαίο να βάζεις ο ίδιος όρια στον εαυτό σου και στη ζωή σου.
Κυρίως όμως όταν καταλαβαίνεις ‘’πότε και πού’’ να βάζεις τα όρια. Διότι από τη στιγμή που αναγνωρίζεις τα όριά σου, είσαι σε θέση να αναλαμβάνεις την εσωτερική ευθύνη να τα σεβαστείς.
Η ανάληψη ευθύνης είναι όμως που πάντοτε θα μας κάνει αληθινά, και σε βάθος, ελεύθερους ανθρώπους. Ευθύνης εσωτερικής, πρωτίστως προς τον εαυτό μας∙ και όχι με την έννοια τής έξωθεν υποχρέωσης.
Φυσικά, είναι άλλο πράγμα ο βίαιος εξωτερικός καταναγκασμός σε (ασφυκτικά) όρια, και τελείως άλλο η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ αναγνώριση τής αξίας ύπαρξης ορίων. Η πρώτη εκδοχή τυραννάει,και σκλαβώνει το άτομο ενώ η δεύτερη εκδοχή ωριμάζει τον ίδιο και το αίσθημα ελευθερίας.
Είναι άλλο πράγμα να μάχεσαι να ανατρέψεις ένα ανελεύθερο καθεστώς που σου έχει επιβληθεί με σωματική βία, και εντελώς διαφορετικό να τοποθετείς αυτό που εσύ εσφαλμένα θεωρείς προσωπική ελευθερία πάνω από τη συλλογική της κοινωνίας.
Ελεύθερος μπορεί να είναι μόνο εκείνος ο πολίτης ο οποίος αναγνωρίζει και σέβεται την αναγκαιότητα ύπαρξης κανόνων συγκρότησης τής συλλογικής ζωής σε μία Πολιτεία.
Ελεύθερος είσαι μόνο όταν έχεις και σέβεσαι απαράβατα όρια που έχεις θεσπίσει ο ίδιος για τον εαυτό σου∙ ποτέ όμως όταν τα κατακρεουργείς, τα κάνεις ακορντεόν ή απλώς τα επικαλείσαι προσχηματικά.
Η ιστορία με την ισχνή μειοψηφία των φορτηγατζήδων που επιδιώκουν να γονατίσουν όχι απλά μια κυβέρνηση, αλλά μια οκόκληρη κοινωνία , πρέπει και επιβάλλεται να τελειώσει.
Δεν είναι μαχητές της Ελευθερίας. Είναι προβληματικά άτομα που έχουν αναπτύξει μια διεστραμμένη αντίληψη περί της ελευθερίας και της έκφρασης της.
Η κοινωνία έχει τους κανόνες της και αν δεν είναι της αρεσκείας τους μπορούν κάλιστα να ζήσουν απομονωμένοι στο περιθώριο της. Αν θέλουν να ζήσουν ανάμεσα μας θα πρέπει να παίξουν με με τους κανόνες που έχει κάνει αποδεκτούς η πλειοψηφία των πολιτών. Αρκετά μας έχουν στοιχίσει.
ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ;
Η Ελληνική κυβέρνηση πήρε μια απόφαση για την διαχείριση του μεταναστευτικού.
Τόσες μέρες γίνεται ένα μπάχαλο μεταξύ υποστηρικτών και διαφωνούντων. Το μπάχαλο προκαλείται γιατί δεν υπήρχε πρότερη ενημέρωση.
Η αφορμή αυτή την φορά ήταν η επίσκεψη υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Νότη Μηταράκη στο Πακιστάν και το Μπαγκαντές. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δελτίο τύπου του Ελληνικού υπουργείου, «την προώθηση ενός νέου μοντέλου συνεργασίας με χώρες προέλευσης μεταναστών, όπως είναι το Μπανγκλαντές, η οποία εστιάζει, αφενός στην παροχή δυνατοτήτων νόμιμης μετανάστευσης και ειδικότερα σε τομείς εποχικής εργασίας( παραπλήσια συμφωνία με το Μεξικό έχει και ο Καναδάς) και, αφετέρου, στην από κοινού καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και των δικτύων λαθροδιακινητών».

Ο Έλληνας υπουργός συνυπέγραψε με τους δύο υπουργούς του Μπανγκλαντές διμερές Μνημόνιο Κατανόησης, ενώ όπως επισημαίνεται στο ίδιο δελτίο τύπου, με τη σύναψη διμερών συμφωνιών η Ελλάδα στοχεύει «στην καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και στην κάλυψη αναγκών της ελληνικής οικονομίας με εποχικούς εργαζόμενους, αποφεύγοντας τη μόνιμη παραμονή στη χώρα μας». Με τις συμφωνίες αυτές, διευκρινίζεται ότι τίθενται συγκεκριμένα όρια διαμενόντων σε συνάφεια με την εθνική μεταναστευτική πολιτική, δεν επιβαρύνονται κοινωνικές δομές με μέλη οικογένειας ούτε προβλέπεται μακροχρόνια παραμονή, ενώ η παραμονή συνδέεται υποχρεωτικά με συγκεκριμένη θέση εργασίας, που πρέπει να έχει συμφωνηθεί πριν από την άφιξη του πολίτη τρίτης χώρας.

AD

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;
Λαθρομετανάστες, οικονομικοί μετανάστες και πρόσφυγες, υπό τις οδηγίες διακινητών ανθρώπων χρησιμοποιούν το «άσυλο» για να παραμείνουν στην χώρα που επιθυμούν. Αυτό το δικαίωμα οριστικοποιήθηκε στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1948. Όμως σήμερα οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές και η απόφαση εκείνη χρησιμοποιείται πλέον για οικονομικά, πολιτικά και γεωπολιτικά κέρδη. Το δικαίωμα αίτησης ασύλου βασιζόταν αρχικά στο τεκμήριο ότι, όταν ένας πρόσφυγας είχε καταφέρει να διασχίσει τα σύνορα της χώρας του σε μια ασφαλή χώρα, και έτσι το ταξίδι από τον διωγμό του θα είχε τελειώσει. Δεν ανέφερε πουθενά πως το άσυλο δημιουργήθηκε ώστε οι ματανάστες να μπορούν να διασχίζουν όποιες χώρες θέλουν και ανάλογα τις ανάγκες τους να επιλέγουν σε ποια θα ζητήσουν για μια καλύτερη ζωή.

Στην Δύση κυριαρχεί η πολιτική πως θα πρέπει να βοηθηθούν οι χώρες που αντιτωπίζουν προβλήματα, να ανεβεί το βιοτικό επίπεδο και έτσι να σταματήσουν οι ροές. Στην πραγματικότητα η πολιτική αυτή δεν έχει αποτέλεσμα γιατί αυτοί που μπορούν να φύγουν από τις χώρες προέλευσης δεν είναι οι πολύ φτωχοί, αλλά όσοι έχουν ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο και αναζητούν καλύτερο, αυτό που βλέπουν ότι υπάρχει στην Δύση μέσω των κινητών τους. Έτσι μια οικογένεια με ένα φυσιολογικό επίπεδο διαβίωσης, μαζεύει χρήματα για τον νεαρό άντρα ο οποίος ταξιδεύει στην Ευρώπη, στην χώρα που επιθυμεί, ώστε αυτός να λειτουργήσει ως «βάση» για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να αυξηθεί ακόμα περισσότερο η οικονομική μετανάστευση μέσω της λαθρομετανάστευσης
Εδώ ακριβώς η Ελλάδα έρχεται να αλλάξει την διαδικασία με ένα μοντέλο που ήδη είναι πετυχημένο σε χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Με τα Μνημόνια Κατανοήσης που υπέγραψε η Ελλάδα με το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές πετυχαίνει τα εξής σημαντικά:
Το πρώτο και κυριότερο, βάζει το πρόβλημα στην χώρα προέλευσης και φέρνει απέναντι στους οικονομικούς μετανάστες (λαθρομετανάστες) τους πολύ φτωχούς ομοεθνείς τους οι οποίοι για πρώτη φορά, έχουν την δυνατότητα να εργαστούν σε μια Ευρωπαϊκή χώρα, και στην συνέχεια να επιστρέψουν ώστε να έχει καλύτερο βιοτικό επίπεδο η οικογένεια τους συνολικά.
Το επόμενο φυσιολογικό αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής, θα είναι ο περιορισμός των δουλεμπόρων και εγκληματίων νομίμων και μη. Η πολιτική του Ασύλου έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη βιομαχανία αντίστοιχη των εμπόρων όπλων και ναρκωτικών η οποία φτάνει μέχρι τις πρωτεύουσες των Ευρωπαϊκών χωρών.
Τα δύο παραπάνω θα έχουν ως αποτέλεσμα την Ασφάλεια των συνόρων και ειδικά τα Θαλάσσια. Με αφορμή, ένα «δώρο» του Ερντογάν, τα γεγονότα στον Έβρο τον Μάρτιο του 2020, η Ελλάδα κατάφερε να φέρει την Ευρώπη στα σύνορα της, να σφραγίσει τον Έβρο με τον φράχτη και άλλες δομές, και να διασπείρει δυνάμεις σε όλο το Αιγαίο. Οι ροές έχουν μειωθεί πάρα πολύ στα Ελληνικά σύνορα με τους δουλεμπόρους να επιλέγουν άλλες διαδρομές στην Μεσόγειο, και η παραπάνω πολιτική θα μπορεί να τις μειώσει ακόμα περισσότερο.
Έλεγχος των νόμιμων οικονομικών μεταναστών από την Πολιτεία και όχι κόμματα και οργανώσεις
Πριν κάποιος κρίνει τις επισκέψεις του Νότη Μηταράκη και τι υπέγραψε ως εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης, θα πρέπει πρώτα να λάβει κάποια πράγματα για να δει το όφελος συνολικά.
Καταρχήν η κίνηση αυτή είναι μέρος ενός σχεδίου – ναι για πρώτη φορά μιλάμε για σχέδιο – στο οποίο συμμετέχουν και άλλα υπουργεία, όπως αυτό των Εξωτερικών και Αμύνης. Επίσης θα πρέπει να «κουμπωθεί» σε ένα σύνολο κινήσεων που έκανε η κυβέρνηση σε δύο χρόνια όπως, τα πιο αυστηρά κριτήρια εισδοχής πολιτών τρίτων χωρών με σκοπό την εποχική εργασία, τον αυστηρό έλεγχο των ΜΚΟ, δημιουργία δομών με ανθρώπινες συνθήκες για τους υπάρχοντες πρόσφυγες το οποίο έχει σημασία για την εικόνα της χώρας στο Εξωτερικό, Δύση και Ανατολή.
Όλα τα παραπάνω θα δώσουν στην εκάστοτε κυβέρνηση την δυνατότητα να έχει μια πραγματική εικόνα μέσω της νόμιμης εργασίας, αλλά κυρίως, να αρπάξει από τα χέρια των «ανθρωπιστών» τους μετανάστες, ανάμεσα σε αυτούς, ΜΚΟ, εξωκοινοβουλευτικά κόμματα και διάφορες οργανώσεις.
Αυτή η ανατρεπτική πολιτική που εφαρμόζει και η Ελλάδα, ουσιαστικά θα «κατάργησει» το δικαίωμα σε οποιονδήποτε οικονομικό μετανάστη (λαθρομετανάστη) να διαλέγει όποια χώρα επιθυμεί λέγοντας απλώς, «άσυλο». Έτσι η Ελλάδα θα μπορεί πλέον να αξιολογεί τα πραγματικά αιτήματα ασύλου αφού θα έχουν μειωθεί οι ροές, θα έχουν χάσει τα κέρδη οι έμποροι ανθρώπων και θα έχουν διασφαλιστεί τα σύνορα.
Η μητέρα του δολοφόνου φώναξε:« είμαστε περήφανοι για σένα. Ψηλά το κεφάλι».
Ο πατέρας του δολοφονημένου παιδιού είπε: « Δέχομαι τη συγνώμη των δραστών. Θα ήθελα να τους συλλυπηθω για αυτό που έκαναν».

Previous articleThe Marriage of Figaro – Review of Greek National Opera Production
Next article9 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας