Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) το dna της εβδομαδας

το dna της εβδομαδας

144

Όπου γάμος και χαρά…

Καλό είναι να μην έχουμε καμία αυταπάτη. Η Αριστερά δεκάρα δεν δίνει για τον Φλόυντ, και κάθε Φλόυντ. Τα δάκρυά της για την όντως ειδεχθή δολοφονία του είναι κροκοδείλια. Μια ακόμη αφορμή για να παίξει το καταστροφικό της παιχνίδι. Αυτό της κατακρίμνησης του μισητού καπιταλισμού. Ένα παιχνίδι αυτοσκοπός.

Έχουν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ και οι ΗΠΑ ακόμα φλέγονται. Αυτά που συμβαίνουν στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων είναι πρωτοφανή σε βιαιότητα για δυτικό κράτος, ειδικά αν αναλογιστούμε και τη διάρκειά τους, και το πιο ανησυχητικό είναι πως ο Λευκός Οίκος φαίνεται ανίκανος να διαχειριστεί αποτελεσματικά την κατάσταση.

Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι μιλάμε για τη

χώρα που υποτίθεται ότι ηγείται του ελεύθερου κόσμου.

Και μακράν το πιο ανησυχητικό από όλα είναι πως ζωές νέων ανθρώπων χάνονται, με πρώτη όλων του Φλόιντ, και περιουσίες καταστρέφονται εν μία νυκτί στην πιο ανεπτυγμένη χώρα του πλανήτη εν καιρώ ειρήνης.

Υπάρχουν και πολλοί βέβαια που δεν ανησυχούν ιδιαίτερα με την κατάσταση στις ΗΠΑ γιατί έχουν άλλες, πιο άμεσες σκοτούρες και αυτό είναι κατανοητό. Εξάλλου οι ελεύθερες κοινωνίες όσο καταπιστικές και αν είναι για κάποιους, πάντα έχουν τον τρόπο να προσπερωάνε τις εφήμερες κρίσεις και να βρίσκουν τον γνωστό τους ρυθμό. Ο Μάης του 68 και τα Κίτρινα γιλέκα, στη Γαλλία, οι αμέτρητες διαδηλώσεις ενάνρια στο πόλεμο του Βιετνάμ στην Αμερική, ο Δεκέμβρης του 08 στην Ελλάδα, ταρακούνησαν αλλά δεν οδήγησαν την ελεύθερη κοινωνία στη κατάρευση της. Η τελευταία έχει την ικανότητα να επουλώνει τις πρόσκαιρες πληγές της. Παρ’ όλα αυτά όμως υπάρχουν κάποιοι που φαίνεται, αντιθέτως, να τα ζηλεύουν λίγο όλα αυτά και κάπου εδώ αρχίζει να αναδύεται το ακατανόητο. Ο λόγος για την Αριστερά, που έχει μία εντελώς δική της λογική, η οποία προσπαθεί να συνδυάσει ανθρωπισμό με βίαιες εξεγέρσεις.

 Ωστόσο, ας είμαστε ειλικρινείς, νούμερο ένα στην καρδιά του αριστερού είναι η μάχη ενάντια στον καπιταλισμό, άρα η εξέγερση και ο αντισυστημισμός υποσκελίζουν τα άλλα δύο. Ιδεολογικά, δε, η επανάσταση στην Αριστερά είναι αξία ανώτερη από κάθε άνθρωπο.

Αριστερά δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ όμως. Το ΚΚΕ, με σαφώς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, δεν μπαίνει σε επεξηγηματικές λεπτομέρειες. Τα τελευταία λόγια του Φλόιντ “I can’t breathe” έγιναν αφίσα της ΚΝΕ με μία μικρή αλλαγή – “Capitalism means ‘I can’t breathe’” – και, έτσι απλά, το ΚΚΕ καπηλεύεται ολόκληρο αντιρατσιστικό κίνημα δείχνοντας καθαρά τις προθέσεις του.

 Για ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ αν δεν χτυπάς τον καπιταλισμό, δεν προσφέρεις τίποτα θετικό, γιατί όλα τα κακά προέρχονται από αυτόν. Αυτός φταίει για όλα. Όσοι δεν έχουν υπάρξει αριστεροί, ή έστω δεν έχουν εκτεθεί αρκετά στη μαρξιστική επιχειρηματολογία, ίσως να μην μπορούν να συλλάβουν στο σύνολό του αυτόν το δογματισμό, αλλά πρόκειται για μία θέση-μονόδρομο στην αριστερή σκέψη.

Δυστρυχώς όμως για αυτούς και ευτυχώς για μας η Ελεύθερη κοινωνία δεν έχει τις σαθρές βάσεις που είχε ο Μπολσεβικισμός στο πάλαι ποτέ Σοβιετικό μπλόκ, και η επιβίωση της είναι νομοτελειακή για να χρησιμοποιούσουμε και έναν δικό τους όρο.

Οι Ταλιμπάν της Δύσης

“…στον καιρό της πολιτικής ορθότητας μπορεί να μπούμε σε μία διαδικασία που θα θυμίζει την συμπεριφορά των Ταλιμπάν και των τζιχαντιστών απέναντι στις αρχαιότητες”. Ού…μπήκαμε ήδη με τα μπούνια. Αποκτήσαμε ήδη τους δικούς μας Ταλιμπάν.

Το φαινόμενο επαναλαμβάνεται αενάως στην Ιστορία. Κάθε νέα θρησκεία, ιδεολογία, κοσμοθεωρία, “επανάσταση” προσπαθεί να επιβάλλει την δική της “αλήθεια”, αποκαθηλώνοντας, “διορθώνοντας”, εξαφανίζοντας, βανδαλίζοντας κάθε προηγούμενο τεκμήριο. Ξαναγράφει, έτσι νομίζει, την Ιστορία η οποία “οφείλει” να υπακούει στο νέο αφήγημα. Το αφήγημα που πρεσβεύει ότι σωστό είναι αυτό που πιστεύουμε εμείς!

Σπανίως οι καταστροφείς παράγουν κάτι ανώτερο ή ισάξιο από αυτό που κατέστρεψαν. Μια ματιά στη μετάβαση από την Αρχαιότητα στον Χριστιανισμό το αποδεικνύει αυτό.

Η Αμερική, όπως κάθε αυτοκρατορία, ζει την δική της παρακμή. Δεν γνωρίζουμε εάν αυτό αποτελεί “κοινωνική εξέλιξη”, αναδίπλωση ή αποσύνθεση. Θα φανεί στις επόμενες δεκαετίες. Προς το παρόν αποκεφαλίζουν και γκρεμίζουν τα αγάλματα του Κολόμβου, αποσύρουν τις ταινίες– σύμβολα, αλληλοσκοτώνονται, διχάζονται, φανατίζονται και πάνε για εκλογές ενώ ο κορωνοϊός εξακολουθεί να τους θερίζει.

Η “πολιτική ορθότητα” είναι πλέον εδώ και μας καθορίζει.

Η “χωροφυλακή” του πολιτικώς ορθού επιλέγει ποιές λαϊκές εκφράσεις, τραγούδια, ταινίες, ορολογίες, συνήθειες πρέπει να απαγορευθούν, να αποσυρθούν, να αντικατασταθούν, να εξωραϊσθούν.

 Στα  ραδιόφωνα, δεν ακούς πλέον τον «Αράπη»του Ζαμπέτα. Έχει σιωπηρά αποσυρθεί ως ρατσιστικό, και νομίζω σωστά.

Σιωπηρά. Δηλαδή δεν έχουν το θάρρος να πουν ανοιχτά πως “τα κάτωθι άσματα λογοκρίνονται”, όπως έκανε η μετεμφυλιακή Δεξιά, αλλά κατά το “πολιτικώς ορθόν” αποσύρονται “σιωπηρά”

Άπειρα παραδείγματα αποδεικνύουν πως το τραγούδι έχει την δική του αξία και δυναμική 55 χρόνια μετά. Οι καταπληκτικοί στίχοι του Χαρ. Βασιλειάδη (Τσάντα) με την παιγνιδιάρικη μουσική και την αμίμητη ερμηνεία του Ζαμπέτα συνταίριαξαν ένα λαϊκό κομψοτέχνημα. Όπως το ίδιο επίσης έπραξαν οι Μ.Χιώτης, Κ.Παπαδόπουλος, Λ.Καρνέζης, Γ.Καραμπεσίνης, Στ.Μακρυδάκης. Ρατσιστικό ακούγεται μόνο στα αυτιά και τα μυαλά των απαίδευτων, των άμουσων, των κουφών και των ανθρώπων χωρίς χιούμορ. Άλλωστε το ρεφραίν πάντα καταλήγει “…γουστάρει τον αράπη”, “γουστάρει κι αγαπάει τον μαύρο, τον…”. Τον γουστάρει, δεν τον μισεί.

Άλλα τραγούδια προς απόσυρση; Προφανώς όλα όσα έχουν κάτι σκούρο μέσα τους όπως: “Αράπικο λουλούδι, Αραπίνες μαύρες ερωτιάρες, Μαύρα μάτια -μαύρα φρύδια, Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά, Μαύρη ζωή μικρούλα μου, Φόρα τα μαύρα φόρα τα…” “Μια μελαχρινή”, “Μαύρα μου χελιδόνια” κ.οκ.

Το δουλεμπόριο τον 16ο-17ο αιώνα συνήθως απεικονιζόταν όπως σε αυτόν τον πίνακα με τους μουσουλμάνους να αιχμαλωτίζουν λευκές χριστιανές..

Δεν πρόκειται να γονατίσει κανείς όμως γι αυτά τα σκλαβοπάζαρα, ούτε να ζητήσει κάποιος συγγνώμη, ούτε να ξηλωθει κάποιο άγαλμα..

…………………………………………………………………..

ΠΡΟΦΑΝΩΣ το μπιτς μπαρ στη Μύκονο, στο οποίο επιβλήθηκε η δρακόντεια ποινή, παραβίαζε τα μέτρα προφύλαξης. Ωστόσο, κατά το τριήμερο, τα μέτρα πήγαν περίπατο γενικώς σε ολόκληρη την επικράτεια, σε αναρίθμητα μπαρ, καφέ κι εστιατόρια.

Η συγκεκριμένη κατάσταση παρατηρείται εδώ και κάμποσες ημέρες, σε πόλεις και χωριά, σε βουνό και θάλασσα. Πρακτικά δεν υπάρχει καμία αντίδραση των αρχών, η Πολιτεία ανέχεται τον αθέμιτο ανταγωνισμό αυτών που παρανομούν σε βάρος όσων καταστηματαρχών σέβονται τις υγειονομικές διατάξεις.

……………………………………………………………………..

Ο κόσμος έχει χαλαρώσει, σκέφτεται ότι όλα πέρασαν, θέλει να το πιστεύει, έδωσε κι η κυβέρνηση το σήμα ότι έχουμε επιστρέψει στην κανονικότητα και πως ο τουρισμός ξεκινάει σχεδόν κανονικά. Πλήθυναν και όσοι υποστηρίζουν θεωρίες συνωμοσίας, λάθους ή υπερβολών, ότι δεν χρειαζόταν τελικά όλο αυτό με την καραντίνα.

Κι η χαλάρωση έφτασε σε βαθμό κατάργησης των όποιων μέτρων προφύλαξης, οι περισσότεροι το παίρνουν πια αψήφιστα, Χαρδαλιάς μα και Τσιόδρας μπήκαν στο ράφι. Οι μάσκες έχουν κατέβει στο πηγούνι, εφευρέθηκε ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να κρυφτούν τα προγούλια, είναι το νέο στιλ, κάτι σαν το κράνος του μοτοσικλετιστή στο μπράτσο.

Η τύπισσα που πέταξε το βιτριόλι δε χρειαζόταν να μάθουμε και την αιτία, οτι το πέταξε από ζήλια δηλαδή, για να καταλάβουμε ότι είναι τρελή και απάνθρωπη.

Το γεγονός ότι κατέστρεψε για πάντα έναν άλλο άνθρωπο τα λέει όλα.

…………………………………………………………………………

Ο Τσίπρας δήλωσε  πως το Μετρό είναι η μεγαλύτερη απάτη Μητσοτάκη στην Θεσσαλονίκη.

Ο Τσίπρας ρε σεις, που εγκαινίασε μουσαμάδες με fake εκδοτήρια όταν ήταν πρωθυπουργός σε εκείνη τη φιέστα παρωδία. Δεν υπάρχει ο τύπος.