Οι λόγοι που ωθούν παράγοντες του κλάδου να βάλουν τον πήχη στα έσοδα ρεκόρ του 2019.  Η άγνωστη παράμετρος από την εξέλιξη της πανδημίας.  Τα νέα δεδομένα στη μάχη της Μεσογείου με τη φθηνή τουρκική λίρα και τις ισπανικές προσφορές.

Ρόλο καταλύτη στη διαμόρφωση των μεγεθών του ελληνικού τουρισμού για το 2022 εκτιμάται ότι θα διαδραματίσει για τρίτη συνεχή χρονιά η πανδημία του κορωνοϊού, με τον πήχη των προσδοκιών που θέτουν οι επιχειρηματίες του κλάδου να τοποθετείται κοντά στα επίπεδα του 2019, έτους-ρεκόρ για ταξιδιωτικές εισπράξεις και αφίξεις.

AD

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται, άλλωστε, και η εκτίμηση της Τράπεζας της Ελλάδος σχετικά με τον τουρισμό, όπως αυτή αποτυπώνεται στην ενδιάμεση έκθεσή της, σύμφωνα με την οποία «οι επιδόσεις του τουριστικού κλάδου κατά το 2021 δημιουργούν ευνοϊκές προσδοκίες για την ταξιδιωτική κίνηση και τις σχετικές εισπράξεις και για το επόμενο έτος, κατά το οποίο αναμένεται να πραγματοποιηθούν επιδόσεις περίπου στα επίπεδα του 2019».

Οι νέες μεταλλάξεις και οι περιορισμοί που επιβάλλονται εξαιτίας της εμφάνισης των μεταλλάξεων έχουν επιδεινώσει για την ώρα το κλίμα αβεβαιότητας γύρω από τα ταξίδια -γεγονός που αποτυπώθηκε στην κίνηση των εορτών-, ανακόπτοντας τον ρυθμό των προκρατήσεων που είχαν ξεκινήσει τον Νοέμβριο και επιβραδύνοντας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις παραγόντων του κλάδου, την πλήρη αποκατάσταση των τουριστικών μεγεθών και την περαιτέρω ανάπτυξή τους.

Γι’ αυτό και κλειδί για την πορεία του ελληνικού τουρισμού τους επόμενους μήνες εκτιμάται ότι θα αποτελέσει η καλή επιδημιολογική κατάσταση της χώρας σε συνδυασμό με την εξέλιξη των εμβολιασμών, μία παράμετρο ιδιαίτερα κρίσιμη, αφού το υψηλό ποσοστό εμβολιασμού μπορεί να λειτουργήσει ως ένα «τουριστικό υγειονομικό διαβατήριο», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την προσέλκυση ταξιδιωτών στην Ελλάδα.

Σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του νέου έτους, άλλωστε, όπως επισημαίνουν παράγοντες του κλάδου, αναδεικνύεται η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, με δεδομένο ότι η έλλειψη ρευστότητας αποτελεί το μείζον ζήτημα που τίθεται προς επίλυση με ορίζοντα την επόμενη ημέρα.  Ενα ζήτημα που επηρεάζει όχι μόνο τα resorts, τα οποία κατάφεραν να καλύψουν μέρος του χαμένου εδάφους του 2020, αλλά κατά βάση τα ξενοδοχεία που δραστηριοποιούνται στα αστικά κέντρα και στους ορεινούς όγκους και τα τουριστικά γραφεία που παραμένουν ακόμη πίσω στην κούρσα των επιδόσεων.

Όπως τονίζουν, δε, οι επιχειρηματίες, εάν η πορεία της πανδημίας επιτρέψει την επαναφορά στην κανονικότητα, το 2022 εκτιμάται ότι θα είναι μία χρονιά υψηλού ανταγωνισμού σε επίπεδο τιμολογιακής πολιτικής για τον τουρισμό της Μεσογείου.  Η πτώση της τουρκικής λίρας και τα ελκυστικά πακέτα που προσφέρουν οι επιχειρηματίες της γειτονικής χώρας (σ.σ.: κυρίως όσοι δραστηριοποιούνται με άξονα τον μαζικό τουρισμό) αναμένεται να ευνοήσουν ιδιαίτερα τον τουρισμό της Τουρκίας και την προσέλκυση ταξιδιωτών από χώρες που αποτελούν σημαντικές πηγές εισερχόμενων τουριστών και για την Ελλάδα.

Σκληρή αναμένεται να είναι η «μάχη» και στην άλλη άκρη της Μεσογείου, με την Ισπανία, τη βασική ανταγωνίστρια της Ελλάδας σε επίπεδο τουρισμού, να εκτιμάται ότι θα ακολουθήσει επιθετική τιμολογιακή πολιτική προκειμένου να ρεφάρει και να επαναφέρει τα τουριστικά μεγέθη της στα προ-πανδημίας επίπεδα.

Την ίδια στιγμή, η διατήρηση της υψηλής ταξιδιωτικής δαπάνης, καθώς και η επιμήκυνση της τουριστικής σεζόν αποτελούν δύο ιδιαίτερης σημασίας στοιχήματα που θέτουν σε δεύτερο επίπεδο οι επιχειρηματίες του κλάδου.  Και αυτό διότι το 2022 θα αποδειχθεί εάν η αύξηση της μέσης δαπάνης των τουριστών που καταγράφηκε το 2021 και η παράταση της καλοκαιρινής περιόδου αποτέλεσαν προϊόν συγκυριών ή το επιστέγασμα των προσπαθειών που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια στη συγκεκριμένη κατεύθυνση.  Στόχος, πάντως, εφόσον το επιτρέψει η υγειονομική κρίση, αποτελεί η έναρξη της φετινής τουριστικής σεζόν από τον Μάρτιο, κίνηση η οποία μπορεί να δώσει σημαντικό προβάδισμα στην Ελλάδα έναντι των ανταγωνιστριών χωρών.

Previous articleΔιαβάστε την έντυπη έκδοση – 4 Φεβρουαρίου 2022
Next articleΣτην UNESCO η υποψηφιότητα του Ζαγορίου ως πολιτιστικό τοπίο