Home Εγω σου τα λεγα 10-16 Ιουνίου 2017

10-16 Ιουνίου 2017

562

Προκαταλήψεις

Όλο καμαρώνουμε για όσα δώσαμε στη Δύση. Ναι αλλά κι αυτοί μας έδωσαν… το «13»

Στην Ελλάδα, γρουσούζικη ήταν η Τρίτη εξαιτίας “της Τρίτης της ασβολερής  της αστραποκαμένης”, η μέρα που έπεσε η Πόλη. Μέχρι που ήρθαν οι Νιμπελούγκεν από τη Βαυαρία και η Αμαλία, που μας έφεραν τις προκαταλήψεις της Δύσης για τον αριθμό 13.

Κι εμείς σαν λαός της σύνθεσης (!) και της υπερβολής, δημιουργήσαμε το “πυρηνικό όπλο” των προλήψεων. Ιδού λοιπόν, η «Τρίτη και 13» κυρίες και κύριοι!

 

Καπνιστής; κόψτο..

Τον ρατσισμό που αισθάνομαι τα τελευταία χρόνια ως καπνιστής, δεν νομίζω να τον ένιωσε καμιά άλλη τάξη ανθρώπων μέσα σ’ αυτό το διάστημα. Χαμηλότερα κι από τα ζώα μας έχουν κατατάξει. Βρέχει, χιονίζει, φυσάει, εσύ θα βγαίνεις έξω στο δρόμο για να καπνίσεις, μέχρι να σε αναγκάσει το εξοντωτικό (πλέον) σύστημα να το κόψεις ή να καπνίζεις “άλλου είδους χορταρικά” τα οποία έχουν πάρει “άφεση αμαρτιών”. Πάω στο γιατρό μου, και, πριν καν με ρωτήσει αν πονάω και πού πονάω, το πρώτο πράγμα που με ρωτάει είναι αν καπνίζω και πόσο. Μόλις του πω κάποιο νούμερο, η απάντηση είναι πάντα η ίδια: “να το κόψεις”. Καημένε γιατρουδάκο, και η μάνα μου, σ’ όλη μου τη ζωή ακριβώς τα ίδια με σένα μου λέει, δίχως να έχει σπουδάσει  έστω μια μέρα και χωρίς κανένα από τα πτυχία σου. Μιας και λέτε λοιπόν τα ίδια, και μιας και στοιχίζει φτηνότερα, μήπως να πηγαίνω να μ’ εξετάζει εκείνη αντί εσύ;

Μια υπέροχη παρέα..

Τετάρτη βραδάκι, και μια παρέα φίλων συναντηθήκαμε στο πανέμορφο «Macchiato», το “μικρό καφέ” του καλού μου φίλου Γιάννη Κωνσταντινίδη. Για όσους δεν το γνωρίζουν, το “Macchiato” είναι η προέκταση του εστιατορίου “TZATZIKI”. Από αριστερά, ο Πάνος Απατσίδης με την πανέμορφη σύζυγό του κα Ιωάννα, ο μαέστρος Κώστας Μάρτης-Ματζαφλέρης, η διευθύντρια του Ελληνικού Τύπου κα Κατερίνα Γερασκλή, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Βοχαϊτης, η κα Αγάπη Παπά και ο… υποφαινόμενος. Παρέα μια αναμνηστική με τον φίλο επιχειρηματία, ιδιοκτήτη των καταστημάτων “ΤΖΑΤΖΙΚΙ”, “MACCHIATO” και “VILLAGE PIE”, Γιάννη Κωνσταντινίδη.
Η παρέα κράτησε έως αργά, σε μια υπέροχη ατμόσφαιρα και οι συναντήσεις μας πλέον είναι σε εβδομαδιαία διάταξη.

Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή, να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους και στον καθένα ξεχωριστά, αλλά και σε εκείνους που έλειπαν τη βραδιά αυτή, για την πολύτιμη φιλία τους.
Μετά τις πίκρες και την ψυχική κούραση, η όαση του μυαλού και η γαλήνη της ψυχής μου, είναι το γέλιο, η χαρά, τα πειράγματα, αλλά και η αφοσίωση που αισθάνεται ο ένας για τον άλλο.

Φίλε, μάλλον χόρτασες..

Τον έχουν προσλάβει σαν καθαριστή κάπου. Είχε παρακαλέσει μάλιστα για να προσληφθεί. Μετά την πάροδο όμως κάποιων χρόνων, πήρε φόρα. Άρχισε να μαλώνει τον κόσμο που λέρωνε, τον ανάγκαζαν να καθαρίσει.

Αγαπητέ, γι αυτό δεν σε προσέλαβαν; Αν όλα ήταν πεντακάθαρα συνεχώς, εσένα γιατί να σε χρειάζονται; Για φωτομοντέλο; Και αν κουράστηκες στο κάτω κάτω, φύγε και παραχώρησε τη θέση σου σε κανέναν άλλο, δεν σε έπιασαν απ’ το λαιμό.
Οι άνθρωποι πάντα θα λερώνουν, πετάνε σκουπίδια, περπατάνε με λασπωμένα παπούτσια, πετάνε γόπες… Και λοιπόν; Και το χειρότερο είναι, πως, έφτασε στο σημείο να έχει και άποψη επί παντός επιστητού.
Σύνελθε και κάνε τη δουλειά σου με ευσυνειδησία, κι άσε τις διαταγές και τις επιπλήξεις στους άλλους. Αλλιώς, από εκεί πάνε κι οι άλλοι, παραιτήσου και άσε να έρθει κανένας με όρεξη, γιατί εσύ.. σα να χόρτασες!