Home Community News TO ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ DNA ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

TO ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ DNA ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

344

ΜΕΡΑ ΚΡΙΣΗΣ

Μετά από 40 ημέρες έντονου προεκλογικού αγώνα, καλούμαστε σαν πολίτες αυτής της μεγάλης χώρας, αυτή τη Δευτέρα να επιλέξουμε ποιο κόμμα και ποιος πρωθυπουργός θα μας κυβερνήσει για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Οι κατά καιρούς δημοσκοπήσεις δείχνουν τα δυο πρώτα κόμματα, δηλαδή τους Φιλελεύθερους και τους Συντηρητικούς, να φθάνουν στη βρύση σχεδόν την ίδια στιγμή. Το ζήτημα είναι ποιος από τους δυο θα σκύψει πρώτος να πιει νερό. Ο Τζάστιν ή ο Άντριου; Κάτι μου λέει πως με διαφορετικό αρχηγό τα πράγματα για τους Φιλελεύθερους θα ήταν πιο εύκολα. Η όποια έλξη προς το πρόσωπο του Τρουντώ που αισθάνθηκαν πριν τέσσερα χρόνια, οι Καναδοί, ιδιαίτερα οι γυναίκες, και η νεολαία, έχει μάλλον εξανεμιστεί. Ο Τρουντώ γυμνός από πολιτικό και οικονομικό πρόγραμμα, προτίμησε να σπείρει τον φόβο στους ψηφοφόρους, λέγοντάς τους πως αν ψηφίσουν  Andrew Scheer είναι σαν να επιλέγουν να στείλουν στην Οττάβα τον πρωθυπουργό του Οντάριο Ρόμπ Φόρντ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι επίκειται ακροδεξιά στροφή. Κάτι ανάλογο με αυτό που έκανε ο Τσίπρας με τον Μητσοτάκη στην Ελλάδα. Αν κρίνουμε όμως από το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα, αυτή η τακτική μάλλον δεν πρόκειται να βοηθήσει τον Τρουντώ εδώ.

Θα ξέρουμε οστόσω την Δευτέρα το βράδυ.

ΚΟΡΟΙΔΙΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αλλοπρόσαλη στάση του απρόβλεπτου πλανητάρχη Τραμπ, που έγινε σε βάρος των Κούρδων της βόρειας Συρίας. Οι Κούρδοι ήταν εκείνοι, που με ηρωικούς αγώνες και πολλά θύματα βοήθησαν αποφασιστικά τους Αμερικανούς να ξηλώσουν τον στρατό του ISIS. Ο ISIS είναι το ακρώνυμο της ενεργής εξτρεμιστικής οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ, Λεβάντε και Νταές ,που ίδρυσε το 1999 ο Ιμάμης Αμπού Μπακρ αλ Μπαγντάτι. Η οργάνωση εξαρθρώθηκε τελικά με τις παρεμβάσεις Αμερικανών και Ρώσων από τα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας, που είχε καταλάβει. Οι Κούρδοι της Συρίας είχαν μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου δεδομένη τη στήριξη του αμερικανικού στρατού(καλού οπλισμού και ελάχιστης δύναμης ανδρών). Ένα ωραίο πρωινό του Οκτωβρίου ο Τραμπ τους ανακοίνωσε ,πως οι Αμερικανοί θα αποχωρήσουν από τα κουρδικά εδάφη της Συρίας και σε λίγες μέρες τα στρατόπεδα άδειασαν από άνδρες, τεθωρακισμένα, κάθε είδους απλά και ερπυστριοφόρα οχήματα και ελικόπτερα. Δύο εικοσιτετράωρα μετά οι Τούρκοι- έτοιμοι από καιρό- εφόρμησαν κατά του πληθυσμού της Βόρειας Συρίας, ώστε- κατά τις… τουρκικές διακηρύξεις να καταλάβουν ζώνη βάθους 30 και μήκους 600 χιλιομέτρων για δημιουργία “ουδέτερης ζώνης” στα νότια σύνορα της Τουρκίας μέσα στο έδαφος της Συρίας. Ρωσία και ΗΠΑ μαζί προέβαλαν βέτο σε λήψη απόφασης καταδίκης της εισβολής.

Όποιος τελικά καταλάβει τι ακριβώς παιχνίδι παίζεται σε εκείνα τα μέρη ας έρθει να μας το πει και σε μας.

ΝΟΒΑΡΤΙΣ

Αν τα μισά απ’ όσα έχουν καταγγελθεί στην υπόθεση αυτή από Δικαστές και Εισαγγελείς είναι αλήθεια, ο κ. Παπαγγελόπουλος ,και όχι μόνον, πρέπει να ζήσει τα υπόλοιπα χρόνια του στη φυλακή, μαζί με τρεις Εισαγγελείς Πρωτοδικών, και μια Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Αλλά ιδού και η υποκρισία των πολιτικών. Ο κ. Τσίπρας είναι αδύνατο να μη γνώριζε, αν δεν εισηγήθηκε ο ίδιος, την… έφοδο στο αντίπαλο πολιτικό στρατόπεδο. Ως νεοκομμουνιστής γνώριζε καλά τις δίκες της Μόσχας το ‘37, ‘38, όπου ο Στάλιν “καθάρισε” το σύνολο των αντιπάλων του δικαστικώς και… φυσικώς, αναγκάζοντάς τους μάλιστα με την απειλή εξόντωσης των οικογενειών τους να παραδεχτούν ανύπαρκτα αντικαθεστωτικά εγκλήματα. Θυμάμαι τώρα μια συγκλονιστική φωτογραφία που είχα κάποτε δει. Η φωτογραφία είχε τραβηχτεί λίγο πριν τον θάνατο του Λένιν και απεικονίζει ολόκληρο το πολιτικό γραφείο του Κ.Κ. της ΕΣΣΔ. Από κάτω η λεζάντα έγραφε.” Από τους εικονιζόμενους εκτός του Στάλιν, μετά το 1938 δεν ζούσε κανείς. Ο επιζών τους είχε όλους εκκαθαρίσει”. Σκληρά πράγματα, αλλά μιά πιο… λάιτ, ας πούμε, εκδοχή, είναι καλοδεχούμενη. Οχι;

Ο Μητσοτάκης δεν αγγίζει τον Τσίπρα, για να μην τον ηρωοποιήσει στα μάτια των οπαδών του. Θυμάται άλλωστε το… “βρώμικο 89”. Είναι όμως ίδιες οι συνθήκες; Και πώς θα πορευτούμε μέσα από σκοπιμότητες, ψέματα και υποκρισίες; Γιατί υποκρισίες; Επειδή ο… μεγαλέξης γνωρίζοντας, πως εξαιτίας πολιτικών σκοπιμοτήτων δεν πρόκειται να διωχθεί, ζητά με ιερή μανία να… διωχθεί και ο ίδιος, καταγγέλλοντας την Κυβέρνηση για δειλία. Αυτά διαβάζω, τώρα που γράφω για τα παράλογα των ημερών και σκέφτομαι για την… αενάως ζητούμενη κάθαρση, που όλοι τη ζητούν και κανένας δεν τη θέλει.

ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Ο κ. Τσίπρας με την παρέα του κυβέρνησε τη χώρα επί 4,5 χρόνια κερδίζοντας δύο απανωτές εκλογές και υποσχόμενος πολλά και διάφορα. Παρά τις επιδιώξεις του, όμως, δεν τα κατάφερε στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, γιατί ο λαός, στη μεγάλη του

πλειοψηφία, έκρινε ότι η θετική προσφορά του στην ελληνική κοινωνία ήταν κατώτερη του αναμενόμενου. Εν τούτοις, η πολιτική ζωή της χώρας κέρδισε σημαντικά πράγματα από τη διακυβέρνησή του και σ’ αυτά θα σταθώ. Πρώτα­ πρώτα, αν εξαιρέσουμε το Κ.Κ.Ε., που συνεχίζει στην ίδια γραμμή, οι κωλοτούμπες του κ. Τσίπρα έγιναν αιτία να σταματήσει η αμφισβήτηση του ευρώ και της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας εξασφαλίζοντας σταθερούς συμμάχους στον αγώνα εξόδου απ’ την οικονομική κρίση αυτούς, που κατά τη διάρκεια της αντιπολίτευσης και της πρώτης σύντομης κυβερνητικής θητείας καθύβριζε. Αυτή η πολιτική συμπεριφορά του και η αλλαγή στoν κυβερνητικό θώκο και, μάλιστα, με αυτοδυναμία της Ν.Δ. είχαν ως αποτέλεσμα την πολιτική σταθερότητα, απαραίτητη για να ορθοποδήσει η χώρα. Έχοντας, επίσης, καταντήσει ο κ. Τσίπρας μνημονιακότερος των μνημονιακών, παρά τις περί του αντιθέτου επίσημες διακηρύξεις του, έδωσε συγχωροχάρτι στην οικονομική πολιτική των αντιπάλων του, αφού με το καταδικό του τρίτο μνημόνιο τα νομιμοποίησε και τα κατέστησε μονόδρομο εξόδου απ’ την κρίση. Έτσι, τα μνημόνια, που δίχαζαν τα κόμματα και τους ψηφοφόρους, έπαψαν να αποτελούν βασικό κριτήριο επιλογής κομμάτων στις εκλογές. Πέραν τούτων, το σφιχταγκάλιασμα με τον ακροδεξιό κ. Καμμένο, καθώς, επίσης, και η αξιοποίηση προθύμων βουλευτών από άλλα κόμματα, όταν τα έσπασε μαζί του, τον βοήθησαν, σίγουρα, να μακροημερεύσει στον θώκο της εξουσίας, αλλά του στερούν το δικαίωμα να μονοπωλεί τις δημοκρατικές ευαισθησίες και να κατηγορεί άλλους για τέτοιου είδους συνεργασίες, αλλά και απομυθοποίησαν τη ρετσινιά του αποστάτη, που ταλαιπωρούσε τη χώρα για πολλές δεκαετίες. Έτσι, από τούδε και στο εξής, το αλισβερίσι βουλευτών μεταξύ των κομμάτων δεν θα αποτελεί ανοσιούργημα και η συνεργασία μεταξύ τους καθίσταται, πλέον, πιο εύκολη. Αλλά και το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, που επικαλούνταν, πολλές φορές, ο κ. Τσίπρας τσαλακώθηκε, επί των ημερών του, με τους χειρισμούς στην υπόθεση Novartis, με τις ψεύτικες υποσχέσεις του, αλλά και με τα πρόσωπα, που κάλεσε να εφαρμόσουν την πολιτική του, μιας που αποδείχθηκε στην πράξη ότι κάθε άλλο παρά γνήσιος αριστερός είναι. Ως εκ τούτου, επειδή έχει, πλέον, κυβερνητικό παρελθόν, έχασε τη δυνατότητα να κουνά το δάκτυλό του, συλλήβδην, εναντίον όλων, όσοι άσκησαν εξουσία αποκαλώντας τους διεφθαρμένους και φορτώνοντάς τους όλα τα λάθη του παρελθόντος. Γι’ αυτό και από τούδε και στο εξής θα είναι πιο προβλέψιμος, πιο αντιμετωπίσιμος, αλλά και λιγότερο ικανός να κατεβάζει τον κόσμο στις πλατείες εξαπατώντας τους με τον λαϊκισμό του και με τις ψεύτικες υποσχέσεις του. Αλλά και με τους χειρισμούς του σε προσφυγικό ­ μεταναστευτικό, θρησκευτικό και Μακεδονικό ζήτημα, καθώς, επίσης, και με τον τρόπο αντιμετώπισης της εγκληματικότητας και των μπαχαλάκηδων έστρωσε το χαλί στον Μητσοτάκη, προκειμένου να κυβερνήσει αποφασιστικά και αρεστά στη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Βοηθά σ’ αυτό, ακόμη, και η οικονομική του πολιτική, η υπαγορευμένη, εν πολλοίς, απ’ το Δ.Ν.Τ. και τις Βρυξέλλες, επειδή, ως μη φιλελεύθερος, δεν πίστευε σ’ αυτή και, γι’ αυτό, δεν απέδιδε καρπούς. Έχει δίκαιο, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας, όταν υποστηρίζει ότι ο σημερινός Πρωθυπουργός στηρίζει την πολιτική του στο δικό του, πάσχον κατ’ εμέ, υπόβαθρο, γεγονός που εξασφαλίζει τη συνέχεια του Κράτους. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, αποδυναμωμένος καθώς είναι ο κ. Τσίπρας από τις δικές του πολιτικές επιλογές και τα έργα του, καθώς, επίσης, και από τις πολιτικές αναζητήσεις του για τη μελλοντική πορεία του κόμματός του, δίνεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στον κ. Μητσοτάκη να γράψει τη δική του ιστορία χωρίς μεγάλα εμπόδια και να παρουσιάσει, όντας αυτοδύναμος, τον καλύτερο δυνατό εαυτό του για το καλό και το δικό του, αλλά, κυρίως, του λαού και του τόπου, τώρα, που άρχισε να αχνοφέγγει η ελπίδα στη χώρα. Όσον αφορά στον κ. Τσίπρα και το κόμμα του, καλό είναι και για τον ίδιο και για τη δημοκρατία στον τόπο μας, να ασκήσει πιο υπεύθυνη αντιπολίτευση απ’ αυτή που ασκεί μέχρι τώρα, να διδαχθεί και να μην επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος του, και να μη φθάνει στο σημείο να καταψηφίζει ακόμη και δικά του νομοσχέδια, γιατί οι κυβερνήσεις, όπως γνωρίζει, έρχονται και παρέρχονται.