Home DNA της Εβδομαδας (Ηλίας Κουτίνας) το dna της εβ δομαδας

το dna της εβ δομαδας

1058

ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΛΩΝ

Η κατάσταση με την παράνομη μετανάστευση έχει γίνει πλέον οριακή για την Ελλάδα. Με δεδομένη τη μείωση των γεννήσεων και σε συνδοιασμό με την ανεξέλεγκτη εισβολή παράνομων μεταναστών, τότε δεν είναι υπερβολικό να μιλάμε πλέον για αλοίωση του γηγενούς πληθυσμού στα επόμενα πενήντα χρόνια.

Η κρίση στην Ελλάδα, μετά και την εκλογή σοβαρής πλέον κυβέρνησης και όχι της παλαβής Αριστεράς, μετατοπίζεται από οικονομική σε μεταναστευτική. Οικονομικά η Ελλάδα θα κινηθεί σε αρμονία με την υπόλοιπη Ευρώπη. Μεταναστευτικά όμως έχει να κουβαλήσει από μόνη της ένα μεγάλο σταυρό. Ευλογημένη θάλασσα το Αιγαίο, αλλά και καταραμένη, έτσι όπως ειναι καταδικασμένο να συνορεύει με την πιο αλλοπρόσαλη χώρα της περιοχής.

Δεν μιλάμε πια για για μετακίνηση προσφύγων που προσπαθούν να σωθούν από έναν πόλεμο , αλλά για ορδές ατόμων έλκονται από την πολιτική των οικονομικών επιδομάτων που τόσο απλόχερα προσφέρει η Ευρώπη.

Τα αποτελέσματα της καταστροφικής (και σε αυτόν τον τομέα) πολιτικής των ανοιχτώ συνόρων του Σύριζα, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, προσπαθεί να συμμαζέψει η νέα κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η δημοσιοποίηση των – πραγματικών – στοιχείων, που έχει η Κυβέρνηση στη διάθεσή της, σε σχέση με την είσοδο των εισερχόμενων στην Ελλάδα ανά υπηκοότητα, προσφέρεται, προκειμένου να διευκρινιστεί γιατί το ζήτημα είναι μεταναστευτικό και όχι προσφυγικό και γιατί η Πατρίδα μας αντιμετωπίζει μία ιστορική πρόκληση.

Όπως επισήμανε ο Πρωθυπουργός: «Το 2015 οι Σύριοι, που έφευγαν από τον πόλεμο, αποτελούσαν το 75% των εισερχομένων στην Ελλάδα και προφανώς ήταν όλοι, σχεδόν όλοι, πρόσφυγες. Σήμερα, όμως, οι Σύριοι είναι μόλις 2 στους 10, ενώ το 50% είναι Αφγανοί και Πακιστανοί» και οι υπόλοιποι μετανάστες προέρχονται από «την Υποσαχάρια Αφρική, τη Σομαλία, το Κονγκό και άλλες γειτονικές χώρες».

Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε πως «η πλειονότητα όσων μπαίνουν σήμερα στην Ελλάδα έχει προφίλ οικονομικού μετανάστη και όχι πρόσφυγα».

Σύμφωνα με τη «Σύμβαση της Γενεύης», δηλαδή τη Σύμβαση περί της Νομικής Καταστάσεως των Προσφύγων, που έχει ενσωματωθεί στην ευρωπαϊκή και εθνική έννομη τάξη, πρόσφυγας θεωρείται όποιος έχει δικαιολογημένο φόβο δίωξης, στη χώρα της οποίας την ιθαγένεια έχει, λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής ομάδας και πολιτικών πεποιθήσεων. Ο φόβος της δίωξης θα πρέπει να είναι βάσιμος, δηλαδή να ανταποκρίνεται σε πραγματικά περιστατικά και να αφορά στο σύνολο – και όχι τμήμα – της επικράτειας της χώρας καταγωγής, εφόσον, δηλαδή, είναι αδύνατη η εσωτερική μετεγκατάσταση του αιτούντος. Εφόσον ο αιτών δεν έχει διαπράξει έγκλημα κατά της ειρήνης, έγκλημα πολέμου ή έγκλημα κατά της ανθρωπότητας είτε σοβαρό αδίκημα του κοινού ποινικού δικαίου και δεν είναι ένοχος ενεργειών αντίθετων στους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών, τότε αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας. Το προσφυγικό καθεστώς δεν είναι μόνιμο, αλλά διατηρείται έως ότου εκλείψουν οι προϋποθέσεις λόγω των οποίων χορηγήθηκε.

Μία ακόμα κρίσιμη πτυχή του προσφυγικού είναι και αυτή της πρώτης ασφαλούς χώρας. Η Τουρκία είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης της Γενεύης, η οποία έχει επικυρωθεί από 145 χώρες, και επομένως, κατά την είσοδο του εν δυνάμει πρόσφυγα στη γειτονική χώρα, οι τουρκικές αρχές είναι αρμόδιες για να εξετάσουν το αίτημά του και όχι η δεύτερη ή τρίτη κατά σειρά χώρα, που μπορεί να είναι η Ελλάδα. Αναλόγως, σύμφωνα με τον Κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙΙ», στην Ε.Ε. προάγεται η εξέταση αιτημάτων ασύλου από τις αρχές της χώρας, στην οποία ο αιτών εισήλθε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος. Συνεπώς, η χώρα μας έχει καταστεί πύλη εισόδου στην Ε.Ε. και οι εταίροι μας αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, ενώ η Τουρκία ενθαρρύνει διαρκώς και αδιακρίτως τις ανθρωπορροές, καταστρατηγώντας το διεθνές δίκαιο και τη συνεργασία της με την Ε.Ε.

Κοντολογίς, η Πατρίδα μας βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος και απαιτείται σοβαρότητα, ομοψυχία και θαρραλέες δράσεις για την αντιμετώπιση ενός ζητήματος, που δεν είναι ελληνικό αλλά διεθνές και βαθύτατα κοινωνικό και γεωπολιτικό. Οι ιδεοληψίες της Αριστεράς στην Ελλάδα και των ιδεολογικά όμορων προς αυτή πολιτικών χώρων πρέπει να δώσουν τη θέση τους στον ρεαλισμό, την ψύχραιμη ανάγνωση του διεθνούς δικαίου και την αντικειμενική εκτίμηση του εθνικού συμφέροντος. Η Ελλάδα δεν είναι σε θέση αντικειμενικά να αφομοιώσει όλους τους οικονομικούς μετανάστες της Ασίας και της Αφρικής, αλλά μπορεί με επιτυχία να φιλοξενήσει και να στηρίξει όσους εμπίπτουν στο καθεστώς διεθνούς προστασίας.

Η νέα Κυβέρνηση δείχνει να προχωρά αποφασιστικά, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, προκειμένου να διασφαλίσει τη νομιμότητα. Όπως ανακοινώθηκε  σύντομα, οι μακρόσυρτες και χρονοβόρες διαδικασίες θα αντικατασταθούν από συνοπτικές διαδικασίες και από αποτελεσματικά στάδια εξέτασης αιτημάτων ασύλου, που θα διακρίνουν τους πρόσφυγες από τους μετανάστες. Επιπλέον, προωθείται η δημιουργία κλειστών υποδομών φιλοξενίας, προκειμένου να εξαλειφθούν φαινόμενα τύπου Μόριας, που  κληροδότησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, και ντροπιάζουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Για να πετύχουν όμως όλα αυτά επιβάλλεται να δοθεί παράλληλα μάχη σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο, προκειμένου όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες του και, ειδικότερα, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας που οφείλουν να τιμούν την αρχή της αναλογικότητας .

Για κάποιον που είναι οικονομικός μετανάστης η Ελλάδα είναι εξαιρετικά ελκυστικός προορισμός: μηδενική πιθανότητα να αναχαιτισθεί περνώντας τα σύνορα, ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης (φαγητό, ιατρική περίθαλψη καλύτερη από τη χώρα του) χαλαρή εφαρμογή των νόμων και ελπίδα να βρεθεί στον παράδεισο των επιδομάτων στη Βόρεια Ευρώπη. Πρακτικά είμαστε πιο ελκυστική χώρα για λαθρομετανάστες παρά για επενδύσεις.

Επειδή το κομμάτι της “υποδοχής” δεν μπορεί εύκολα να γίνει λιγότερο ελκυστικό, η μόνη λύση είναι να καταστεί εξαιρετικά δύσκολη η πρόσβαση στα επιδόματα της Βόρειας Ευρώπης σε συνδυασμό με απευθείας απελάσεις από τις χώρες αυτές στις χώρες προέλευσης για όσους οικονομικούς μετανάστες ξεφύγουν από την Ελλάδα.

Οσο για την Αριστερά το ζήτημα αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία: προσλήψεις προσωπικού στα κέντρα, ευκαιρία για περισσότερους φόρους και μεγαλύτερος αριθμός εξαθλιωμένων άρα εν δυνάμει ψηφοφόρων.

Ο Συριζα θα πρέπει να μας εξηγήσει γιατί άφησε σε εκκρεμότητα
75000 ατήσεις ασύλου αλλά και γιατί επιμένει να θεωρεί τους πάντες ανεξαιρέτως πρόσφυγες.


ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ


Για προφανείς λόγους δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, ή όσα υπάρχουν υποεκτιμούν την πραγματικότητα.

Γεγονός είναι ότι, τώρα πια, τα παιδιά που γεννιούνται από Μουσουλμάνες μητέρες σε μαιευτήρια της Αθήνας, είναι περίπου ίσα στον αριθμό με αυτά που γεννούν Ελληνίδες…

Αξίζει να επισημάνουμε εδώ ότι, η Ελληνίδα μητέρα γεννά 1,1 παιδί κατά μέσο όρο, γεγονός που δεν αρκεί για την αναπλήρωση των γενεών, έναντι 5 παιδιών κατά μέσο όρο της Μουσουλμάνας μητέρας. 

Σε κάθε 90.000 νέες γεννήσεις περίπου το χρόνο τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, αντιστοιχούν 120.000 περίπου θάνατοι, γεγονός που σημαίνει ότι κάθε χρόνο, οι γηγενείς Έλληνες μειώνονται κατά 20-30.000 άτομα. Μία μικρή πόλη αφανίζεται κάθε χρόνο.

Επί πλέον, με την έλευση της οικονομικής κρίσης, από το 2009 και μετά, μεταναστεύουν ετησίως πάνω από 120.000 Έλληνες στο εξωτερικό. Και την ίδια ώρα εισβάλλουν εκατοντάδες Μουσουλμάνοι ημερησίως.

Με δεδομένο ότι, τα βόρεια σύνορά μας προς τις Ευρωπαϊκές χώρες έχουν κλείσει οριστικά για τους μετανάστες,ο μεγαλύτερος αν όχι το σύνολο των εισβολέων, θα παραμείνει στη χώρα όπου επιτρέπεται η είσοδος αλλά απαγορεύεται η έξοδος. Και φυσικά αν αυτό το τσουνάμι της εισβολής δε σταματήσει, τότε η Λιβανοποίσηση της χώρας είναι απόλυτα ορατή στο κοντινό μέλλον.

Η Ένωση Μουσουλμάνων Ελλάδος πριν από 9 ολόκληρα χρόνια, το 2010, έχει δημοσιεύσει στο διαδίκτυο ότι, “υπάρχουν 830.000 ως 1.000.000 μουσουλμάνοι στην Ελλάδα» ( βλ. Το Βήμα, 14/2/2010).  

Όπως αναφέρει  η Ένωση, η ελληνική μουσουλμανική μειονότητα αριθμεί περίπου 120.000 άτομα που κατοικούν κυρίως στη Δυτική Θράκη και κατά δεύτερο λόγο στη Ρόδο και στην Κω, καθώς και Έλληνες που ασπάστηκαν το Ισλάμ αφού παντρεύτηκαν μουσουλμάνους.Αλλά ο μεγάλος αριθμός τους είναι αυτοί που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 10-20 χρόνια, με προέλευση κυρίως από αραβικές χώρες αλλά και το Πακιστάν, το Αφγανιστάν,το Μπανγκλαντές, τη Νιγηρία, Γκάνα, Σομαλία,Αλγερία κλπ.

Ως και το 2001, οπότε ο κάθε πολίτης δήλωνε το θρήσκευμά του, οι Έλληνες Μουσουλμάνοι αποτελούσαν μόλις το 1,3% του πληθυσμού της χώρας. Σε αυτούς συγκαταλέγονταν κυρίως τα μέλη της μειονότητας στη Θράκη, στην Κω και στη Ρόδο, όσοι είχαν τελέσει μεικτούς γάμους με Έλληνες υπηκόους, αλλά και ορισμένοι Παλαιστίνιοι που έφτασαν στη χώρα τη δεκαετία του ΄70 και πολιτογραφήθηκαν Έλληνες.

O κύριος όγκος των μεταναστών κατοικεί στην Αθήνα, στον Πειραιά και στο Λαύριο. Υποβαθμισμένες και πολλές φορές εγκαταλειμμένες από τους Ελληνες περιοχές, όπως γύρω από την πλατεία Ομονοίας ή την πλατεία Κουμουνδούρου, τον Άγιο Παντελεήμονα, αλλά και άλλες πυκνοκατοικημένες, όπως ο Νέος Κόσμος, η Κυψέλη, η Καλλιθέα και το Παγκράτι.