Home Community News το dna της εβ δομαδας

το dna της εβ δομαδας

32

ΕΚΘΡΟΝΙΣΗ

Πριν από μερικά χρόνια ο Δημήτρης Καρύγιαννης αναγκάστηκε, επειδή διαφώνησε με την πολιτική κατεύθυνση που ακολουθούσε το κόμμα των Φιλελευθέρων, να εγκαταλήψει την Ομοσπονδιακή πολιτική σκηνή, όντας μέρος της από το 1988 όταν πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής, θέση που διατήρησε για 26 συναπτά έτη. Τώρα αναγκάζεται να εγκαταλήψει και την Τοπική Αυτοδιοίκηση ή για να ακριβολογούμε απομακρύνεται από την θέση του Δημοτικού Συμβούλου με απόφαση του City Clerk.

Ο λόγος είναι ότι ο Κ. Καρύγιαννης βρέθηκε να έχει ξοδέψει μερικές δεκάδες χιλλιάδες δολλάρια περισσότερα από το επιτρεπτό όριο για νικητήρια πάρτυ αμέσως μετά την εκλογή του στη θέση του Συμβούλου. Η απόφαση είναι αμετάκλητη ενώ  στον κ. Καρύγιαννη απαγορεύεται επίσης να διεκδικήσει την επανεκλογή του στις επόμενες εκλογές το 2022.

Δεν θα έλεγε κανείς ότι αυτή είναι μια ευχάριστη κατάληξη μιας μακροχρόνιας πολιτικής καριέρας , αλλά όπως λέει και το σχετικό γνωμικό, you make the bed you lie in.

Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΩΝ

Η Ελλάδα είναι από τις πολύ λίγες χώρες παγκοσμίως, των οποίων οι πολίτες ενώ έχουν το δικαίωμα ψήφου στην πατρίδα τους αλλά για κάποιον λόγο βρίσκονται προσωρινά ή μόνιμα σε άλλη χώρα, δεν μπορούν να ψηφίσουν στη χώρα που βρίσκονται. Πρέπει δηλαδή να σπαταλήσουν χρόνο και χρήμα για να ασκήσουν αυτό που αποτελεί ύψιστο συνταγματικό τους δικαίωμα και καθήκον.

Η Νέα Δημοκρατία έχει από καιρό εκφράσει την αυτονόητη άποψη ότι όλοι οι Έλληνες του εξωτερικού πρέπει να διευκολύνονται στην άσκηση του δικαιώματός τους ακόμη και με επιστολική ψήφο. Αυτά τα λέει ένα θεωρούμενο ως «συντηρητικό» κόμμα. Κι έρχεται ένα μεγάλο μέρος των «προοδευτικών» κομμάτων να εκφράσει αντιρρήσεις:

«…Θα ψηφίζει η Ελλάδα ΣΥΡΙΖΑ και θα βγαίνει ο Μητσοτάκης από τους έξω…» ή «…Θα ψηφίζουν δηλαδή κι αυτοί που δεν πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα; Και πού ξέρουν τι γίνεται στη χώρα μας;…» ή «…Θα πρέπει να έχουν ΑΦΜ…». Και το πιο τραγικό που ακούστηκε από το στόμα του πρώην πρωθυπουργού: «…Δεν θα αφήσουμε να μετατραπούν οι Έλληνες του εξωτερικού σε πολωμένους κομματικούς…». Τα επιχειρήματα νομίζω πως είναι ανάξια σχολιασμού, γι’ αυτό και τελικά όλα τα κόμματα συναινούν έστω και υπό προϋποθέσεις.

Πόσο δίκαιες και βάσιμες είναι όμως αυτές οι προϋποθέσεις; Τα πράγματα θα έπρεπε να είναι απλά. Κατά μια περίεργη σύμπτωση, τα περισσότερα από τα λεγόμενα (ή αυτοαποκαλούμενα) προοδευτικά κόμματα είναι αυτά που βάζουν τα εμπόδια και τους περιορισμούς. Για παράδειγμα, το ΚΚΕ ζητά ο πολίτης που θα πάει στο προεξενείο να ψηφίσει, να έχει μείνει αποδεδειγμένα για τουλάχιστον 2 έτη στην Ελλάδα την τελευταία 35ετία. Επίσης κάποιοι δεν αποδέχονται την επιστολική ψήφο.

Η πρώτη προϋπόθεση είναι λάθος. Ας υποθέσουμε ότι ένας πολίτης μένει στο εξωτερικό τα τελευταία σαράντα χρόνια και έχει έρθει στην Ελλάδα μόνο για διακοπές στο πατρικό του σπίτι, για το οποίο μάλιστα πληρώνει και ΕΝΦΙΑ. Αν πάει να ψηφίσει στο προξενείο του δεν θα γίνει δεκτός. Αν έρθει στην Ελλάδα θα ψηφίσει κανονικά χωρίς να τον ρωτήσει κανείς πού μένει. Είναι παράλογο. Η ουσία είναι αν ο πολίτης έχει το δικαίωμα ψήφου. Ο νόμος πρέπει να αίρει τα γεωγραφικά εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος και όχι να δημιουργεί νέα. Εκτός κι αν σκοπό έχει να περιορίσει τη δυνατότητα ψήφου σε Έλληνες του εξωτερικού.

Όσο για την επιστολική ψήφο, είναι κι αυτό παράλογο. Ζούμε σε εποχές που αρχίζει να εφαρμόζεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία κι εμείς μπερδευόμαστε σε ανούσια προβλήματα. Τα πληροφοριακά συστήματα είναι πλέον τόσο ασφαλή που τα εμπιστεύεται το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα και τα αμυντικά συστήματα των μεγαλύτερων χωρών. Σκεφτείτε μόνο τα κέρδη στην κοινωνία μας από τη μείωση τόσο του κόστους (περιβαλλοντικό-οικονομικό) όσο και διαφάνειας. Όσοι έχουν κάνει χρέη εφορευτικής επιτροπής αντιλαμβάνονται καλά τι εννοώ. Όλοι έχουν δει να σταυρώνονται υποψήφιοι κατά το δοκούν. Την ίδια στιγμή θεωρούμε δυνητικά διαβλητό ένα ηλεκτρονικό σύστημα, στο οποίο όμως κάθε παρέμβαση αφήνει ανιχνεύσιμα ίχνη.

Αλήθεια, ποιος φοβάται την ψήφο του λαού; Ζούμε σε καιρούς που η συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές μειώνεται σημαντικά. Οφείλουμε να επιδιώκουμε την συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών στην διαμόρφωση του μέλλοντός μας.

Δυστυχώς όμως, η κυβέρνηση υποχρεώνεται να διαπραγματευτεί έχοντας απέναντι φοβίες και ανασφάλειες ψευδοπροοδευτικών δυνάμεων. Οφείλει να σπρώξει την κοινωνία μας σ’ ένα ακόμη βήμα προς τα αυτονόητα. Ο Κ. Μητσοτάκης έχει καταφέρει να πείσει την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού για μια σειρά από αυτονόητα πράγματα, όπως το πανεπιστημιακό άσυλο, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τη χαμηλή φορολογία και την αξιολόγηση. Έχει μια ιστορική ευκαιρία να φέρει τις πολυαναμενόμενες τομές στην ελληνική κοινωνία. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να είναι ακόμη πιο αποφασιστικός, αντλώντας δύναμη από το ίδιο το αυτονόητο της θέσης που εκφράζει.

MUCH A DO ABOUT ALMOST NOTHING

Ελληνικές σημαίες ρίχνονται στη πυρά, και κανενός δεν του καίγεται καρφί. Αναφαίρετο δικαίωμα έκφρασης το ονομάζουν οι ακροαριστεροί. Εβραικά μνημεία βανδαλίζονται και τάφοι καταστρέφονται στα νεκροταφεία τους, και η είδηση περνάει απαρατήρηρτη στα ψιλά. Αναφαίρετο δικαίωμα έκφρασης το ονομάζουν οι ακροδεξιοί. Δωδεκαθειστές επιδίδονται σε κρεατοφαγία τη Μεγάλη Παραςκευή και σιγά τα ωά. Μια ομάδα ανεγκέφαλων αποφάσισε να οργανώσει μπάρμπικιου με χοιρινές μπριζόλες έξω από ένα κέντρο φιλοξενίας μουσουλμάνων, και ξαφνικά ήρθαν τα πάνω κάτω, κυριολεκτικά σεισμός! Αν είναι δυνατόν! Πως τολμούν να προσβάλουν έτσι την πίστη και τα έθιμα κάποιων άλλων; Να κριθεί παράνομη και νομικά κολάσιμη η συγκεκριμμένη πράξη ζήτησε ένας ανεκδιήγητος βουλευτής του Σύριζα.  Όσο βλάκες είναι αυτοί που σκέφθηκαν να πάνε επίτηδες έξω από ένα καταυλισμό Μουσουλμάνων και να καταναλώσουν χοιρινό κρέας, άλλο τόσο βλάκας είναι και ο βουλευτής του Σύριζα που ζήτησε να ποινικοποιηθεί η πράξη τους.

Πολύ κακό για το τίποτα!

Η Ελλάδα είναι  ακόμα Δυτικού τύπου Αστική Δημοκρατία που εμφορείται από Ευρωπαικά Ιδεώδη. Κατά συνέπεια τέτοια περιστατικά πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως τους αρμόζει: με αδιαφορία.

Οι καλοί τρόποι είναι θέμα αγωγής τόνισε η κα Μπακογιάννη, αλλά πολύ φοβάμαι ότι οι πάρα πολύ καλοί τρόποι δεν πρόκειται να λύσουν το Μεταναστευτικό που όλο και διογκώνεται και στην τελική είναι θέμα χρόνου να καταστεί πραγματική απειλή για τη χώρα αν δεν ληφθούν πάραυτα σκληρά μέτρα.

Ο συναισθηματισμός δεν είναι πάντα ο καλύτερος οδηγός γιατί έχει οδηγήσει σε καταστροφές. Φυσικά και οφείλουμε να βοηθήσουμε και να δεχτούμε τους μετανάστες. Όλα είναι θέμα εμπιστοσύνης, διότι οι Έλληνες δεν εμπιστεύονται το άθλιο Κράτος τους. Σήμερα λένε 1 προς 500, και αύριο γίνεται 1 προς 50.
Είναι θεμα έλλειψης εμπιστοσύνης στο διαλυμένο Κράτος.
Οι άνθρωποι δεν είναι κακοί. Απλα έμαθαν να πολεμούν γιατί αυτό το Κράτος δεν τους λέει ποτέ την αλήθεια. Έτσι θα σκιζαμε και τα μνημονια και κάναμε και δημοψήφισμα, θυμάστε; Τα ψέματα, κάποτε πληρώνονται και μετά ο λαός πλέον παίρνει την κατάσταση στα χέρια του γιατί δεν εμπιστεύται. Χρειάζεται ειλικρίνεια και λιγότερος λαϊκισμός. Ναι, να φερθούμε ανθρωπινα,. Όταν όμως ακούς στις ειδήσεις για ορδές μεταναστών που ληστεύουν σπίτια και τον μετανάστη που πετάει σάκους στο δρόμο για να σταματήσει αυτοκίνητα, τότε φοβάσαι και όσα και να γράψετε, είναι μάταια. Είναι πολύ δύσκολο το πρόβλημα γιατί το Κράτος αδιαφορεί για τον φόβο του λαού. Τους πεταει κάπου και μετα αφήνει το λαό να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Τι να κάνει και αυτός ο λαός; Να φροντίσει μετανάστες, να πληρώσει εφορία, να πάει τα παιδιά στο φροντιστήρια, να βρει γιατρούς γιατί τα Νοσοκομεία υπολειτουργούν; Πρέπει να μην φοβάται ο λαός και αυτό θα γίνει αν το Κράτος κάνει σωστά την δουλειά του, όχι απλά νοικιάζοντας ξενοδοχεία. Χρειάζεται ένα συγκεκριμμένο σχέδιο Κυβερνητικής δράσης που και θα αντιμετωπίζει ανθρώπινα τους πραγματικούς Πρόσφυγες, αλλά και που θα καθησυχάσει του πολίτες της χώρας.