Home Greek News Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια και χειρότερα μένουν

Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια και χειρότερα μένουν

249

γράφει ο Πλάτων Ρούτης
Πέρασαν οι Ευρωεκλογές, και με την ολοκλήρωση του β’ γύρου των τοπικών εκλογών, η σκυτάλη πέρασε στη μάχη των βουλευτικών εκλογών της 7ης Ιούλη και μετά από όλη αυτή την αναμπουμπούλα όλα τα ίδια μένουν, τα ίδια και χειρότερα πήγαν τα πράγματα. Αλλά γιατί τα ίδια και χειρότερα;
Το παλιό που αναδεικνύεται και το παρουσιάζουν σαν κάτι το καινούργιο, δηλαδή τη Ν.Δ. που την έχει «ξεπλύνει» η αντιλαϊκή πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση του Σύριζα, ήταν αυτό που έφερε την Ελλάδα στην κακή κατάσταση που βρίσκεται ηθικά, οικονομικά αλλά και πολιτικά.
Για να είμαι ακριβής, τα τελευταία μνημονιακά χρόνια. Οι θεσμοί, η τρόικα, οι δανειστές, όπως και να τους αποκαλέσουμε, πέτυχαν -με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- να επιβάλουν τις πολιτικές τους απλώς αλλάζοντας κυβερνήσεις. Εφάρμοσαν με πολύ μεγάλη ευκολία το «φύγε εσύ, έλα εσύ», υποχρεώνοντας από τον Γιώργο Παπανδρέου έως τον Αλέξη Τσίπρα να μεταμορφωθούν από κυρίαρχοι κυβερνήτες και εντολοδόχοι του ελληνικού λαού σε…εκτελεστικά όργανα εφαρμοσμένης πολιτικής Βρυξελλών.
Οι δανειστές ουδέποτε μετέβαλαν τις κεντρικές τους επιλογές και, όταν διαπίστωναν ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις έφταναν στο όριό τους, υλοποιώντας τα αντιλαϊκά μέτρα που τους ζητούσαν, τους τραβούσαν με ευκολία το χαλί κάτω από τα πόδια τους.
Από τη μεριά τους, οι θεσμοί δεν έχασαν την ευκαιρία.
Αφού παρέμεναν σιωπηλοί αυτό το διάστημα περιμένοντας το εκλογικό αποτέλεσμα, διαπιστώνοντας την πολιτική αλλαγή που είναι πλέον προ των θυρών, αποφάσισαν να στείλουν το μήνυμα και στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ήδη με το καλημέρα άρχισαν να αφήνουν να διαρρεύσει η τελευταία έκθεση της Κομισιόν. Σύμφωνα με αυτήν, υπάρχει δημοσιονομικό κενό για το τρέχον έτος της τάξεως του 1% του ΑΕΠ (1,9 δις.) και 1,5% για το 2020 (2,85 δις.), έναντι του στόχου για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%.
Σύμφωνα με τις ίδιες καλά πληροφορημένες πηγές στις Βρυξέλλες, ανακοίνωσαν και εκτιμούν ότι η κακή πορεία του Προϋπολογισμού και η επίπτωση του πακέτου παροχών του Ζαππείου περιορίζουν το φετινό πρωτογενές πλεόνασμα στο 3% του ΑΕΠ και της επόμενης χρονιάς στο 2,5%.
Η Ελλάδα παραμένει πρωταθλήτρια στην ΕΕ στην ανεργία. Έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι (αναζητούντες εργασία) τον Μάρτιο του 2019, έναντι 949.385 ανέργων, τον Φεβρουάριο του 2019, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία εγγεγραμμένης ανεργίας του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ). Στο πολιτικό σκηνικό οι κάθε λογής αστέρες της πολιτικής σκηνής ψάχνουν να βρουν ένα σίγουρο λιμάνι να ρίξουν την άγκυρα τους για τώρα. Στα κόμματα του αστικού πολιτικού συστήματος γίνονται και συνέχεια θα γίνονται αλλαγές μέχρι τις εκλογές. Προσπαθούν να παρουσιάσουν εκλογίσημους συνδυασμούς για να δελεάσουν το πόπολο.
Με τις «εκκρεμότητες» της επόμενης μέρας, τόσο σε ότι αφορά τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, όσο και με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στην περιοχή να δίνουν τον τόνο, και με δεδομένη τη σύμπλευση των αστικών κομμάτων στα βασικά ζητούμενα του κεφαλαίου, οι διεργασίες στα αστικά κόμματα συνεχίζονται αμείωτες και επιταχύνονται.
Στόχος να στηθούν οι νέες παγίδες εγκλωβισμού του λαού, να δυναμώσουν τα κάλπικα και εκβιαστικά διλήμματα για να αποσπαστεί η ψήφος που θα παρουσιαστεί ως «συναίνεση» του λαού στο νέο γύρο της αντιλαϊκής επίθεσης που βρίσκεται μπροστά, ανεξάρτητα απ’ το ποιος θα βρεθεί στο τιμόνι της αστικής διαχείρισης.
Η ΝΔ, παρουσιάζει τώρα ως «διακύβευμα» για το λαό την «ισχυρή εντολή» – «πράσινο φως» για να πάρει την αντιλαϊκή σκυτάλη από εκεί που θα την αφήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που με τη σειρά της «ρίχνει στη μάχη» τα δικά της εκβιαστικά προς το λαό διλήμματα και υπερασπίζεται τα αντιλαϊκά «έργα και ημέρες» της, με στόχο το «κλείσιμο της ψαλίδας». Η Ν.Δ. Με την σειρά της υπερασπίζεται και υπενθυμίζει σε κεφάλαιο και ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ότι ο ίδιος ο Μητσοτάκης αποτελεί την πλέον «αξιόπιστη εναλλακτική» για το κεφάλαιο και τις ανάγκες του. Το κεφάλαιο και η αστική τάξη έχουν το κεφάλι της ήσυχο τώρα με Σύριζα στην κυβέρνηση η και με «Νέα Δημοκρατία» στις επόμενες εκλογές θα εξυπηρετηθούν τα σχέδια του κεφαλαίου. Θα συνεχιστεί η αντιλαϊκή πολιτική που θα πάρουν από τον λαό ότι του έχει απομείνει.
Την ίδια ώρα και με το βλέμμα στην επόμενη μέρα της διαμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και την αντιλαϊκή «σταθερότητα», σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται και οι διεργασίες στο ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, μετά και την αποχώρηση του Ευ. Βενιζέλου, κι ενώ ως στόχος τίθεται η «αναβάθμισή» του στα αντιλαϊκά παζάρια της επόμενης μέρας. Οι διεργασίες καλά κρατούν και στα υπόλοιπα μικρότερα κόμματα και μορφώματα, με μετακινήσεις στελεχών, «εξαφάνιση» μικρότερων και ανάδυση νέων, που σε όλους τους τόνους δηλώνουν την ετοιμότητά τους να παίξουν το ρόλο της αντιλαϊκής εφεδρείας, είτε σε κυβερνήσεις συνεργασίας είτε ως αναχώματα της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Οι διεργασίες ακουμπούν όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού συστήματος, με την καταπόντιση αλλά και την ανάδειξη νέων αντιλαϊκών «εφεδρειών», έτοιμων να «τσοντάρουν» στη «σταθερότητα» του αστικού πολιτικού συστήματος την επόμενη μέρα, είτε από τη θέση των συμπληρωμάτων σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις, είτε από τη θέση των αναχωμάτων στη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, την πρόθεσή του να συνεργαστεί με ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον το κόμμα του εκλεγεί στη Βουλή, δήλωσε χτες σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» ο Γ. Βαρουφάκης.
Σχετικά με τη θητεία του στο υπουργείο Οικονομικών, επιβεβαιώνοντας πως το παζάρι αφορούσε σε κάθε περίπτωση τα συμφέροντα του κεφαλαίου και πώς αυτά θα υπηρετηθούν πιο αποτελεσματικά, υποστήριξε πως «η ρήξη με το Euroworking Group για τη δραστική μείωση των φορολογικών συντελεστών και η αναδιάρθρωση του χρέους χωρίς έξοδο από το ευρώ» υπήρξαν το ζητούμενο τότε αλλά και τώρα, ώστε να επιτευχθεί η – καπιταλιστική – ανάπτυξη, την οποία όπως είπε «όλοι μας θέλουμε».
Ήδη άρχισαν οι μετακινήσεις, διαγραφές και μεταγραφές πολιτικών των αστικών κομμάτων μέσα σε κόμματα που κατά την γνώμη τους θα υπάρχει μία ελπίδα εκλογής τους.
Στο μεταξύ, μέσα σε διάστημα μίας μέρας παραιτήθηκαν από υποψήφιοι βουλευτές της Ελληνικής Λύσης, σε Β’ και Α’ ΕΠ Πειραιά αντίστοιχα, οι Νίκος Μαστρογιάννης και Δώρα Αντωνίου. Στην ανάρτησή του, ο Ν. Μαστρογιάννης αναφέρει: «(…) Η Ελληνική Λύση δεν είναι αυτό που φαίνεται, αργά διαπίστωσα ότι αυτό το πολιτικό κόμμα κι εγώ δεν συμβαδίζουμε ιδεολογικά και ηθικά», ενώ η Δ. Αντωνίου τόνισε: «Η ηθική μου και η αξιοπρέπειά μου δεν μου επιτρέπουν να συνεχίσω».
Εδώ σε αυτό το σημείο και ενώ δεν αμφισβητούμε την ηθική της κυρίας αυτής η και των κυρίων αυτών σε αμφισβήτηση μπαίνει η πολιτική τους ηθική. Από ιδεολογία ας μη μιλήσουμε γιατί είναι πολύ προχωρημένο το θέμα της ιδεολογίας και υπάρχει μία σχετική αδυναμία αυτών των τύπων να αντιληφθούν το θέμα της ιδεολογίας και να το αναλύσουν.
Την αποχώρησή του από το κόμμα του Κ. Βελόπουλου “επιστολές του Ιησού προς Έλληνες” και κοντά στις ακροδεξιές θέσεις των φασιστών της Χρυσής Αυγής ανακοίνωσε και ο επικεφαλής του «κόμματος των δανειοληπτών», Γιώργος Μπαρτζώκης, κατηγορώντας το κόμμα αλλά και τον Κ. Βελόπουλο προσωπικά για «συμπεριφορά αλαζονείας» και «αθέμιτες συκοφαντικές μεθόδους για να μην αναλάβουμε την κοινοβουλευτική ομάδα του ενιαίου κόμματος (…) όπως ήταν η συμφωνία μας». Ο Κ. Βελόπουλος σε τηλεοπτική του συνέντευξη σχολίασε τις αποχωρήσεις, χαρακτηρίζοντας «καημένους και περίεργους τύπους» τους αποχωρήσαντες, ενώ πρόσθεσε πως οι πραγματικοί υποψήφιοι του κόμματός του θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα.
Απέναντι στα κάλπικα διλήμματα και τις παγίδες εγκλωβισμού που στήνονται ξανά, πάνω στο έδαφος της αντιλαϊκής «συναίνεσης» και των «θέλω» του κεφαλαίου, απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική που θα συνεχίζεται με οποιαδήποτε κυβέρνηση, η μοναδική δύναμη που θα αποτελεί την επόμενη μέρα στήριγμα για τον αγώνα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, για την ανάκτηση όλων των απωλειών και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους, είναι το ΚΚΕ. Η ενίσχυσή του αποτελεί όρο για να δυναμώσει η λαϊκή αντιπολίτευση στην από χέρι αντιλαϊκή πολιτική, για να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση, για να δυναμώσει η ελπίδα, η μοναδική φιλολαϊκή προοπτική, με το λαό στην εξουσία και ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.
ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα στήνουν καινούργιες παγίδες. Η ΝΔ για να διασφαλίσει την αυτοδυναμία, περιμένοντας «σεμνά και ταπεινά» να ξαναπάρει την αντιλαϊκή σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτός με τη σειρά του, για να περιορίσει τις απώλειες και να επιβεβαιώσει το ρόλο του ως αξιόπιστη εναλλακτική για το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστικούς του οργανισμούς.
Μ’ αυτά θα βρεθεί αντιμέτωπος ο λαός στις 8 Ιούλη.
Γι’ αυτό, το ζήτημα για το λαό την επομένη των εκλογών είναι αν θα δώσει «λευκή επιταγή» στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, για την υλοποίηση των εκκρεμοτήτων του κεφαλαίου και το «τρέξιμο» επικίνδυνων σχεδίων, ή αν θα δώσει δύναμη στο ΚΚΕ, τη μοναδική δύναμη λαϊκής αντιπολίτευσης, αντίστασης, αντεπίθεσης και αγώνα, για τη μοναδική φιλολαϊκή προοπτική, με το λαό στην εξουσία και ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.
Από τις διεργασίες στο πολιτικό σύστημα, που εντείνονται μετά τις ευρωεκλογές, δεν έχει τίποτα να περιμένει ο λαός. Όσο και αν ανακατεύεται η τράπουλα, με αποχωρήσεις και αποπομπές στελεχών, διλήμματα, υποσχέσεις και διακηρύξεις, ο λαός δεν πρόκειται να δει καλό. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει: Πραγματικό επίδικο αυτών των διεργασιών είναι το πώς θα εξασφαλιστούν την επόμενη μέρα η αναγκαία πολιτική «σταθερότητα» και η συναίνεση του λαού στο σχεδιασμό του κεφαλαίου, που υπηρετούν όλα τα κόμματα. Άλλωστε, και από την ίδια του την πείρα, ο λαός μπορεί να καταλάβει τι έρχεται μετεκλογικά: Οι «αιώνιοι εχθροί» ΠΑΣΟΚ – ΝΔ συγκυβέρνησαν και ψήφισαν μαζί το δεύτερο μνημόνιο, ενώ και ο «αντιμνημονιακός» ΣΥΡΙΖΑ έγινε μνημονιακότερος των μνημονιακών, ψηφίζοντας μαζί με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι το τρίτο μνημόνιο. Με το βλέμμα λοιπόν στην επόμενη μέρα, μοναδική ψήφος γνήσιας αντιπολίτευσης υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, σύγκρουσης με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αποτελεί η κόκκινη ψήφος, η ψήφος στο ΚΚΕ.