Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) το dna της εβδομαδας

το dna της εβδομαδας

65
0

ΟΥΚΡΑΝΙΑ – ΠΟΥΤΙΝ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ 1
Αλλιώς τα υπολόγιζε ο δικτάτορας και αλλιώς του βγαίνουν.
Από περίπατο που έλεγε ότι θα κάνει και θα έφθανε σε λίγες ώρες στο Κίεβο, τώρα και μετά από πάνω από ένα μήνα, στριμωγμένος και απομωνομένος στη γωνία, μετράει τα φέρετρα που κατά χιλιάδες φθάνουν από το μέτωπο. Στρατιωτικά έχει γελοιοποιηθεί. Η “πανίσχυρη” αρκούδα ξεδοντιάστηκε. Χωρίς καν να εμπλακεί με έμψυχο υλικό η μισητή σε αυτόν, και στα ανά τον κόσμο πουτινάκια του, Δύση.
Σε ότι αφορά τον πόλεμο, υπάρχει μια ανεπίσημη συμφωνία.
Ο Δυτικός Κόσμος – Αμερική και Ευρώπη εν προκειμένω, θα διαμαρτύρεται, θα κατακρίνει, θα εξαγγέλει ψηφίσματα, κυρώσεις, θα κάνει συνόδους και συνεδριάσεις, αλλά όσο έχει ελέφαντες στην Ανταρκτική άλλο τόσο θα εμπλακεί στρατιωτικά στην Ουκρανία.
Από την άλλη ο Πούτιν θα το πάει με τα συμβατικά μέσα και δεν θα χρησιμοποιήσει χημικά και πυρηνικά.
Οι δύστυχοι Ουκρανοί όσα καλάζνικωφ και όσες ρουκέτες και αν πάρουν, χωρίς τρόφιμα ρεύμα και νερό, στο τέλος λογικό είναι να λυγίσουν και να παραδοθούν.
Ο Ρωσικός τρόπος πολέμου δεν καταλαβαίνει ούτε από ανθρωπισμό, ούτε από ελάχιστες απώλειες, ούτε από στρατηγικά χτυπήματα. Τον Πούτιν δεν τον νοιάζει αν χαθούν 10-20-50 χιλιάδες στρατιώτες. Έχει κορμιά να ρίξει στη μάχη. Και θα τα ρίξει. Αφού ξεστοκάρει όλα του τα παλιά όπλα, θα χρησιμοποιήσει τους καινούριους βαλλιστικούς πυραύλους που βρίσκουν μια πολυκατοικία και ισοπεδώνουν μια περιοχή ολόκληρη. Πιέζεται αφενός χρονικά, αφετέρου λόγω κόστους, θα αναγκαστεί να καταφύγει σε ισοπεδωτικά χτυπήματα. Εξάλλου έχει και τον τίτλο του παράλογου δικτάτορα που δεν σταματάει μπροστά σε τίποτα, να αποδείξει
Όταν παραδοθούν εξουθενωμένοι οι Ουκρανοί, θα τους αφήσει το μεγαλύτερο μέρος της Ουκρανίας για να κάνει τον καλό και θα πάρει το φιλέτο που είναι το παραθαλάσσιο.
Οι φοβικοί ευρωπαίοι θα στέλνουν όπλα για άμυνα πόλης, τρόφιμα, θα περιθάλψουν μετανάστες, θα αγοράσουν αμερικάνικο φυσικό αέριο, ο καιρός βελτιώνεται οπότε και οι ανάγκες για ενέργεια θα λιγοστεύουν και απλώς θα περιμένουν να τελειώσει ο πόλεμος.
Στη συνέχει θα ενισχυθούν όλες οι χώρες οικονομικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να μην καταστραφούν οι εθνικές τουςοικονομίες, θα βγει έτσι το καλοκαίρι και από Σεπτέμβριο βλέπουμε και κάνουμε.
Αξίζει όμως να αναφέρουμε εμφατικά γιατί δεν βλέπουμε να αναφέρεται και πολύ, κάτι που όλοι αισθάνονται αλλά δεν το πολυφωνάζουν:
Μα καλά, αυτή είναι η περίφημη Ρωσική πολεμική μηχανή; Τρίβουν τα μάτια τους οι στρατιωτικοί της Δύσης και δεν πιστεύουν ότι ένας στρατός που θεωρείτο ο 2ος πιο ισχυρός στον κόσμο, αποδείχτηκε τόσο αναποτελεσματικός και ανοργάνωτος. Το περίφημο ανίκητο ξανθόν γένος που θα έκανε πράματα και θάματα, και στο τέλος το γελοιοποίησαν οι άτακτοι Ουκρανοί.
Είναι τόσο ανίκανοι που δεν μπορούν να νικήσουν με πεδιάδα που έχει όλο και όλο ένα πολεμικό πλοίο ! Που τον βομβαρδίζουν ανενόχλητοι και τους έχουν πετάξει ένα σκασμό πυραύλους !
Οι οπαδοί του Λιακόπουλου και του Βελόπουλου πως αισθάνονται που τόσα χρόνια ζούσαν με το παραμύθι του ξανθού γένους που θα εξαφανίσει τον Τούρκο; Αυτοί που είχαν κομβόι χιλιομέτρων με ακινητοποιημένα οχήματα και άρματα; Αυτοί που έχουν χάσει τους μισούς ανώτατους αξιωματικούς τους από ελεύθερους σκοπευτές; Ακόμα και ο Ξέρξης στην αρχαιότητα, αν τους έβλεπε θα έλεγε «ευτυχώς υπάρχουν και χειρότεροι από εμένα». Αλήθεια, σε αυτούς πίστεψαν οι εγχώριοι αριστεροί πως θα τους σώσουν και οι αδελφοί λίγο πριν μπουν και αυτοί στο μνημόνιο; Τι να σώσουν, αυτοί παίζουν μπάλα μόνοι τους και χάνουν!
Μεγαλύτερο ρεζίλεμα στρατιωτικής μηχανής δεν έχει ξαναγίνει στην παγκόσμια ιστορία! Έχουν ήδη χάσει τους μισούς στρατηγούς τους και απέναντι τους έχουν πολίτες με καλάζνικωφ. Τώρα θα μου πείτε διαθέτουν οι Ουκρανοί και πυραύλους στίνγκερ, που τους προμηθεύουν οι Αμερικάνοι. Μα πως νομίζετε ότι οι Σοβιετικοί κέρδισαν την μεγάλη μάχη στο Στάλινγραντ; Με πολεμικό οπλισμό που τροφοδοτούσε συνεχώς η Αμερική τότε τη Σοβιερική Ένωση. Αυτό όμως δεν το αναφέρουν τα βιβλία της Αριστεράς, γιατί η αλήθεια πονάει.
Αν ο Πούτιν δεν είχε το πλεονέκτημα των πυρηνικών όπλων, ούτε φτερό στον άνεμο δεν είναι !
Αν σας φαίνονται υπερβολικ αυτά, δείτε τι κάνει η Κίνα. Τους πήρε χαμπάρι και σφυρίζει κλέφτικα. Όχι μόνο δεν καταδέχεται να τους υποστηρίξει αλλά τηρεί στάση αναμονής για να πάρει δουλειές μόλις τελειώσει η ρωσική οικτρή αποτυχία.
Η Ρωσία θα νικήσει λόγω όγκου αλλά η ξεφτίλα θα μείνει ρετσινιά στον αιώνα τον άπαντα! Δύναμη μόνο στα χαρτιά και στην προπαγάνδα.
Στην ιστορία πάντα υπάρχει ένα αόρατο χέρι που εξασφαλίζει την ισορροπία, και τιμωρεί την ύβρι με την αρχαία σημασία της λέξης. Ο Χίτλερ για παράδειγμα ήταν ικανός να πάρει την εξουσία στη χώρα του. Όταν όμως πίστεψε πως θα μπορούσε να γίνει και πανίσχυρος ηγέτης όλου του κόσμου, τον εξολόθρευσαν. Έτσι είναι και ο Πούτιν. Πίστεψε ότι θα γίνει ο παμμέγιστος μονάρχης και στο τέλος θα είναι τυχερός αν γλυτώσει το ίδιο του το κεφάλι. Ακόμη και αν το γλυτώσει όμως δεν θα μπορέσει να το ξανασηκώσει ποτέ πια. Είναι πλέον ένας ξωφλημένος παρίας.

ΓΙΑΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΔΕΝ ΧΩΝΕΥΟΥΝ ΤΗ ΔΥΣΗ
Μεταφέρουμε στη συνέχεια αυτούσιες κάποιες σκέψεις του γνωστού δημοσιογράφου κ. Μάνου Βουλαρινού για την απέχθεια που αισθάνονται οι Έλληνες αριστεροί, και ακροδεξιοί γενικά για τη Δύση, παρ’ ότι ζουν σε μια δυτική χώρα, και απολαμβάνουν το βιοτικό επίπεδο που τους παρέχει, μαζί με την ελευθερία να λένε ότι θέλουν χωρίς τον φόβο της τιμωρίας, που σίγουρα θα ένοιωθαν σε μια από τις τριτοκοσμικές χώρες που ευαγγελίζονται.
“Αν ακούσεις έναν αριστερό και έναν ακροδεξιό να μιλούν για τη Δύση, δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις ποιος είναι ποιος
Αριστερά και ακροδεξιά: Η απέχθεια των δύο παρατάξεων για τη Δύση και ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος.
Παρά την προπαγάνδα που προσπαθεί να πείσει για το αντίθετο, οι διαφορές της αριστεράς με την πολύ δεξιά είναι σημαντικά λιγότερες από τις ομοιότητές τους τόσο ποσοτικά όσο (κι αυτό είναι το σημαντικότερο) και ποιοτικά. Καμιά φορά σκέφτομαι πως, αν δεν υπήρχαν οι μετανάστες και οι ομοφυλόφιλοι, ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσεις ποιος είναι ποιος θα ήταν τα αγαπημένα τους χρώματα*:… το κόκκινο του αίματος για την αριστερά και το μαύρο του σκοταδιού για την πολύ δεξιά (ναι, τα χρώματα είναι τόσο δυσοίωνα όσο και οι ιδεολογίες). Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το δεύτερο συνθετικό των πιο ακραίων δεξιών, των εθνικοσοσιαλιστών.

Μία από τις βασικές (μπορεί και η βασικότερη, αν δούμε τι ακριβώς σημαίνει) ομοιότητες των δύο παρατάξεων είναι η απέχθεια για τη Δύση.
Απέχθεια η οποία γίνεται ακόμα πιο φανερή αυτήν την περίοδο που η Ρωσία επιτίθεται στη Δύση πια και στρατιωτικά (η επίθεση με τους μηχανισμούς προπαγάνδας έχει ξεκινήσει εδώ και… δεν ξέρω πόσο πίσω πρέπει να πάμε, αλλά αν μιλάμε για την τελευταία της φάση θα πούμε από τότε που ο Πούτιν ανέβηκε στην εξουσία, πριν από 22 χρόνια). Είναι φοβερό το πώς, αν ακούσεις έναν αριστερό και έναν ακροδεξιό να μιλούν για τη Δύση, δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις ποιος είναι ποιος. Φοβερό, αλλά καθόλου περίεργο. Τουλάχιστον αν σκεφτούμε τι είναι η Δύση και το βάλουμε δίπλα δίπλα με αυτό που είναι και αυτό που προσδοκούν η αριστερά και η πολύ δεξιά.

Η Δύση λοιπόν είναι δημοκρατία, είναι ανθρώπινα δικαιώματα, είναι ελευθερία της έκφρασης, είναι ελευθερία των συναλλαγών, είναι ελευθερία μετακίνησης, είναι δηλαδή πρώτα και πάνω από όλα δυνατότητα επιλογής.
Είναι η δημοκρατία της Δύσης άψογη;
Είναι τα δικαιώματα και οι ελευθερίες της απαραβίαστα;
Είναι η ελευθερία και η δυνατότητα επιλογής ίδιες για όλους;
Όχι, όχι και όχι.
Όμως η δημοκρατία της είναι καλύτερη απ’ οπουδήποτε αλλού, τα δικαιώματά της με περισσότερη προστασία από οπουδήποτε αλλού και ελευθερία της όπως και η δυνατότητα επιλογής της μοιρασμένες λιγότερο άδικα από οπουδήποτε αλλού.
Με λίγα λόγια, οι χώρες της Δύσης μπορεί να απέχουν πολύ από τον παράδεισο, αλλά είναι και μακρύτερα απ’ όσο είναι οποιαδήποτε άλλη χώρα από την κόλαση. Και είτε βολεύει είτε όχι, είναι οι μοναδικές χώρες στον πλανήτη που οι λέξεις δημοκρατία, δικαιώματα, ελευθερία και επιλογή έχουν κάποιο νόημα.

Όμως αυτό ακριβώς το νόημα είναι εντελώς αντίθετο με τις προσδοκίες τόσο της αριστεράς όσο και της πολύ δεξιάς.
Όλα τα καθεστώτα, οι κυβερνήσεις και οι ηγέτες που φωναχτά θαυμάζουν και οι μεν και οι δε βασίστηκαν και βασίζονται στην καταπάτηση των δικαιωμάτων, τη στέρηση της ελευθερίας και τον όσο το δυνατόν μεγαλύτερο περιορισμό των επιλογών.
Αμφότεροι ονειρεύονται απολυταρχικές κυβερνήσεις που θα αποφασίζουν πριν από τους πολίτες για τους πολίτες και θα φροντίζουν να εξοντώνουν (κυριολεκτικά) κάθε φωνή που θα έρχεται να ταράξει την αρμονική σχέση εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου. Και για τους μεν και για τους δε η δημοκρατία δεν είναι το αγαπημένο πολίτευμα.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, η αριστερά και η πολύ δεξιά μοιάζουν με τους χουλιγκάνους των γηπέδων. Φαίνεται να μισιούνται, πολύ συχνά συγκρούονται, αλλά στην πραγματικότητα και αν εξαιρέσεις τα χρώματα, μοιάζουν τόσο πολύ που αν κάποιος είχε αχρωματοψία δεν θα μπορούσε να πει ποιος είναι ποιος. Και όπως τους χουλιγκάνους όλων των ομάδων τους ενώνει η αγάπη για τη βία και την καταστροφή, έτσι την αριστερά και την πολύ δεξιά τις ενώνει η απέχθεια για τη δημοκρατία, τα δικαιώματα, την ελευθερία και την επιλογή. Δηλαδή η απέχθεια για τη Δύση. Κι επειδή πρόκειται για απέχθεια δομική και καθόλου συγκυριακή, θα τους ενώνει για πάντα. Και μπράβο τους”.

Previous articleOrphans For the Czar – Review of New Play by George F. Walker at Crow’s Nest
Next articleτο dna της εβδομαδας